Çfarë është trikomoniaza? Shkaktari, transmetimi, faktorët e rrezikut dhe si zhvillohet infeksioni
Trikomoniaza – Trikomoniaza është një nga infeksionet seksualisht të transmetueshme (IST) më të shpeshta dhe njëkohësisht një nga më të nënvlerësuarat. Ajo shkaktohet nga një parazit mikroskopik i quajtur Trichomonas vaginalis, i cili infekton traktin urogjenital të grave dhe burrave. Ndryshe nga kandidiaza, e cila shkaktohet nga një kërpudhë, ose vaginoza bakteriale, e cila lidhet me çrregullimin e florës vaginale, trikomoniaza është një infeksion parazitar që transmetohet kryesisht gjatë kontaktit seksual.
Trikomoniaza – Në shumë raste infeksioni nuk shkakton simptoma, gjë që e bën më të lehtë përhapjen e tij nga një partner tek tjetri. Megjithatë, kur simptomat shfaqen, ato mund të ndikojnë ndjeshëm në cilësinë e jetës dhe, nëse infeksioni nuk trajtohet, mund të shoqërohet me komplikacione, veçanërisht gjatë shtatzënisë ose tek gratë me infeksion HIV.
Çfarë është Trichomonas vaginalis ?
Trichomonas vaginalis është një protozoar njëqelizor, i pajisur me flagjela që i mundësojnë lëvizjen në sekrecionet vaginale dhe uretrale. Ai jeton dhe shumëzohet në mukozën e traktit gjenital, ku shkakton inflamacion lokal.
Ndryshe nga bakteret dhe kërpudhat:
● nuk është virus;
● nuk është bakter;
● nuk është kërpudhë;
● është një parazit protozoar.
Ky mikroorganizëm nuk formon spore dhe mbijeton për një kohë të shkurtër jashtë trupit të njeriut, prandaj transmetimi ndodh pothuajse gjithmonë përmes kontaktit seksual.
Sa e shpeshtë është trikomoniaza?
Trikomoniaza konsiderohet infeksioni seksualisht i transmetueshëm jo-viral më i zakonshëm në botë.
Karakteristikat epidemiologjike përfshijnë:
● prek miliona persona çdo vit;
● është më e zakonshme tek gratë sesa tek burrat;
● shumë persona nuk kanë simptoma;
● rreziku rritet tek personat seksualisht aktivë me partnerë të shumtë ose me histori të infeksioneve seksualisht të transmetueshme.
Si transmetohet trikomoniaza?
Mënyra kryesore e transmetimit është:
● marrëdhënia seksuale vaginale pa mbrojtje me një partner të infektuar.
Paraziti transmetohet përmes:
● sekrecioneve vaginale;
● lëngjeve gjenitale gjatë kontaktit seksual.
Transmetimi është më i zakonshëm:
● nga burri tek gruaja;
● nga gruaja tek burri;
● ndërmjet partnereve femra përmes kontaktit me sekrecionet vaginale, edhe pse më rrallë.
A transmetohet nga tualeti apo pishina?
Jo.
Trichomonas vaginalis nuk mbijeton gjatë në ambientin e jashtëm.
Prandaj nuk transmetohet zakonisht nga:
● tualetet publike;
● pishinat;
● vaskat;
● peshqirët;
● çarçafët;
● përqafimet;
● puthjet.
Megjithëse teorikisht paraziti mund të mbijetojë për një kohë shumë të shkurtër në mjedise të lagështa, kjo nuk konsiderohet një rrugë e rëndësishme transmetimi.
Si zhvillohet infeksioni?
Pas hyrjes në vaginë, paraziti:
1. lidhet me qelizat e mukozës vaginale;
2. shumëzohet me ndarje binare;
3. dëmton qelizat epiteliale;
4. shkakton inflamacion lokal;
5. ndryshon mikroflorën normale të vaginës.
Inflamacioni çon në:
● rritje të sekrecioneve;
● skuqje;
● edemë;
● irritim;
● rritje të pH-së vaginale.
Në disa raste mund të preken edhe:
● qafa e mitrës;
● uretra;
● gjëndrat periuretrale.
Periudha e inkubacionit
Simptomat zakonisht shfaqen 5–28 ditë pas ekspozimit, por shumë persona mbeten pa simptoma për muaj apo edhe më gjatë. Kjo është arsyeja pse infeksioni mund të transmetohet pa u kuptuar.
Faktorët e rrezikut
Rreziku për t’u infektuar rritet në prani të faktorëve të mëposhtëm:
● marrëdhënie seksuale pa prezervativ;
● partnerë seksualë të shumtë;
● histori të mëparshme të IST-ve;
● partner me trikomoniazë të patrajtuar;
● mosha seksualisht aktive;
● mungesa e testimeve periodike për IST.
Gjithashtu, prania e infeksioneve të tjera seksualisht të transmetueshme mund të rrisë ndjeshmërinë ndaj trikomoniazës.
Kush preket më shpesh?
Infeksioni është më i zakonshëm tek:
● gratë e moshës riprodhuese;
● gratë me partnerë seksualë të shumtë;
● gratë që nuk përdorin rregullisht prezervativ;
● pacientet me histori të IST-ve;
● gratë me HIV, ku infeksioni mund të jetë më i shpeshtë dhe të shoqërohet me komplikacione.
Çfarë ndodh në organizëm?
Kur paraziti vendoset në vaginë:
● rritet pH vaginal;
● zvogëlohet mbrojtja natyrale e mukozës;
● krijohet inflamacion;
● shtohet prodhimi i sekrecioneve;
● rritet numri i leukociteve në sekrecionet vaginale.
Ky inflamacion mund ta bëjë mukozën më të ndjeshme ndaj infeksioneve të tjera seksualisht të transmetueshme.
Trikomoniaza dhe infeksionet e tjera seksualisht të transmetueshme
Studimet kanë treguar se trikomoniaza mund të rrisë rrezikun e:
● marrjes së infeksionit HIV;
● transmetimit të HIV tek partneri;
● bashkëshoqërimit me gonorrenë, klamidian dhe IST të tjera.
Për këtë arsye, kur diagnostikohet trikomoniaza, rekomandohet edhe testimi për infeksione të tjera seksualisht të transmetueshme sipas vlerësimit të mjekut.
A krijon imunitet?
Jo.
Kalimi i një episodi trikomoniaze nuk krijon imunitet të përhershëm.
Një grua mund të infektohet përsëri nëse ekspozohet ndaj një partneri të infektuar që nuk është trajtuar.
Prandaj trajtimi duhet të përfshijë edhe partnerin seksual, sipas rekomandimeve mjekësore, për të ulur rrezikun e riinfektimit.
Shenjat dhe simptomat e trikomoniazës
Rreth 70% e personave të infektuar mund të mos kenë simptoma të dukshme. Tek gratë që shfaqin shenja klinike, simptomat zakonisht zhvillohen brenda 5–28 ditëve pas infektimit, por mund të shfaqen edhe më vonë.
Simptomat më të zakonshme janë:
● Sekrecione vaginale të bollshme.
● Sekrecione me ngjyrë të verdhë, jeshile ose gri.
● Sekrecione të shkumëzuara.
● Erë e pakëndshme vaginale.
● Kruajtje në zonën intime.
● Djegie vaginale.
● Irritim dhe skuqje të vulvës.
● Djegie gjatë urinimit (disuri).
● Dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale (dispareuni).
● Ndjesi parehatie në pjesën e poshtme të barkut në disa raste.
Intensiteti i simptomave ndryshon nga një grua tek tjetra.
Si janë sekrecionet në trikomoniazë?
Sekrecionet vaginale janë një nga karakteristikat më tipike të infeksionit.
Ato zakonisht janë:
● të bollshme;
● të holluara;
● të verdha ose jeshile;
● shpesh të shkumëzuara;
● me erë të pakëndshme.
Megjithatë, jo çdo paciente paraqet këtë pamje klasike. Disa gra kanë vetëm rritje të sekrecioneve pa ndryshim të ngjyrës.
Shenjat gjatë ekzaminimit gjinekologjik
Gjatë vizitës, gjinekologu mund të konstatojë:
● skuqje të mukozës vaginale;
● inflamacion të vulvës;
● sekrecione karakteristike;
● rritje të pH-së vaginale;
● gjakosje të lehtë të mukozës gjatë prekjes.
Një shenjë karakteristike, edhe pse jo gjithmonë e pranishme, është “qafa e mitrës si luleshtrydhe” (strawberry cervix), e shkaktuar nga pika të vogla hemorragjike në qafën e mitrës.
Si diagnostikohet trikomoniaza?
Diagnoza nuk duhet të mbështetet vetëm në simptomat, pasi ato mund të ngjajnë me infeksione të tjera vaginale.
Procesi diagnostik përfshin:
● historinë klinike;
● ekzaminimin gjinekologjik;
● analizat laboratorike.
Historia klinike
Mjeku pyet për:
● kohën e fillimit të simptomave;
● partnerët seksualë;
● përdorimin e prezervativit;
● infeksione të mëparshme seksualisht të transmetueshme;
● trajtime të mëparshme;
● shtatzëninë;
● sëmundje shoqëruese.
Matja e pH-së vaginale
Në trikomoniazë pH zakonisht është:
mbi 4.5
Ky është një element që ndihmon në diferencimin nga kandidoza vaginale, ku pH zakonisht mbetet normal.
Mikroskopia (Wet Mount)
Një pikë sekrecioni vaginal ekzaminohet menjëherë nën mikroskop.
Mjeku mund të shohë:
● Trichomonas vaginalis në lëvizje;
● leukocite të shumta;
● qeliza inflamatore.
Kjo metodë është e shpejtë, por ndjeshmëria e saj është më e ulët se analizat molekulare.
Testet molekulare (NAAT)
Aktualisht konsiderohen metoda më e saktë për diagnostikimin e trikomoniazës.
Avantazhet:
● ndjeshmëri shumë e lartë;
● specifikë e lartë;
● zbulojnë edhe infeksionet pa simptoma.
Këto teste rekomandohen veçanërisht kur diagnoza është e paqartë ose simptomat vazhdojnë.
Kultura
Kultura përdoret më rrallë sot, por mund të jetë e dobishme në disa raste të veçanta kur testet e tjera nuk janë të disponueshme.
Diagnoza diferenciale
Trikomoniaza duhet të diferencohet nga sëmundje të tjera që japin simptoma të ngjashme.
Kandidoza vaginale
Karakterizohet nga:
● kruajtje intensive;
● sekrecione të bardha si gjizë;
● zakonisht pa erë të fortë;
● pH normal.
Vaginoza bakteriale
Karakterizohet nga:
● sekrecione gri ose të bardha;
● erë karakteristike “si peshk”;
● pH i rritur;
● zakonisht pa inflamacion të theksuar.
Cerviciti nga klamidia ose gonorrea
Mund të shfaqë:
● sekrecione mukopurulente;
● gjakosje pas marrëdhënieve seksuale;
● dhimbje pelvike.
Infeksionet virale ose dermatologjike
Herpesi gjenital, dermatitet alergjike ose sëmundje të tjera të lëkurës mund të shkaktojnë kruajtje dhe irritim të ngjashëm.
Trajtimi i trikomoniazës
Trikomoniaza trajtohet me barna antiprotozoare, jo me antibiotikë që përdoren zakonisht për infeksionet bakteriale.
Barnat më të përdorura janë:
● Metronidazole
● Tinidazole
Skema e trajtimit përcaktohet nga mjeku në varësi të gjendjes së pacientes, shtatzënisë dhe historisë së infeksioneve.
Është shumë e rëndësishme që trajtimi të ndiqet deri në fund, edhe nëse simptomat zhduken shpejt.
Trajtimi i partnerit seksual
Një nga aspektet më të rëndësishme në trajtimin e trikomoniazës është trajtimi njëkohësisht i partnerit seksual, edhe nëse ai nuk ka simptoma.
Nëse trajtohet vetëm gruaja:
● rreziku i riinfektimit mbetet shumë i lartë;
● infeksioni mund të rikthehet pas pak javësh.
Gjatë trajtimit rekomandohet shmangia e marrëdhënieve seksuale deri në përfundimin e trajtimit dhe zhdukjen e simptomave tek të dy partnerët.
Trikomoniaza në shtatzëni
Infeksioni gjatë shtatzënisë kërkon vlerësim të kujdesshëm nga gjinekologu.
Studimet kanë treguar se trikomoniaza mund të shoqërohet me:
● lindje të parakohshme;
● këputje të parakohshme të membranave;
● lindje të foshnjës me peshë të ulët.
Trajtimi gjatë shtatzënisë rekomandohet sipas udhëzimeve ndërkombëtare dhe duhet të bëhet vetëm nën mbikëqyrjen e mjekut.
Çfarë ndodh nëse nuk trajtohet?
Nëse infeksioni mbetet i patrajtuar, mund të vazhdojë për muaj ose edhe vite.
Komplikacionet e mundshme përfshijnë:
● inflamacion kronik vaginal;
● cervicit kronik;
● rritje të rrezikut për sëmundje inflamatore pelvike në disa raste;
● rritje të ndjeshmërisë ndaj infeksionit HIV;
● transmetim të vazhdueshëm tek partneri seksual.
Riinfektimi
Edhe pas trajtimit të suksesshëm, një grua mund të infektohet përsëri nëse partneri nuk është trajtuar ose nëse ekspozohet ndaj një partneri të infektuar.
Për këtë arsye:
● rekomandohet trajtimi i partnerit;
● këshillohet përdorimi i prezervativit;
● në disa raste mjeku mund të rekomandojë ritestim rreth 3 muaj pas trajtimit, pasi riinfektimi është i shpeshtë.
Kur duhet të konsultoheni menjëherë me gjinekologun?
Duhet të kërkoni ndihmë mjekësore nëse:
● keni sekrecione me erë të fortë dhe ngjyrë të verdhë ose jeshile;
● kruajtja ose djegia janë të forta;
● keni dhimbje gjatë urinimit ose marrëdhënieve seksuale;
● jeni shtatzënë;
● simptomat rikthehen pas trajtimit;
● partneri seksual është diagnostikuar me trikomoniazë ose një IST tjetër.
Si mund të parandalohet trikomoniaza?
Nuk ekziston një vaksinë kundër Trichomonas vaginalis, por rreziku i infeksionit mund të ulet ndjeshëm duke ndjekur disa masa parandaluese.
Rekomandohet:
● përdorimi korrekt dhe i vazhdueshëm i prezervativit;
● kufizimi i numrit të partnerëve seksualë;
● marrëdhënie seksuale me një partner të testuar dhe të patrajtuar për IST;
● testimi nëse partneri diagnostikohet me një infeksion seksualisht të transmetueshëm;
● trajtimi i menjëhershëm nëse diagnostikohet infeksioni.
Parandalimi është veçanërisht i rëndësishëm për gratë që kanë pasur më parë trikomoniazë ose IST të tjera.
Rëndësia e përdorimit të prezervativit
Prezervativi është metoda më efektive për të ulur rrezikun e transmetimit të trikomoniazës gjatë marrëdhënieve seksuale vaginale.
Përdorimi i tij:
● zvogëlon kontaktin me sekrecionet e infektuara;
● ul rrezikun e riinfektimit;
● mbron edhe nga infeksione të tjera seksualisht të transmetueshme si HIV, klamidia dhe gonorrea.
Megjithatë, mbrojtja nuk është 100%, prandaj është e rëndësishme edhe testimi dhe trajtimi i partnerëve.
Higjiena intime
Higjiena personale është e rëndësishme për shëndetin vaginal, por duhet kuptuar se higjiena e mirë nuk e parandalon drejtpërdrejt trikomoniazën, pasi ajo transmetohet kryesisht përmes kontaktit seksual.
Megjithatë, rekomandohet:
● larja e zonës intime me ujë të vakët ose produkte të buta pa parfum;
● ndërrimi i të brendshmeve çdo ditë;
● tharja e mirë e zonës intime pas larjes;
● përdorimi i të brendshmeve prej pambuku.
Çfarë duhet shmangur?
Për të ruajtur shëndetin vaginal, këshillohet të shmangen:
● larjet e brendshme vaginale (douching);
● sapunët me parfum ose antiseptikët e fortë;
● deodorantët intimë;
● pecetat intime me aromë;
● përdorimi i barnave vaginale pa rekomandimin e mjekut.
Këto produkte mund të irritojnë mukozën vaginale dhe të ndryshojnë ekuilibrin e saj natyror.
Marrëdhëniet seksuale gjatë trajtimit
Nëse diagnostikoheni me trikomoniazë:
● shmangni marrëdhëniet seksuale deri në përfundimin e trajtimit;
● prisni derisa simptomat të jenë zhdukur plotësisht;
● sigurohuni që edhe partneri seksual të ketë përfunduar trajtimin.
Rikthimi në aktivitet seksual para përfundimit të trajtimit rrit ndjeshëm rrezikun e riinfektimit.
Pse ndodh riinfektimi?
Një nga arsyet kryesore pse trikomoniaza rikthehet është trajtimi vetëm i njërit partner.
Riinfektimi mund të ndodhë kur:
● partneri nuk është trajtuar;
● trajtimi nuk është përfunduar sipas udhëzimeve;
● ka kontakt seksual me një partner të ri të infektuar;
● nuk përdoret prezervativi.
Në këto raste infeksioni mund të rikthehet edhe pas një trajtimi të suksesshëm.
Testimi pas trajtimit
Për shkak të rrezikut të lartë të riinfektimit, shumë udhëzime ndërkombëtare rekomandojnë ritestim rreth 3 muaj pas trajtimit, veçanërisht tek gratë seksualisht aktive.
Ky kontroll ndihmon në:
● zbulimin e riinfeksionit;
● konfirmimin e shërimit;
● parandalimin e komplikacioneve afatgjata.
Trikomoniaza dhe infeksionet e tjera seksualisht të transmetueshme
Kur diagnostikohet trikomoniaza, mjeku mund të rekomandojë testim edhe për:
● HIV;
● klamidia;
● gonorrea;
● sifilizi;
● hepatitin B dhe C, sipas faktorëve të rrezikut.
Kjo sepse prania e një IST rrit mundësinë e bashkëekzistencës së infeksioneve të tjera.
Trikomoniaza dhe fertiliteti
Në shumicën e rasteve, trikomoniaza e trajtuar nuk ndikon në fertilitet.
Megjithatë, nëse infeksioni mbetet i patrajtuar për një kohë të gjatë dhe shoqërohet me infeksione të tjera të traktit gjenital, mund të rritet rreziku i komplikacioneve inflamatore që ndikojnë në shëndetin riprodhues.
Prandaj, diagnostikimi dhe trajtimi i hershëm janë shumë të rëndësishëm.
Trikomoniaza dhe HIV
Inflamacioni i shkaktuar nga Trichomonas vaginalis e bën mukozën vaginale më të ndjeshme ndaj infeksioneve.
Studimet kanë treguar se gratë me trikomoniazë:
● kanë rrezik më të lartë për t’u infektuar me HIV nëse ekspozohen ndaj virusit;
● nëse janë HIV pozitive, mund të kenë rrezik më të lartë për ta transmetuar virusin tek partneri seksual.
Për këtë arsye, trajtimi i hershëm ka rëndësi jo vetëm për simptomat, por edhe për shëndetin seksual në përgjithësi.
Mite dhe fakte
Miti 1: Trikomoniaza prek vetëm gratë.
Fakt: Burrat gjithashtu mund të infektohen, shpesh pa simptoma, dhe ta transmetojnë infeksionin tek partnerja.
Miti 2: Nëse nuk kam simptoma, nuk kam infeksion.
Fakt: Shumë persona me trikomoniazë nuk kanë simptoma, por mund ta transmetojnë infeksionin.
Miti 3: Trikomoniaza largohet vetë.
Fakt: Infeksioni zakonisht kërkon trajtim me barna antiprotozoare. Pa trajtim, mund të vazhdojë për muaj ose vite.
Miti 4: Vetëm gruaja duhet të trajtohet.
Fakt: Trajtimi duhet të përfshijë edhe partnerin seksual për të shmangur riinfektimin.
Miti 5: Mund të infektohem nga tualeti publik.
Fakt: Trikomoniaza transmetohet pothuajse gjithmonë përmes kontaktit seksual dhe jo nga përdorimi i tualeteve publike.
Miti 6: Pas trajtimit nuk mund të infektohem më.
Fakt: Nuk krijohet imunitet. Një person mund të infektohet përsëri nëse ekspozohet ndaj një partneri të infektuar.
Kur duhet të vizitoheni tek gjinekologu?
Duhet të konsultoheni me mjekun nëse:
● keni sekrecione të pazakonta me erë të pakëndshme;
● vini re kruajtje, djegie ose irritim vaginal;
● ndjeni dhimbje gjatë urinimit ose marrëdhënieve seksuale;
● partneri juaj është diagnostikuar me trikomoniazë ose një IST tjetër;
● simptomat vazhdojnë ose rikthehen pas trajtimit;
● jeni shtatzënë dhe dyshoni për infeksion.
Vizita e hershme mundëson diagnozë të saktë dhe trajtim efektiv, duke ulur rrezikun e komplikacioneve dhe të transmetimit tek partneri.
Këshilla nga Klinika Tradita
Në Klinikën Tradita, trajtimi i trikomoniazës nuk kufizohet vetëm në eliminimin e infeksionit, por synon edhe parandalimin e riinfektimit, mbrojtjen e shëndetit riprodhues dhe edukimin e pacientes për një jetë seksuale të sigurt. Një trajtim i suksesshëm kërkon bashkëpunim ndërmjet pacientes, partnerit seksual dhe ekipit mjekësor.
1. Mos u vetëdiagnostikoni
Sekrecionet vaginale me erë të pakëndshme ose kruajtja nuk do të thonë gjithmonë trikomoniazë. Simptoma të ngjashme mund të shkaktohen nga:
● vaginoza bakteriale;
● kandidiaza vaginale;
● klamidia;
● gonorrea;
● infeksione të tjera seksualisht të transmetueshme.
Prandaj është e rëndësishme të kryhet një vizitë gjinekologjike dhe analizat e nevojshme përpara fillimit të trajtimit.
2. Përfundoni trajtimin sipas udhëzimit të mjekut
Edhe nëse simptomat zhduken pas pak ditësh, trajtimi duhet të përfundojë sipas skemës së përshkruar. Ndërprerja e hershme mund të mos eliminojë plotësisht parazitin dhe të favorizojë rikthimin e infeksionit.
3. Partneri seksual duhet të trajtohet
Ky është një nga hapat më të rëndësishëm.
Nëse trajtohet vetëm gruaja:
● partneri mund të vazhdojë të mbajë parazitin pa simptoma;
● infeksioni mund të transmetohet përsëri pas marrëdhënies së parë seksuale.
Trajtimi i njëkohshëm i të dy partnerëve është thelbësor për të shmangur riinfektimin.
4. Shmangni marrëdhëniet seksuale gjatë trajtimit
Rekomandohet të mos kryhen marrëdhënie seksuale deri kur:
● të përfundojë trajtimi;
● simptomat të jenë zhdukur plotësisht;
● edhe partneri të ketë përfunduar trajtimin.
Kjo ul ndjeshëm rrezikun e riinfektimit.
5. Përdorni prezervativ
Prezervativi është një nga mënyrat më efektive për të ulur rrezikun e trikomoniazës dhe infeksioneve të tjera seksualisht të transmetueshme.
Megjithatë, ai nuk ofron mbrojtje absolute, ndaj këshillohet edhe testimi periodik tek personat me faktorë rreziku.
6. Kryeni testime nëse keni partner të ri
Nëse filloni një marrëdhënie të re ose keni pasur kontakt seksual të pambrojtur, konsultohuni me mjekun për testim, edhe në mungesë të simptomave.
7. Kujdes gjatë shtatzënisë
Nëse jeni shtatzënë dhe shfaqni sekrecione me erë të pakëndshme, kruajtje ose djegie, mos përdorni barna pa rekomandimin e gjinekologut. Diagnostikimi dhe trajtimi në kohë janë të rëndësishëm për shëndetin e nënës dhe të foshnjës.
8. Mos përdorni barna pa recetë
Jo çdo infeksion vaginal trajtohet me të njëjtin medikament. Vetë-mjekimi mund të maskojë simptomat dhe të vonojë vendosjen e diagnozës së saktë.
9. Kryeni ritestim sipas rekomandimit të mjekut
Tek gratë, riinfektimi është i shpeshtë. Në disa raste rekomandohet ritestim rreth 3 muaj pas trajtimit, edhe nëse simptomat janë zhdukur.
10. Kujdesuni për shëndetin seksual
Komunikimi i hapur me partnerin, kontrollet gjinekologjike periodike dhe përdorimi i metodave mbrojtëse janë mënyrat më të mira për të parandaluar infeksionet seksualisht të transmetueshme.
Pyetjet më të shpeshta (FAQ)
1. Çfarë është trikomoniaza?
Është një infeksion seksualisht i transmetueshëm që shkaktohet nga paraziti Trichomonas vaginalis.
2. A mund të mos kem simptoma?
Po. Shumë gra dhe burra të infektuar nuk paraqesin simptoma, por mund ta transmetojnë infeksionin.
3. A është trikomoniaza e shërueshme?
Po. Me trajtimin e duhur, shumica e rasteve shërohen plotësisht.
4. A duhet të trajtohet partneri?
Po. Partneri seksual duhet të trajtohet edhe nëse nuk ka simptoma, për të parandaluar riinfektimin.
5. A mund të kem marrëdhënie seksuale gjatë trajtimit?
Jo. Rekomandohet të shmangen marrëdhëniet seksuale deri në përfundimin e trajtimit për të dy partnerët dhe zhdukjen e simptomave.
6. A mund të infektohem përsëri?
Po. Trikomoniaza nuk krijon imunitet dhe riinfektimi është i mundur.
7. A transmetohet nga tualeti publik?
Jo. Transmetimi ndodh pothuajse gjithmonë përmes kontaktit seksual.
8. A mund të shkaktojë infertilitet?
Vetë trikomoniaza zakonisht nuk shkakton infertilitet, por infeksionet e patrajtuara dhe inflamacioni i zgjatur mund të rrisin rrezikun e komplikacioneve në traktin riprodhues.
9. A ndikon në shtatzëni?
Po. Nëse nuk trajtohet, mund të rrisë rrezikun e lindjes së parakohshme dhe të foshnjës me peshë të ulët në lindje.
10. A duhet të bëj analiza për IST të tjera?
Po. Shpesh rekomandohet testim edhe për HIV, klamidia, gonorrea dhe sifilizi, sipas vlerësimit të mjekut.
11. Pse simptomat u rikthyen?
Mund të ketë ndodhur riinfektim nga një partner i patrajtuar, trajtim i paplotë ose, më rrallë, dështim i trajtimit.
12. A mund të përdor vetëm ovula vaginale?
Jo gjithmonë. Trajtimi standard zakonisht kërkon barna që veprojnë në të gjithë organizmin, sipas udhëzimeve të mjekut.
13. A duhet të bëj kontroll pas trajtimit?
Po. Në disa raste, veçanërisht tek gratë, mjeku mund të rekomandojë ritestim për të konfirmuar eliminimin e infeksionit.
14. A ndikon në ciklin menstrual?
Trikomoniaza zakonisht nuk ndryshon ciklin menstrual, por inflamacioni mund të shkaktojë parehati ose gjakosje të lehtë pas marrëdhënieve seksuale.
15. Kur duhet të drejtohem urgjentisht tek mjeku?
Nëse shfaqen:
● dhimbje të forta pelvike;
● temperaturë;
● gjakderdhje e pazakontë;
● sekrecione me erë shumë të rëndë;
● simptoma që përkeqësohen pavarësisht trajtimit.
Përfundim
Trikomoniaza është një infeksion seksualisht i transmetueshëm i shpeshtë, por plotësisht i trajtueshëm kur diagnostikohet në kohë. Shumë gra mund të mos kenë simptoma, prandaj testimi dhe kontrolli gjinekologjik kanë një rol të rëndësishëm në zbulimin e hershëm të infeksionit.
Trajtimi duhet të përfshijë gjithmonë edhe partnerin seksual për të parandaluar riinfektimin. Përdorimi i prezervativit, edukimi për shëndetin seksual dhe kontrollet periodike janë masat më efektive për të ulur rrezikun e transmetimit.
Nëse shfaqen sekrecione vaginale të pazakonta, erë e pakëndshme, kruajtje, djegie ose dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale, mos u vetëdiagnostikoni. Konsultimi me gjinekologun dhe kryerja e analizave të nevojshme janë hapat më të sigurt drejt një trajtimi të suksesshëm dhe mbrojtjes së shëndetit riprodhues.
Literaturë
1. Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Sexually Transmitted Infections Treatment Guidelines, 2021 – Trichomoniasis.
2. World Health Organization (WHO). Global Health Sector Strategy on Sexually Transmitted Infections.
3. Kissinger P. Trichomonas vaginalis: A Review of Epidemiologic, Clinical and Treatment Issues. BMC Infectious Diseases.
4. Workowski KA, Bachmann LH, et al. Sexually Transmitted Infections Treatment Guidelines. MMWR Recommendations and Reports. 2021.
5. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Practice Bulletin: Vaginitis in Nonpregnant Patients.
6. International Union against Sexually Transmitted Infections (IUSTI). European Guideline on the Management of Trichomonas vaginalis Infection.
7. Sherrard J, Ison C, Moody J, et al. United Kingdom National Guideline on the Management of Trichomonas vaginalis.
8. Mandell, Douglas, and Bennett’s Principles and Practice of Infectious Diseases. Elsevier.
9. Berek & Novak’s Gynecology. 16th Edition. Wolters Kluwer.
10. Williams Gynecology. 5th Edition. McGraw-Hill.
Ju keshillojme te merrni informacione profesionale nga IUGA.