A është normale rrjedhja e urinës me kalimin e moshës?

Hyrje

Rrjedhja urinës dhe kalimi moshës – Rrjedhja e pavullnetshme e urinës është një problem që prek miliona njerëz në mbarë botën dhe bëhet më i shpeshtë me kalimin e moshës. Megjithatë, një nga keqkuptimet më të mëdha është se kjo gjendje është “normale” dhe duhet pranuar si pjesë e plakjes. Për shkak të këtij besimi, shumë persona nuk kërkojnë ndihmë mjekësore, edhe pse simptomat ndikojnë ndjeshëm në cilësinë e jetës së tyre.

Në realitet, plakja sjell ndryshime natyrale në sistemin urinar dhe në dyshemenë pelvike, por rrjedhja e urinës nuk konsiderohet një proces normal i plakjes. Ajo është një simptomë që mund të lidhet me dobësimin e muskujve të legenit, fshikëzën hiperaktive, prolapsin e organeve pelvike, zmadhimin e prostatës tek meshkujt, diabetin, sëmundjet neurologjike ose gjendje të tjera që shpesh mund të trajtohen.

Shumë pacientë shmangin udhëtimet, aktivitetet fizike, jetën sociale dhe madje edhe daljet e zakonshme nga shtëpia për shkak të frikës se mund të kenë rrjedhje urine. Ky problem nuk ndikon vetëm në shëndetin fizik, por edhe në vetëbesim, mirëqenie emocionale dhe marrëdhënie shoqërore.

Rrjedhja urinës dhe kalimi moshës – Lajmi i mirë është se në shumicën e rasteve inkontinenca urinare mund të diagnostikohet dhe trajtohet me sukses. Sa më herët të kërkohet ndihmë mjekësore, aq më të mëdha janë mundësitë për përmirësim.

Rrjedhja urinës dhe kalimi moshës – Qëllimi i artikullit

Ky artikull synon të shpjegojë:

●          nëse rrjedhja e urinës është normale me kalimin e moshës;

●          cilat ndryshime ndodhin në sistemin urinar gjatë plakjes;

●          pse të moshuarit preken më shpesh nga inkontinenca urinare;

●          cilat janë shkaqet më të zakonshme;

●          kur duhet të kërkohet ndihmë mjekësore;

●          si diagnostikohet dhe trajtohet kjo gjendje;

●          çfarë mund të bëhet për ta parandaluar ose për ta përmirësuar.

A është normale rrjedhja e urinës me kalimin e moshës?

Përgjigjja e shkurtër është: Jo.

Edhe pse inkontinenca urinare bëhet më e shpeshtë me rritjen e moshës, ajo nuk është një pjesë normale e plakjes.

Ajo duhet të konsiderohet një simptomë që meriton vlerësim mjekësor.

Me kalimin e viteve ndodhin disa ndryshime fiziologjike që mund të ndikojnë në funksionin e traktit urinar:

●          zvogëlohet elasticiteti i fshikëzës;

●          bie kapaciteti i saj për të mbajtur urinën;

●          dobësohen muskujt e dyshemesë pelvike;

●          ndryshojnë sinjalet nervore që kontrollojnë urinimin;

●          shtohen sëmundjet kronike që ndikojnë në funksionin urinar.

Këto ndryshime mund të favorizojnë shfaqjen e simptomave, por nuk e bëjnë rrjedhjen e urinës një fenomen “normal”.

Nëse një person humbet urinë gjatë kollës, teshtimës, ecjes ose ndjen urgjencë të fortë për të urinuar, duhet të konsultohet me mjekun për të identifikuar shkakun.

Si ndryshon sistemi urinar me kalimin e moshës?

Procesi i plakjes prek pothuajse të gjitha organet e trupit, përfshirë edhe sistemin urinar.

Ndryshimet në fshikëzën urinare

Me kalimin e viteve, muri i fshikëzës bëhet më pak elastik.

Kjo sjell:

●          ulje të kapacitetit të fshikëzës;

●          nevojë më të shpeshtë për urinim;

●          rritje të urinimit gjatë natës (nokturia);

●          ndjeshmëri më të madhe ndaj mbushjes së fshikëzës.

Tek disa persona, muskuli i fshikëzës fillon të kontraktohet para kohe, duke shkaktuar urgjencë urinare.

Dobësimi i muskujve të dyshemesë pelvike

Muskujt e legenit mbështesin:

●          fshikëzën;

●          mitrën;

●          uretrën;

●          rektumin.

Me kalimin e moshës, këta muskuj humbasin forcën dhe elasticitetin.

Ky proces përshpejtohet nga:

●          lindjet vaginale;

●          menopauza;

●          mbipesha;

●          kolla kronike;

●          ngritja e peshave.

Dobësimi i tyre është një nga shkaqet kryesore të inkontinencës urinare të stresit.

Ndryshimet hormonale tek gratë

Pas menopauzës bie ndjeshëm niveli i estrogjenit.

Si pasojë:

●          uretra bëhet më e hollë;

●          indet vaginale humbasin elasticitetin;

●          dobësohet mbështetja e fshikëzës;

●          rritet rreziku për infeksione urinare.

Këto ndryshime favorizojnë shfaqjen e inkontinencës urinare dhe urgjencës për urinim.

Pse inkontinenca është më e shpeshtë tek të moshuarit?

Ka disa arsye pse prevalenca rritet me moshën.

1. Shtohen sëmundjet kronike

Tek të moshuarit janë më të zakonshme:

●          diabeti;

●          hipertensioni;

●          insuficienca kardiake;

●          sëmundja e Parkinsonit;

●          skleroza multiple;

●          goditja në tru.

Këto sëmundje mund të ndikojnë në funksionin e fshikëzës ose në kontrollin nervor të urinimit.

2. Përdorimi i medikamenteve

Shumë të moshuar përdorin barna si:

●          diuretikë;

●          qetësues;

●          antidepresivë;

●          antihipertensivë.

Disa prej tyre mund të rrisin urinimin ose të ndikojnë në kontrollin e fshikëzës.

3. Ulja e lëvizshmërisë

Artriti, problemet me ekuilibrin ose dobësia muskulore mund ta bëjnë të vështirë arritjen në kohë në tualet.

Në këto raste mund të shfaqet inkontinenca funksionale, edhe kur sistemi urinar funksionon normalisht.

Faktorët e rrezikut

Faktorët që rrisin mundësinë e inkontinencës me kalimin e moshës përfshijnë:

●          moshën mbi 65 vjeç;

●          gjininë femërore;

●          shtatzënitë dhe lindjet vaginale;

●          menopauzën;

●          obezitetin;

●          diabetin;

●          prolapsin e organeve pelvike;

●          zmadhimin e prostatës;

●          kapsllëkun kronik;

●          kollën kronike;

●          sëmundjet neurologjike;

●          infeksionet urinare të përsëritura;

●          ndërhyrjet kirurgjikale në legen.

Tabela 1. Ndryshimet normale të plakjes dhe ndryshimet që kërkojnë vlerësim

Ndryshime të lidhura me moshën      Shenja që kërkojnë vizitë mjekësore

Urinim pak më i shpeshtë       Rrjedhje e pavullnetshme e urinës

Zgjim 1 herë natën për urinim           Urgjencë e fortë dhe e papritur

Kapacitet pak më i vogël i fshikëzës   Gjak në urinë

Ulje e elasticitetit të indeve    Dhimbje gjatë urinimit

Dobësim gradual i muskujve  Infeksione urinare të përsëritura

Ndjesi e zbrazjes jo të plotë të fshikëzës       

Cilat janë llojet e inkontinencës urinare tek të moshuarit?

Rrjedhja e urinës nuk është e njëjtë tek çdo pacient. Identifikimi i llojit të inkontinencës është hapi më i rëndësishëm për zgjedhjen e trajtimit të duhur.

1. Inkontinenca urinare e stresit

Ky është lloji më i zakonshëm tek gratë, veçanërisht pas menopauzës.

Ndodh kur presioni brenda barkut rritet dhe muskujt e dyshemesë pelvike nuk janë më në gjendje të mbështesin uretrën.

Rrjedhja e urinës shfaqet gjatë:

●          kollës;

●          teshtimës;

●          të qeshurit;

●          ngritjes së peshave;

●          ecjes së shpejtë;

●          vrapimit;

●          aktivitetit fizik.

Në këtë rast pacienti zakonisht nuk ndjen urgjencë për të urinuar përpara rrjedhjes.

Pse bëhet më e shpeshtë me moshën?

Me kalimin e viteve:

●          dobësohen muskujt e legenit;

●          ulet prodhimi i estrogjenit tek gratë;

●          indet humbasin elasticitetin;

●          ligamentet që mbështesin fshikëzën bëhen më të dobëta.

2. Inkontinenca urgjente

Ky lloj karakterizohet nga një nevojë e papritur dhe shumë e fortë për të urinuar.

Pacienti shpesh thotë:

●          “Nuk arrij dot në tualet.”

●          “Më vjen menjëherë.”

●          “Urina më ikën para se të arrij.”

Shkaku më i zakonshëm është fshikëza hiperaktive, ku muskuli i fshikëzës kontraktohet pa kontroll.

Tek të moshuarit kjo mund të lidhet me:

●          ndryshimet e moshës;

●          diabetin;

●          sëmundjet neurologjike;

●          infeksionet urinare;

●          prolapsin e organeve pelvike.

3. Inkontinenca mikse

Ky është kombinimi i inkontinencës së stresit dhe asaj urgjente.

Pacienti humbet urinë:

●          gjatë kollës ose teshtimës;

●          por edhe kur ndien urgjencë të fortë për të urinuar.

Ky është një nga format më të zakonshme tek gratë mbi 60 vjeç.

4. Inkontinenca nga tejmbushja

Ndodh kur fshikëza nuk zbrazet plotësisht.

Si rezultat:

●          mbetet shumë urinë në fshikëz;

●          ajo mbushet tej mase;

●          urina fillon të rrjedhë me pika.

Ky problem shihet më shpesh tek meshkujt me zmadhim të prostatës, por mund të ndodhë edhe tek gratë me prolaps të avancuar ose tek pacientët me sëmundje neurologjike.

5. Inkontinenca funksionale

Në këtë rast sistemi urinar mund të funksionojë normalisht, por pacienti nuk arrin të shkojë në kohë në tualet.

Shkaqet përfshijnë:

●          artritin;

●          frakturat;

●          çrregullimet e ekuilibrit;

●          demencën;

●          sëmundjen e Alzheimerit;

●          dëmtimet neurologjike.

Ky lloj është më i shpeshtë tek personat shumë të moshuar.

Kur rrjedhja e urinës NUK duhet konsideruar normale?

Shumë pacientë mendojnë:

“Jam plakur, prandaj më rrjedh urina.”

Ky mendim nuk është i saktë.

Duhet të konsultoheni me mjekun nëse:

●          humbni urinë disa herë në javë;

●          përdorni peceta absorbente;

●          urinoni më shumë se 8 herë gjatë ditës;

●          zgjoheni disa herë gjatë natës;

●          ndjeni urgjencë të fortë;

●          keni gjak në urinë;

●          ndieni djegie gjatë urinimit;

●          keni infeksione urinare të përsëritura;

●          ndjeni se fshikëza nuk zbrazet plotësisht.

Si diagnostikohet inkontinenca tek të moshuarit?

Diagnostikimi fillon gjithmonë me një vlerësim të plotë klinik.

Mjeku do të mbledhë informacione për:

●          historinë mjekësore;

●          sëmundjet shoqëruese;

●          barnat që përdoren;

●          frekuencën e urinimit;

●          situatat kur ndodh rrjedhja.

Më pas mund të rekomandohen:

●          analiza e urinës;

●          urinokultura;

●          analizat e gjakut;

●          ekografia e traktit urinar;

●          matja e urinës reziduale;

●          ditari i urinimit;

●          testi i kollës;

●          studime urodinamike në raste të veçanta.

Çfarë sëmundjesh mund të fshihen pas rrjedhjes së urinës?

Në disa raste, inkontinenca është simptoma e parë e një problemi tjetër shëndetësor.

Mund të lidhet me:

Diabetin

Sheqeri i lartë në gjak rrit prodhimin e urinës dhe mund të dëmtojë nervat që kontrollojnë fshikëzën.

Infeksionet urinare

Infeksionet shkaktojnë:

●          urinim të shpeshtë;

●          urgjencë;

●          djegie;

●          ndonjëherë edhe rrjedhje urine.

Prolapsin e organeve pelvike

Tek gratë, zbritja e fshikëzës ose e mitrës mund të shkaktojë:

●          zbrazje jo të plotë;

●          urinim të shpeshtë;

●          inkontinencë.

Sëmundjet neurologjike

Sëmundje si:

●          Parkinsoni;

●          skleroza multiple;

●          goditja në tru;

●          neuropatia diabetike,

mund të dëmtojnë kontrollin nervor të fshikëzës.

A mund të parandalohet?

Jo çdo rast mund të parandalohet, por rreziku mund të ulet ndjeshëm.

Rekomandohet:

●          mbajtja e një peshe normale;

●          ushtrimet Kegel;

●          trajtimi i kapsllëkut;

●          kontrolli i diabetit;

●          trajtimi i kollës kronike;

●          aktiviteti fizik i rregullt;

●          kufizimi i kafeinës dhe alkoolit;

●          trajtimi në kohë i infeksioneve urinare.

Tabela 2. Shkaqet më të zakonshme të inkontinencës tek të moshuarit

Shkaku Si ndikon?

Dobësimi i muskujve pelvikë  Rrjedhje gjatë kollës ose aktivitetit fizik

Menopauza    Dobëson uretrën dhe dyshemenë pelvike

Diabeti Dëmton nervat dhe rrit prodhimin e urinës

Prolapsi i organeve pelvike     Ndryshon pozicionin e fshikëzës

Infeksionet urinare     Shkaktojnë urgjencë dhe urinim të shpeshtë

Sëmundjet neurologjike         Dëmtojnë kontrollin e urinimit

Medikamentet diuretike         Rrisin prodhimin e urinës

Tabela 3. Kur duhet të kërkoni menjëherë ndihmë mjekësore?

Simptoma       Çfarë mund të tregojë?

Gjak në urinë  Gurë, infeksion ose patologji më serioze

Temperaturë dhe të dridhura Infeksion urinar i komplikuar

Pamundësi për të urinuar      Bllokim i traktit urinar

Dhimbje të forta në fund të barkut ose në mes         Gurë ose infeksion i veshkave

Përkeqësim i menjëhershëm i simptomave   Kërkon vlerësim të shpejtë mjekësor

Si trajtohet inkontinenca urinare tek të moshuarit?

Trajtimi i inkontinencës urinare nuk është i njëjtë për çdo pacient. Ai varet nga:

●          lloji i inkontinencës;

●          shkaku që e ka shkaktuar;

●          mosha dhe gjendja e përgjithshme shëndetësore;

●          prania e sëmundjeve të tjera si diabeti, hipertensioni ose sëmundjet neurologjike;

●          ndikimi që simptomat kanë në cilësinë e jetës.

Qëllimi i trajtimit nuk është vetëm ndalimi i rrjedhjes së urinës, por edhe rikthimi i pavarësisë, përmirësimi i cilësisë së jetës dhe parandalimi i komplikacioneve.

Trajtimi konservativ

Në shumicën e rasteve, trajtimi fillon me metoda jo kirurgjikale.

Këto përfshijnë:

●          ndryshimin e stilit të jetesës;

●          ushtrimet për dyshemenë pelvike;

●          fizioterapinë;

●          trajnimin e fshikëzës;

●          kontrollin e sëmundjeve shoqëruese.

Në shumë pacientë, këto masa janë të mjaftueshme për të përmirësuar ndjeshëm simptomat.

Ushtrimet Kegel

Ushtrimet Kegel janë trajtimi i parë për shumë pacientë me inkontinencë urinare të stresit.

Qëllimi i tyre është forcimi i muskujve që mbështesin:

●          fshikëzën urinare;

●          uretrën;

●          mitrën;

●          rektumin.

Përfitimet

Kur kryhen rregullisht, ato mund të:

●          zvogëlojnë rrjedhjen e urinës;

●          përmirësojnë kontrollin e urinimit;

●          ulin rrezikun e përkeqësimit të prolapsit;

●          përmirësojnë cilësinë e jetës.

Rezultatet zakonisht shfaqen pas 6–12 javësh ushtrimesh të vazhdueshme.

Trajnimi i fshikëzës (Bladder Training)

Ky trajtim rekomandohet kryesisht tek pacientët me urgjencë urinare ose fshikëz hiperaktive.

Pacienti mëson të:

●          shtyjë gradualisht urinimin;

●          zgjasë intervalin ndërmjet urinimeve;

●          kontrollojë më mirë urgjencën.

Ky program kërkon durim dhe bashkëpunim me mjekun ose fizioterapistin.

Fizioterapia e dyshemesë pelvike

Në shumë raste, ushtrimet kryhen nën drejtimin e një fizioterapisti të specializuar.

Programi mund të përfshijë:

●          ushtrime të personalizuara;

●          biofeedback;

●          stimulim elektrik neuromuskular; elektrostimulimi, HIFU, Radiofrekuence (REVIGEN)

●          edukim për mënyrën e duhur të kontraktimit të muskujve.

Studimet tregojnë se fizioterapia mund të përmirësojë ndjeshëm simptomat, sidomos tek gratë pas menopauzës.

Ndryshimet në stilin e jetesës

Disa zakone të përditshme ndikojnë drejtpërdrejt në simptomat urinare.

Rekomandohet:

●          humbja e peshës nëse ka mbipeshë;

●          trajtimi i kapsllëkut;

●          kufizimi i kafeinës;

●          kufizimi i alkoolit;

●          ndalimi i duhanit;

●          aktivitet fizik i rregullt;

●          shmangia e ngritjes së peshave të rënda.

Edhe ndryshime të vogla mund të sjellin përmirësim të ndjeshëm.

Trajtimi medikamentoz

Nëse trajtimi konservativ nuk është i mjaftueshëm, mjeku mund të rekomandojë barna.

Për fshikëzën hiperaktive

Mund të përdoren medikamente që:

●          relaksojnë muskulin e fshikëzës;

●          zvogëlojnë kontraksionet e pavullnetshme;

●          reduktojnë urgjencën urinare;

●          ulin numrin e urinimeve gjatë ditës dhe natës.

Tek gratë pas menopauzës

Në raste të përzgjedhura mund të rekomandohet estrogjeni vaginal lokal, i cili ndihmon në përmirësimin e shëndetit të uretrës dhe indeve vaginale.

Çdo trajtim medikamentoz duhet të përshkruhet dhe të monitorohet nga mjeku, veçanërisht tek të moshuarit që marrin edhe barna të tjera.

Pesarët vaginalë

Tek gratë me prolaps të organeve pelvike ose inkontinencë të stresit, përdorimi i një pesari vaginal mund të jetë një alternativë jo kirurgjikale.

Pesari:

●          mbështet fshikëzën dhe organet pelvike;

●          zvogëlon rrjedhjen e urinës;

●          përmirëson ndjesinë e rëndesës në vaginë.

Ai vendoset dhe kontrollohet periodikisht nga mjeku gjinekolog.

Trajtimet minimalisht invazive

Kur simptomat vazhdojnë pavarësisht trajtimeve bazë, mund të merren në konsideratë procedura si:

●          injeksionet me toksinë botulinike (Botox) në muskulin e fshikëzës për rastet e fshikëzës hiperaktive;

●          neuromodulimi sakral;

●          stimulimi i nervit tibial posterior.

Këto trajtime rezervohen për pacientët që nuk kanë përfituar nga metodat konservative ose medikamentoze.

Trajtimi kirurgjikal

Kirurgjia rekomandohet vetëm kur metodat e tjera nuk kanë dhënë rezultat ose kur ekziston një problem anatomik që kërkon korrigjim.

Tek gratë

Ndërhyrjet më të zakonshme përfshijnë:

●          vendosjen e slingut suburetral (TVT/TOT);

●          riparimin e prolapsit të organeve pelvike;

●          ndërhyrje të tjera rekonstruktive të dyshemesë pelvike.

Vendimi për kirurgji merret vetëm pas një vlerësimi të plotë.

Çfarë ndodh nëse inkontinenca nuk trajtohet?

Mosmarrja e trajtimit mund të çojë në:

●          përkeqësim të rrjedhjes së urinës;

●          infeksione urinare të përsëritura;

●          irritim dhe dëmtim të lëkurës;

●          çrregullime të gjumit për shkak të urinimit gjatë natës;

●          izolim social;

●          ankth dhe depresion;

●          rritje të rrezikut për rrëzime tek të moshuarit që ngrihen shpesh natën për të urinuar.

A mund të shërohet plotësisht?

Prognoza varet nga shkaku.

Në shumë raste:

●          simptomat mund të kontrollohen plotësisht;

●          rrjedhja e urinës mund të reduktohet ndjeshëm;

●          cilësia e jetës përmirësohet.

Edhe kur shërimi i plotë nuk është i mundur, ekzistojnë shumë mënyra për të menaxhuar me sukses simptomat.

Këshilla nga Klinika Tradita, klinike gjinekollogjike

Në Klinika Tradita, një nga pyetjet që dëgjojmë më shpesh është:

“Jam në moshë, a është normale që më rrjedh urina?”

Përgjigjja është jo. Edhe pse inkontinenca urinare është më e shpeshtë tek personat e moshuar, ajo nuk duhet të konsiderohet një pjesë normale e plakjes. Në shumicën e rasteve ekziston një shkak i identifikueshëm dhe, mbi të gjitha, një trajtim që mund të përmirësojë ndjeshëm simptomat.

Ne rekomandojmë:

●          Mos e shtyni vizitën tek mjeku nga turpi ose mendimi se “kjo ndodh me të gjithë”.

●          Mos përdorni antibiotikë pa kryer analizat e nevojshme.

●          Mos e kufizoni në mënyrë të tepruar konsumimin e ujit, pasi kjo mund të rrisë rrezikun e infeksioneve urinare dhe të irritojë fshikëzën.

●          Kryeni rregullisht ushtrimet për dyshemenë pelvike nëse rekomandohen nga mjeku.

●          Mbani një peshë trupore të shëndetshme dhe trajtoni kapsllëkun kronik.

●          Nëse simptomat ndryshojnë papritur ose shoqërohen me gjak në urinë, temperaturë apo dhimbje të forta, kërkoni menjëherë ndihmë mjekësore.

Një diagnozë e hershme mund të shmangë komplikacionet dhe të përmirësojë ndjeshëm cilësinë e jetës.

Mitet dhe Faktet

Miti     Fakti

Rrjedhja e urinës është normale pas moshës 60 vjeç.           Jo. Frekuenca rritet me moshën, por inkontinenca nuk konsiderohet pjesë normale e plakjes.

Nuk ka trajtim për inkontinencën tek të moshuarit. Ekzistojnë shumë trajtime efektive, nga ushtrimet dhe fizioterapia deri te medikamentet dhe kirurgjia.

Nëse humbas vetëm disa pika urine, nuk ka nevojë për vizitë.         Edhe simptomat e lehta duhen vlerësuar, pasi mund të jenë shenja e një problemi të trajtueshëm.

Duhet të pi sa më pak ujë për të mos më rrjedhur urina.     Kufizimi i tepërt i lëngjeve mund të përkeqësojë simptomat dhe të rrisë rrezikun e infeksioneve.

Kur duhet të kërkoni menjëherë ndihmë mjekësore?

Kontaktoni mjekun pa vonesë nëse rrjedhja e urinës shoqërohet me:

●          gjak në urinë;

●          temperaturë të lartë ose të dridhura;

●          dhimbje të forta në fund të barkut ose në mes;

●          pamundësi për të urinuar;

●          dobësi të papritur në këmbë ose humbje të ndjeshmërisë;

●          përkeqësim të shpejtë të simptomave;

●          humbje të pashpjeguar në peshë.

Këto mund të jenë shenja të një gjendjeje që kërkon diagnostikim dhe trajtim urgjent.

Si mund ta përmirësoni cilësinë e jetës?

Edhe kur inkontinenca nuk zhduket plotësisht, shumë pacientë arrijnë të jetojnë normalisht duke ndjekur disa këshilla praktike:

●          Planifikoni urinimin në intervale të rregullta.

●          Mbani gjithmonë me vete peceta absorbente nëse keni episode të rrjedhjes.

●          Vishni rroba që hiqen lehtë.

●          Mbani tualetin të aksesueshëm, sidomos gjatë natës.

●          Kryeni aktivitet fizik të përshtatshëm për moshën.

●          Vazhdoni ushtrimet e dyshemesë pelvike edhe pasi simptomat të jenë përmirësuar.

●          Ndiqni kontrollet periodike tek mjeku.

Përmbledhje

Rrjedhja e urinës bëhet më e shpeshtë me kalimin e moshës, por nuk është një pjesë normale e plakjes. Ajo është një simptomë që meriton gjithmonë vlerësim mjekësor.

Ndryshimet fiziologjike të moshës, menopauza, zmadhimi i prostatës, dobësimi i muskujve të legenit, diabeti dhe sëmundjet neurologjike janë ndër shkaqet më të zakonshme.

Me një diagnozë të saktë dhe një trajtim të personalizuar, shumica e pacientëve mund të përjetojnë përmirësim të ndjeshëm të simptomave dhe të rikthejnë aktivitetet e tyre të përditshme pa kufizime.

Mesazhi më i rëndësishëm është ky: mos e pranoni rrjedhjen e urinës si “normale” vetëm sepse keni avancuar në moshë. Ka zgjidhje dhe trajtime efektive.

FAQ – Pyetjet më të shpeshta

1. A është normale të më rrjedhë urina pas moshës 60 vjeç?

Jo. Edhe pse është më e shpeshtë, nuk konsiderohet normale dhe duhet të vlerësohet nga mjeku.

2. Pse inkontinenca është më e zakonshme tek gratë?

Për shkak të shtatzënive, lindjeve vaginale, menopauzës dhe ndryshimeve në muskujt e dyshemesë pelvike.

3. A mund të ndodhë edhe tek meshkujt?

Po. Zmadhimi i prostatës dhe disa ndërhyrje kirurgjikale janë shkaqe të zakonshme.

4. A mund të parandalohet?

Jo gjithmonë, por mbajtja e një peshe normale, ushtrimet Kegel, trajtimi i kapsllëkut dhe kontrolli i sëmundjeve kronike mund të ulin rrezikun.

5. A është e nevojshme kirurgjia?

Jo. Shumica e pacientëve fillojnë me trajtime konservative dhe kirurgjia rekomandohet vetëm në raste të përzgjedhura.

6. A ndikon menopauza?

Po. Rënia e estrogjenit dobëson indet që mbështesin fshikëzën dhe uretrën.

7. A e përkeqëson mbipesha inkontinencën?

Po. Mbipesha rrit presionin mbi dyshemenë pelvike dhe favorizon rrjedhjen e urinës.

8. A duhet të ndaloj pirjen e ujit?

Jo. Hidratimi duhet të jetë i balancuar. Kufizimi i tepërt i ujit nuk rekomandohet.

9. A mund të ndihmojnë ushtrimet Kegel?

Po. Ato janë ndër trajtimet më efektive për inkontinencën e stresit dhe ndihmojnë edhe në disa raste të inkontinencës mikse.

10. Kur duhet të vizitohem tek mjeku?

Nëse rrjedhja e urinës përsëritet, ndikon në jetën tuaj të përditshme ose shoqërohet me simptoma si gjak në urinë, dhimbje apo temperaturë.

11. A është inkontinenca shenjë e një sëmundjeje më serioze?

Ndonjëherë po. Mund të jetë shenjë e infeksioneve urinare, prolapsit të organeve pelvike, diabetit, sëmundjeve neurologjike ose, më rrallë, e patologjive të traktit urinar.

12. A mund të shërohet plotësisht?

Në shumë raste po, ose të paktën simptomat mund të reduktohen ndjeshëm me trajtimin e duhur.

Literatura

1.         European Association of Urology (EAU). Guidelines on Non-Neurogenic Female Lower Urinary Tract Symptoms. Versioni më i fundit.

2.         International Continence Society (ICS). Terminology for Adult Lower Urinary Tract Function.

3.         American Urological Association (AUA). Guideline on Urinary Incontinence.

4.         National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Urinary Incontinence and Pelvic Organ Prolapse in Women (NG123).

5.         Abrams P, Cardozo L, Wagg A, Wein A. Incontinence. 6th International Consultation on Incontinence.

6.         Wein AJ, Kavoussi LR, Partin AW, Peters CA. Campbell-Walsh-Wein Urology. 12th Edition.

7.         American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Practice Bulletin: Urinary Incontinence in Women.

8.         Haylen BT, de Ridder D, Freeman RM, et al. An International Urogynecological Association (IUGA) and International Continence Society (ICS) Joint Report on the Terminology for Female Pelvic Floor Dysfunction. Neurourology and Urodynamics.

Merrni info profesionale tek IUGA