Cerviciti – Çfarë është, shkaqet, faktorët e rrezikut, simptomat dhe komplikacionet

Cerviciti – Cerviciti është një inflamacion i qafës së mitrës (cerviksit), pjesës që lidh vaginën me mitrën. Është një nga problemet gjinekologjike më të zakonshme tek gratë e çdo moshe, veçanërisht tek ato seksualisht aktive. Në shumë raste, cerviciti mund të mos shkaktojë asnjë simptomë dhe zbulohet vetëm gjatë një kontrolli gjinekologjik rutinë. Megjithatë, kur nuk diagnostikohet dhe trajtohet në kohë, ai mund të çojë në komplikacione serioze, si përhapja e infeksionit drejt mitrës, tubave fallopiane dhe legenit, duke rritur rrezikun për sëmundjen inflamatore pelvike (PID), infertilitetin dhe komplikacione gjatë shtatzënisë.

Cerviciti – Qafa e mitrës luan një rol shumë të rëndësishëm në mbrojtjen e organeve të brendshme riprodhuese. Ajo prodhon mukus që pengon depërtimin e baktereve dhe viruseve drejt mitrës. Kur cerviksi inflamohet, kjo barrierë mbrojtëse dobësohet dhe mikroorganizmat mund të depërtojnë më lehtë në traktin gjenital të sipërm.

Cerviciti mund të jetë akut ose kronik. Forma akute zakonisht shfaqet papritur dhe lidhet me një infeksion të ri, ndërsa forma kronike mund të zgjasë për muaj ose vite dhe shpesh shkaktohet nga infeksione të patrajtuara ose irritime të vazhdueshme.

Çfarë është qafa e mitrës (cerviksi)?

Cerviksi është pjesa fundore e mitrës që hapet në vaginë. Ai përmban një kanal të ngushtë të mbuluar me qeliza të veçanta që prodhojnë mukus. Ky mukus ndryshon gjatë ciklit menstrual dhe ndihmon si në mbrojtjen nga infeksionet, ashtu edhe në kalimin e spermatozoideve gjatë periudhës fertile.

Kur ndodh inflamacioni i cerviksit:

• mukoza bëhet e skuqur dhe e irrituar;
• rritet prodhimi i sekrecioneve;
• mund të shfaqen gjakderdhje pas kontaktit seksual;
• bakteret depërtojnë më lehtë në organet e sipërme riprodhuese.

Llojet e cervicitit

Cerviciti akut

Fillon papritur dhe zakonisht lidhet me një infeksion bakterial ose seksualisht të transmetueshëm.

Karakterizohet nga:

• sekrecione të shumta;
• inflamacion i dukshëm;
• dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale;
• djegie gjatë urinimit.

Me trajtim të hershëm shërohet plotësisht.

Cerviciti kronik

Inflamacioni vazhdon për më shumë se tre muaj ose rikthehet vazhdimisht.

Shkaqet më të zakonshme janë:

• infeksione të patrajtuara;
• irritimi kronik;
• alergjitë ndaj produkteve intime;
• ndryshimet hormonale;
• prania e polipeve ose ektopisë së cerviksit.

Forma kronike mund të mos japë simptoma të forta, por inflamacioni vazhdon dhe mund të shkaktojë dëmtime të qafës së mitrës.

Shkaqet e cervicitit

1. Infeksionet seksualisht të transmetueshme (IST)

Shkaku më i zakonshëm i cervicitit janë infeksionet seksualisht të transmetueshme.

Më të shpeshtat janë:

• Klamidia (Chlamydia trachomatis);
• Gonorrea (Neisseria gonorrhoeae);
• Trikomoniaza (Trichomonas vaginalis);
• Herpesi genital (HSV);
• Mikoplazma gjenitale (Mycoplasma genitalium).

Këto infeksione mund të mos japin simptoma për një kohë të gjatë, duke lejuar përhapjen e tyre drejt organeve të tjera.

2. Vaginoza bakteriale

Çrregullimi i florës normale vaginale favorizon shtimin e baktereve të dëmshme që mund të irritojnë cerviksin dhe të shkaktojnë inflamacion.

3. Kandidiaza

Edhe pse kërpudha Candida prek kryesisht vaginën, në disa raste inflamacioni mund të përhapet edhe në qafën e mitrës.

4. Irrituesit kimikë

Produkte të ndryshme mund të shkaktojnë reaksione inflamatore, si:

• sapunë me aromë;
• deodorantë intimë;
• xhel vaginalë;
• spermicidë;
• lubrifikantë me përbërës irritues.

5. Reaksionet alergjike

Disa gra mund të zhvillojnë alergji ndaj:

• prezervativëve me lateks;
• kremrave vaginalë;
• produkteve higjienike;
• detergjentëve që përdoren për larjen e të brendshmeve.

6. Trauma mekanike

Inflamacioni mund të ndodhë pas:

• marrëdhënieve seksuale shumë intensive;
• vendosjes së spiralës (IUD);
• procedurave gjinekologjike;
• lindjes vaginale.

7. Çrregullimet hormonale

Rënia e estrogjenit, sidomos gjatë menopauzës, e bën mukozën e cerviksit më të hollë dhe më të ndjeshme ndaj infeksioneve dhe irritimeve.

Faktorët e rrezikut

Disa faktorë e rrisin mundësinë për zhvillimin e cervicitit:

• mosha e re seksuale;
• partnerë seksualë të shumtë;
• marrëdhënie seksuale pa prezervativ;
• histori e mëparshme me IST;
• vaginoza bakteriale e përsëritur;
• higjiena intime e papërshtatshme;
• pirja e duhanit;
• imuniteti i dobësuar;
• diabeti i pakontrolluar;
• përdorimi i shpeshtë i dushit vaginal.

Simptomat e cervicitit

Një nga karakteristikat kryesore të cervicitit është se shumë gra nuk kanë simptoma.

Kur ato shfaqen, zakonisht përfshijnë:

Sekrecione vaginale jonormale

Sekrecionet mund të jenë:

• të bardha;
• të verdha;
• jeshile;
• gri;
• me erë të pakëndshme;
• më të shumta se zakonisht.

Gjakderdhje pas marrëdhënieve seksuale

Inflamacioni i bën enët e gjakut në cerviks më të brishta, ndaj mund të shfaqen pika gjaku pas kontaktit seksual ose pas ekzaminimit gjinekologjik.

Dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale

Shumë paciente përshkruajnë:

• djegie;
• parehati;
• dhimbje të thellë gjatë penetrimit.

Djegie gjatë urinimit

Kur infeksioni prek edhe uretrën, urinimi mund të shoqërohet me:

• djegie;
• urinim të shpeshtë;
• ndjesi urgjence për të urinuar.

Dhimbje në fund të barkut

Inflamacioni mund të shkaktojë:

• rëndim pelvik;
• dhimbje të lehta;
• ngërçe të ngjashme me ato menstruale.

Kruarje ose irritim vaginal

Edhe pse nuk është simptoma më tipike, kruarja mund të shfaqet kur cerviciti shoqërohet me vaginit ose kandidiazë.

Kur duhet të drejtoheni tek gjinekologu?

Një kontroll gjinekologjik rekomandohet sa më shpejt nëse vëreni:

• sekrecione me erë të fortë;
• gjakderdhje pas marrëdhënieve seksuale;
• dhimbje të vazhdueshme pelvike;
• temperaturë;
• djegie gjatë urinimit;
• sekrecione me ngjyrë të verdhë ose jeshile;
• simptoma që vazhdojnë për më shumë se disa ditë.

Diagnoza e hershme ndihmon në trajtimin e shpejtë dhe ul ndjeshëm rrezikun e komplikacioneve.

Komplikacionet e mundshme

Nëse cerviciti nuk trajtohet në kohë, infeksioni mund të përhapet përtej qafës së mitrës.

Komplikacionet më të zakonshme përfshijnë:

• sëmundjen inflamatore pelvike (PID);
• inflamacionin e tubave fallopiane;
• infertilitetin;
• shtatzëninë ektopike;
• dhimbjen kronike pelvike;
• rritjen e ndjeshmërisë ndaj infeksionit me HIV;
• komplikacione gjatë shtatzënisë dhe lindjes.

Sa më gjatë të vazhdojë inflamacioni pa trajtim, aq më i madh bëhet rreziku për dëmtime të përhershme të sistemit riprodhues.

Diagnostikimi, analizat, trajtimi dhe parandalimi

Diagnostikimi i cervicitit nuk bazohet vetëm në praninë e simptomave. Shumë gra me inflamacion të qafës së mitrës nuk kanë ankesa, ndaj kontrolli gjinekologjik periodik mbetet mënyra më e mirë për zbulimin e hershëm. Qëllimi i diagnostikimit është të përcaktohet jo vetëm prania e inflamacionit, por edhe shkaku i tij, pasi trajtimi ndryshon sipas mikroorganizmit ose faktorëve që e kanë shkaktuar.

Si diagnostikohet cerviciti?

Diagnostikimi fillon me një bisedë të detajuar midis pacientes dhe gjinekologut. Mjeku do të pyesë për:

• kohën e fillimit të simptomave;
• llojin dhe ngjyrën e sekrecioneve vaginale;
• praninë e erës së pakëndshme;
• dhimbjet gjatë marrëdhënieve seksuale;
• djegien ose dhimbjen gjatë urinimit;
• gjakderdhjet jashtë ciklit menstrual ose pas kontaktit seksual;
• historinë e infeksioneve seksualisht të transmetueshme;
• përdorimin e metodave kontraceptive;
• numrin e partnerëve seksualë;
• trajtime të mëparshme me antibiotikë.

Këto të dhëna ndihmojnë në orientimin drejt shkakut më të mundshëm të inflamacionit.

Ekzaminimi gjinekologjik

Pas marrjes së historisë mjekësore kryhet ekzaminimi gjinekologjik me spekulum.

Gjatë këtij ekzaminimi mund të vërehen:

• skuqje e qafës së mitrës;
• ënjtje e mukozës së cerviksit;
• sekrecione me ngjyrë të verdhë, jeshile ose purulente që dalin nga kanali i cerviksit;
• gjakderdhje e lehtë gjatë prekjes së qafës së mitrës (friabilitet cervikal);
• erozione ose ndryshime të tjera të mukozës.

Në disa raste, cerviciti mund të shoqërohet edhe me inflamacion të vaginës ose të vulvës.

Analizat laboratorike

Për të identifikuar shkakun e saktë të cervicitit mund të nevojiten disa analiza.

Tamponi cervikal

Tamponi merret nga kanali i qafës së mitrës dhe dërgohet në laborator për identifikimin e mikroorganizmave.

Ky është një nga ekzaminimet më të rëndësishme për vendosjen e diagnozës.

Testet molekulare (NAAT/PCR)

Këto analiza kanë ndjeshmëri shumë të lartë dhe përdoren për diagnostikimin e:

• Chlamydia trachomatis;
• Neisseria gonorrhoeae;
• Mycoplasma genitalium;
• në disa raste edhe Trichomonas vaginalis.

Rezultatet janë shumë të sakta dhe ndihmojnë në zgjedhjen e antibiotikut të duhur.

Kulturat bakteriale

Në raste të veçanta mund të kryhen kultura bakteriale për të identifikuar mikroorganizmat dhe ndjeshmërinë e tyre ndaj antibiotikëve, sidomos kur trajtimi i mëparshëm nuk ka dhënë rezultat.

Ekzaminimi mikroskopik i sekrecioneve

Sekrecionet vaginale analizohen për të identifikuar:

• kandidiazën;
• vaginozën bakteriale;
• trikomoniazën;
• praninë e qelizave inflamatore.

Pap Test

Pap Test nuk diagnostikon cervicitin, por mund të tregojë praninë e qelizave inflamatore dhe ndihmon në zbulimin e ndryshimeve parakanceroze ose të lidhura me HPV.

Nëse inflamacioni është i rëndësishëm, mjeku mund të rekomandojë përsëritjen e Pap Test-it pas trajtimit.

Testi HPV

Në disa raste rekomandohet edhe testi për HPV, sidomos kur Pap Test-i rezulton jonormal ose pacientja ka faktorë rreziku.

Analizat e gjakut

Në rastet me temperaturë ose dyshim për infeksion më të përhapur mund të kërkohen:

• hemograma;
• proteina C-reaktive (CRP);
• sedimentimi i eritrociteve (ESR).

Kolposkopia

Nëse qafa e mitrës paraqet ndryshime të dyshimta, gjinekologu mund të rekomandojë kolposkopinë.

Ky ekzaminim lejon zmadhimin e cerviksit dhe vlerësimin më të detajuar të:

• zonave të inflamuara;
• lezioneve;
• erozioneve;
• ndryshimeve të dyshimta që mund të kërkojnë biopsi.

Kolposkopia nuk është e nevojshme për çdo rast cerviciti, por përdoret kur ekzistojnë indikacione specifike.

Si trajtohet cerviciti?

Trajtimi varet plotësisht nga shkaku.

Nuk ekziston një trajtim i vetëm që funksionon për të gjitha rastet.

Trajtimi i cervicitit bakterial

Nëse shkaku është bakterial, përdoren antibiotikë sipas rekomandimit të gjinekologut.

Antibiotiku zgjidhet bazuar në:

• mikroorganizmin e identifikuar;
• rezistencën bakteriale;
• alergjitë e pacientes;
• shtatzëninë ose gjidhënien.

Është shumë e rëndësishme që trajtimi të përfundojë sipas përshkrimit, edhe nëse simptomat zhduken më herët.

Trajtimi i klamidias

Infeksioni nga klamidia trajtohet me antibiotikë specifikë.

Njëkohësisht duhet të trajtohet edhe partneri seksual për të shmangur riinfektimin.

Trajtimi i gonorresë

Gonorrea kërkon trajtim sipas udhëzimeve më të fundit mjekësore, pasi rezistenca ndaj antibiotikëve është rritur në shumë vende.

Edhe partneri duhet të trajtohet.

Trajtimi i trikomoniazës

Përdoren medikamente antiparazitare.

Trajtimi i partnerit është i domosdoshëm, edhe nëse ai nuk ka simptoma.

Trajtimi i herpesit genital

Në rastet kur cerviciti shkaktohet nga virusi Herpes Simplex (HSV), përdoren barna antivirale që ndihmojnë në uljen e kohëzgjatjes dhe ashpërsisë së episodit.

Cerviciti jo infektiv

Nëse inflamacioni shkaktohet nga:

• alergjitë;
• irrituesit kimikë;
• trauma lokale;
• ndryshimet hormonale;

trajtohet duke eliminuar shkakun dhe, sipas rastit, me preparate lokale ose terapi hormonale lokale tek gratë pas menopauzës.

A duhet të trajtohet partneri?

Po, në rastet kur cerviciti shkaktohet nga infeksione seksualisht të transmetueshme.

Mosmjekimi i partnerit rrit ndjeshëm rrezikun e riinfektimit, edhe nëse pacientja ka përfunduar trajtimin me sukses.

Gjatë trajtimit rekomandohet shmangia e marrëdhënieve seksuale deri në përfundimin e terapisë dhe zhdukjen e simptomave, sipas udhëzimit të mjekut.

Çfarë ndodh nëse cerviciti nuk trajtohet?

Inflamacioni mund të përhapet drejt:

• mitrës;
• tubave fallopiane;
• vezoreve;
• zgavrës pelvike.

Kjo mund të çojë në:

• sëmundje inflamatore pelvike (PID);
• infertilitet;
• shtatzëni ektopike;
• dhimbje kronike pelvike;
• komplikacione gjatë shtatzënisë;
• lindje të parakohshme në rastet e grave shtatzëna.

Si mund të parandalohet cerviciti?

Megjithëse jo çdo rast mund të parandalohet, disa masa ulin ndjeshëm rrezikun.

Praktikoni marrëdhënie seksuale të mbrojtura

Përdorimi korrekt i prezervativit ul rrezikun e infeksioneve seksualisht të transmetueshme.

Kryeni kontrolle gjinekologjike periodike

Vizitat e rregullta ndihmojnë në diagnostikimin e hershëm të inflamacionit, edhe kur nuk ka simptoma.

Mos përdorni dush vaginal

Dushi vaginal prish florën normale mbrojtëse të vaginës dhe rrit rrezikun e infeksioneve.

Ruani higjienën intime

Përdorni produkte të buta, pa aroma të forta dhe shmangni larjet e tepërta.

Trajtoni menjëherë infeksionet vaginale

Infeksionet e patrajtuara mund të përhapen drejt qafës së mitrës dhe të shkaktojnë cervicit.

Kryeni Pap Test dhe HPV Test sipas rekomandimeve

Këto ekzaminime nuk diagnostikojnë vetëm ndryshimet parakanceroze, por ndihmojnë edhe në vlerësimin e shëndetit të qafës së mitrës.

Mos ndërprisni antibiotikët pa përfunduar trajtimin

Ndërprerja e hershme e terapisë mund të favorizojë rikthimin e infeksionit dhe zhvillimin e rezistencës bakteriale.

A ndikon cerviciti në fertilitet?

Vetë cerviciti zakonisht nuk shkakton infertilitet. Problemi lind kur infeksioni përhapet nga qafa e mitrës drejt organeve të sipërme riprodhuese.

Nëse bakteret arrijnë në:

• mitër;
• tubat fallopiane;
• vezore;

mund të zhvillohet sëmundja inflamatore pelvike (PID), e cila mund të shkaktojë dëmtime të përhershme të tubave fallopiane.

Kur tubat dëmtohen ose bllokohen:

• veza nuk kalon normalisht;
• spermatozoidet nuk arrijnë te veza;
• fekondimi bëhet i vështirë;
• rritet rreziku për infertilitet.

Ky është një nga arsyet pse diagnostikimi dhe trajtimi i hershëm janë kaq të rëndësishëm.

A mund të mbetet shtatzënë një grua me cervicit?

Po. Shumë gra mbeten shtatzëna edhe nëse kanë cervicit.

Megjithatë, nëse inflamacioni është aktiv, mjeku zakonisht rekomandon trajtimin e plotë përpara planifikimit të shtatzënisë, sidomos kur shkaku është një infeksion seksualisht i transmetueshëm.

Trajtimi përpara konceptimit ul rrezikun e komplikacioneve gjatë shtatzënisë.

Cerviciti gjatë shtatzënisë

Cerviciti mund të diagnostikohet edhe gjatë shtatzënisë.

Shkaqet janë të ngjashme me ato tek gratë jo shtatzëna, por trajtimi duhet të zgjidhet me kujdes për të garantuar sigurinë e nënës dhe fetusit.

Nëse nuk trajtohet, disa infeksione mund të rrisin rrezikun për:

• lindje të parakohshme;
• çarje të hershme të membranave;
• infeksione të lëngut amniotik;
• infeksion të të porsalindurit gjatë lindjes.

Prandaj, çdo sekrecion i pazakontë, gjakderdhje ose dhimbje gjatë shtatzënisë duhet të vlerësohet menjëherë nga gjinekologu.

A mund të rikthehet cerviciti?

Po. Disa gra përjetojnë episode të përsëritura.

Arsyet më të zakonshme janë:

• partneri seksual nuk është trajtuar;
• ndërprerja e antibiotikëve para kohe;
• riinfektimi;
• infeksione të reja seksualisht të transmetueshme;
• vaginoza bakteriale e përsëritur;
• përdorimi i shpeshtë i dushit vaginal;
• irrituesit kimikë;
• imuniteti i dobësuar.

Nëse cerviciti rikthehet shpesh, nevojitet një vlerësim më i plotë gjinekologjik për të gjetur shkakun.

Cerviciti kronik

Kur inflamacioni vazhdon për muaj ose rikthehet vazhdimisht, flitet për cervicit kronik.

Kjo formë mund të japë simptoma më të lehta, por të vazhdueshme, si:

• sekrecione të vazhdueshme;
• parehati pelvike;
• gjakderdhje pas marrëdhënieve seksuale;
• ndjesi rëndese në vaginë.

Trajtimi kërkon identifikimin e shkakut dhe ndonjëherë ekzaminime shtesë, si kolposkopia ose biopsia, nëse mjeku e konsideron të nevojshme.

Cerviciti dhe marrëdhëniet seksuale

Inflamacioni i qafës së mitrës mund të ndikojë përkohësisht në jetën intime.

Shumë gra përjetojnë:

• dhimbje gjatë penetrimit;
• djegie pas marrëdhënieve;
• gjakderdhje të lehtë;
• ulje të dëshirës seksuale për shkak të parehatisë.

Gjatë trajtimit rekomandohet shmangia e marrëdhënieve seksuale derisa infeksioni të jetë shëruar dhe trajtimi të ketë përfunduar, sipas këshillës së mjekut.

Cerviciti dhe HPV

Shpesh ngatërrohen si e njëjta gjendje, por nuk janë.

• Cerviciti është inflamacion i qafës së mitrës.
• HPV është një virus që mund të infektojë qelizat e cerviksit.

Një grua mund të ketë:

• vetëm cervicit;
• vetëm HPV;
• ose të dyja njëkohësisht.

Prandaj Pap Test-i dhe, kur është e nevojshme, testi HPV janë pjesë e rëndësishme e kontrollit gjinekologjik.

Cerviciti dhe kanceri i qafës së mitrës

Cerviciti nuk është kancer dhe as nuk do të thotë automatikisht se një grua do të zhvillojë kancer të qafës së mitrës.

Megjithatë, inflamacioni kronik mund ta bëjë më të vështirë interpretimin e Pap Test-it dhe, në disa raste, kërkon përsëritjen e analizës pasi inflamacioni të jetë trajtuar.

Kanceri i qafës së mitrës lidhet kryesisht me infeksionin persistent nga lloje të caktuara të HPV-së me rrezik të lartë.

A mund të parandalohet rikthimi i cervicitit?

Po, në shumë raste.

Masat më të rëndësishme janë:

• përfundimi i plotë i trajtimit;
• trajtimi i partnerit kur është i nevojshëm;
• përdorimi i prezervativit;
• kontrollet gjinekologjike periodike;
• trajtimi i infeksioneve vaginale sapo shfaqen;
• shmangia e produkteve irrituese për higjienën intime.

Mite dhe fakte rreth cervicitit

Miti 1: Cerviciti shfaqet vetëm tek gratë me infeksione seksualisht të transmetueshme.

Fakt: Edhe pse IST-të janë shkak i zakonshëm, cerviciti mund të shkaktohet edhe nga vaginoza bakteriale, alergjitë, irrituesit kimikë, trauma lokale ose ndryshimet hormonale.

Miti 2: Nëse nuk kam simptoma, nuk kam cervicit.

Fakt: Shumë gra me cervicit nuk kanë asnjë simptomë dhe diagnoza vendoset gjatë një kontrolli rutinë.

Miti 3: Cerviciti kalon vetë pa trajtim.

Fakt: Disa irritime të lehta mund të përmirësohen, por cerviciti infektiv zakonisht kërkon trajtim specifik për të shmangur komplikacionet.

Miti 4: Vetëm gratë e reja preken nga cerviciti.

Fakt: Cerviciti mund të shfaqet në çdo moshë, përfshirë periudhën pas menopauzës.

Miti 5: Çdo sekrecion vaginal tregon cervicit.

Fakt: Sekrecionet mund të shkaktohen nga shumë gjendje të tjera, si kandidiaza, vaginoza bakteriale, ndryshimet hormonale ose infeksione të tjera gjinekologjike.

Miti 6: Pas trajtimit nuk mund të rikthehet më.

Fakt: Cerviciti mund të rikthehet nëse partneri nuk trajtohet, nëse ka riinfektim ose nëse vazhdojnë faktorët që shkaktuan inflamacionin.

Miti 7: Cerviciti është gjithmonë shenjë e kancerit.

Fakt: Inflamacioni i qafës së mitrës nuk është kancer. Megjithatë, kontrollet periodike me Pap Test dhe, sipas rastit, testi HPV janë të rëndësishme për zbulimin e hershëm të ndryshimeve parakanceroze.

Jetesa me cervicit

Gjatë trajtimit këshillohet:

• të respektohen me përpikëri udhëzimet e gjinekologut;
• të shmangen marrëdhëniet seksuale derisa trajtimi të përfundojë;
• të përdoren të brendshme pambuku dhe të mbahen të thata;
• të shmangen dushi vaginal dhe produktet me aroma të forta;
• të ruhet një higjienë intime e kujdesshme, por pa larje të tepërta;
• të ndiqet një dietë e shëndetshme dhe të mbahet një stil jetese që mbështet funksionimin normal të sistemit imunitar.

Këshilla nga Klinika Tradita

Cerviciti është një gjendje që, në shumicën e rasteve, trajtohet me sukses kur diagnostikohet në kohë dhe ndiqen me përpikëri rekomandimet e gjinekologut. Megjithatë, shumë gra neglizhojnë simptomat e para ose përpiqen të vetëtrajtohen me antibiotikë apo preparate vaginale pa kryer më parë një vizitë dhe analizat e nevojshme. Kjo mund të maskojë simptomat, të vonojë diagnozën dhe të favorizojë rikthimin e infeksionit.

Në Klinikën Tradita, këshillojmë çdo grua që të mos injorojë shenja si sekrecionet e pazakonta, gjakderdhjet pas marrëdhënieve seksuale, djegien gjatë urinimit apo dhimbjet pelvike. Një kontroll gjinekologjik i kryer në kohë mund të identifikojë jo vetëm cervicitin, por edhe probleme të tjera që mund të kenë simptoma të ngjashme.

1. Mos u vetëmjekoni

Përdorimi i antibiotikëve pa rekomandimin e mjekut mund të:

• maskojë simptomat;
• krijojë rezistencë bakteriale;
• mos eliminojë shkakun real të infeksionit;
• favorizojë rikthimin e sëmundjes.

Trajtimi duhet të bazohet gjithmonë në diagnozën dhe analizat laboratorike.

2. Kryeni analizat e rekomanduara

Nëse gjinekologu rekomandon tampon cervikal, analiza molekulare (PCR/NAAT), Pap Test ose ekzaminime të tjera, është e rëndësishme t’i kryeni. Identifikimi i mikroorganizmit përgjegjës mundëson zgjedhjen e trajtimit më efektiv.

3. Përfundoni të gjithë trajtimin

Edhe nëse simptomat zhduken pas pak ditësh, mos e ndërprisni trajtimin pa u konsultuar me mjekun. Ndërprerja e parakohshme mund të çojë në rikthimin e infeksionit ose në zhvillimin e rezistencës ndaj antibiotikëve.

4. Trajtoni edhe partnerin kur është e nevojshme

Në rastet kur cerviciti shkaktohet nga infeksione seksualisht të transmetueshme, trajtimi duhet të përfshijë edhe partnerin seksual. Në të kundërt, ekziston rreziku i riinfektimit.

5. Shmangni marrëdhëniet seksuale gjatë trajtimit

Deri në përfundimin e terapisë dhe sipas këshillës së gjinekologut, rekomandohet të shmangen marrëdhëniet seksuale për të mos përkeqësuar inflamacionin dhe për të mos transmetuar infeksionin.

6. Kujdes me higjienën intime

• Lani zonën intime vetëm me ujë ose produkte të buta me pH të përshtatshëm.
• Mos përdorni dush vaginal.
• Shmangni sapunët me aromë të fortë, deodorantët intimë dhe produktet irrituese.

7. Përdorni të brendshme pambuku

Materialet natyrale lejojnë ajrosjen e lëkurës dhe ndihmojnë në uljen e lagështisë, duke krijuar një mjedis më pak të favorshëm për zhvillimin e mikroorganizmave.

8. Kryeni kontrolle gjinekologjike periodike

Edhe në mungesë të simptomave, kontrollet e rregullta ndihmojnë në zbulimin e hershëm të cervicitit, infeksioneve të tjera dhe ndryshimeve të qafës së mitrës.

9. Mos neglizhoni Pap Test-in dhe testin HPV

Këto ekzaminime janë thelbësore për monitorimin e shëndetit të qafës së mitrës dhe zbulimin e hershëm të ndryshimeve që kërkojnë ndjekje ose trajtim.

10. Forconi shëndetin e përgjithshëm

Një sistem imunitar i shëndetshëm ndihmon organizmin të luftojë më mirë infeksionet. Kujdesuni për:

• ushqyerje të ekuilibruar;
• aktivitet fizik të rregullt;
• gjumë cilësor;
• menaxhimin e stresit;
• ndërprerjen e duhanit.

15 Pyetjet më të shpeshta (FAQ)

1. Çfarë është cerviciti?

Është inflamacioni i qafës së mitrës, i shkaktuar më shpesh nga infeksione, por edhe nga irritues kimikë, alergji ose trauma lokale.

2. A është cerviciti një sëmundje seksualisht e transmetueshme?

Jo domosdoshmërisht. Megjithatë, shumë raste lidhen me infeksione seksualisht të transmetueshme si klamidia ose gonorrea.

3. A mund të mos japë simptoma?

Po. Shumë gra nuk kanë simptoma dhe diagnoza vendoset gjatë një vizite rutinë.

4. Cilat janë simptomat më të zakonshme?

Sekrecione vaginale jonormale, gjakderdhje pas marrëdhënieve seksuale, dhimbje pelvike, djegie gjatë urinimit dhe parehati gjatë kontaktit seksual.

5. A është cerviciti i rrezikshëm?

Nëse trajtohet në kohë, zakonisht shërohet pa pasoja. Nëse lihet pa trajtuar, mund të shkaktojë komplikacione si PID dhe probleme të fertilitetit.

6. A mund të mbetem shtatzënë nëse kam cervicit?

Po, por është e këshillueshme që infeksioni të trajtohet përpara planifikimit të shtatzënisë.

7. A ndikon cerviciti tek fertiliteti?

Vetëm nëse infeksioni përhapet në tubat fallopiane dhe shkakton dëmtime të tyre.

8. A duhet të trajtohet partneri?

Po, në rastet e infeksioneve seksualisht të transmetueshme.

9. A mund të rikthehet cerviciti?

Po. Sidomos nëse trajtimi nuk përfundohet, partneri nuk trajtohet ose ndodh riinfektim.

10. A është cerviciti i njëjtë me HPV?

Jo. Cerviciti është inflamacion, ndërsa HPV është një virus që mund të infektojë qafën e mitrës.

11. A shkakton cerviciti kancer?

Jo. Cerviciti nuk është kancer, por kontrollet periodike me Pap Test dhe, sipas rastit, testi HPV janë të rëndësishme për shëndetin e qafës së mitrës.

12. A mund të trajtohet vetëm me preparate vaginale?

Jo gjithmonë. Trajtimi varet nga shkaku dhe mund të kërkojë antibiotikë, antiviralë ose terapi të tjera.

13. Sa zgjat trajtimi?

Kohëzgjatja ndryshon sipas shkakut dhe trajtimit të përshkruar nga mjeku. Është e rëndësishme të ndiqen udhëzimet deri në fund.

14. Kur duhet të paraqitem urgjentisht tek mjeku?

Nëse shfaqen temperaturë, dhimbje të forta pelvike, gjakderdhje e rëndë ose sekrecione me erë shumë të fortë, duhet të kërkohet menjëherë ndihmë mjekësore.

15. Si mund ta parandaloj cervicitin?

Me marrëdhënie seksuale të mbrojtura, higjienë intime të përshtatshme, trajtim të hershëm të infeksioneve dhe kontrolle gjinekologjike të rregullta.

Literatura shkencore

1. Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Sexually Transmitted Infections Treatment Guidelines, 2021 – Urethritis and Cervicitis. Atlanta, GA: CDC.
2. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Practice Bulletin: Cervicitis and Cervical Infections.
3. World Health Organization (WHO). Guidelines for the Management of Sexually Transmitted Infections. Geneva: WHO.
4. European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC). Guidance on Chlamydia Control in Europe.
5. International Union against Sexually Transmitted Infections (IUSTI). European Guideline for the Management of Cervicitis.
6. Berek JS. Berek & Novak’s Gynecology. 16th Edition. Wolters Kluwer.
7. Hoffman BL, et al. Williams Gynecology. 5th Edition. McGraw-Hill Education.
8. Schorge JO, et al. Williams Gynecology. McGraw-Hill.
9. Merck Manual Professional Edition. Cervicitis.
10. American Society for Colposcopy and Cervical Pathology (ASCCP). Clinical Practice Guidelines for Cervical Disease.

Përfundim

Cerviciti është një problem i shpeshtë gjinekologjik që shpesh kalon pa simptoma, por nuk duhet nënvlerësuar. Diagnoza e hershme, identifikimi i shkakut dhe trajtimi i duhur janë çelësi për të parandaluar komplikacionet dhe për të ruajtur shëndetin riprodhues.

Nëse vëreni sekrecione të pazakonta, gjakderdhje pas marrëdhënieve seksuale, dhimbje pelvike ose shqetësime të tjera intime, mos e shtyni vizitën gjinekologjike. Një kontroll në kohë mund të bëjë diferencën në ruajtjen e shëndetit tuaj.

Ju rekomandojme te merrni informacione profesionale nga IUGA.