19 Shtator, 2026

Gjakderdhja jonormale

Gjakderdhja jonormale – Kur duhet të shqetësohet një grua?

Çfarë quhet gjakderdhje jonormale?

Gjakderdhja jonormale – Gjakderdhja vaginale konsiderohet jonormale kur ndryshon nga modeli i zakonshëm menstrual i gruas. Ajo mund të lidhet me sasinë, kohëzgjatjen, shpeshtësinë ose momentin kur shfaqet.

Përfshin:

menstruacione shumë të bollshme;
gjakderdhje që zgjat më shumë se zakonisht;
cikle që vijnë shumë shpesh;
gjakderdhje ndërmjet menstruacioneve;
gjakderdhje pas marrëdhënieve seksuale;
gjakderdhje gjatë shtatzënisë;
gjakderdhje pas menopauzës;
njolla gjaku që përsëriten pa një shkak të qartë.

Gjakderdhja jonormale – Jo të gjitha gratë kanë të njëjtin cikël. Për këtë arsye, rëndësi ka ndryshimi nga modeli personal. Një grua që zakonisht ka menstruacione të rregullta duhet të kontrollohet kur cikli ndryshon papritur ose gjakderdhja fillon të ndikojë në jetën e përditshme.

Si dallohet një menstruacion i bollshëm?

Menstruacionet mund të konsiderohen tepër të bollshme kur:

peceta ose tamponi mbushet çdo një deri në dy orë;
nevojitet përdorimi i dy produkteve njëkohësisht;
gruaja zgjohet natën për t’u ndërruar;
gjakderdhja kalon përmes rrobave ose çarçafëve;
dalin mpiksje të mëdha;
menstruacioni zgjat më shumë se shtatë ditë;
shfaqen lodhje, marramendje ose vështirësi në frymëmarrje;
aktivitetet e përditshme kufizohen për shkak të gjakderdhjes.

Humbja e vazhdueshme e gjakut mund të shkaktojë mungesë hekuri dhe anemi. Shenjat mund të përfshijnë zbehje, dobësi, rrahje të shpejta të zemrës, dhimbje koke, lodhje dhe vështirësi në përqendrim.

Prania e mpiksjeve të vogla gjatë ditëve më të bollshme nuk tregon gjithmonë problem. Megjithatë, mpiksjet e mëdha dhe të përsëritura, veçanërisht kur shoqërohen me gjakderdhje të rëndë, kërkojnë kontroll.

Shkaqet hormonale dhe strukturore

Çrregullimet e ovulacionit mund të shkaktojnë menstruacione të parregullta ose të zgjatura. Ato shfaqen më shpesh:

në vitet e para pas fillimit të menstruacioneve;
te gratë me sindromën e vezoreve policistike;
pas ndryshimeve të mëdha në peshë;
gjatë stresit të vazhdueshëm;
në periudhën para menopauzës;
te çrregullimet e tiroides.

Shkaqet strukturore përfshijnë:

Polipet: formacione zakonisht beninje në mitër ose qafën e mitrës, të cilat mund të shkaktojnë njolla gjaku, gjakderdhje ndërmjet cikleve ose pas marrëdhënieve.

Miomat: formacione beninje të muskulit të mitrës që mund të shkaktojnë menstruacione të bollshme, presion dhe dhimbje pelvike.

Adenomioza: prania e indit të ngjashëm me endometrin brenda muskulit të mitrës. Mund të shkaktojë menstruacione të dhimbshme, të zgjatura dhe të bollshme.

Hiperplazia endometriale: trashje e tepërt e shtresës së brendshme të mitrës. Në disa raste mund të përmbajë ndryshime parakanceroze dhe kërkon vlerësim të kujdesshëm.

Më rrallë, gjakderdhja jonormale mund të lidhet me ndryshime malinje të qafës së mitrës ose endometrit. Kjo nuk do të thotë se çdo gjakderdhje është kancer, por simptoma nuk duhet të neglizhohet.

Infeksionet, medikamentet dhe kontraceptivët

Infeksionet e vaginës ose qafës së mitrës mund të shkaktojnë gjakderdhje ndërmjet menstruacioneve ose pas marrëdhënieve. Mund të shoqërohen me:

sekrecione të pazakonta;
erë të pakëndshme;
dhimbje pelvike;
djegie gjatë urinimit;
dhimbje gjatë marrëdhënieve.

Klamidia dhe gonorreja mund të shkaktojnë cervicit edhe pa simptoma të tjera të dukshme.

Gjakderdhja mund të ndikohet edhe nga:

pilulat kontraceptive;
spiralet intrauterine;
implantet hormonale;
kontracepsioni i urgjencës;
terapia hormonale e menopauzës;
medikamentet që hollojnë gjakun;
disa trajtime mjekësore.

Njollat e gjakut mund të shfaqen në muajt e parë pas fillimit të një metode hormonale. Megjithatë, gjakderdhja e fortë, e zgjatur, e përsëritur ose ajo që fillon pasi metoda është përdorur prej kohësh duhet vlerësuar.

Gjakderdhja mund të lidhet gjithashtu me çrregullime të koagulimit. Kjo duhet marrë në konsideratë kur menstruacionet kanë qenë shumë të bollshme që në adoleshencë dhe shoqërohen me nxirje të shpeshta, gjakderdhje nga hunda ose gjakderdhje të zgjatur pas ndërhyrjeve.

Gjakderdhja ndërmjet cikleve dhe pas marrëdhënieve duhet kontrolluar, edhe kur sasia është e vogël ose ka ndodhur vetëm një herë. Shkaqet janë shpesh beninje, por nevojitet vlerësim për të përjashtuar një problem që kërkon trajtim.

Kur gjakderdhja është urgjencë?

Gjakderdhja vaginale kërkon vlerësim urgjent kur është shumë e bollshme ose shoqërohet me përkeqësim të gjendjes së përgjithshme.

Shenja alarmuese janë:

mbushja e një pecete higjienike brenda një ore, për disa orë;
gjakderdhja që kalon vazhdimisht përmes rrobave;
nxjerrja e mpiksjeve shumë të mëdha;
marramendja ose ndjesia e të fikëtit;
dobësia e theksuar;
zbehja dhe djersët e ftohta;
rrahjet e shpejta të zemrës;
vështirësia në frymëmarrje;
dhimbja e fortë në bark ose legen;
konfuzioni ose humbja e vetëdijes.

Këto shenja mund të tregojnë humbje të konsiderueshme gjaku dhe rënie të presionit. Pacientja nuk duhet të drejtojë vetë automjetin nëse ndihet e dobët ose e trullosur.

Edhe kur gjakderdhja nuk është shumë e madhe, kombinimi i saj me temperaturë, sekrecione me erë dhe dhimbje pelvike mund të tregojë infeksion që kërkon trajtim të shpejtë.

Gjakderdhja gjatë shtatzënisë

Çdo gjakderdhje gjatë shtatzënisë duhet t’i komunikohet mjekut. Ajo nuk nënkupton gjithmonë humbjen e shtatzënisë, por shkaku nuk mund të përcaktohet vetëm nga ngjyra ose sasia e gjakut.

Në shtatzëninë e hershme mund të lidhet me:

ndryshime të qafës së mitrës;
hematomë;
abort të kërcënuar ose spontan;
shtatzëni jashtë mitre;
infeksion;
shkaqe të tjera që kërkojnë ekzaminim.

Gjakderdhja me dhimbje në njërën anë të barkut, dhimbje në majën e shpatullës, marramendje ose të fikët mund të tregojë shtatzëni jashtë mitre dhe përbën urgjencë.

Në shtatzëninë e avancuar, gjakderdhja mund të lidhet me probleme të placentës, fillimin e lindjes ose ndryshime të qafës së mitrës. Vlerësimi duhet të kryhet pa vonesë, veçanërisht kur gjaku është i kuq i ndezur, sasia shtohet ose shoqërohet me dhimbje dhe kontraksione.

Gruaja shtatzënë nuk duhet të fusë ovula, tamponë ose produkte të tjera në vaginë pa udhëzim. Deri në vlerësim duhet të vëzhgojë sasinë e gjakut me pecetë higjienike.

Gjakderdhja ndërmjet cikleve ose pas marrëdhënieve

Njollat ndërmjet menstruacioneve mund të shfaqen gjatë ovulacionit ose pas fillimit të një kontraceptivi hormonal. Megjithatë, kontrolli rekomandohet kur gjakderdhja:

përsëritet në disa cikle;
shtohet gradualisht;
shfaqet pa lidhje të qartë me ciklin;
shoqërohet me sekrecione ose erë;
shoqërohet me dhimbje pelvike;
ndodh pas marrëdhënieve;
fillon pas një periudhe të gjatë ciklesh të rregullta.

Gjakderdhja pas marrëdhënieve quhet gjakderdhje postkoitale. Ajo mund të shkaktohet nga thatësia vaginale, irritimi, infeksioni, ektropioni i qafës së mitrës ose polipet.

Në raste më të rralla, gjakderdhja mund të lidhet me ndryshime parakanceroze ose kancer të qafës së mitrës. Prandaj, edhe një sasi e vogël që përsëritet duhet kontrolluar.

Pap-testi i kryer më parë nuk e zëvendëson vizitën për një simptomë të re. Edhe kur rezultati i fundit ka qenë normal, gjakderdhja pas marrëdhënieve kërkon vlerësim klinik.

Gjakderdhja pas menopauzës

Menopauza konsiderohet e vendosur kur kanë kaluar 12 muaj pa menstruacione. Çdo gjakderdhje pas kësaj periudhe konsiderohet jonormale.

Kontrolli nevojitet edhe kur:

ka ndodhur vetëm një herë;
bëhet fjalë për pak njolla;
sekrecioni është rozë ose kafe;
gruaja nuk ka dhimbje;
gjakderdhja ndalon vetë;
pacientja nuk është e sigurt nëse ishte gjak.

Shkaqet më të zakonshme përfshijnë hollimin dhe tharjen e vaginës ose endometrit, polipet dhe efektet e terapisë hormonale. Megjithatë, duhet të përjashtohet hiperplazia ose kanceri i endometrit.

Shumica e rasteve të gjakderdhjes pas menopauzës nuk shkaktohen nga kanceri, por kontrolli i hershëm është i rëndësishëm sepse ndryshimet serioze trajtohen më me sukses kur zbulohen në kohë.

Si zhvillohet vizita gjinekologjike?

Për të përcaktuar shkakun, gjinekologu mbledh të dhëna të hollësishme rreth gjakderdhjes. Pacientja pyetet për:

kohën kur filloi;
shpeshtësinë dhe kohëzgjatjen;
numrin e pecetave të përdorura;
praninë dhe madhësinë e mpiksjeve;
datën e menstruacionit të fundit;
rregullsinë e cikleve të mëparshme;
dhimbjen dhe simptomat e tjera;
gjakderdhjen pas marrëdhënieve;
mundësinë e shtatzënisë;
metodën kontraceptive;
medikamentet që përdor;
historinë e shtatzënive dhe operacioneve;
rastet familjare me çrregullime të koagulimit.

Më pas mund të kryhet ekzaminimi i barkut dhe kontrolli gjinekologjik. Ekzaminimi me spekulum mundëson vlerësimin e vaginës dhe qafës së mitrës për irritim, infeksion, polipe, dëmtime ose burim të dukshëm gjakderdhjeje.

Analizat dhe ekzaminimet

Jo çdo paciente ka nevojë për të gjitha analizat. Ato zgjidhen sipas moshës, sasisë së gjakderdhjes dhe faktorëve të rrezikut.

Mund të rekomandohen:

Testi i shtatzënisë: duhet marrë në konsideratë te çdo grua në moshë riprodhuese kur ekziston mundësia e shtatzënisë.

Hemograma: tregon nëse humbja e gjakut ka shkaktuar anemi. Mund të kontrollohen edhe rezervat e hekurit, veçanërisht ferritina.

Analizat hormonale: përdoren në raste të përzgjedhura për të vlerësuar funksionin e tiroides, çrregullimet e ovulacionit ose probleme të tjera hormonale.

Testet për infeksione: kryhen kur dyshohet për cervicit ose infeksione seksualisht të transmetueshme.

Ekografia gjinekologjike: ndihmon në vlerësimin e mitrës, endometrit dhe vezoreve. Mund të zbulojë mioma, polipe, kiste ose trashje të endometrit.

Histeroskopia: përdor një kamerë të hollë për të parë brendësinë e mitrës. Mund të ndihmojë në zbulimin dhe heqjen e polipeve ose në marrjen e mostrave.

Biopsia e endometrit: merr një pjesë të vogël të shtresës së mitrës për analizë. Rekomandohet sipas moshës, simptomave dhe faktorëve të rrezikut.

Pap-testi dhe testi HPV përdoren për kontrollin e qafës së mitrës, por nuk zëvendësojnë vlerësimin e endometrit.

Trajtimi me medikamente

Trajtimi varet nga shkaku, mosha, shkalla e anemisë dhe dëshira e pacientes për shtatzëni.

Mundësitë përfshijnë:

preparate që ndihmojnë në zvogëlimin e gjakderdhjes;
medikamente antiinflamatore të përshtatshme;
kontraceptivë hormonalë;
progesteron;
sistem intrauterin me hormon;
preparate hekuri kur ka mungesë;
antibiotikë kur diagnostikohet infeksion;
trajtim për çrregullimet e tiroides ose ovulacionit.

Asnjë nga këto terapi nuk duhet filluar pa vlerësim. Disa medikamente që ulin gjakderdhjen nuk janë të përshtatshme për paciente me histori tromboze ose probleme të caktuara shëndetësore.

Trajtimi me hekur korrigjon mungesën e hekurit, por nuk e largon shkakun e gjakderdhjes. Prandaj, duhet të kryhet paralelisht hetimi i problemit bazë.

Nëse gjakderdhja lidhet me një kontraceptiv, mjeku mund të rekomandojë pritje, ndryshim doze ose zëvendësim të metodës. Kontraceptivi nuk duhet ndërprerë në mënyrë të pakontrolluar kur nevojitet mbrojtje nga shtatzënia.

Procedurat dhe trajtimi kirurgjikal

Kur medikamentet nuk japin rezultat ose zbulohet një shkak strukturor, mund të rekomandohet ndërhyrje.

Heqja e polipeve

Polipet mund të hiqen gjatë histeroskopisë. Materiali zakonisht dërgohet për ekzaminim histopatologjik.

Trajtimi i miomave

Në varësi të madhësisë, vendndodhjes dhe dëshirës për shtatzëni, mund të përdoren:

heqja e miomës me ruajtjen e mitrës;
procedura që kufizojnë furnizimin e miomës me gjak;
ndërhyrje të tjera të përshtatura;
histerektomia në raste të përzgjedhura.

Ablacioni i endometrit

Kjo procedurë shkatërron shtresën e brendshme të mitrës për të zvogëluar gjakderdhjen. Nuk është zgjedhje për gratë që dëshirojnë shtatzëni në të ardhmen.

Histerektomia

Heqja e mitrës është trajtim përfundimtar për gjakderdhjen me origjinë uterine, por është një ndërhyrje e madhe. Zakonisht merret në konsideratë kur trajtimet e tjera nuk kanë funksionuar ose ekziston një problem që e kërkon.

Zgjedhja e trajtimit duhet të bëhet së bashku me pacienten. Ruajtja e fertilitetit, mosha, simptomat, rezultatet e analizave dhe preferencat personale janë pjesë e rëndësishme e vendimit.

Çfarë duhet të bëjë gruaja kur vëren gjakderdhje?

Kur shfaqet gjakderdhje e pazakontë, është e dobishme të shënohen:

data kur filloi;
kohëzgjatja;
sasia e përafërt;
numri i pecetave të përdorura;
prania e mpiksjeve;
ngjyra e gjakut;
dhimbja ose simptomat shoqëruese;
lidhja me marrëdhëniet seksuale;
medikamentet e përdorura;
mundësia e shtatzënisë.

Për monitorimin e sasisë preferohen pecetat higjienike. Kur gjakderdhja është e pazakontë, përdorimi i tamponit ose kupës menstruale mund ta bëjë më të vështirë vlerësimin dhe mund të mos jetë i përshtatshëm në disa situata.

Gruaja nuk duhet:

të përdorë hormone pa rekomandim;
të marrë medikamente të një personi tjetër;
të dyfishojë vetë dozën e kontraceptivit;
të përdorë ovula për ta ndaluar gjakun;
të presë disa muaj kur gjakderdhja përsëritet;
ta konsiderojë automatikisht normale për shkak të moshës.

Nëse ka mundësi shtatzënie, duhet kryer test. Një test negativ shumë herët mund të mos e përjashtojë plotësisht shtatzëninë, ndaj mjeku mund të rekomandojë përsëritjen ose analizën e hormonit beta-hCG.

Këshilla nga Klinika Tradita

Mos e vlerësoni rëndësinë e gjakderdhjes vetëm nga ngjyra. Gjaku i kuq, kafe ose rozë mund të shfaqet në situata të ndryshme; më të rëndësishme janë koha, sasia, përsëritja dhe simptomat shoqëruese.

Çdo gjakderdhje pas menopauzës duhet kontrolluar, edhe kur është vetëm një njollë dhe nuk përsëritet. Shumica e shkaqeve janë beninje, por vlerësimi i hershëm ndihmon në përjashtimin e ndryshimeve serioze.

Gjakderdhja pas marrëdhënieve nuk duhet t’i atribuohet gjithmonë irritimit. Ajo mund të lidhet me thatësinë, infeksionin, polipet ose ndryshimet e qafës së mitrës.

Nëse menstruacionet janë të bollshme, kërkoni kontrollin e hemogramës dhe të rezervave të hekurit. Anemia mund të zhvillohet gradualisht dhe simptomat e saj shpesh ngatërrohen me stresin ose lodhjen.

Mos mendoni se ekografia është i vetmi ekzaminim i nevojshëm. Në varësi të rastit mund të kërkohen analiza, ekzaminimi i qafës së mitrës, histeroskopia ose biopsia e endometrit.

Te gratë që dëshirojnë shtatzëni, plani i trajtimit duhet të diskutohet përpara çdo procedure. Disa trajtime kontrollojnë gjakderdhjen, por nuk janë të përshtatshme kur fertiliteti duhet ruajtur.

FAQ: Pyetjet më të shpeshta

1. A është normale të kem njolla ndërmjet menstruacioneve?

Mund të ndodhin për shkak të ovulacionit ose kontraceptivëve, por nëse përsëriten, shtohen ose shoqërohen me simptoma të tjera, duhet kontroll.

2. Sa ditë konsiderohet normale të zgjasë menstruacioni?

Ciklet ndryshojnë ndërmjet grave. Gjakderdhja që kalon shtatë ditë, veçanërisht kur është e bollshme, duhet vlerësuar.

3. A janë mpiksjet gjithmonë të rrezikshme?

Jo. Mpiksjet e vogla mund të shfaqen në ditët e bollshme. Mpiksjet e mëdha dhe të përsëritura kërkojnë kontroll.

4. A shkaktojnë miomat gjakderdhje?

Po. Sidomos miomat që afrohen ose deformojnë hapësirën e brendshme të mitrës mund të japin menstruacione të bollshme.

5. A mund të shkaktojë stresi gjakderdhje?

Stresi mund të ndikojë në ovulacion dhe cikël, por nuk duhet konsideruar shkaku i vetëm pa përjashtuar probleme të tjera.

6. A mund të shkaktojë spiralja gjakderdhje?

Po. Spiralja me bakër mund t’i bëjë menstruacionet më të bollshme, ndërsa sistemi hormonal mund të shkaktojë njolla në muajt e parë.

7. A është gjakderdhja pas marrëdhënieve shenjë kanceri?

Zakonisht jo, por mund të jetë një simptomë e ndryshimeve të qafës së mitrës. Prandaj duhet kontrolluar.

8. A duhet të bëj Pap-test?

Pap-testi kryhet sipas programit të depistimit. Kur ka gjakderdhje, mund të nevojitet ekzaminim edhe nëse Pap-testi i fundit ka qenë normal.

9. A është normale gjakderdhja gjatë perimenopauzës?

Ciklet mund të bëhen të parregullta, por gjakderdhja shumë e bollshme, e zgjatur, pas marrëdhënieve ose ndërmjet cikleve duhet vlerësuar.

10. Po pas menopauzës?

Çdo gjakderdhje pas 12 muajsh pa menstruacione kërkon kontroll, edhe nëse ka ndodhur vetëm një herë.

11. Kur duhet të bëj test shtatzënie?

Kur cikli është vonuar, ka pasur marrëdhënie pa mbrojtje ose gjakderdhja ndryshon nga menstruacioni i zakonshëm.

12. A mund të jetë shtatzëni jashtë mitre?

Gjakderdhja me vonesë të ciklit, dhimbje të njëanshme, marramendje ose të fikët kërkon vlerësim urgjent.

13. A mund të shkaktojë anemia menstruacione të bollshme?

Zakonisht gjakderdhja e bollshme shkakton anemi. Megjithatë, çrregullimet e tjera të gjakut mund të favorizojnë gjakderdhjen.

14. A mjafton ekografia?

Jo gjithmonë. Mund të nevojiten analiza gjaku, histeroskopi, biopsi ose ekzaminim i qafës së mitrës.

15. Kur duhet të shkoj menjëherë në urgjencë?

Kur gjakderdhja është shumë e madhe, mbush pecetat çdo orë ose shoqërohet me dobësi, të fikët, vështirësi në frymëmarrje, dhimbje të forta apo shtatzëni.

Mitet, faktet dhe literatura

Mit: Çdo gjakderdhje e parregullt është kancer

Fakt: Shumica e rasteve kanë shkaqe beninje ose hormonale. Megjithatë, kontrolli është i nevojshëm për të përjashtuar ndryshimet serioze.

Mit: Menstruacionet shumë të bollshme janë normale në familjen time

Fakt: Prirja familjare nuk e bën gjakderdhjen të padëmshme. Mund të ekzistojë çrregullim i koagulimit ose një shkak tjetër i trajtueshëm.

Mit: Nëse gjakderdhja nuk shoqërohet me dhimbje, nuk ka problem

Fakt: Polipet, hiperplazia e endometrit dhe disa ndryshime të qafës së mitrës mund të japin gjakderdhje pa dhimbje.

Mit: Pap-testi normal përjashton të gjitha shkaqet serioze

Fakt: Pap-testi vlerëson qelizat e qafës së mitrës, por jo shumicën e problemeve të shtresës së brendshme të mitrës.

Mit: Një njollë pas menopauzës mund të neglizhohet

Fakt: Edhe një episod i vetëm duhet kontrolluar. NHS⁠ rekomandon vlerësim për çdo gjakderdhje pas menopauzës.

Literatura

National Health Service. Vaginal bleeding between periods or after sex. NHS⁠
National Health Service. Postmenopausal bleeding. NHS⁠
National Health Service. Heavy periods. NHS⁠
National Health Service. Vaginal bleeding in pregnancy. NHS⁠
American College of Obstetricians and Gynecologists. Abnormal Uterine Bleeding. Women’s Health FAQs.
American College of Obstetricians and Gynecologists. Heavy Menstrual Bleeding. Clinical guidance.
Munro MG, Critchley HOD, Fraser IS. The FIGO classification of causes of abnormal uterine bleeding: PALM–COEIN system. International Journal of Gynecology & Obstetrics.
National Institute for Health and Care Excellence. Heavy menstrual bleeding: assessment and management. NICE Guideline NG88.
American College of Radiology. Appropriateness Criteria: Abnormal Uterine Bleeding.
World Health Organization. WHO guideline on self-care interventions for health and well-being: sexual and reproductive health.