Kapsllëku kronik dhe prolapsi organeve pelvike

Cila është lidhja

Hyrje

Kapsllëku kronik është një problem shumë i zakonshëm që prek miliona njerëz në mbarë botën, veçanërisht gratë. Për shumë paciente ai konsiderohet thjesht një shqetësim i përditshëm, por në realitet mund të ketë pasoja të rëndësishme për shëndetin e dyshemesë pelvike.

Kapsllëku kronik dhe prolapsi i organeve pelvike. Një nga lidhjet më të rëndësishme është ajo midis kapsllëkut kronik dhe prolapsit të organeve pelvike. Sforcimi i vazhdueshëm gjatë jashtëqitjes rrit presionin brenda barkut dhe, me kalimin e viteve, mund të dobësojë muskujt, ligamentet dhe indet që mbështesin mitrën, fshikëzën urinare dhe rektumin.

Megjithatë, marrëdhënia është më komplekse sesa duket. Në disa raste, prolapsi mund të favorizojë kapsllëkun, ndërsa kapsllëku mund të përkeqësojë prolapsin. Kjo krijon një cikël vicioz që, nëse nuk trajtohet, mund të ndikojë ndjeshëm në cilësinë e jetës së pacientes.

Në këtë artikull ” Kapsllëku kronik dhe prolapsi i organeve pelvike ” do të shpjegojmë se si lidhen këto dy gjendje, cilët janë mekanizmat biologjikë, çfarë tregojnë studimet shkencore dhe si mund të parandalohet dëmtimi i dyshemesë pelvike.

Çfarë është kapsllëku kronik?

Kapsllëku kronik nuk nënkupton vetëm jashtëqitje të rralla. Ai përkufizohet si një gjendje që zgjat për disa muaj dhe karakterizohet nga një ose më shumë prej këtyre simptomave:

• më pak se tre jashtëqitje në javë;
• feçe të forta ose të thata;
• sforcim i tepërt gjatë jashtëqitjes;
• ndjesi se zorra nuk është zbrazur plotësisht;
• ndjesi bllokimi në rektum;
• nevoja për të ndihmuar manualisht zbrazjen e zorrës në disa raste.

Sipas kritereve ndërkombëtare Rome IV, simptomat duhet të jenë të pranishme për të paktën 3 muaj, me fillim të tyre të paktën 6 muaj përpara vendosjes së diagnozës.

Sa i shpeshtë është kapsllëku kronik?

Kapsllëku është një nga çrregullimet më të zakonshme gastrointestinale.

Studimet tregojnë se:

• rreth 10–20% e të rriturve vuajnë nga kapsllëku kronik;
• gratë preken deri në dy herë më shpesh se burrat;
• incidenca rritet me moshën;
• është më i shpeshtë gjatë shtatzënisë dhe pas menopauzës.

Shumë paciente përpiqen ta menaxhojnë vetë problemin dhe kërkojnë ndihmë mjekësore vetëm kur simptomat bëhen të rënda ose shfaqen komplikacione.

Çfarë është prolapsi i organeve pelvike?

Prolapsi i organeve pelvike ndodh kur strukturat që mbështesin organet e legenit dobësohen, duke bërë që një ose më shumë organe të zbresin drejt vaginës.

Organet që mund të preken janë:

• mitra;
• fshikëza urinare (cistocela);
• rektumi (rektocela);
• zorra e hollë (enterocela);
• kupola vaginale tek gratë që kanë kryer histerektomi.

Shumë gra kanë prolaps të lehtë pa simptoma, ndërsa të tjera përjetojnë shqetësime që ndikojnë ndjeshëm në aktivitetet e përditshme.

Cilat janë simptomat e prolapsit?

Simptomat më të zakonshme përfshijnë:

• ndjesi rëndese ose presioni në vaginë;
• ndjesinë sikur “diçka po del” nga vagina;
• fryrje ose masë vaginale;
• dhimbje në fund të shpinës;
• vështirësi gjatë urinimit;
• urinim i shpeshtë;
• mosmbajtje urinare;
• kapsllëk ose vështirësi gjatë jashtëqitjes;
• parehati gjatë marrëdhënieve seksuale.

Jo çdo paciente i përjeton të gjitha këto simptoma dhe intensiteti i tyre nuk lidhet gjithmonë me shkallën e prolapsit.

Si lidhen kapsllëku dhe prolapsi?

Lidhja është dypalëshe.

Kapsllëku mund të favorizojë prolapsin

Kur një grua sforcohet vazhdimisht gjatë jashtëqitjes:

• rritet presioni intraabdominal;
• muskujt e dyshemesë pelvike tendosen në mënyrë të përsëritur;
• ligamentet që mbështesin organet pelvike zgjaten gradualisht;
• indi lidhor humbet elasticitetin.

Me kalimin e viteve, kjo mund të kontribuojë në zhvillimin ose përparimin e prolapsit.

Prolapsi mund të përkeqësojë kapsllëkun

Në disa raste ndodh e kundërta.

Kur zhvillohet një rektocelë (prolaps i murit të pasmë vaginal), një pjesë e rektumit fryhet drejt vaginës.

Kjo mund të shkaktojë:

• grumbullim të feçeve;
• zbrazje jo të plotë të zorrës;
• nevojë për sforcim më të madh;
• ndjesi bllokimi.

Si rezultat, kapsllëku bëhet më i rëndë dhe pacientja sforcohet edhe më shumë, duke krijuar një rreth vicioz.

Pse sforcimi është kaq i dëmshëm?

Çdo herë që shtyjmë fort gjatë jashtëqitjes, presioni brenda barkut rritet ndjeshëm.

Ky presion transmetohet direkt mbi:

• mitrën;
• fshikëzën urinare;
• rektumin;
• muskujt e legenit;
• ligamentet mbështetëse.

Nëse kjo ndodh herë pas here, organizmi zakonisht e përballon pa pasoja.

Por kur sforcimi përsëritet për vite me radhë, strukturat mbështetëse fillojnë të humbasin forcën dhe elasticitetin.

Ky proces është i ngadaltë dhe shpesh kalon pa u vënë re derisa shfaqen simptomat.

Çfarë ndodh me muskujt e dyshemesë pelvike?

Muskujt e dyshemesë pelvike funksionojnë si një “hamak” që mban organet e legenit në pozicionin e tyre normal.

Sforcimi i përsëritur shkakton:

• lodhje kronike të muskujve;
• zgjatje të fibrave muskulore;
• ulje të tonusit muskulor;
• humbje të aftësisë për të mbështetur organet.

Kur kjo ndodh për një kohë të gjatë, rreziku për prolaps rritet.

Roli i ligamenteve dhe indit lidhor

Përveç muskujve, një rol të rëndësishëm kanë edhe:

• ligamentet uterosakrale;
• ligamentet kardinale;
• fascia endopelvike;
• indi lidhor me përmbajtje kolagjeni dhe elastine.

Sforcimi i vazhdueshëm mund të shkaktojë mikrotrauma të përsëritura në këto struktura, duke i bërë ato më pak elastike dhe më pak të afta për të mbështetur organet pelvike.

Çfarë tregojnë studimet shkencore?

Studimet e viteve të fundit kanë konfirmuar se ekziston një lidhje e rëndësishme midis kapsllëkut kronik dhe çrregullimeve të dyshemesë pelvike. Edhe pse kapsllëku nuk është shkaku i vetëm i prolapsit, ai konsiderohet një faktor rreziku i modifikueshëm, që do të thotë se trajtimi i tij mund të ndihmojë në uljen e ngarkesës mbi strukturat mbështetëse të legenit.

Sforcimi i përsëritur gjatë jashtëqitjes rrit vazhdimisht presionin intraabdominal. Me kalimin e viteve, ky presion mund të dobësojë muskujt dhe ligamentet që mbështesin mitrën, fshikëzën urinare dhe rektumin.

Organizata ndërkombëtare si American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) dhe International Urogynecological Association (IUGA) rekomandojnë trajtimin aktiv të kapsllëkut si pjesë të rëndësishme të menaxhimit konservativ të prolapsit.

Si e dëmton sforcimi dyshemenë pelvike?

Çdo episod i sforcimit të fortë gjatë jashtëqitjes krijon një rritje të menjëhershme të presionit në bark.

Ky presion transmetohet mbi:

• mitrën;
• fshikëzën urinare;
• rektumin;
• vaginën;
• ligamentet uterosakrale;
• muskujt levator ani.

Nëse kjo ndodh vazhdimisht për muaj ose vite, strukturat mbështetëse fillojnë të humbasin forcën dhe elasticitetin.

Ky proces është i ngjashëm me një llastik që tërhiqet vazhdimisht: në fillim rikthehet në formën e tij, por me kalimin e kohës zgjatet dhe humbet aftësinë për të mbështetur ngarkesën.

Rektocela – lidhja më e fortë me kapsllëkun

Ndër format e prolapsit, rektocela është ajo që lidhet më ngushtë me kapsllëkun kronik.

Rektocela ndodh kur muri midis rektumit dhe vaginës dobësohet, duke lejuar që rektumi të fryhet drejt vaginës.

Kjo mund të shkaktojë:

• ndjesi bllokimi gjatë jashtëqitjes;
• zbrazje jo të plotë të zorrës;
• nevojë për sforcim më të madh;
• jashtëqitje të zgjatur;
• ndonjëherë nevojën për të ushtruar presion me gisht në murin vaginal për të ndihmuar zbrazjen (splinting).

Ky është një simptomë karakteristike që duhet të vlerësohet nga gjinekologu ose specialisti i dyshemesë pelvike.

Kush është më i rrezikuar?

Rreziku rritet kur kapsllëku kronik kombinohet me faktorë të tjerë, si:

• lindje vaginale të shumta;
• lindje të vështira ose me instrumente;
• menopauza;
• mbipesha ose obeziteti;
• kolla kronike;
• ngritja e peshave të rënda;
• sëmundjet e indit lidhor;
• mosha e avancuar;
• histori familjare për prolaps.

Sa më shumë faktorë të jenë të pranishëm, aq më i madh është rreziku për zhvillimin ose përparimin e prolapsit.

A është i rrezikshëm përdorimi i shpeshtë i laksativëve?

Shumë paciente përdorin laksativë pa këshillën e mjekut.

Megjithëse disa laksativë janë të sigurt kur përdoren sipas rekomandimit, përdorimi afatgjatë dhe i pakontrolluar mund të:

• krijojë varësi funksionale të zorrës;
• çojë në çrregullime të elektroliteve;
• maskojë një problem tjetër shëndetësor;
• vonojë diagnostikimin e një shkaku organik të kapsllëkut.

Trajtimi duhet të fokusohet fillimisht te:

• rritja e marrjes së fibrave;
• hidratimi i mirë;
• aktiviteti fizik;
• krijimi i një rutine të rregullt për jashtëqitjen;
• dhe, kur është e nevojshme, përdorimi i barnave të rekomanduara nga mjeku.

Shenjat që tregojnë se kapsllëku mund të ketë ndikuar në dyshemenë pelvike

Nëse vuani prej kohësh nga kapsllëku dhe vini re një ose më shumë nga simptomat e mëposhtme, këshillohet një vlerësim gjinekologjik:

• ndjesi rëndese në vaginë;
• ndjesi sikur “diçka po del”;
• vështirësi të reja gjatë jashtëqitjes;
• nevojë për sforcim më të madh se më parë;
• zbrazje jo të plotë të zorrës;
• mosmbajtje urinare ose fekale;
• dhimbje në fund të shpinës ose në legen.

Këto simptoma nuk do të thonë domosdoshmërisht se keni prolaps, por kërkojnë vlerësim profesional.

A mund të parandalohet prolapsi duke trajtuar kapsllëkun?

Nuk ka një mënyrë që garanton parandalimin e prolapsit, por trajtimi i kapsllëkut është një nga masat më të rëndësishme për të ulur rrezikun.

Parandalimi përfshin:

• shmangien e sforcimit të fortë gjatë jashtëqitjes;
• konsumimin e 25–30 gram fibrave në ditë;
• marrjen e 1.5–2 litrave ujë në ditë (nëse nuk ka kufizime mjekësore);
• aktivitet fizik të rregullt;
• mbajtjen e një peshe të shëndetshme;
• trajtimin e kollës kronike;
• ushtrime për forcimin e dyshemesë pelvike sipas këshillës së specialistit.

Ndikimi në cilësinë e jetës

Kombinimi i kapsllëkut kronik dhe prolapsit mund të ndikojë ndjeshëm në jetën e përditshme.

Pacientet mund të përjetojnë:

• kufizim të aktivitetit fizik;
• parehati gjatë qëndrimit në këmbë për kohë të gjatë;
• ankth ose turp për simptomat;
• vështirësi në jetën seksuale;
• ulje të cilësisë së jetës.

Për këtë arsye, trajtimi nuk duhet të fokusohet vetëm te prolapsi ose vetëm te kapsllëku, por te të dyja problemet njëkohësisht.

Si trajtohet kapsllëku kronik?

Trajtimi i kapsllëkut kronik nuk synon vetëm lehtësimin e jashtëqitjes, por edhe uljen e presionit mbi dyshemenë pelvike. Sa më pak sforcim gjatë jashtëqitjes, aq më i vogël është rreziku për përkeqësimin e prolapsit.

Qasja më efektive është kombinimi i ndryshimeve në stilin e jetesës me trajtimin mjekësor kur është i nevojshëm.

Rëndësia e ushqyerjes

Një dietë e pasur me fibra është një nga masat më të rëndësishme për parandalimin dhe trajtimin e kapsllëkut.

Burime të mira të fibrave janë:

• perimet e freskëta;
• frutat (si kivi, dardha, kumbullat dhe mollët);
• bishtajoret;
• drithërat integrale;
• tërshëra;
• farat e lirit dhe të chia-s.

Fibra rrit vëllimin dhe butësinë e feçeve, duke e bërë jashtëqitjen më të lehtë dhe duke reduktuar nevojën për sforcim.

Kujdes: Rritja e fibrave duhet të bëhet gradualisht dhe të shoqërohet me marrje të mjaftueshme të lëngjeve, për të shmangur fryrjen ose përkeqësimin e kapsllëkut.

Hidratimi – një faktor shpesh i nënvlerësuar

Uji ndihmon në zbutjen e feçeve dhe lehtëson kalimin e tyre nëpër zorrë.

Në mungesë të kundërindikacioneve mjekësore, shumica e të rriturve përfitojnë nga konsumimi i rreth 1.5–2 litra ujë në ditë, ndërsa nevojat mund të ndryshojnë sipas aktivitetit fizik, klimës dhe gjendjes shëndetësore.

Aktiviteti fizik

Lëvizja e rregullt stimulon lëvizjet natyrale të zorrëve dhe ndihmon në ruajtjen e tonusit muskulor.

Aktivitetet e rekomanduara për gratë me prolaps përfshijnë:

• ecjen;
• notin;
• çiklizmin rekreativ;
• ushtrimet në ujë;
• joga ose pilates të përshtatura.

Nëse një aktivitet rrit ndjesinë e rëndesës në vaginë ose përkeqëson simptomat, duhet të diskutohet me mjekun ose fizioterapistin.

Krijimi i zakoneve të shëndetshme për jashtëqitjen

Shprehitë e përditshme kanë një ndikim të madh.

Rekomandohet:

• të mos shtyni nevojën për jashtëqitje kur ajo shfaqet;
• të krijoni një orar të rregullt, shpesh pas mëngjesit;
• të shmangni qëndrimin e zgjatur në tualet;
• të mos përdorni telefonin ose pajisje të tjera për periudha të gjata gjatë qëndrimit në tualet.

Një pozicion më fiziologjik, me këmbët të ngritura mbi një stol të vogël, mund të ndihmojë në lehtësimin e zbrazjes së zorrës.

Fizioterapia e dyshemesë pelvike

Fizioterapia është një pjesë e rëndësishme e trajtimit konservativ.

Një fizioterapist i specializuar mund të ndihmojë në:

• forcimin e muskujve të dyshemesë pelvike;
• përmirësimin e koordinimit gjatë jashtëqitjes;
• korrigjimin e teknikave të sforcimit;
• edukimin për frymëmarrjen dhe aktivizimin korrekt të muskujve.

Në disa paciente me kapsllëk funksional, fizioterapia mund të përmirësojë simptomat edhe pa përdorimin e medikamenteve.

Kur nevojiten medikamentet?

Nëse ndryshimet në stilin e jetesës nuk janë të mjaftueshme, mjeku mund të rekomandojë trajtim farmakologjik.

Në varësi të shkakut të kapsllëkut mund të përdoren:

• suplemente me fibra;
• laksativë osmotikë;
• zbutës të feçeve;
• barna që stimulojnë lëvizshmërinë e zorrëve, në raste të zgjedhura.

Trajtimi duhet të jetë gjithmonë i individualizuar dhe të bëhet sipas këshillës së mjekut.

Trajtimi i prolapsit kur shoqërohet me kapsllëk

Trajtimi varet nga:

• shkalla e prolapsit;
• simptomat;
• mosha e pacientes;
• dëshira për shtatzëni në të ardhmen;
• prania e sëmundjeve të tjera.

Opsionet përfshijnë:

• ndryshime në stilin e jetesës;
• trajtimin e kapsllëkut;
• ushtrime për dyshemenë pelvike;
• përdorimin e pessarit vaginal;
• ndërhyrjen kirurgjikale kur simptomat janë të rëndësishme ose trajtimi konservativ nuk është efektiv.

Trajtimi i kapsllëkut është i rëndësishëm edhe pas kirurgjisë, pasi sforcimi i vazhdueshëm mund të rrisë rrezikun e rikthimit të prolapsit.

Si të mbroni dyshemenë pelvike çdo ditë?

Disa zakone të thjeshta mund të bëjnë një ndryshim të madh:

• konsumoni mjaftueshëm fibra dhe ujë;
• mos e shtyni nevojën për jashtëqitje;
• shmangni sforcimin e tepërt;
• mbani një peshë të shëndetshme;
• trajtoni kollën kronike;
• shmangni ngritjen e peshave të rënda pa teknikën e duhur;
• kryeni ushtrime për dyshemenë pelvike sipas udhëzimeve të specialistit;
• bëni kontrolle gjinekologjike periodike.

Këshilla nga Klinika Tradita, klnike gjinekollogjike

Në Klinikën Tradita, trajtimi i prolapsit nuk fokusohet vetëm te organet pelvike, por edhe te faktorët që mund të kontribuojnë në përkeqësimin e tij, si kapsllëku kronik.

Nëse vuani nga kapsllëku për një periudhë të gjatë dhe keni simptoma si:

• ndjesi rëndese në vaginë;
• vështirësi gjatë jashtëqitjes;
• ndjesi se zorra nuk zbrazet plotësisht;
• dalje të një mase nga vagina,

një konsultë gjinekologjike mund të ndihmojë në diagnostikimin e hershëm dhe në zgjedhjen e trajtimit më të përshtatshëm.

Trajtimi në kohë jo vetëm që lehtëson simptomat, por mund të ndihmojë edhe në ngadalësimin e përparimit të prolapsit dhe përmirësimin e cilësisë së jetës.

Mitet dhe faktet

Miti 1: Kapsllëku nuk ka lidhje me prolapsin e organeve pelvike.

Fakt: Kapsllëku kronik dhe sforcimi i përsëritur gjatë jashtëqitjes rrisin presionin brenda barkut dhe konsiderohen faktorë që mund të kontribuojnë në zhvillimin ose përkeqësimin e prolapsit.  

Miti 2: Nëse kam prolaps, kapsllëku është normal dhe nuk ka nevojë për trajtim.

Fakt: Jo. Kapsllëku duhet të trajtohet, sepse sforcimi i vazhdueshëm mund të përkeqësojë simptomat dhe të rrisë ngarkesën mbi dyshemenë pelvike. Trajtimi i tij është pjesë e rëndësishme e menaxhimit konservativ të prolapsit.  

Miti 3: Vetëm gratë e moshuara kanë prolaps të lidhur me kapsllëkun.

Fakt: Edhe gratë e reja mund të preken, veçanërisht nëse kanë kapsllëk kronik, lindje vaginale, mbipeshë ose faktorë gjenetikë që ndikojnë në indin lidhor.  

Miti 4: Nëse përdor laksativë çdo ditë, problemi është zgjidhur.

Fakt: Laksativët mund të jenë të dobishëm në raste të caktuara, por trajtimi duhet të përfshijë edhe ndryshime në dietë, hidratim, aktivitet fizik dhe, kur është e nevojshme, vlerësim nga mjeku për të gjetur shkakun e kapsllëkut.  

Miti 5: Pas operacionit të prolapsit nuk ka më rëndësi nëse kam kapsllëk.

Fakt: Edhe pas kirurgjisë është shumë e rëndësishme të shmanget kapsllëku dhe sforcimi gjatë jashtëqitjes, pasi ato mund të ndikojnë në rikthimin e simptomave ose të prolapsit.  

FAQ – Pyetjet më të shpeshta

1. A mund ta shkaktojë kapsllëku prolapsin e mitrës?

Kapsllëku kronik nuk është shkaku i vetëm, por sforcimi i përsëritur gjatë jashtëqitjes është një faktor i njohur që mund të kontribuojë në dobësimin e dyshemesë pelvike.  

2. Si ta kuptoj nëse kapsllëku lidhet me prolapsin?

Nëse përveç kapsllëkut keni ndjesi rëndese në vaginë, ndjesi të një mase që del jashtë, vështirësi në zbrazjen e zorrës ose nevojë për sforcim të madh, këshillohet një kontroll gjinekologjik.

3. A mund të përmirësohen simptomat e prolapsit duke trajtuar kapsllëkun?

Po. Edhe pse trajtimi i kapsllëkut nuk e korrigjon prolapsin anatomik, ai mund të ulë simptomat dhe të ndihmojë në ngadalësimin e përparimit të tij.  

4. Cilat ushqime ndihmojnë kundër kapsllëkut?

Rekomandohen:

• perimet;
• frutat (sidomos kivi, kumbullat dhe dardhat);
• drithërat integrale;
• bishtajoret;
• tërshëra;
• farat e lirit dhe chia-s;
• marrja e mjaftueshme e ujit.

5. A mund të bëj ushtrime nëse kam prolaps dhe kapsllëk?

Po. Ecja, noti dhe ushtrimet e dyshemesë pelvike janë zakonisht të rekomanduara. Aktivitetet që rrisin shumë presionin në bark mund të kërkojnë përshtatje sipas këshillës së specialistit.

6. A është normale të shtyhem fort gjatë jashtëqitjes?

Jo. Sforcimi i shpeshtë nuk duhet të konsiderohet normal dhe është një arsye për të kërkuar vlerësim mjekësor, sidomos nëse zgjat për muaj.

7. Kur duhet të konsultohem me mjekun?

Nëse kapsllëku vazhdon për disa javë pavarësisht ndryshimeve në dietë, ose shoqërohet me:

• gjak në feçe;
• humbje peshe të pashpjeguar;
• dhimbje të forta;
• ndjesi të një mase në vaginë;
• mosmbajtje urinare ose fekale.

Këto simptoma kërkojnë vlerësim mjekësor.

8. A mund të përdor laksativë për periudha të gjata?

Vetëm sipas rekomandimit të mjekut. Lloji dhe kohëzgjatja e trajtimit varen nga shkaku i kapsllëkut.  

9. A ndikon pesha trupore?

Po. Mbipesha rrit presionin mbi dyshemenë pelvike dhe, së bashku me kapsllëkun kronik, mund të rrisë rrezikun e përkeqësimit të prolapsit.  

10. A mund të parandalohet prolapsi?

Nuk mund të parandalohet gjithmonë, por rreziku mund të ulet duke:

• trajtuar kapsllëkun;
• shmangur sforcimin;
• mbajtur peshë normale;
• kryer ushtrime për dyshemenë pelvike;
• trajtuar kollën kronike;
• kryer kontrolle gjinekologjike periodike.  

Këshilla nga Klinika Tradita, klinike gjinekollogjike Durres

Në Klinikën Tradita, besojmë se trajtimi i prolapsit të organeve pelvike duhet të jetë gjithëpërfshirës. Nuk mjafton të trajtohet vetëm prolapsi; është po aq e rëndësishme të identifikohen dhe të menaxhohen faktorët që e përkeqësojnë atë, si kapsllëku kronik.

Nëse përjetoni:

• kapsllëk që zgjat prej muajsh;
• sforcim të vazhdueshëm gjatë jashtëqitjes;
• ndjesi rëndese ose presioni në vaginë;
• vështirësi në zbrazjen e zorrës ose të fshikëzës,

mos e neglizhoni problemin. Një vlerësim i hershëm nga gjinekologu mund të ndihmojë në diagnostikimin e prolapsit në fazat e para dhe në zgjedhjen e trajtimit më të përshtatshëm.

Trajtimi i kapsllëkut nuk përmirëson vetëm funksionin e zorrëve, por ndihmon edhe në mbrojtjen afatgjatë të dyshemesë pelvike dhe në ruajtjen e cilësisë së jetës.

Përfundim

Kapsllëku kronik dhe prolapsi i organeve pelvike janë dy gjendje që shpesh ndikojnë njëra-tjetrën. Sforcimi i përsëritur gjatë jashtëqitjes mund të dobësojë gradualisht muskujt dhe ligamentet që mbështesin organet e legenit, ndërsa prolapsi – veçanërisht rektocela – mund ta bëjë më të vështirë zbrazjen e zorrës, duke krijuar një rreth vicioz.  

Lajmi i mirë është se shumë nga faktorët e rrezikut janë të modifikueshëm. Një dietë e pasur me fibra, hidratimi i mirë, aktiviteti fizik i rregullt, trajtimi në kohë i kapsllëkut dhe kontrollet gjinekologjike periodike mund të ndihmojnë në uljen e simptomave dhe në ngadalësimin e përparimit të prolapsit. Kujdesi i hershëm dhe një plan trajtimi i personalizuar mbeten çelësi për ruajtjen e shëndetit të dyshemesë pelvike.

Literatura

1. American College of Obstetricians and Gynecologists – Pelvic Organ Prolapse Practice Bulletin⁠.
2. American College of Obstetricians and Gynecologists – Pelvic Support Problems (FAQ)⁠.
3. American College of Obstetricians and Gynecologists – Surgery for Pelvic Organ Prolapse⁠.
4. American College of Obstetricians and Gynecologists – Does pelvic organ prolapse always get worse?⁠.
5. American Gastroenterological Association – Pharmacological Management of Chronic Idiopathic Constipation⁠.
6. American College of Obstetricians and Gynecologists – 5 Things I Wish All Women Knew About Pelvic Organ Prolapse⁠.
7. Haylen BT, et al. An International Urogynecological Association (IUGA)/International Continence Society (ICS) Joint Report on the Terminology for Female Pelvic Floor Dysfunction. Neurourology and Urodynamics. 2010.
8. Barber MD. Pelvic Organ Prolapse. BMJ. 2016.
9. Vergeldt TFM, et al. Risk Factors for Pelvic Organ Prolapse and Its Recurrence: A Systematic Review. International Urogynecology Journal. 2015.
10. Jelovsek JE, Maher C, Barber MD. Pelvic Organ Prolapse. The Lancet. 2007.

Informacion profesional merrni tek IUGA