Çfarë është mykoplazma, si transmetohet dhe pse është e rëndësishme për shëndetin e gruas?
Sipas CDC, Mykoplazma është një nga mikroorganizmat që mund të përfshihet në infeksionet e traktit gjenital femëror, pra infeksioni nga mykoplazma. Edhe pse është më pak e njohur se klamidia, gonorrea apo trikomoniaza, ajo mund të shkaktojë probleme serioze nëse nuk diagnostikohet dhe trajtohet në kohë.
Në praktikën gjinekologjike, termi “mykoplazmë” përdoret për disa baktere të gjinisë Mycoplasma, por dy llojet më të rëndësishme janë:
● Mycoplasma genitalium
● Mycoplasma hominis
Këto dy baktere nuk kanë të njëjtën rëndësi klinike. Mycoplasma genitalium konsiderohet një patogjen seksualisht i transmetueshëm dhe lidhet me cervicitin, sëmundjen inflamatore pelvike (PID) dhe komplikacione të tjera. Ndërsa Mycoplasma hominis mund të jetë pjesë e florës normale vaginale tek disa gra dhe nuk kërkon gjithmonë trajtim në mungesë të simptomave.
Njohja e dallimit midis këtyre baktereve është thelbësore për një diagnozë dhe trajtim të saktë.
Infeksioni nga mykoplazma – Çfarë është mykoplazma?
Mikoplazmat janë baktere shumë të vogla që ndryshojnë nga bakteret e tjera sepse:
● nuk kanë mur qelizor;
● janë shumë të vogla dhe të vështira për t’u kultivuar;
● nuk reagojnë ndaj disa antibiotikëve që përdoren zakonisht për infeksionet bakteriale.
Pikërisht mungesa e murit qelizor bën që antibiotikët si penicilinat dhe cefalosporinat të mos jenë efektivë kundër tyre.
Infeksioni nga mykoplazma – Llojet kryesore të mykoplazmës në gjinekologji
1. Mycoplasma genitalium
Ky është mikroorganizmi me rëndësinë më të madhe klinike.
Ai lidhet me:
● cervicitin (inflamacionin e qafës së mitrës);
● uretritin;
● sëmundjen inflamatore pelvike (PID);
● dhimbjen pelvike kronike;
● rritjen e rrezikut për infertilitet nëse infeksioni nuk trajtohet.
Transmetohet kryesisht përmes marrëdhënieve seksuale.
2. Mycoplasma hominis
Ky bakter mund të gjendet edhe tek gra plotësisht të shëndetshme.
Prania e tij nuk do të thotë domosdoshmërisht se ekziston një infeksion aktiv.
Megjithatë, në disa raste mund të lidhet me:
● vaginozën bakteriale;
● infeksionet pas lindjes;
● infeksionet pas procedurave gjinekologjike;
● komplikacione tek gratë me sistem imunitar të dobësuar.
Pse është e rëndësishme mykoplazma?
Shumë gra nuk kanë simptoma.
Megjithatë, infeksioni nga mykoplazma mund të vazhdojë për muaj ose vite pa u diagnostikuar.
Gjatë kësaj kohe mund të:
● shkaktojë inflamacion kronik;
● dëmtojë traktin riprodhues;
● rrisë rrezikun për komplikacione gjinekologjike;
● transmetohet tek partneri seksual.
Prandaj, tek gratë me simptoma të vazhdueshme ose cervicit që nuk përmirësohet me trajtimet standarde, mjeku mund të rekomandojë testim për Mycoplasma genitalium.
Infeksioni nga mykoplazma – Si transmetohet?
Mënyra kryesore e transmetimit është kontakti seksual.
Infeksioni mund të transmetohet gjatë:
● marrëdhënieve vaginale;
● marrëdhënieve anale;
● seksit oral (më rrallë).
Transmetimi ndodh përmes kontaktit të drejtpërdrejtë me sekrecionet gjenitale të personit të infektuar.
Infeksioni nga mykoplazma – A transmetohet gjithmonë gjatë marrëdhënieve seksuale?
Për Mycoplasma genitalium, përgjigjja është pothuajse gjithmonë po, pasi konsiderohet një infeksion seksualisht i transmetueshëm.
Ndërsa Mycoplasma hominis mund të jetë pjesë e florës normale vaginale dhe prania e saj nuk nënkupton domosdoshmërisht një infeksion seksualisht të transmetueshëm.
Kjo është arsyeja pse interpretimi i analizave duhet të bëhet gjithmonë nga gjinekologu, duke marrë parasysh simptomat dhe gjetjet klinike.
Infeksioni nga mykoplazma – Kush rrezikohet më shumë?
Çdo grua seksualisht aktive mund të infektohet, por rreziku është më i lartë tek ato që:
● kanë partnerë të shumtë seksualë;
● nuk përdorin prezervativ;
● kanë pasur më parë infeksione seksualisht të transmetueshme;
● janë nën moshën 25 vjeç;
● kanë cervicit ose uretrit të përsëritur;
● kanë partner me infeksion të konfirmuar.
Infeksioni nga mykoplazma – Faktorët favorizues
Disa faktorë mund të rrisin mundësinë e infektimit ose të komplikacioneve:
● marrëdhënie seksuale të pambrojtura;
● ndryshimi i shpeshtë i partnerëve;
● infeksione të tjera seksualisht të transmetueshme;
● vaginoza bakteriale;
● dobësimi i sistemit imunitar;
● mungesa e kontrolleve gjinekologjike periodike.
Infeksioni nga mykoplazma – Çfarë ndodh pasi bakteri hyn në organizëm?
Pas transmetimit seksual, Mycoplasma genitalium ngjitet në qelizat e mukozës së traktit gjenital.
Më pas:
1. shumëzohet në sipërfaqen e mukozës;
2. shkakton inflamacion lokal;
3. mund të përhapet drejt qafës së mitrës;
4. në disa raste ngjitet drejt mitrës dhe tubave fallopiane.
Nëse infeksioni nuk trajtohet, inflamacioni mund të bëhet kronik.
Infeksioni nga mykoplazma – Pse disa gra nuk kanë simptoma?
Infeksioni nga mykoplazma mund te jete asimptomatik ne një numër te madh grash, te cilat janë bartëse pa simptoma.
Kjo ndodh sepse:
● sistemi imunitar mund të kufizojë shumimin e bakterit;
● inflamacioni mund të jetë minimal;
● infeksioni zhvillohet ngadalë.
Megjithatë, mungesa e simptomave nuk përjashton mundësinë e komplikacioneve afatgjata.
Infeksioni nga mykoplazma – A mund të largohet vetë?
Në disa raste, organizmi mund ta eliminojë spontanisht bakterin.
Megjithatë, kjo nuk ndodh tek të gjitha gratë.
Mycoplasma genitalium mund të vazhdojë për një kohë të gjatë në traktin gjenital dhe të shkaktojë inflamacion të vazhdueshëm.
Për këtë arsye, gratë me simptoma ose me diagnozë të konfirmuar duhet të ndjekin trajtimin e rekomanduar nga mjeku.
Infeksioni nga mykoplazma – Çfarë e bën mykoplazmën të veçantë?
Një nga sfidat më të mëdha është rezistenca ndaj antibiotikëve.
Vitet e fundit është vënë re një rritje e rezistencës së Mycoplasma genitalium ndaj disa antibiotikëve, veçanërisht makrolideve.
Për këtë arsye:
● nuk rekomandohet vetëmjekimi;
● zgjedhja e antibiotikut duhet të bazohet në udhëzimet më të fundit dhe, kur është e mundur, në testimin për rezistencën.
Infeksioni nga mykoplazma – Pse është i rëndësishëm diagnostikimi i hershëm?
Diagnostikimi në kohë ndihmon në:
● trajtimin e infeksionit përpara se të përhapet;
● uljen e rrezikut të sëmundjes inflamatore pelvike;
● mbrojtjen e fertilitetit;
● zvogëlimin e transmetimit tek partneri seksual;
● shmangien e përdorimit të panevojshëm ose joefektiv të antibiotikëve.
Çdo grua që ka sekrecione jonormale, gjakderdhje pas marrëdhënieve seksuale, dhimbje pelvike ose simptoma të vazhdueshme të cervicitit duhet të konsultohet me gjinekologun për vlerësim të plotë.
Infeksioni nga mykoplazma – Cilat janë simptomat tek femrat?
Një nga karakteristikat kryesore të infeksionit me Mycoplasma genitalium është se shumë gra nuk kanë asnjë simptomë.
Kjo do të thotë se infeksioni mund të jetë i pranishëm për javë ose muaj pa u vënë re, ndërkohë që mund të transmetohet tek partneri seksual ose të shkaktojë komplikacione.
Kur simptomat janë të pranishme, ato mund të jenë të lehta ose të moderuara.
Shenjat më të zakonshme përfshijnë:
● sekrecione vaginale jonormale;
● djegie gjatë urinimit;
● dhimbje në fund të barkut;
● dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale (dispareuni);
● gjakderdhje pas marrëdhënieve seksuale;
● gjakderdhje ndërmjet cikleve menstruale;
● ndjesi parehatie në zonën pelvike.
Sekrecionet vaginale
Infeksioni nga mykoplazma mund të shkaktojë ndryshime në sekrecionet vaginale.
Ato mund të jenë:
● më të shumta se zakonisht;
● transparente ose të bardha;
● ndonjëherë me ngjyrë të verdhë;
● me erë të lehtë ose pa erë.
Ndryshe nga vaginoza bakteriale, era e fortë nuk është zakonisht shenja kryesore.
Infeksioni nga mykoplazma mund te kete dhe Djegie gjatë urinimit
Shumë gra ankohen për:
● djegie;
● pickim;
● parehati gjatë urinimit.
Këto simptoma mund të ngatërrohen me infeksionet urinare, prandaj është e rëndësishme të bëhet vlerësimi i duhur mjekësor.
Infeksioni nga mykoplazma – Dhimbja pelvike
Nëse infeksioni përhapet drejt mitrës ose tubave fallopiane, mund të shfaqen:
● dhimbje në fund të barkut;
● ndjesi presioni në legen;
● dhimbje gjatë ecjes ose marrëdhënieve seksuale.
Këto simptoma mund të jenë shenjë e një komplikacioni si sëmundja inflamatore pelvike (PID).
Cerviciti
Mycoplasma genitalium është një nga shkaqet e njohura të cervicitit.
Shenjat përfshijnë:
● inflamacion të qafës së mitrës;
● sekrecione nga kanali cervikal;
● gjakderdhje pas kontaktit seksual;
● skuqje dhe ndjeshmëri të qafës së mitrës gjatë ekzaminimit gjinekologjik.
Në disa raste, cerviciti është pa simptoma dhe zbulohet vetëm gjatë vizitës gjinekologjike.
Sëmundja inflamatore pelvike (PID)
Nëse infeksioni nuk trajtohet, bakteri mund të ngjitet drejt:
● mitrës;
● tubave fallopiane;
● vezoreve.
Kjo mund të çojë në zhvillimin e PID, një gjendje serioze që mund të shkaktojë:
● dhimbje të forta pelvike;
● temperaturë;
● sekrecione të shumta;
● infertilitet;
● shtatzëni ektopike në të ardhmen.
Si diagnostikohet mikoplazma?
Diagnoza nuk mund të vendoset vetëm mbi bazën e simptomave.
Mjeku kombinon:
● historinë klinike;
● ekzaminimin gjinekologjik;
● analizat laboratorike.
Ekzaminimi gjinekologjik
Gjatë vizitës, gjinekologu vlerëson:
● sekrecionet vaginale;
● gjendjen e qafës së mitrës;
● shenjat e inflamacionit;
● ndjeshmërinë e organeve pelvike.
Ky ekzaminim ndihmon në orientimin e diagnozës, por nuk mjafton për ta konfirmuar atë.
Testi PCR (NAAT)
Metoda më e saktë për diagnostikimin e Mycoplasma genitalium është testi molekular NAAT (Nucleic Acid Amplification Test), i njohur edhe si PCR.
Mostra mund të merret nga:
● sekrecionet cervikale;
● tamponi vaginal;
● urina (në disa raste).
Përparësitë e këtij testi janë:
● ndjeshmëri e lartë;
● specifikë e lartë;
● rezultate të besueshme;
● zbulimi i bakterit edhe kur simptomat janë minimale.
A duhet të testohen të gjitha gratë?
Jo.
Testimi nuk rekomandohet si kontroll rutinë tek gratë pa simptoma.
Ai rekomandohet kryesisht tek:
● gratë me cervicit të vazhdueshëm;
● gratë me PID;
● ato me simptoma që vazhdojnë pas trajtimit për klamidi ose gonorre;
● rastet kur dyshohet për Mycoplasma genitalium sipas vlerësimit të mjekut.
Për Mycoplasma hominis, zbulimi në analizë nuk do të thotë domosdoshmërisht se duhet trajtim, pasi mund të jetë pjesë e florës normale.
Komplikacionet
Në mungesë të trajtimit, infeksioni mund të çojë në komplikacione të rëndësishme.
1. Sëmundja inflamatore pelvike (PID)
Inflamacioni mund të përhapet në organet e sipërme të traktit riprodhues.
Kjo është një nga komplikacionet më serioze.
2. Infertiliteti
Inflamacioni kronik mund të dëmtojë tubat fallopiane.
Kjo mund të vështirësojë kalimin e vezës dhe të ulë mundësinë për shtatzëni.
Megjithëse lidhja është më e fortë për klamidinë, edhe Mycoplasma genitalium konsiderohet një faktor i mundshëm rreziku.
3. Shtatzënia ektopike
Dëmtimi i tubave fallopiane mund të rrisë rrezikun që embrioni të implantohet jashtë mitrës, më shpesh në tubin fallopian.
Kjo është një urgjencë mjekësore.
4. Dhimbja pelvike kronike
Inflamacioni i vazhdueshëm mund të shkaktojë dhimbje që zgjasin për muaj ose vite, edhe pas trajtimit.
Si trajtohet mikoplazma?
Trajtimi bëhet vetëm me rekomandimin e mjekut.
Për shkak të rezistencës në rritje ndaj antibiotikëve, zgjedhja e terapisë duhet të bazohet në udhëzimet më të fundit dhe, kur është e mundur, në testimin për rezistencën.
Antibiotikët që mund të përdoren përfshijnë:
● Doksiciklinën (Doxycycline) – shpesh si pjesë e trajtimit fillestar.
● Azitromicinën (Azithromycin) – vetëm në raste të përzgjedhura, pasi rezistenca është rritur në shumë vende.
● Moksifloksacinën (Moxifloxacin) – përdoret në raste të caktuara, veçanërisht kur ka rezistencë ose dështim të trajtimit fillestar.
Mjeku zgjedh trajtimin sipas simptomave, rezultateve të analizave dhe udhëzimeve aktuale.
A duhet të trajtohet partneri?
Po.
Në rastet e infeksionit të konfirmuar me Mycoplasma genitalium, partneri seksual duhet të vlerësohet dhe, sipas rekomandimit të mjekut, të trajtohet për të shmangur riinfektimin.
Gjatë trajtimit rekomandohet:
● shmangia e marrëdhënieve seksuale deri në përfundimin e terapisë;
● respektimi i plotë i trajtimit nga të dy partnerët.
A nevojitet kontroll pas trajtimit?
Në disa raste, mjeku mund të rekomandojë një test kontrolli (“test of cure”), veçanërisht nëse:
● simptomat vazhdojnë;
● dyshohet për rezistencë ndaj antibiotikëve;
● është përdorur një regjim trajtimi që kërkon verifikim të suksesit.
Kjo ndihmon për të konfirmuar se infeksioni është eliminuar.
Mikoplazma dhe shtatzënia
Infeksionet nga Mycoplasma genitalium gjatë shtatzënisë janë ende objekt studimi, por disa kërkime sugjerojnë se ato mund të lidhen me një rrezik më të lartë për komplikacione obstetrikale.
Nëse një grua shtatzënë ka simptoma ose dyshohet për infeksion, ajo duhet të vlerësohet nga obstetër-gjinekologu për të vendosur nëse nevojitet testim dhe trajtim.
Ndërkohë, Mycoplasma hominis mund të jetë pjesë e florës normale vaginale dhe prania e saj në analizë nuk do të thotë domosdoshmërisht se është shkaku i një problemi gjatë shtatzënisë.
Komplikacionet e mundshme gjatë shtatzënisë
Në disa raste, infeksioni i patrajtuar mund të shoqërohet me:
● lindje të parakohshme;
● këputje të parakohshme të membranave (PROM);
● infeksione pas lindjes;
● inflamacion të membranave që rrethojnë fetusin (korioamnionit).
Megjithatë, jo çdo grua me mikoplazmë zhvillon këto komplikacione. Rreziku varet nga lloji i bakterit, prania e simptomave dhe gjendja e përgjithshme shëndetësore.
A ndikon mykoplazma në fertilitet?
Një nga pyetjet më të shpeshta është nëse mikoplazma mund të shkaktojë infertilitet.
Nëse Mycoplasma genitalium nuk trajtohet dhe përhapet në organet e sipërme të traktit riprodhues, ajo mund të shkaktojë:
● sëmundje inflamatore pelvike (PID);
● dëmtim të tubave fallopiane;
● ngjitje (adherenca) në legen.
Këto dëmtime mund të ulin mundësinë për të mbetur shtatzënë në të ardhmen.
Megjithatë, diagnostikimi dhe trajtimi në kohë e zvogëlojnë ndjeshëm këtë rrezik.
Mikoplazma dhe shtatzënia ektopike
Kur tubat fallopiane dëmtohen nga inflamacioni kronik, rritet rreziku që embrioni të implantohet jashtë mitrës, zakonisht në tubin fallopian.
Shtatzënia ektopike është një urgjencë mjekësore dhe kërkon trajtim të menjëhershëm.
A mund të infektohet partneri?
Po.
Mycoplasma genitalium transmetohet kryesisht përmes marrëdhënieve seksuale.
Nëse trajtohet vetëm njëri partner dhe tjetri mbetet i infektuar, ekziston rreziku i riinfektimit.
Prandaj, kur infeksioni konfirmohet, mjeku mund të rekomandojë vlerësimin dhe trajtimin edhe të partnerit seksual.
Si parandalohet mikoplazma?
Megjithëse nuk është e mundur të eliminohet plotësisht rreziku, disa masa ndihmojnë në uljen e mundësisë së infektimit.
1. Përdorimi i prezervativit
Përdorimi korrekt dhe i vazhdueshëm i prezervativit ul ndjeshëm rrezikun e transmetimit të infeksioneve seksualisht të transmetueshme, përfshirë Mycoplasma genitalium.
2. Kufizimi i numrit të partnerëve seksualë
Sa më i madh numri i partnerëve seksualë, aq më i lartë është rreziku i ekspozimit ndaj infeksioneve seksualisht të transmetueshme.
3. Kontrollet gjinekologjike periodike
Vizitat e rregullta ndihmojnë në zbulimin e hershëm të infeksioneve, sidomos tek gratë me simptoma të vazhdueshme ose me histori të infeksioneve të mëparshme.
4. Mos përdorni antibiotikë pa rekomandimin e mjekut
Vetëtrajtimi mund të:
● mos eliminojë bakterin;
● favorizojë zhvillimin e rezistencës ndaj antibiotikëve;
● vështirësojë trajtimin në të ardhmen.
5. Trajtimi i plotë
Nëse ju përshkruhet terapi, është e rëndësishme:
● të përfundoni të gjithë ciklin e antibiotikëve;
● të mos e ndërprisni trajtimin sapo simptomat të përmirësohen.
Ndikimi psikologjik
Diagnostikimi me një infeksion seksualisht të transmetueshëm mund të shkaktojë:
● ankth;
● stres;
● ndjenjë faji;
● pasiguri në marrëdhënien me partnerin.
Është e rëndësishme të kuptohet se këto infeksione janë të zakonshme dhe mund të prekin këdo që është seksualisht aktiv.
Informimi i saktë dhe komunikimi i hapur me mjekun dhe partnerin ndihmojnë në menaxhimin e situatës.
Mite dhe fakte
Miti 1: Çdo mikoplazmë është e rrezikshme.
Fakt: Jo. Mycoplasma genitalium është një patogjen i rëndësishëm seksualisht i transmetueshëm, ndërsa Mycoplasma hominis mund të jetë pjesë e florës normale dhe nuk kërkon gjithmonë trajtim.
Miti 2: Nëse nuk kam simptoma, nuk kam infeksion.
Fakt: Shumë gra me Mycoplasma genitalium nuk kanë simptoma, por mund të kenë infeksion aktiv.
Miti 3: Mikoplazma trajtohet me çdo antibiotik.
Fakt: Jo. Për shkak të mungesës së murit qelizor dhe rezistencës në rritje, jo të gjithë antibiotikët janë efektivë.
Miti 4: Pas trajtimit nuk mund të infektohem më.
Fakt: Është e mundur të riinfektoheni nëse ekspozoheni përsëri ndaj bakterit.
Miti 5: Mikoplazma shkakton gjithmonë infertilitet.
Fakt: Jo. Rreziku rritet vetëm nëse infeksioni nuk diagnostikohet dhe nuk trajtohet për një kohë të gjatë.
Miti 6: Të gjitha gratë duhet të testohen për mikoplazmë.
Fakt: Testimi nuk rekomandohet si kontroll rutinë për gratë pa simptoma. Ai kryhet sipas vlerësimit klinik dhe udhëzimeve të mjekut.
Miti 7: Nëse analizat zbulojnë
Mycoplasma hominis
, duhet gjithmonë trajtim.
Fakt: Jo domosdoshmërisht. Prania e Mycoplasma hominis nuk do të thotë gjithmonë infeksion që kërkon terapi.
Kur duhet të kërkoni ndihmë mjekësore?
Konsultohuni me gjinekologun nëse:
● keni sekrecione vaginale të pazakonta;
● ndieni djegie gjatë urinimit;
● keni dhimbje pelvike ose gjatë marrëdhënieve seksuale;
● keni gjakderdhje pas kontaktit seksual;
● simptomat vazhdojnë edhe pas trajtimit për infeksione të tjera;
● jeni shtatzënë dhe dyshohet për infeksion;
● partneri juaj është diagnostikuar me Mycoplasma genitalium.
Diagnostikimi i hershëm dhe trajtimi i duhur janë mënyra më e mirë për të parandaluar komplikacionet dhe për të mbrojtur shëndetin riprodhues.
Këshilla nga Klinika Tradita
Infeksionet nga Mycoplasma genitalium mund të jenë pa simptoma ose të shfaqen me shenja të lehta, gjë që shpesh vonon diagnostikimin. Për këtë arsye, kontrolli gjinekologjik dhe trajtimi i duhur janë thelbësorë për të mbrojtur shëndetin riprodhues dhe për të parandaluar komplikacionet afatgjata.
1. Mos u vetëdiagnostikoni
Sekrecionet vaginale, djegia gjatë urinimit apo dhimbjet pelvike mund të shkaktohen nga shumë sëmundje të ndryshme. Vetëm analizat laboratorike dhe ekzaminimi gjinekologjik mund të përcaktojnë nëse bëhet fjalë për Mycoplasma genitalium, një infeksion tjetër seksualisht të transmetueshëm apo një gjendje tjetër gjinekologjike.
2. Kryeni analizat e rekomanduara nga mjeku
Nëse simptomat vazhdojnë ose përsëriten, mjeku mund të rekomandojë testin PCR (NAAT), i cili është metoda më e saktë për diagnostikimin e Mycoplasma genitalium.
Mos u mbështetni vetëm tek simptomat, pasi shumë gra mund të jenë të infektuara pa shenja të dukshme.
3. Mos merrni antibiotikë pa recetë
Përdorimi i pakontrolluar i antibiotikëve mund të:
● mos eliminojë bakterin;
● favorizojë rezistencën ndaj antibiotikëve;
● vështirësojë trajtimin në të ardhmen.
Trajtimi duhet të zgjidhet gjithmonë nga mjeku, bazuar në diagnozën dhe udhëzimet më të fundit.
4. Përfundoni të gjithë trajtimin
Edhe nëse simptomat zhduken pas disa ditësh, mos e ndërprisni terapinë pa këshillën e mjekut.
Ndërprerja e parakohshme mund të mos eliminojë plotësisht bakterin dhe të rrisë rrezikun e rikthimit ose të rezistencës ndaj antibiotikëve.
5. Trajtoni edhe partnerin kur rekomandohet
Në rastet e Mycoplasma genitalium, partneri seksual mund të ketë nevojë për vlerësim dhe trajtim.
Nëse trajtohet vetëm njëri partner, ekziston rreziku i riinfektimit.
6. Shmangni marrëdhëniet seksuale gjatë trajtimit
Rekomandohet të shmangen marrëdhëniet seksuale deri në përfundimin e trajtimit dhe sipas këshillës së mjekut, për të ulur rrezikun e transmetimit dhe riinfektimit.
7. Përdorni prezervativ
Prezervativi nuk eliminon plotësisht rrezikun, por është një nga mënyrat më efektive për të reduktuar transmetimin e infeksioneve seksualisht të transmetueshme.
8. Mos neglizhoni dhimbjet pelvike
Dhimbjet e vazhdueshme në fund të barkut, gjakderdhja pas marrëdhënieve seksuale ose sekrecionet e pazakonta nuk duhen konsideruar normale.
Këto simptoma kërkojnë gjithmonë një vizitë gjinekologjike.
9. Kujdesuni për shëndetin riprodhues
Vizitat gjinekologjike periodike, trajtimi në kohë i infeksioneve dhe ndjekja e këshillave të mjekut ndihmojnë në mbrojtjen e fertilitetit dhe në uljen e rrezikut të komplikacioneve.
10. Informohuni nga burime të besueshme
Në internet qarkullojnë shumë informacione të pasakta për mikoplazmën.
Mbështetuni gjithmonë tek këshillat e gjinekologut dhe tek udhëzimet e organizatave shkencore ndërkombëtare.
Pyetjet më të shpeshta (FAQ)
1. Çfarë është Mycoplasma genitalium?
Është një bakter seksualisht i transmetueshëm që mund të shkaktojë cervicit, uretrit dhe sëmundje inflamatore pelvike.
2. A është Mycoplasma hominis gjithmonë sëmundje?
Jo. Ajo mund të jetë pjesë e florës normale vaginale dhe nuk kërkon gjithmonë trajtim nëse nuk ka simptoma ose indikacion klinik.
3. A mund të mos kem simptoma?
Po. Shumë gra janë bartëse pa simptoma.
4. Si diagnostikohet?
Me testin molekular PCR (NAAT), i cili zbulon materialin gjenetik të bakterit.
5. A trajtohet me antibiotikë?
Po, por jo me çdo antibiotik. Trajtimi duhet të përshkruhet nga mjeku, pasi disa lloje të bakterit kanë zhvilluar rezistencë ndaj barnave të caktuara.
6. A duhet të trajtohet partneri?
Në rastet e infeksionit të konfirmuar me Mycoplasma genitalium, partneri duhet të vlerësohet dhe të trajtohet sipas rekomandimit të mjekut.
7. A mund të infektohem përsëri?
Po. Trajtimi nuk krijon imunitet dhe riinfektimi është i mundur pas një ekspozimi të ri.
8. A ndikon në fertilitet?
Nëse infeksioni nuk trajtohet dhe shkakton sëmundje inflamatore pelvike, mund të rrisë rrezikun për infertilitet.
9. A mund të shkaktojë komplikacione në shtatzëni?
Disa studime sugjerojnë lidhje me lindjen e parakohshme dhe komplikacione të tjera, por jo çdo grua e infektuar i zhvillon ato.
10. A rekomandohet testimi rutinë për të gjitha gratë?
Jo. Testimi rekomandohet kryesisht tek gratë me simptoma ose sipas vlerësimit klinik të mjekut.
11. A mund të largohet vetë infeksioni?
Në disa raste po, por kjo nuk ndodh gjithmonë. Prandaj, në prani të simptomave ose diagnozës së konfirmuar, duhet ndjekur trajtimi i rekomanduar.
12. A më mbron plotësisht prezervativi?
Jo plotësisht, por ul ndjeshëm rrezikun e transmetimit.
13. A duhet të bëj analizë kontrolli pas trajtimit?
Në disa raste po, sidomos nëse simptomat vazhdojnë, dyshohet për rezistencë ndaj antibiotikëve ose mjeku e konsideron të nevojshme.
14. A mund të ngatërrohet mikoplazma me infeksione të tjera?
Po. Simptomat mund të jenë të ngjashme me ato të klamidias, gonorresë, vaginozës bakteriale ose infeksioneve urinare.
15. Kur duhet të shkoj tek gjinekologu?
Sa herë që keni sekrecione të pazakonta, djegie gjatë urinimit, dhimbje pelvike, gjakderdhje pas marrëdhënieve seksuale ose simptoma që nuk përmirësohen pas trajtimit.
Përfundim
Mycoplasma genitalium është një infeksion seksualisht i transmetueshëm që mund të kalojë pa simptoma, por nëse nuk diagnostikohet dhe trajtohet në kohë, mund të shkaktojë komplikacione si cerviciti, sëmundja inflamatore pelvike dhe dëmtimi i fertilitetit.
Nga ana tjetër, Mycoplasma hominis nuk duhet të konsiderohet automatikisht si shkaktar i sëmundjes, pasi mund të jetë pjesë e florës normale vaginale. Për këtë arsye, interpretimi i analizave duhet të bëhet gjithmonë nga gjinekologu, duke marrë parasysh simptomat, ekzaminimin klinik dhe rezultatet laboratorike.
Diagnostikimi me metoda moderne si PCR (NAAT), përdorimi i kujdesshëm i antibiotikëve dhe trajtimi sipas udhëzimeve bashkëkohore janë çelësi për një menaxhim të suksesshëm të infeksionit dhe për ruajtjen e shëndetit riprodhues të gruas.
Literaturë
1. Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Sexually Transmitted Infections Treatment Guidelines – Mycoplasma genitalium. 2021.
2. World Health Organization (WHO). Sexually Transmitted Infections (STIs) – Fact Sheets.
3. International Union against Sexually Transmitted Infections (IUSTI). European Guideline on Mycoplasma genitalium Infections. 2021.
4. British Association for Sexual Health and HIV (BASHH). UK National Guideline for the Management of Mycoplasma genitalium. 2024.
5. European Society of Clinical Microbiology and Infectious Diseases (ESCMID). Guidelines for the Diagnosis and Management of Mycoplasma genitalium.
6. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Practice Bulletin: Pelvic Inflammatory Disease and Cervicitis.
7. Taylor-Robinson D, Jensen JS. Mycoplasma genitalium: From Chrysalis to Multicolored Butterfly. Clinical Microbiology Reviews.
8. Jensen JS, Bradshaw C. Management of Mycoplasma genitalium Infections. Clinical Infectious Diseases.
9. Berek JS. Berek & Novak’s Gynecology. 16th Edition.
10. Hoffman BL, et al. Williams Gynecology. 5th Edition.
11. European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC). Guidance on Sexually Transmitted Infections.
12. Public Health England. Mycoplasma genitalium: Laboratory Diagnosis and Management Guidance.