Era e keqe vaginale – Kur është normale dhe kur duhet të shqetësoheni?
Era e keqe vaginale – Shumë gra vënë re herë pas here ndryshime në aromën vaginale dhe shpesh pyesin veten nëse kjo është normale apo shenjë e një problemi shëndetësor. Në fakt, vagina ka një aromë natyrale që ndryshon gjatë ciklit menstrual, shtatzënisë, aktivitetit seksual dhe ndryshimeve hormonale. Kjo aromë është pjesë e funksionimit normal të organizmit dhe, në mungesë të simptomave të tjera, zakonisht nuk është shqetësuese.
Era e keqe vaginale – Megjithatë, kur aroma bëhet shumë e fortë, e pakëndshme ose e pazakontë, sidomos nëse shoqërohet me sekrecione jonormale, kruarje, djegie ose dhimbje, mund të jetë shenjë e një infeksioni vaginal ose e një gjendjeje tjetër gjinekologjike që kërkon vlerësim nga mjeku.
Era e keqe vaginale – Njohja e ndryshimit midis aromës normale dhe erës patologjike ndihmon në diagnostikimin dhe trajtimin e hershëm të shumë sëmundjeve.
Era e keqe vaginale – A është normale që vagina të ketë aromë?
Po. Vagina nuk është një organ steril dhe ka një aromë natyrale që ndryshon nga një grua tek tjetra.
Kjo aromë ndikohet nga:
● flora normale vaginale;
● pH-ja vaginale;
● hormonet;
● djersitja;
● cikli menstrual;
● aktiviteti seksual;
● dieta;
● higjiena personale.
Një aromë e lehtë, jo e pakëndshme dhe pa simptoma të tjera konsiderohet fiziologjike.
Era e keqe vaginale – Pse ka aromë vagina?
Brenda vaginës jetojnë miliona baktere të dobishme, kryesisht Lactobacillus, të cilat:
● prodhojnë acid laktik;
● mbajnë pH vaginale acid (3.8–4.5);
● pengojnë shumimin e baktereve të dëmshme;
● mbrojnë nga infeksionet.
Kjo florë natyrale krijon edhe aromën karakteristike të vaginës.
Kur ekuilibri i saj prishet, mund të zhvillohet një erë e pakëndshme.
Kur aroma vaginale konsiderohet normale?
Në shumicën e rasteve aroma është normale kur:
● është e lehtë;
● nuk është e bezdisshme;
● nuk shoqërohet me sekrecione jonormale;
● nuk ka kruarje ose djegie;
● nuk ka dhimbje gjatë urinimit ose marrëdhënieve seksuale.
Ndryshimet e vogla të aromës gjatë muajit janë të zakonshme.
Si ndryshon aroma gjatë ciklit menstrual?
Hormonet ndikojnë jo vetëm në sekrecionet vaginale, por edhe në aromën e tyre.
Gjatë ovulacionit
Në këtë periudhë:
● sekrecionet shtohen;
● aroma mund të bëhet pak më e dukshme;
● kjo konsiderohet normale.
Gjatë menstruacioneve
Prania e gjakut mund të ndryshojë përkohësisht aromën.
Shumë gra përshkruajnë një aromë:
● metalike;
● pak më të fortë.
Kjo zakonisht nuk është shenjë infeksioni.
Pas menstruacioneve
Aroma zakonisht rikthehet gradualisht në gjendjen normale.
Si ndryshon aroma gjatë shtatzënisë?
Gjatë shtatzënisë:
● rriten hormonet;
● shtohen sekrecionet;
● ndryshon pH-ja vaginale;
● rritet qarkullimi i gjakut në legen.
Si rezultat, shumë gra vërejnë një aromë pak më të theksuar, por jo të pakëndshme.
Nëse aroma bëhet shumë e fortë ose shoqërohet me sekrecione jonormale, duhet të konsultoheni me gjinekologun.
Si ndryshon aroma në menopauzë?
Pas menopauzës nivelet e estrogjenit bien.
Kjo shkakton:
● ndryshim të florës vaginale;
● rritje të pH-së;
● tharje vaginale;
● rritje të ndjeshmërisë ndaj infeksioneve.
Për këtë arsye disa gra mund të vërejnë ndryshime në aromë.
Kur era vaginale nuk është normale?
Era vaginale konsiderohet patologjike kur:
● është shumë e fortë;
● është e vazhdueshme;
● shfaqet papritur;
● shoqërohet me sekrecione jonormale;
● shoqërohet me kruarje;
● shkakton djegie;
● shoqërohet me dhimbje pelvike;
● shoqërohet me temperaturë.
Në këto raste nevojitet vizitë gjinekologjike.
Llojet e erës vaginale dhe çfarë mund të tregojnë
Erë “si peshk”
Është aroma më karakteristike për:
● vaginozën bakteriale.
Shpesh bëhet më e fortë pas marrëdhënieve seksuale.
Erë shumë e rëndë ose e kalbur
Mund të lidhet me:
● infeksione bakteriale;
● trup të huaj vaginal (p.sh., tampon i harruar);
● infeksione të përziera.
Kërkon gjithmonë vlerësim mjekësor.
Erë e athët ose acidike
Një aromë pak acidike është zakonisht normale dhe lidhet me praninë e baktereve Lactobacillus, të cilat mbajnë vaginën të shëndetshme.
Erë e ëmbël
Në disa raste mund të lidhet me ndryshime në florën vaginale ose dietën dhe zakonisht nuk është shenjë sëmundjeje në mungesë të simptomave të tjera.
Erë metalike
Shfaqet më shpesh:
● gjatë menstruacioneve;
● menjëherë pas tyre.
Shkaktohet nga prania e gjakut dhe zakonisht është kalimtare.
Çfarë e shkakton erën e keqe vaginale?
Shkaqet mund të jenë infektive ose jo infektive.
Shkaqet infektive
Më të zakonshmet janë:
● vaginoza bakteriale;
● trikomoniaza;
● kandidiaza (zakonisht shoqërohet më shumë me kruarje sesa me erë të fortë);
● cerviciti;
● sëmundjet seksualisht të transmetueshme.
Shkaqet jo infektive
Era e keqe mund të shkaktohet edhe nga:
● higjiena jo e mirë;
● djersitja e shtuar;
● tampon i harruar në vaginë;
● ndryshimet hormonale;
● menopauza;
● inkontinenca urinare;
● fistulat urogjinekologjike (në raste të rralla);
● disa produkte intime ose detergjentë irritues.
Faktorët që rrisin rrezikun
Disa faktorë favorizojnë zhvillimin e erës së pakëndshme vaginale.
Këta përfshijnë:
● përdorimin e shpeshtë të antibiotikëve;
● larjet vaginale (douching);
● partnerë seksualë të shumtë;
● marrëdhënie seksuale të pambrojtura;
● diabetin;
● shtatzëninë;
● imunitetin e dobësuar;
● higjienën e papërshtatshme intime;
● përdorimin për periudha të gjata të tamponëve ose pecetave higjienike.
Kur duhet të konsultoheni me gjinekologun?
Duhet të kërkoni vlerësim mjekësor nëse era vaginale:
● zgjat më shumë se disa ditë;
● bëhet gjithnjë e më e fortë;
● shoqërohet me sekrecione gri, jeshile ose të verdha;
● shoqërohet me kruarje ose djegie;
● shkakton dhimbje gjatë urinimit;
● shoqërohet me dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale;
● shoqërohet me gjakderdhje jashtë menstruacioneve;
● shfaqet gjatë shtatzënisë dhe shoqërohet me simptoma të tjera.
Diagnostikimi i hershëm ndihmon në trajtimin efektiv dhe në parandalimin e komplikacioneve.
Sëmundjet që shkaktojnë erë të keqe vaginale
Era e keqe vaginale nuk është një sëmundje më vete, por një simptomë që mund të tregojë praninë e një infeksioni, inflamacioni ose çrregullimi të florës vaginale. Për të zgjedhur trajtimin e duhur, është e rëndësishme të identifikohet shkaku.
Më poshtë janë gjendjet më të zakonshme që shoqërohen me erë të pakëndshme vaginale.
Vaginoza bakteriale
Vaginoza bakteriale është shkaku më i shpeshtë i erës së keqe vaginale tek gratë në moshë riprodhuese.
Ajo zhvillohet kur ulet numri i baktereve mbrojtëse Lactobacillus dhe shtohen bakteret anaerobe.
Simptomat
● Erë karakteristike “si peshk”, sidomos pas marrëdhënieve seksuale.
● Sekrecione gri ose të bardha.
● Sekrecione të holla dhe homogjene.
● Rrallë kruarje ose djegie.
Disa gra mund të mos kenë simptoma përveç erës së pakëndshme.
Trikomoniaza
Trikomoniaza është një infeksion seksualisht i transmetueshëm i shkaktuar nga paraziti Trichomonas vaginalis.
Simptomat
● Erë e fortë dhe e pakëndshme.
● Sekrecione të verdha ose jeshile.
● Sekrecione me shkumë.
● Kruarje.
● Djegie.
● Dhimbje gjatë urinimit.
● Dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale.
Në disa raste infeksioni mund të jetë pa simptoma.
Kandidiaza vaginale
Kandidiaza zakonisht nuk shkakton erë të fortë, por mund të ndryshojë aromën normale të vaginës.
Simptomat
● Sekrecione të bardha si gjizë.
● Kruarje intensive.
● Djegie.
● Skuqje e vulvës.
● Dhimbje gjatë urinimit ose marrëdhënieve seksuale.
Nëse era është shumë e fortë, zakonisht duhet të mendohet edhe për një infeksion tjetër të shoqëruar.
Cerviciti
Cerviciti është inflamacioni i qafës së mitrës.
Mund të shkaktohet nga:
● klamidia;
● gonorrea;
● baktere të tjera;
● irritime jo infektive.
Simptomat
● Sekrecione me erë të pakëndshme.
● Gjakderdhje pas marrëdhënieve seksuale.
● Dhimbje pelvike.
● Djegie gjatë urinimit.
● Ndonjëherë nuk jep simptoma.
Gonorrea
Gonorrea është një infeksion seksualisht i transmetueshëm.
Simptomat
● Sekrecione të verdha ose me qelb.
● Erë e pakëndshme.
● Dhimbje gjatë urinimit.
● Dhimbje pelvike.
● Gjakderdhje midis menstruacioneve.
Megjithatë, shumë gra mund të mos kenë simptoma.
Klamidia
Klamidia është një nga IST-të më të shpeshta.
Shpesh nuk jep simptoma, por kur ato janë të pranishme mund të përfshijnë:
● sekrecione jonormale;
● erë jo të zakonshme;
● djegie gjatë urinimit;
● dhimbje pelvike;
● gjakderdhje pas marrëdhënieve seksuale.
Pa trajtim, mund të çojë në sëmundje inflamatore pelvike (PID).
Trupi i huaj vaginal
Një tampon ose trup tjetër i harruar në vaginë mund të shkaktojë:
● erë shumë të rëndë;
● sekrecione me ngjyrë të errët;
● rrjedhje me qelb;
● ndonjëherë temperaturë.
Kjo gjendje kërkon vlerësim të menjëhershëm nga mjeku.
Atrofia vaginale në menopauzë
Pas menopauzës, ulja e estrogjenit shkakton:
● hollim të mukozës vaginale;
● ndryshim të florës;
● rritje të pH-së.
Si pasojë mund të shfaqen:
● ndryshime në aromën vaginale;
● thatësi;
● djegie;
● dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale;
● infeksione të përsëritura.
Era e keqe vaginale gjatë shtatzënisë
Gjatë shtatzënisë është normale që sekrecionet të shtohen, por ato nuk duhet të kenë erë të fortë.
Një aromë e pakëndshme mund të tregojë:
● vaginozë bakteriale;
● kandidiazë;
● trikomoniazë;
● infeksione të tjera vaginale.
Trajtimi gjatë shtatzënisë duhet të bëhet vetëm sipas rekomandimit të gjinekologut.
Si diagnostikohet shkaku i erës së keqe vaginale?
Diagnoza nuk vendoset vetëm nga aroma.
Mjeku kombinon historinë klinike, ekzaminimin fizik dhe analizat laboratorike.
Anamneza
Mjeku pyet për:
● kohën e fillimit të simptomave;
● ndryshimet në sekrecione;
● ciklin menstrual;
● aktivitetin seksual;
● përdorimin e antibiotikëve;
● shtatzëninë;
● sëmundjet kronike.
Ekzaminimi gjinekologjik
Lejon vlerësimin e:
● vaginës;
● qafës së mitrës;
● sekrecioneve;
● pranisë së inflamacionit ose lezioneve.
Matja e pH vaginal
pH-ja vaginale ndihmon në dallimin e disa infeksioneve.
● pH normal (3.8–4.5) është më tipik për kandidiazën.
● pH i rritur (>4.5) është më i zakonshëm në vaginozën bakteriale dhe trikomoniazë.
Ky test është i thjeshtë dhe kryhet gjatë vizitës gjinekologjike.
Tamponi vaginal
Mostra e sekrecioneve mund të përdoret për:
● mikroskopi;
● kulturë bakteriale ose mykotike;
● identifikimin e mikroorganizmave.
Testet molekulare (PCR)
Kur dyshohet për infeksione seksualisht të transmetueshme, mund të kryhen teste PCR për:
● klamidian;
● gonorrenë;
● Trichomonas vaginalis;
● Mycoplasma genitalium;
● Ureaplasma spp., kur ka indikacion klinik.
Këto teste kanë ndjeshmëri dhe saktësi të lartë.
Si trajtohet era e keqe vaginale?
Trajtimi nuk synon vetëm eliminimin e erës, por edhe të shkaktarit të saj.
Në varësi të diagnozës, mjeku mund të rekomandojë:
● antibiotikë për infeksionet bakteriale;
● antimykotikë për kandidiazën;
● medikamente antiparazitare për trikomoniazën;
● trajtim specifik për infeksionet seksualisht të transmetueshme;
● terapi lokale ose hormonale në rastet e atrofisë vaginale.
Vetëtrajtimi me produkte deodorante, larje vaginale ose antibiotikë pa recetë nuk rekomandohet, sepse mund të maskojë simptomat dhe të përkeqësojë çrregullimin e florës vaginale.
Çfarë ndodh nëse nuk trajtohet?
Nëse shkaku i erës së keqe vaginale lihet pa trajtuar, mund të shfaqen komplikacione si:
● infeksione vaginale të përsëritura;
● cervicit kronik;
● sëmundje inflamatore pelvike (PID);
● infertilitet (sidomos në infeksionet seksualisht të transmetueshme të patrajtuara);
● shtatzëni ektopike;
● rritje e rrezikut për lindje të parakohshme dhe komplikacione në shtatzëni;
● rritje e ndjeshmërisë ndaj infeksioneve të tjera seksualisht të transmetueshme.
Prandaj, një erë e fortë dhe e vazhdueshme vaginale nuk duhet të konsiderohet “normale”. Një vizitë gjinekologjike dhe analizat e nevojshme mund të identifikojnë shpejt shkakun dhe të mundësojnë trajtimin e duhur.
Si mund të parandalohet era e keqe vaginale?
Parandalimi i erës së keqe vaginale nuk konsiston në përdorimin e produkteve me aromë ose larjeve të shpeshta intime. Përkundrazi, mënyra më e mirë për të mbajtur vaginën të shëndetshme është ruajtja e ekuilibrit të florës normale vaginale dhe shmangia e faktorëve që e prishin atë.
Shumica e rasteve të erës së pakëndshme mund të parandalohen me kujdes të thjeshtë dhe zakone të shëndetshme.
Higjiena intime
Higjiena e mirë është e rëndësishme, por duhet të jetë e ekuilibruar.
Rekomandohet:
● Larja e zonës intime një herë në ditë ose sipas nevojës.
● Përdorimi i ujit të vakët ose produkteve të buta me pH të përshtatshëm.
● Tharja e mirë e zonës intime pas larjes.
● Pastrimi gjithmonë nga përpara drejt prapa pas përdorimit të tualetit.
● Ndërrimi i të brendshmeve çdo ditë.
Shmangni përdorimin e tepërt të sapunëve antiseptikë, pasi mund të dëmtojnë bakteret mbrojtëse të vaginës.
Shmangni larjet vaginale (Douching)
Shumë gra besojnë se larjet vaginale eliminojnë erën e keqe, por në të vërtetë ato mund ta përkeqësojnë problemin.
Larjet vaginale:
● prishin florën normale;
● rrisin pH-në vaginale;
● favorizojnë vaginozën bakteriale;
● rrisin rrezikun për infeksione.
Vagina pastrohet natyrshëm dhe nuk ka nevojë për larje të brendshme.
Zgjedhja e të brendshmeve
Për të ulur lagështinë dhe irritimin rekomandohet:
● përdorimi i të brendshmeve prej pambuku;
● shmangia e materialeve sintetike për periudha të gjata;
● ndërrimi i menjëhershëm i rrobave të lagura pas plazhit, pishinës ose aktivitetit fizik;
● shmangia e pantallonave shumë të ngushta për kohë të zgjatur.
Një mjedis i lagësht favorizon shumimin e baktereve dhe kërpudhave.
Marrëdhëniet seksuale të sigurta
Infeksionet seksualisht të transmetueshme janë një nga shkaqet e erës së keqe vaginale.
Për të ulur rrezikun:
● përdorni prezervativ kur është e nevojshme;
● kufizoni numrin e partnerëve seksualë;
● kryeni kontrolle nëse dyshoni për një infeksion;
● trajtoni njëkohësisht partnerin kur rekomandohet nga mjeku.
Përdorimi i antibiotikëve
Antibiotikët duhet të përdoren vetëm kur janë të nevojshëm.
Përdorimi i panevojshëm mund të:
● prishë florën vaginale;
● favorizojë kandidiazën;
● rrisë rrezikun për vaginozë bakteriale;
● shkaktojë infeksione të përsëritura.
Mos merrni antibiotikë pa recetë.
Ushqyerja dhe stili i jetesës
Një organizëm i shëndetshëm ndihmon edhe në ruajtjen e ekuilibrit vaginal.
Rekomandohet:
● dietë e pasur me fruta dhe perime;
● konsum i mjaftueshëm i ujit;
● kontroll i diabetit;
● aktivitet fizik i rregullt;
● shmangia e duhanit.
Këta faktorë ndihmojnë funksionimin normal të sistemit imunitar.
Era e keqe vaginale gjatë shtatzënisë
Në shtatzëni sekrecionet shtohen fiziologjikisht, por aroma nuk duhet të jetë shumë e fortë.
Kontaktoni menjëherë gjinekologun nëse:
● era bëhet shumë e rëndë;
● sekrecionet marrin ngjyrë gri, jeshile ose të verdhë;
● shfaqet kruarje ose djegie;
● keni dhimbje pelvike;
● sekrecionet janë shumë ujore ose me gjak.
Trajtimi gjatë shtatzënisë duhet të përcaktohet gjithmonë nga mjeku.
Si të ruani florën normale vaginale?
Flora vaginale është mbrojtja natyrale kundër infeksioneve.
Për ta ruajtur atë:
● mos bëni larje vaginale;
● përdorni antibiotikë vetëm sipas këshillës së mjekut;
● mbani higjienë intime të rregullt;
● trajtoni në kohë infeksionet vaginale;
● kryeni kontrolle gjinekologjike periodike.
Ruajtja e një flore të shëndetshme ul ndjeshëm rrezikun e erës së pakëndshme dhe infeksioneve të përsëritura.
Kur duhet të kërkoni menjëherë ndihmë mjekësore?
Mos e shtyni vizitën tek gjinekologu nëse era e keqe shoqërohet me:
● temperaturë;
● sekrecione jeshile ose me qelb;
● gjakderdhje jashtë menstruacioneve;
● dhimbje të forta pelvike;
● djegie gjatë urinimit;
● dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale;
● plagë ose flluska në zonën gjenitale;
● simptoma që nuk përmirësohen pas trajtimit.
Vlerësimi i hershëm ndihmon në shmangien e komplikacioneve.
Mite dhe Fakte
Miti: Vagina duhet të ketë gjithmonë aromë lulesh ose parfumesh.
Fakt: Vagina ka një aromë natyrale. Përdorimi i produkteve me parfum nuk është i nevojshëm dhe mund të shkaktojë irritim.
Miti: Larjet vaginale eliminojnë erën e keqe.
Fakt: Larjet vaginale mund të prishin florën normale dhe ta përkeqësojnë erën duke favorizuar infeksionet.
Miti: Era e keqe është gjithmonë shenjë e higjienës së dobët.
Fakt: Jo. Shkaku më i zakonshëm është një infeksion ose çrregullim i florës vaginale, jo mungesa e higjienës.
Miti: Nëse era largohet vetë, problemi është zgjidhur.
Fakt: Disa infeksione mund të kenë simptoma që shfaqen dhe zhduken përkohësisht. Shkaku mund të vazhdojë të jetë i pranishëm.
Miti: Antibiotikët janë zgjidhja për çdo erë vaginale.
Fakt: Jo. Disa raste shkaktohen nga kërpudhat, parazitët ose ndryshimet hormonale. Trajtimi varet nga diagnoza.
Miti: Vetëm gratë seksualisht aktive kanë erë të keqe vaginale.
Fakt: Era e pakëndshme mund të shfaqet edhe tek gratë që nuk janë seksualisht aktive, për shkak të vaginozës bakteriale, kandidiazës, ndryshimeve hormonale ose faktorëve të tjerë.
Miti: Produktet intime me aromë janë zgjidhja më e mirë.
Fakt: Këto produkte mund të maskojnë përkohësisht erën, por nuk trajtojnë shkakun dhe në disa raste mund të irritojnë mukozën vaginale.
Përmbledhje
Një aromë e lehtë vaginale është pjesë e funksionimit normal të organizmit. Megjithatë, një erë e fortë, e vazhdueshme ose e shoqëruar me sekrecione jonormale, kruarje, djegie ose dhimbje është shpesh shenjë e një problemi që kërkon vlerësim mjekësor.
Ruajtja e higjienës intime, shmangia e larjeve vaginale, përdorimi racional i antibiotikëve dhe kontrollet gjinekologjike periodike janë mënyrat më të mira për të parandaluar erën e keqe vaginale dhe për të ruajtur shëndetin e florës vaginale.
Këshilla nga Klinika Tradita
Era e keqe vaginale nuk duhet të konsiderohet si një problem estetik apo diçka që zgjidhet me produkte me aromë. Në shumicën e rasteve, ajo është një sinjal që tregon se ekuilibri normal i florës vaginale është prishur ose se mund të jetë zhvilluar një infeksion që kërkon trajtim.
Në Klinikën Tradita, ne rekomandojmë që çdo grua të mos vetëtrajtohet me antibiotikë, ovula ose larje vaginale pa u konsultuar më parë me gjinekologun. Një vizitë e thjeshtë, e shoqëruar me analizat e nevojshme, mund të përcaktojë shkakun e saktë dhe të mundësojë trajtimin më efektiv.
Rekomandimet tona
● Mos përdorni deodorantë intimë ose produkte me parfum për të maskuar erën.
● Shmangni larjet vaginale (douching), pasi prishin florën mbrojtëse të vaginës.
● Mbani higjienë intime të rregullt me ujë ose produkte me pH të përshtatshëm.
● Vishni të brendshme prej pambuku dhe shmangni rrobat shumë të ngushta.
● Ndërroni menjëherë rrobat e lagura pas notit ose aktivitetit fizik.
● Mos përdorni antibiotikë pa recetën e mjekut.
● Kryeni kontrolle gjinekologjike periodike, edhe nëse simptomat largohen.
● Gjatë shtatzënisë, çdo ndryshim në aromën ose sekrecionet vaginale duhet të vlerësohet nga gjinekologu.
Diagnostikimi dhe trajtimi i hershëm janë mënyra më e mirë për të parandaluar komplikacionet dhe rikthimin e problemit.
Pyetjet më të shpeshta (FAQ)
1. A është normale që vagina të ketë aromë?
Po. Çdo grua ka një aromë natyrale vaginale, e cila mund të ndryshojë lehtë gjatë ciklit menstrual, ovulacionit ose shtatzënisë. Ajo nuk duhet të jetë shumë e fortë ose e pakëndshme.
2. Kur duhet të shqetësohem për erën vaginale?
Duhet të konsultoheni me mjekun nëse aroma:
● është shumë e fortë;
● shfaqet papritur;
● shoqërohet me sekrecione jonormale;
● shoqërohet me kruarje, djegie ose dhimbje;
● vazhdon për disa ditë.
3. Pse era bëhet më e fortë pas marrëdhënieve seksuale?
Kjo ndodh shpesh në rastin e vaginozës bakteriale, pasi sperma ndryshon përkohësisht pH-në vaginale dhe e bën aromën më të dukshme.
4. A shkakton kandidiaza erë të keqe?
Zakonisht jo. Kandidiaza shoqërohet më shpesh me kruarje, djegie dhe sekrecione të bardha si gjizë. Një erë shumë e fortë sugjeron shpesh një shkak tjetër ose një infeksion të kombinuar.
5. A mund të jetë era e keqe shenjë e një infeksioni seksualisht të transmetueshëm?
Po. Trikomoniaza, gonorrea dhe disa infeksione të tjera seksualisht të transmetueshme mund të shkaktojnë erë të pakëndshme, zakonisht të shoqëruar me sekrecione jonormale.
6. A është normale era gjatë menstruacioneve?
Po. Gjatë menstruacioneve mund të ndihet një aromë më metalike për shkak të pranisë së gjakut. Kjo zakonisht largohet pas përfundimit të ciklit.
7. A mund ta largoj erën me produkte intime me parfum?
Jo. Këto produkte vetëm e maskojnë përkohësisht aromën dhe mund të irritojnë mukozën vaginale ose të prishin florën normale.
8. A janë larjet vaginale të rekomanduara?
Jo. Larjet vaginale nuk rekomandohen, sepse rrisin rrezikun për vaginozë bakteriale, kandidiazë dhe infeksione të tjera.
9. A mund të rikthehet era e keqe edhe pas trajtimit?
Po. Nëse shkaku nuk eliminohet plotësisht ose ekzistojnë faktorë favorizues (si përdorimi i shpeshtë i antibiotikëve, diabeti i pakontrolluar ose infeksionet seksualisht të transmetueshme), problemi mund të përsëritet.
10. Kur duhet të paraqitem urgjentisht tek gjinekologu?
Kërkoni ndihmë mjekësore nëse era e keqe shoqërohet me:
● temperaturë;
● dhimbje të forta pelvike;
● sekrecione me qelb ose me ngjyrë jeshile;
● gjakderdhje jashtë menstruacioneve;
● dhimbje gjatë urinimit ose marrëdhënieve seksuale.
11. A ndikon dieta në aromën vaginale?
Dieta mund të ndikojë lehtë në aromën natyrale të trupit, por një erë e fortë dhe e vazhdueshme vaginale zakonisht lidhet me një shkak mjekësor dhe jo vetëm me ushqimin.
12. Si mund ta parandaloj rikthimin e erës së keqe vaginale?
● Mbani higjienë intime të rregullt.
● Shmangni larjet vaginale.
● Përdorni antibiotikë vetëm kur janë të nevojshëm.
● Praktikoni marrëdhënie seksuale të mbrojtura kur është e nevojshme.
● Kryeni kontrolle gjinekologjike periodike.
● Trajtoni çdo infeksion sipas rekomandimit të mjekut.
Literaturë
1. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Vulvovaginal Health. Përditësuar 2024.
2. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Is It Normal to Have Vaginal Discharge? Përditësuar 2024.
3. Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Sexually Transmitted Infections Treatment Guidelines. 2024.
4. World Health Organization (WHO). Guidelines for the Management of Sexually Transmitted Infections. Përditësimet më të fundit.
5. Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (RCOG). Management of Vaginal Discharge.
6. Berek JS. Berek & Novak’s Gynecology. 17th Edition. Wolters Kluwer; 2024.
7. Hoffman BL, Schorge JO, Halvorson LM, et al. Williams Gynecology. 5th Edition. McGraw-Hill; 2024.
8. Sobel JD. Vulvovaginal Candidiasis. The Lancet. Përditësimet më të fundit.
9. Workowski KA, Bachmann LH, et al. Sexually Transmitted Infections Treatment Guidelines. MMWR Recommendations and Reports. CDC; përditësimi më i fundit.
10. UpToDate. Evaluation of Vaginal Discharge in Adult Women, Bacterial Vaginosis, Trichomoniasis dhe Vulvovaginal Candidiasis. Përditësimi më i fundit.
11. Merck Manual Professional Edition. Vaginitis and Cervicitis.
12. International Society for the Study of Vulvovaginal Disease (ISSVD). Guidelines for the Evaluation and Management of Vaginal Disorders.
Ju keshillojme te merrni informacione profesionale nga IUGA .