Çfarë analizash kërkon gjinekologu?

Analizat gjinekologjike, pse kërkohen dhe çfarë tregojnë për shëndetin e gruas

Analizat gjinekologjike – Vizita tek gjinekologu nuk nënkupton gjithmonë kryerjen e një numri të madh analizash. Analizat që kërkohen varen nga mosha e gruas, simptomat, historia mjekësore dhe gjinekologjike, aktiviteti seksual, cikli menstrual, shtatzënia, përdorimi i kontraceptivëve dhe arsyeja konkrete e vizitës.

Analizat gjinekologjike – Një paciente që paraqitet për një kontroll rutinë mund të ketë nevojë për ekzaminime krejt të ndryshme nga një grua që paraqitet për sekrecione vaginale, gjakderdhje të çrregullt, dhimbje pelvike, vështirësi për të mbetur shtatzënë ose infeksione të përsëritura.

Analizat gjinekologjike – Për këtë arsye, nuk ekziston një “paketë analizash gjinekologjike” që duhet kryer nga çdo grua në çdo vizitë. Edhe ekzaminimi pelvik rekomandohet në bazë të simptomave, historisë mjekësore dhe nevojës klinike, jo automatikisht për çdo paciente pa simptoma.

Analizat gjinekologjike mund të përfshijnë mostra vaginale dhe cervikale, Pap test, test HPV, analiza për infeksionet seksualisht të transmetueshme, analiza urine dhe gjaku, teste hormonale dhe, kur është e nevojshme, ekzaminime të tjera diagnostikuese.

Nga çfarë varet zgjedhja e analizave?

Përpara se të kërkojë analizat gjinekologjike , gjinekologu mbledh historinë mjekësore të pacientes.

Mund të bëhen pyetje për:

• moshën;
• datën e menstruacioneve të fundit;
• rregullsinë e ciklit menstrual;
• kohëzgjatjen dhe sasinë e gjakderdhjes menstruale;
• dhimbjet gjatë menstruacioneve;
• gjakderdhjen ndërmjet cikleve;
• sekrecionet vaginale;
• kruajtjen ose djegien vaginale;
• dhimbjen gjatë marrëdhënieve seksuale;
• historinë e shtatzënive dhe lindjeve;
• abortet spontane ose të provokuara;
• kontracepsionin;
• infeksionet gjinekologjike të mëparshme;
• infeksionet seksualisht të transmetueshme;
• historinë familjare të sëmundjeve gjinekologjike;
• vështirësitë për të mbetur shtatzënë;
• simptomat e menopauzës.

Këto informacione e ndihmojnë mjekun të përcaktojë se cilat analiza kanë vërtet vlerë për pacienten.

Analizat gjinekologjike për sekrecionet vaginale

Jo çdo sekrecion vaginal tregon infeksion. Vagina prodhon normalisht sekrecione që mund të ndryshojnë gjatë ciklit menstrual.

Megjithatë, duhet të bëhet vlerësim kur sekrecionet:

• kanë erë të fortë ose të pakëndshme;
• bëhen të verdha, jeshile ose gri;
• shoqërohen me kruajtje;
• shoqërohen me djegie;
• shkaktojnë irritim të vulvës;
• shoqërohen me dhimbje gjatë marrëdhënieve;
• shfaqen së bashku me gjakderdhje të pazakontë.

Për diagnostikimin e vaginitit, gjinekologu mund të marrë një mostër të sekrecionit vaginal dhe ta analizojë në klinikë ose ta dërgojë në laborator.

Tamponi vaginal

Tamponi vaginal është një nga analizat gjinekologjike që mund të kërkohet kur gruaja ka simptoma të një infeksioni vaginal.

Me një tampon steril merret një sasi e vogël sekrecioni nga vagina dhe mostra dërgohet për ekzaminim.

Në varësi të metodës laboratorike, analiza mund të ndihmojë në identifikimin e shkakut të simptomave, për shembull:

• vaginozës bakteriale;
• kandidiazës vaginale;
• trikomoniazës;
• infeksioneve të tjera vaginale.

Analizat gjinekologjike jane veçanërisht te rëndësishme kur infeksionet përsëriten ose kur simptomat nuk përmirësohen pas trajtimit.

Vetëm pamja e sekrecioneve nuk është gjithmonë e mjaftueshme për të përcaktuar shkakun. Për këtë arsye, vetëtrajtimi me ovula ose antibiotikë pa diagnozë mund të jetë i gabuar.

Tamponi cervikal

Tamponi cervikal merret nga qafa e mitrës.

Ai mund të kërkohet kur dyshohet për:

• cervicit;
• klamidia;
• gonorre;
• infeksione të tjera të traktit gjenital.

Analizat gjinekologjike – Mostra merret gjatë ekzaminimit me spekulum dhe dërgohet për analizë laboratorike.

Në varësi të infeksionit të dyshuar mund të përdoren teste molekulare, si NAAT/PCR, të cilat kërkojnë materialin gjenetik të mikroorganizmit.

Analizat për Chlamydia trachomatis

Klamidia është një infeksion seksualisht i transmetueshëm që mund të jetë pa simptoma – Analizat gjinekologjike .

Kur shfaqen simptoma, mund të ketë:

• sekrecione vaginale jonormale;
• djegie gjatë urinimit;
• dhimbje pelvike;
• gjakderdhje pas marrëdhënieve;
• gjakderdhje ndërmjet menstruacioneve.

Rëndësia e diagnostikimit qëndron në faktin se infeksioni i patrajtuar mund të përhapet në traktin e sipërm riprodhues.

Analizat për gonorrenë – Analizat gjinekologjike

Gonorrea shkaktohet nga Neisseria gonorrhoeae.

Edhe ajo mund të kalojë pa simptoma.

Kur ka shenja, mund të shfaqen:

• sekrecione të pazakonta;
• djegie gjatë urinimit;
• dhimbje pelvike;
• gjakderdhje ndërmjet menstruacioneve.

CDC rekomandon testim vjetor për gonorrenë tek gratë seksualisht aktive nën 25 vjeç dhe tek gratë 25 vjeç e lart që kanë faktorë të shtuar rreziku.

Analizat gjinekologjike për Trichomonas vaginalis

Trikomoniaza është një infeksion seksualisht i transmetueshëm që mund të shkaktojë:

• sekrecione të shtuara;
• erë të pakëndshme;
• irritim;
• kruajtje;
• djegie;
• dhimbje gjatë urinimit ose marrëdhënieve.

Analizat gjinekologjike për HIV, sifiliz dhe hepatitet

Në varësi të historisë seksuale, shtatzënisë dhe faktorëve të rrezikut, gjinekologu mund të kërkojë edhe analiza gjaku për infeksione seksualisht të transmetueshme ose të transmetueshme nëpërmjet gjakut.

Këto mund të përfshijnë:

• HIV;
• sifiliz;
• hepatit B;
• hepatit C.

Këto analiza kanë rëndësi të veçantë gjatë shtatzënisë. CDC rekomandon testim të hershëm gjatë shtatzënisë për HIV, sifiliz, hepatit B dhe hepatit C, ndërsa testimi për klamidia dhe gonorre përcaktohet nga mosha dhe faktorët e rrezikut.

Pap testi

Pap testi është një nga ekzaminimet më të njohura në gjinekologji, por është e rëndësishme të kuptohet se ai nuk është një analizë e përgjithshme për të gjitha infeksionet vaginale.

Qëllimi kryesor i tij është depistimi për ndryshime qelizore në qafën e mitrës që mund të lidhen me zhvillimin e kancerit të qafës së mitrës.

Gjatë testit merret një mostër qelizash nga qafa e mitrës me një furçë të vogël dhe dërgohet në laborator.

Pap testi mund të zbulojë:

• ndryshime qelizore anormale;
• lezione prekanceroze;
• ndryshime që kërkojnë vlerësim të mëtejshëm.

Ai nuk duhet ngatërruar me tamponin vaginal.

Testi HPV – Analizat gjinekologjike

Testi HPV kërkon praninë e tipeve me rrezik të lartë të Human Papillomavirus që lidhen me zhvillimin e kancerit të qafës së mitrës.

Pap testi kërkon ndryshime qelizore, ndërsa testi HPV kërkon infeksionin me tipet HPV me rrezik të lartë.

Udhëzimet e depistimit varen nga mosha, historia mjekësore dhe rezultatet e mëparshme.

Në udhëzimin e përditësuar të ACOG të vitit 2026, për gratë me rrezik mesatar rekomandohet citologjia cervikale çdo 3 vjet në moshën 21–29 vjeç; për moshën 30–65 vjeç, testimi primar për HPV me rrezik të lartë është një nga strategjitë kryesore të depistimit, me alternativa të përcaktuara sipas udhëzimit dhe disponueshmërisë.

Kjo tregon pse Pap testi dhe HPV testi nuk duhet të kryhen thjesht “çdo vit” pa marrë parasysh moshën dhe historinë e pacientes.

Pap testi dhe tamponi vaginal – cili është ndryshimi?

Këto dy analiza shpesh ngatërrohen.

Pap testi:

• merret nga qafa e mitrës;
• vlerëson qelizat;
• përdoret kryesisht për depistimin e ndryshimeve prekanceroze dhe kancerit të qafës së mitrës.

Tamponi vaginal:

• merret nga sekrecionet vaginale;
• përdoret për të identifikuar shkakun e simptomave vaginale;
• ndihmon në diagnostikimin e infeksioneve të caktuara.

Pra, një Pap test normal nuk do të thotë automatikisht se pacientja nuk ka infeksion vaginal.

A i kërkon gjinekologu të gjitha këto analiza në çdo vizitë?

Jo.

Kjo është një nga pikat më të rëndësishme që pacientet duhet të dinë.

Një grua pa simptoma nuk ka domosdoshmërisht nevojë për tampon vaginal, urinokulturë, analiza hormonale, Pap test dhe analiza për të gjitha infeksionet në të njëjtën vizitë.

Edhe një vizitë rutinë tek gjinekologu nuk do të thotë domosdoshmërisht Pap test ose ekzaminim pelvik çdo vit. Kujdesi duhet të individualizohet.

Kur analizat gjinekologjike bëhen veçanërisht të rëndësishme?

Një vlerësim më i plotë mund të jetë i nevojshëm kur gruaja ka:

• sekrecione të pazakonta;
• erë të rëndë vaginale;
• kruajtje ose djegie;
• dhimbje pelvike;
• dhimbje gjatë marrëdhënieve;
• gjakderdhje pas marrëdhënieve;
• gjakderdhje ndërmjet menstruacioneve;
• menstruacione shumë të bollshme;
• cikël shumë të çrregullt;
• vështirësi për të mbetur shtatzënë;
• aborte të përsëritura;
• simptoma të menopauzës;
• infeksione të përsëritura;
• rezultat të mëparshëm jonormal të Pap testit ose HPV.

Analizat gjinekologjike nuk duhet të shihen thjesht si një listë që duhet plotësuar, por si mjete që ndihmojnë gjinekologun të gjejë shkakun e një problemi dhe të zgjedhë trajtimin e duhur.

Hemograma e plotë

Hemograma është një nga analizat më të zakonshme të gjakut dhe mund të kërkohet për shumë probleme gjinekologjike.

Ajo vlerëson:

• hemoglobinën;
• hematokritin;
• eritrocitet;
• leukocitet;
• trombocitet.

Në gjinekologji është veçanërisht e rëndësishme tek gratë me menstruacione të bollshme ose gjakderdhje të zgjatur.

Humbja e vazhdueshme e gjakut mund të shkaktojë mungesë hekuri dhe anemi.

Simptomat mund të përfshijnë:

• lodhje;
• dobësi;
• marramendje;
• dhimbje koke;
• rrahje të shpejta të zemrës;
• zbehje të lëkurës.

Nëse dyshohet për mungesë hekuri, mund të kërkohen edhe ferritina dhe analiza të tjera të metabolizmit të hekurit.

CRP dhe treguesit e inflamacionit

Proteina C-reaktive (CRP) është një tregues i inflamacionit në organizëm.

Gjinekologu mund ta kërkojë kur dyshohet për:

• sëmundje inflamatore pelvike;
• infeksion pas lindjes;
• infeksion pas abortit;
• endometrit;
• komplikacione infektive pas ndërhyrjeve gjinekologjike.

CRP nuk tregon vetë se ku ndodhet infeksioni. Rezultati duhet të interpretohet së bashku me simptomat, ekzaminimin dhe analizat e tjera.

Analiza e urinës

Simptomat urinare janë të zakonshme tek gratë dhe ndonjëherë shfaqen së bashku me problemet gjinekologjike.

Analiza e urinës mund të kërkohet kur pacientja ka:

• djegie gjatë urinimit;
• urinim të shpeshtë;
• urgjencë urinare;
• dhimbje në fund të barkut;
• gjak në urinë;
• urinë të turbullt.

Urinokultura

Urinokultura përdoret për të identifikuar bakterin që shkakton një infeksion urinar dhe, kur kryhet antibiograma, për të përcaktuar ndjeshmërinë e tij ndaj antibiotikëve.

Ajo mund të jetë veçanërisht e rëndësishme:

• gjatë shtatzënisë;
• në infeksione urinare të përsëritura;
• kur simptomat nuk përmirësohen;
• kur dyshohet për pielonefrit;
• në situata klinike të komplikuara.

Mostra duhet të merret sipas udhëzimeve të laboratorit, zakonisht nga urina e mesit të rrjedhës dhe në enë sterile.

Beta-hCG

Beta-hCG është hormoni që përdoret për të konfirmuar dhe vlerësuar shtatzëninë.

Mund të matet në gjak dhe, në varësi të situatës, mund të përsëritet pas një intervali të caktuar.

Gjinekologu mund ta kërkojë kur ka:

• vonesë të menstruacioneve;
• dyshim për shtatzëni;
• gjakderdhje në fillim të shtatzënisë;
• dhimbje pelvike me test pozitiv shtatzënie;
• dyshim për shtatzëni jashtë mitre;
• nevojë për ndjekjen e një shtatzënie shumë të hershme.

Një vlerë e vetme e beta-hCG nuk është gjithmonë e mjaftueshme për të përcaktuar nëse shtatzënia po zhvillohet normalisht. Në situata të caktuara interpretohet së bashku me matje të përsëritura dhe ekografinë.

Çfarë janë analizat hormonale? – Analizat gjinekologjike

Hormonet kontrollojnë një pjesë të madhe të funksionit riprodhues të gruas.

Ato ndikojnë në:

• ciklin menstrual;
• ovulacionin;
• zhvillimin e folikulit;
• shtatzëninë;
• fertilitetin;
• menopauzën.

Kur cikli ndryshon ose gruaja ka probleme me ovulacionin, gjinekologu mund të kërkojë analiza të ndryshme hormonale.

Por një “panel hormonal” i plotë nuk është i nevojshëm për çdo paciente.

FSH – hormoni folikulostimulues

FSH prodhohet nga hipofiza dhe luan rol të rëndësishëm në zhvillimin e folikulave në vezore.

Gjinekologu mund ta kërkojë gjatë vlerësimit të:

• cikleve të çrregullta;
• mungesës së menstruacioneve;
• funksionit të vezoreve;
• infertilitetit;
• menopauzës së dyshuar.

FSH ndryshon gjatë ciklit menstrual. Për këtë arsye, interpretimi varet edhe nga dita e ciklit kur është marrë analiza.

LH – hormoni luteinizues

LH prodhohet gjithashtu nga hipofiza dhe është i rëndësishëm për ovulacionin.

Rritja e LH në mes të ciklit ndihmon në nxitjen e çlirimit të vezës nga vezorja.

Analiza mund të përdoret në vlerësimin e:

• ovulacionit;
• infertilitetit;
• amenorresë;
• ciklit menstrual të çrregullt;
• disa rasteve të dyshuara për sindromën e vezoreve policistike (PCOS).

FSH dhe LH nuk duhet të interpretohen të shkëputura nga simptomat dhe ekzaminimet e tjera.

Estradioli

Estradioli është forma kryesore e estrogjenit gjatë viteve riprodhuese.

Ai prodhohet kryesisht nga vezoret dhe ndikon në:

• zhvillimin e endometrit;
• ciklin menstrual;
• funksionin e vezoreve;
• shëndetin e kockave;
• sistemin riprodhues.

Estradioli mund të kërkohet së bashku me FSH dhe hormone të tjera në vlerësimin e funksionit ovarian dhe të problemeve të ciklit.

Progesteroni

Progesteroni rritet pas ovulacionit dhe përgatit endometrin për një shtatzëni të mundshme.

Analiza e progesteronit mund të përdoret në raste të caktuara për të ndihmuar në vlerësimin nëse ka ndodhur ovulacioni.

Koha e marrjes së analizës është e rëndësishme. Nuk është e saktë që progesteroni duhet bërë gjithmonë në “ditën 21” për çdo grua. Koha duhet përshtatur me gjatësinë e ciklit dhe ovulacionin e pritshëm.

Prolaktina

Prolaktina prodhohet nga hipofiza.

Nivelet e larta jashtë shtatzënisë dhe gjidhënies mund të ndikojnë në ovulacion dhe menstruacione.

Gjinekologu mund ta kërkojë kur ka:

• mungesë menstruacionesh;
• cikël të çrregullt;
• infertilitet;
• rrjedhje qumështi nga gjiri pa shtatzëni ose gjidhënie.

Prolaktina mund të ndikohet nga stresi, disa medikamente dhe faktorë të tjerë, ndaj një rezultat jonormal mund të kërkojë rivlerësim.

AMH – Hormoni Anti-Müllerian

AMH prodhohet nga folikulat e vogla të vezoreve dhe përdoret kryesisht si tregues i rezervës ovariane.

Mund të jetë i dobishëm:

• gjatë vlerësimit të fertilitetit;
• para disa trajtimeve të riprodhimit të asistuar;
• për parashikimin e përgjigjes së vezoreve ndaj stimulimit.

Një vlerë e ulët e AMH nuk do të thotë automatikisht se një grua nuk mund të mbetet shtatzënë. Po ashtu, një AMH e lartë nuk garanton fertilitet normal. Rezultati duhet interpretuar në kontekstin klinik dhe nuk është një “test po ose jo” për aftësinë për të mbetur shtatzënë.

Testosteroni dhe hormonet androgjene

Testosteroni nuk është vetëm hormon mashkullor. Edhe gratë prodhojnë sasi të vogla të tij.

Gjinekologu mund të kërkojë vlerësimin e androgjeneve kur pacientja ka:

• qime të shtuara në fytyrë ose trup;
• akne të theksuara;
• cikle të çrregullta;
• rënie flokësh me model androgenik;
• shenja të tjera të hiperandrogjenizmit.

Sipas situatës mund të kërkohen testosteroni total dhe analiza të tjera, si DHEAS ose 17-hidroksiprogesteroni, për të ndihmuar në përcaktimin e shkakut.

TSH dhe funksioni i tiroides

Edhe pse tiroidja nuk është organ gjinekologjik, funksioni i saj ndikon drejtpërdrejt në ciklin menstrual dhe fertilitet.

Çrregullimet e tiroides mund të shkaktojnë:

• menstruacione të çrregullta;
• menstruacione të bollshme ose të pakta;
• mungesë menstruacionesh;
• probleme me ovulacionin;
• vështirësi për të mbetur shtatzënë.

Për këtë arsye, TSH është një analizë që mund të përfshihet në vlerësimin e amenorresë ose problemeve të tjera të ciklit. Sipas rezultatit mund të kërkohen edhe FT4 ose analiza të tjera të tiroides.

Çfarë analizash kërkohen kur menstruacionet janë të çrregullta?

Nuk ekziston një listë identike për të gjitha pacientet.

Sipas situatës mund të kërkohen:

• test shtatzënie/beta-hCG;
• TSH;
• prolaktinë;
• FSH;
• LH;
• estradiol;
• analiza të androgjeneve.

Këto kombinohen me historinë mjekësore dhe, shpesh, me ekografinë gjinekologjike.

Çfarë analizash kërkohen kur menstruacionet mungojnë?

Mungesa e menstruacioneve quhet amenorre.

Hapi i parë tek një grua në moshë riprodhuese është zakonisht përjashtimi i shtatzënisë.

Më pas, në varësi të historisë dhe simptomave, vlerësimi mund të përfshijë:

• TSH;
• prolaktinë;
• FSH;
• estradiol;
• analiza të tjera hormonale sipas rastit.

Shkaku mund të lidhet me vezoret, tiroiden, hipofizën, ndryshimet e mëdha të peshës, aktivitetin fizik intensiv, stresin ose gjendje të tjera.

Çfarë analizash kërkohen për PCOS?

Sindroma e vezoreve policistike nuk diagnostikohet vetëm nga një analizë gjaku dhe as vetëm sepse në ekografi shihen shumë folikula.

Vlerësimi mund të përfshijë:

• historinë e ciklit menstrual;
• shenjat klinike të hiperandrogjenizmit;
• testosteronin;
• analiza të tjera androgjenike sipas rastit;
• TSH;
• prolaktinë;
• analiza për të përjashtuar shkaqe të tjera;
• ekografi të vezoreve kur është e nevojshme.

Tek gratë me PCOS mund të jetë i rëndësishëm edhe vlerësimi metabolik, përfshirë glukozën dhe profilin lipidik, sipas rekomandimit të mjekut.

Çfarë analizash kërkohen për menstruacione shumë të bollshme?

Kur pacientja ka gjakderdhje të madhe menstruale, gjinekologu kërkon të përcaktojë si shkakun ashtu edhe pasojat e humbjes së gjakut.

Sipas rastit mund të kërkohen:

• hemogramë;
• ferritinë;
• test shtatzënie;
• TSH;
• teste të koagulimit kur historia sugjeron çrregullim të gjakderdhjes;
• ekografi transvaginale.

Mund të nevojiten ekzaminime të tjera në varësi të moshës dhe faktorëve të rrezikut.

A duhen bërë analizat hormonale në një ditë të caktuar të ciklit?

Varet nga hormoni dhe arsyeja e testimit.

Disa analiza interpretohen në lidhje me fazën e ciklit menstrual, ndërsa të tjera mund të kryhen në periudha më fleksibël.

Për shembull:

• FSH dhe estradioli shpesh vlerësohen në fazën e hershme folikulare kur përdoren për qëllime të caktuara të fertilitetit;
• progesteroni duhet matur në raport me ovulacionin e pritshëm;
• AMH mund të matet përgjithësisht në faza të ndryshme të ciklit, megjithëse interpretimi duhet bërë nga specialisti;
• prolaktina kërkon kujdes ndaj faktorëve që mund ta rrisin përkohësisht.

Prandaj pacientja nuk duhet të zgjedhë vetë ditën e analizave hormonale duke u bazuar vetëm në një listë të gjetur online.

Pse nuk duhet të bëhen të gjitha hormonet pa indikacion?

Kryerja e shumë analizave pa një pyetje të qartë klinike mund të krijojë më shumë konfuzion sesa informacion të dobishëm.

Hormonet:

• ndryshojnë gjatë ciklit;
• ndikohen nga mosha;
• ndikohen nga medikamentet;
• mund të ndryshojnë gjatë shtatzënisë;
• duhet të interpretohen në kontekstin e simptomave.

Një rezultat jashtë intervalit të laboratorit nuk do të thotë automatikisht se ekziston një sëmundje.

Gjinekologu duhet të vendosë se cilat analiza janë të nevojshme dhe kur duhet të kryhen.

Çfarë analizash kërkohen për sekrecione vaginale?

Sekrecionet vaginale janë normale kur janë pa erë të rëndë dhe nuk shoqërohen me kruajtje, djegie apo dhimbje.

Vlerësimi bëhet i rëndësishëm kur sekrecionet:

• ndryshojnë ngjyrë;
• kanë erë të fortë;
• shtohen papritur;
• shoqërohen me kruajtje;
• shkaktojnë djegie;
• shoqërohen me dhimbje pelvike;
• shfaqen së bashku me gjakderdhje.

Sipas rastit, gjinekologu mund të kërkojë:

• ekzaminim të sekrecionit vaginal;
• tampon vaginal;
• teste për Candida;
• vlerësim për vaginozë bakteriale;
• testim për Trichomonas vaginalis;
• teste për klamidia dhe gonorre kur ka indikacion.

Jo çdo sekrecion kërkon të gjitha këto analiza.

Çfarë analizash kërkohen për kruajtje dhe djegie vaginale?

Kruajtja dhe djegia mund të lidhen me kandidiazën, vaginozën, trikomoniazën, irritimin kimik, sëmundjet dermatologjike të vulvës ose shkaqe të tjera.

Për këtë arsye, vetëm simptomat nuk janë gjithmonë të mjaftueshme për diagnozë.

Gjinekologu mund të kryejë:

• ekzaminim të vulvës dhe vaginës;
• vlerësim të pH vaginal;
• ekzaminim mikroskopik të sekrecioneve;
• tampon ose kulturë sipas rastit;
• teste molekulare për infeksione të caktuara.

Nëse analizat për infeksione dalin negative dhe simptomat vazhdojnë, mund të kërkohet vlerësim për sëmundje të tjera të vulvës.

Çfarë analizash kërkohen për erë të keqe vaginale?

Era e pazakontë mund të lidhet me ndryshimin e florës vaginale, veçanërisht me vaginozën bakteriale, por mund të shfaqet edhe në trikomoniazë ose probleme të tjera.

Gjinekologu mund të vlerësojë:

• karakteristikat e sekrecioneve;
• pH vaginal;
• materialin vaginal në mikroskop;
• tamponin vaginal;
• testet laboratorike molekulare kur janë të nevojshme.

Përdorimi i ovulave ose antibiotikëve pa përcaktuar shkakun mund të ndryshojë florën vaginale dhe të vështirësojë diagnostikimin.

Çfarë analizash kërkohen për dhimbje pelvike?

Dhimbja pelvike mund të ketë shumë shkaqe dhe nuk diagnostikohet vetëm me një analizë gjaku.

Mund të lidhet me:

• infeksione;
• kiste ovariane;
• endometriozë;
• shtatzëni ektopike;
• fibroide;
• sëmundje inflamatore pelvike;
• probleme urinare;
• patologji gastrointestinale.

Sipas simptomave, mund të kërkohen:

• test shtatzënie ose beta-hCG;
• hemogramë;
• analiza urine;
• teste për infeksione seksualisht të transmetueshme;
• ekografi transvaginale.

Dhimbja e fortë dhe e papritur, sidomos nëse shoqërohet me gjakderdhje, marramendje, dobësi ose test pozitiv shtatzënie, kërkon vlerësim urgjent.

Çfarë analizash kërkohen për infeksione gjinekologjike të përsëritura?

Kur një paciente ka episode të shpeshta të simptomave vaginale, nuk duhet supozuar automatikisht se çdo episod ka të njëjtin shkak.

Mund të nevojiten:

• tampon vaginal;
• kulturë;
• ekzaminim mikroskopik;
• testim për IST;
• glukozë në gjak ose HbA1c kur dyshohet diabet;
• vlerësim i faktorëve të tjerë predispozues.

Qëllimi është të identifikohet mikroorganizmi ose shkaku i simptomave përpara përdorimit të përsëritur të trajtimeve.

Çfarë analizash kërkon gjinekologu për infertilitet?

Vlerësimi i infertilitetit nuk është vetëm një “paketë hormonale”.

Ai duhet të vlerësojë disa elemente kryesore:

• nëse gruaja ovulon;
• rezervën ovariane kur ka indikacion;
• strukturën e mitrës dhe vezoreve;
• kalueshmërinë e tubave fallopiane;
• faktorët mashkullorë.

Sipas rastit, tek gruaja mund të kërkohen:

• progesteron për vlerësimin e ovulacionit;
• AMH;
• FSH dhe estradiol;
• TSH;
• prolaktinë;
• analiza të androgjeneve kur ka shenja përkatëse.

Ekografia transvaginale përdoret për të vlerësuar mitrën, endometrin, vezoret dhe numrin e folikulave antrale kur është e nevojshme.

Një pjesë shumë e rëndësishme e vlerësimit është edhe spermograma e partnerit, sepse infertiliteti nuk duhet vlerësuar vetëm tek gruaja.

Kur duhet të fillojë vlerësimi për infertilitet?

Në përgjithësi, vlerësimi rekomandohet pas 12 muajsh marrëdhënie të rregullta pa mbrojtje pa arritur shtatzëni tek gratë nën 35 vjeç dhe pas rreth 6 muajsh tek gratë 35 vjeç e lart.

Vlerësimi mund të fillojë më herët kur ekzistojnë faktorë të njohur që mund të ndikojnë në fertilitet.

Çfarë analizash mund të kërkohen para shtatzënisë?

Vizita para konceptimit është një mundësi për të vlerësuar shëndetin e gruas përpara shtatzënisë.

Sipas historisë personale mund të kontrollohen:

• hemograma;
• grupi i gjakut dhe Rh;
• statusi i imunitetit ndaj disa infeksioneve;
• HIV;
• sifilizi;
• hepatiti B dhe C sipas indikacioneve;
• testet për IST sipas faktorëve të rrezikut;
• glukoza ose HbA1c kur ka rrezik për diabet;
• TSH kur ka histori ose simptoma të sëmundjeve të tiroides.

Jo çdo grua ka nevojë për të gjitha analizat përpara konceptimit.

Çfarë analizash kërkohen gjatë shtatzënisë?

Analizat ndryshojnë sipas tremujorit, historisë mjekësore dhe faktorëve individualë të rrezikut.

Në fillim të shtatzënisë zakonisht vlerësohen elementë si:

• hemograma;
• grupi i gjakut dhe faktori Rh;
• skriningu për antitrupa;
• HIV;
• sifilizi;
• hepatiti B;
• hepatiti C;
• analiza e urinës dhe/ose urinokultura;
• imuniteti ndaj rubeolës sipas protokollit të ndjekur.

Mund të kërkohen edhe analiza për klamidia dhe gonorre sipas moshës dhe faktorëve të rrezikut.

Gjatë shtatzënisë kryhen gjithashtu testime të tjera në periudha të caktuara, për shembull skriningu për diabetin gestacional dhe, më vonë, testimi për streptokokun e grupit B sipas protokollit obstetrikal.

Analizat pas abortit

Pas një aborti spontan ose të provokuar, jo çdo paciente ka nevojë për të njëjtin panel analizash.

Sipas situatës mund të nevojiten:

• beta-hCG;
• hemogramë;
• grup gjaku dhe Rh;
• ekografi;
• analiza për infeksion kur ka temperaturë ose sekrecione të dyshimta.

Në rastin e humbjeve të përsëritura të shtatzënisë, vlerësimi është më i gjerë dhe mund të përfshijë ekzaminime të mitrës, analiza të caktuara laboratorike dhe vlerësim gjenetik sipas rastit.

Çfarë analizash kërkohen në menopauzë?

Menopauza tek një grua mbi 45 vjeç me simptoma tipike dhe ndryshime karakteristike të ciklit shpesh mund të diagnostikohet klinikisht pa një panel të gjerë hormonal.

Analizat hormonale mund të jenë të dobishme në raste të veçanta, për shembull kur simptomat shfaqen në moshë më të re ose diagnoza është e paqartë.

Sipas gjendjes së pacientes mund të vlerësohen edhe:

• profili lipidik;
• glukoza ose HbA1c;
• funksioni i tiroides kur ka indikacion;
• shëndeti kockor dhe faktorët e rrezikut për osteoporozë.

Gjakderdhja pas menopauzës

Çdo gjakderdhje vaginale që shfaqet pas menopauzës duhet të vlerësohet.

Ajo nuk do të thotë automatikisht kancer, por një nga qëllimet kryesore të vlerësimit është përjashtimi i patologjisë së endometrit.

Mund të përdoren:

• ekzaminimi gjinekologjik;
• ekografia transvaginale;
• biopsia e endometrit;
• histeroskopia në raste të caktuara.

Kjo është një situatë ku nuk duhet pritur që gjakderdhja të përsëritet përpara vizitës.

Ekografia transvaginale

Ekografia transvaginale është një nga ekzaminimet më të përdorura në gjinekologji.

Ajo lejon vlerësimin e:

• mitrës;
• endometrit;
• vezoreve;
• kisteve ovariane;
• fibroideve;
• masave pelvike;
• disa shkaqeve të gjakderdhjes ose dhimbjes.

Ekografia është shumë e dobishme, por nuk zëvendëson Pap testin, testin HPV ose analizat mikrobiologjike. Secili ekzaminim ka një qëllim të ndryshëm.

Ekografia abdominale

Ekografia abdominale mund të përdoret kur ekografia transvaginale nuk është e përshtatshme ose kur nevojitet një pamje më e gjerë e legenit.

Shpesh kërkon që fshikëza e urinës të jetë e mbushur.

Kolposkopia

Kolposkopia është një ekzaminim i detajuar i qafës së mitrës me një instrument zmadhues të quajtur kolposkop.

Ajo mund të rekomandohet pas rezultateve të caktuara jonormale të depistimit të qafës së mitrës.

Gjatë procedurës, gjinekologu mund të marrë biopsi nga zona të dyshimta.

Kolposkopia nuk është analizë rutinë për çdo grua.

Histeroskopia

Histeroskopia lejon shikimin direkt të brendësisë së zgavrës së mitrës me një instrument të hollë me kamerë.

Mund të përdoret për vlerësimin e:

• gjakderdhjeve jonormale;
• polipeve endometriale;
• fibroideve që projektohen në zgavrën e mitrës;
• aderencave intrauterine;
• disa rasteve të infertilitetit;
• anomalive të zgavrës së mitrës.

Në disa raste gjatë së njëjtës procedurë mund të merret biopsi ose të trajtohet një lezion.

Biopsia e endometrit

Biopsia e endometrit konsiston në marrjen e një mostre të vogël nga shtresa e brendshme e mitrës.

Ajo mund të rekomandohet për:

• gjakderdhje jonormale të mitrës në paciente të përzgjedhura;
• gjakderdhje pas menopauzës;
• dyshim për hiperplazi të endometrit;
• përjashtimin ose diagnostikimin e kancerit të endometrit.

Nuk është një ekzaminim që kryhet rutinë tek çdo paciente.

A është ekografia e mjaftueshme për një kontroll të plotë gjinekologjik?

Jo.

Një ekografi normale nuk përjashton:

• infeksionet vaginale;
• klamidian;
• gonorrenë;
• HPV;
• ndryshimet mikroskopike të qafës së mitrës;
• shumë sëmundje të vulvës.

Në të njëjtën mënyrë, një Pap test normal nuk tregon se vezoret dhe mitra janë domosdoshmërisht pa patologji strukturore.

Kjo është arsyeja pse gjinekologu kombinon ekzaminimet sipas problemit të pacientes.

Kur nevojiten ekzaminime më të avancuara?

Ekzaminime të tjera mund të kërkohen kur:

• ekografia nuk jep informacion të mjaftueshëm;
• ka një masë pelvike të paqartë;
• dyshohet për endometriozë të thellë;
• ka gjakderdhje të pashpjeguar;
• dyshohet për patologji malinje;
• infertiliteti kërkon vlerësim të mëtejshëm.

Në raste të përzgjedhura mund të përdoren rezonanca magnetike (MRI), tomografia kompjuterike (CT) ose procedura të tjera diagnostikuese.

Ato nuk janë pjesë e kontrollit rutinë të çdo gruaje.

Pse është e rëndësishme të mos bëhen analiza të panevojshme?

Më shumë analiza nuk do të thotë domosdoshmërisht kujdes më i mirë.

Një analizë duhet të ketë një arsye klinike dhe rezultati i saj duhet të jetë në gjendje të ndikojë në diagnozë, trajtim ose ndjekje.

Kryerja e analizave pa indikacion mund të sjellë rezultate rastësisht jashtë normales, ankth të panevojshëm dhe ekzaminime të tjera që mund të mos kenë qenë të nevojshme.

Prandaj, zgjedhja e analizave duhet të jetë individuale dhe të bëhet pas konsultës me gjinekologun.

A mund të bëhen analizat gjinekologjike gjatë menstruacioneve?

Varet nga analiza dhe arsyeja pse po kryhet.

Analizat e gjakut dhe shumë analiza hormonale mund të kryhen gjatë menstruacioneve, madje për disa hormone dita e ciklit është pjesë e rëndësishme e interpretimit.

Për Pap testin, gjakderdhja e konsiderueshme mund ta bëjë mostrën më të vështirë për t’u interpretuar. Kur është e mundur, testi planifikohet jashtë menstruacioneve.

Megjithatë, një paciente me gjakderdhje jonormale nuk duhet të shtyjë vizitën vetëm sepse po gjakos. Vetë gjakderdhja mund të jetë arsyeja e ekzaminimit.

Çfarë ndodh kur një analizë del pozitive?

Një rezultat pozitiv nuk duhet interpretuar jashtë kontekstit.

Hapi tjetër mund të jetë:

• konfirmimi me një analizë tjetër;
• trajtimi;
• përsëritja e testit pas një periudhe;
• ekzaminim më i specializuar;
• kontroll i partnerit në disa infeksione;
• kolposkopi ose biopsi në raste të përzgjedhura.

Vendimi varet nga analiza konkrete.

Çfarë do të thotë një HPV pozitiv?

Një HPV me rrezik të lartë pozitiv nuk do të thotë se gruaja ka kancer të qafës së mitrës.

Ai tregon se është identifikuar një tip HPV që lidhet me rrezik më të lartë për ndryshime qelizore të qafës së mitrës.

Shumë infeksione HPV kontrollohen nga sistemi imunitar dhe bëhen të padetektueshme me kalimin e kohës. Rreziku lidhet veçanërisht me infeksionin persistent me tipe HPV me rrezik të lartë.

Sipas rezultatit, moshës dhe historisë së pacientes, mund të rekomandohet:

• përsëritje e testimit;
• citologji;
• genotipizim;
• kolposkopi.

Prandaj, një HPV pozitiv kërkon ndjekje të përshtatshme, jo panik.

A do të thotë Pap testi jonormal se kam kancer?

Jo.

Shumica e rezultateve jonormale të depistimit të qafës së mitrës nuk janë diagnozë kanceri.

Ato mund të tregojnë ndryshime qelizore që kërkojnë monitorim ose ekzaminim të mëtejshëm.

Sipas shkallës së ndryshimit dhe rezultatit HPV, mund të rekomandohet:

• përsëritja e testimit;
• kolposkopia;
• biopsia.

Qëllimi i depistimit është pikërisht identifikimi dhe trajtimi i ndryshimeve prekanceroze përpara se të zhvillohet kanceri.

Sa shpesh duhet të bëhen analizat gjinekologjike?

Nuk ekziston një interval i vetëm për të gjitha analizat.

Frekuenca varet nga:

• mosha;
• lloji i analizës;
• rezultatet e mëparshme;
• simptomat;
• historia personale;
• shtatzënia;
• faktorët e rrezikut.

Për shembull, depistimi për kancerin e qafës së mitrës ka intervale specifike sipas moshës dhe metodës së testimit dhe nuk është domosdoshmërisht një test që duhet bërë çdo vit.

Ndërkohë, një tampon vaginal nuk ka arsye të përsëritet periodikisht tek një grua pa simptoma vetëm sepse po kryen kontroll rutinë.

Cilat analiza nuk duhet të bëhen pa indikacion?

Në një grua pa simptoma dhe pa faktorë specifikë rreziku, zakonisht nuk ka arsye të kërkohen automatikisht:

• kultura vaginale të përsëritura;
• urinokultura të shpeshta;
• panele të gjera hormonale;
• markues tumoralë si “kontroll rutinë për kancer”;
• analiza të shumta për mikroorganizma pa indikacion klinik.

Veçanërisht markuesit tumoralë nuk duhet të përdoren si një paketë e përgjithshme depistimi tek gratë e shëndetshme. Ata kanë përdorime specifike klinike.

Gabimet më të zakonshme që bëjnë pacientet para analizave

Disa prej tyre janë:

• marrja e antibiotikëve pa bërë më parë analizat e nevojshme;
• përdorimi i ovulave para tamponit vaginal;
• mosinformimi i mjekut për medikamentet;
• mosdhënia e datës së menstruacioneve të fundit;
• kryerja e analizave hormonale në një ditë të rastësishme pa udhëzim;
• interpretimi i rezultateve vetëm nga intervalet e laboratorit;
• përsëritja e analizave pa arsye;
• mosparaqitja për kontroll pas një rezultati jonormal.

Mite dhe fakte për analizat gjinekologjike

Miti 1: Çdo grua duhet të bëjë të gjitha analizat gjinekologjike çdo vit.

Fakt: Jo. Analizat zgjidhen sipas moshës, simptomave, historisë dhe rekomandimeve të depistimit.

Miti 2: Pap testi tregon të gjitha infeksionet.

Fakt: Jo. Qëllimi kryesor i Pap testit është të identifikojë ndryshimet qelizore të qafës së mitrës. Për infeksionet përdoren analiza të tjera.

Miti 3: Një HPV pozitiv do të thotë kancer.

Fakt: Jo. HPV pozitiv tregon praninë e virusit. Vetëm një pjesë e infeksioneve persistente me tipe me rrezik të lartë mund të çojnë në ndryshime prekanceroze ose kancer.

Miti 4: Nëse ekografia është normale, nuk kam asnjë problem gjinekologjik.

Fakt: Ekografia nuk diagnostikon çdo sëmundje. Infeksionet vaginale, HPV dhe shumë ndryshime të qafës së mitrës kërkojnë metoda të tjera.

Miti 5: AMH tregon nëse mund të mbetem shtatzënë apo jo.

Fakt: AMH vlerëson kryesisht rezervën ovariane dhe nuk është test absolut i fertilitetit natyral.

Miti 6: Të gjitha analizat hormonale duhen bërë në ditën e tretë të ciklit.

Fakt: Jo. Koha e analizës varet nga hormoni dhe arsyeja e testimit.

Miti 7: Sa më shumë analiza të bëj, aq më i plotë është kontrolli.

Fakt: Analizat pa indikacion mund të çojnë në rezultate të panevojshme dhe ekzaminime të tjera pa përfitim real.

Miti 8: Nëse nuk kam simptoma, nuk kam nevojë të shkoj tek gjinekologu.

Fakt: Disa forma depistimi dhe kujdesi parandalues kryhen edhe pa simptoma, sipas moshës dhe faktorëve individualë.

Këshilla nga Klinika Tradita

Në Klinikën Tradita, këshillojmë që analizat gjinekologjike të mos shihen si një listë standarde që çdo grua duhet ta kryejë njësoj. Kontrolli më i mirë është ai që përshtatet me moshën, simptomat, historinë mjekësore dhe nevojat individuale të pacientes.

1. Mos i zgjidhni vetë analizat

Nëse keni sekrecione, dhimbje, gjakderdhje ose cikël të çrregullt, kryeni fillimisht konsultën gjinekologjike. Kjo ndihmon që të bëhen vetëm analizat që kanë vlerë për problemin tuaj.

2. Mos përdorni antibiotikë ose ovula para diagnostikimit

Trajtimi para marrjes së mostrave mund të ndryshojë rezultatet dhe ta bëjë më të vështirë identifikimin e shkakut të infeksionit.

3. Mbani rezultatet e mëparshme

Pap testet, HPV testet, ekografitë, analizat hormonale dhe raportet e ndërhyrjeve të mëparshme mund të jenë shumë të rëndësishme për krahasim.

4. Tregojini mjekut ditën e ciklit menstrual

Kjo është veçanërisht e rëndësishme për interpretimin e disa hormoneve dhe të gjetjeve ekografike.

5. Mos u alarmoni nga një rezultat i vetëm

Një vlerë laboratorike jashtë normales nuk është gjithmonë diagnozë. Rezultati duhet interpretuar në kontekst.

6. Mos e neglizhoni gjakderdhjen jonormale

Gjakderdhja ndërmjet cikleve, pas marrëdhënieve ose pas menopauzës kërkon vlerësim.

7. Informoni gjinekologun nëse planifikoni shtatzëni

Disa analiza dhe rekomandime ndryshojnë kur gruaja po planifikon konceptimin.

8. Mos e shtyni vizitën për shkak të turpit

Sekrecionet, era vaginale, dhimbja gjatë marrëdhënieve dhe infeksionet janë arsye shumë të zakonshme për konsultë gjinekologjike.

9. Ndiqni kontrollet pas një rezultati jonormal

Pap testi, HPV testi ose biopsia jonormale nuk duhet të mbeten pa ndjekje.

10. Fokusohuni te parandalimi

Vizitat periodike dhe depistimi i përshtatshëm sipas moshës mund të identifikojnë probleme përpara se të japin simptoma.

Pyetjet më të shpeshta – FAQ

1. Çfarë analizash kërkon zakonisht gjinekologu?

Varet nga arsyeja e vizitës. Mund të kërkohen Pap test, HPV test, analiza të sekrecioneve, analiza për IST, analiza urine, analiza gjaku, hormone ose ekzaminime imazherike.

2. A duhet të bëj analiza para se të shkoj tek gjinekologu?

Zakonisht jo, përveçse kur mjeku i ka kërkuar paraprakisht. Konsulta e parë ndihmon në zgjedhjen e analizave të nevojshme.

3. Çfarë analizash bëhen për infeksionet vaginale?

Sipas simptomave mund të kryhen ekzaminimi i sekrecioneve, pH vaginal, mikroskopia, tamponi vaginal, kultura ose teste molekulare.

4. Cili është ndryshimi midis Pap testit dhe tamponit vaginal?

Pap testi vlerëson qelizat e qafës së mitrës, ndërsa tamponi vaginal përdoret kryesisht për diagnostikimin e shkaqeve infektive të simptomave vaginale.

5. A është Pap testi i njëjtë me testin HPV?

Jo. Pap testi kërkon ndryshime qelizore; HPV testi kërkon tipe HPV me rrezik të lartë.

6. A do të thotë HPV pozitiv se kam kancer?

Jo. Një rezultat pozitiv tregon praninë e virusit dhe kërkon ndjekje sipas tipit të HPV, moshës dhe rezultateve të tjera.

7. A mund të bëj Pap test gjatë menstruacioneve?

Gjakderdhja e konsiderueshme mund të ndikojë në cilësinë e mostrës, ndaj zakonisht preferohet jashtë menstruacioneve kur është e mundur.

8. A mund të bëj tampon vaginal gjatë menstruacioneve?

Varet nga testi dhe situata klinike. Laboratori ose gjinekologu duhet të japë udhëzimin konkret.

9. Çfarë analizash bëhen për cikël të çrregullt?

Mund të përfshihen testi i shtatzënisë, TSH, prolaktina, FSH, estradioli dhe analiza të androgjeneve sipas simptomave.

10. Çfarë analizash bëhen për PCOS?

Diagnoza bazohet në kombinimin e historisë, simptomave, vlerësimit të androgjeneve dhe, kur nevojitet, ekografisë, duke përjashtuar shkaqe të tjera.

11. Çfarë analizash kërkohen për infertilitet?

Mund të përfshihen vlerësimi i ovulacionit, AMH, FSH/estradiol sipas rastit, TSH, prolaktinë, ekografi, vlerësim i tubave dhe spermograma e partnerit.

12. A tregon AMH sa vezë më kanë mbetur?

AMH jep informacion për rezervën ovariane, por nuk numëron drejtpërdrejt vezët dhe nuk parashikon me siguri mundësinë e një shtatzënie natyrale.

13. Çfarë analizash bëhen për menstruacione të bollshme?

Mund të kërkohen hemogramë, ferritinë, test shtatzënie dhe ekzaminime të tjera sipas moshës dhe shkakut të dyshuar.

14. Çfarë analizash kërkohen para shtatzënisë?

Ato individualizohen sipas historisë dhe mund të përfshijnë hemogramë, grupin e gjakut/Rh, vlerësimin e imunitetit ndaj infeksioneve të caktuara dhe skriningun për infeksione sipas indikacionit.

15. A duhet të bëj analiza hormonale çdo vit?

Jo. Në një grua pa simptoma zakonisht nuk ka nevojë për një panel hormonal rutinë çdo vit.

16. A mund të zbulohet kanceri i vezoreve me analizë gjaku?

Nuk ekziston një analizë e thjeshtë gjaku e rekomanduar si depistim rutinë për kancerin e vezoreve tek gratë me rrezik mesatar. Markuesit tumoralë kanë përdorime specifike dhe nuk duhet të përdoren si “paketë kontrolli” pa indikacion.

17. Kur nevojitet biopsia e endometrit?

Mund të rekomandohet në disa raste të gjakderdhjes jonormale, veçanërisht pas menopauzës ose kur ekzistojnë faktorë rreziku për patologji të endometrit.

18. A është ekografia transvaginale e dhimbshme?

Zakonisht shkakton vetëm parehati të lehtë. Nëse pacientja ka dhimbje, duhet t’ia komunikojë ekzaminuesit.

19. Sa shpesh duhet të shkoj tek gjinekologu?

Frekuenca e kujdesit parandalues individualizohet sipas moshës, historisë, simptomave dhe faktorëve të rrezikut. Jo çdo vizitë kërkon ekzaminim pelvik ose Pap test.

20. Kur duhet të paraqitem menjëherë tek gjinekologu?

Kur keni gjakderdhje të rëndë, dhimbje të forta pelvike, temperaturë të shoqëruar me simptoma gjinekologjike, gjakderdhje gjatë shtatzënisë, gjakderdhje pas menopauzës ose përkeqësim të shpejtë të gjendjes.

Literatura shkencore

1. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Well-Woman Visit.
2. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Screening for Cervical Cancer. Clinical guidance, 2026.
3. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Vaginitis.
4. Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Sexually Transmitted Infections Treatment Guidelines.
5. Centers for Disease Control and Prevention (CDC). STI Screening Recommendations.
6. U.S. Preventive Services Task Force (USPSTF). Cervical Cancer: Screening.
7. American Society for Reproductive Medicine (ASRM). Fertility Evaluation of Infertile Women.
8. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Evaluating Infertility.
9. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Routine Tests During Pregnancy.
10. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Abnormal Uterine Bleeding.
11. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Postmenopausal Bleeding and Evaluation of the Endometrium.
12. Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Screening and Testing for HIV, Syphilis, Hepatitis B and Hepatitis C During Pregnancy.
13. World Health Organization (WHO). WHO Guideline for Screening and Treatment of Cervical Pre-Cancer Lesions for Cervical Cancer Prevention.
14. Berek JS. Berek & Novak’s Gynecology. Wolters Kluwer.
15. Hoffman BL, Schorge JO, et al. Williams Gynecology. McGraw-Hill.
16. StatPearls Publishing. Gynecologic Evaluation and Diagnostic Testing.
17. International Evidence-based Guideline for the Assessment and Management of Polycystic Ovary Syndrome.
18. National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Menopause: Identification and Management.
19. National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Heavy Menstrual Bleeding: Assessment and Management.
20. European Society of Human Reproduction and Embryology (ESHRE). Udhëzime klinike për shëndetin riprodhues dhe infertilitetin.

Ju keshillojme te merrni informacione profesionale nga IUGA.