Fizioterapia dyshemesë pelvike tek femrat – Trajtimi konservativ që përmirëson cilësinë e jetës

Fizioterapia dyshemesë pelvike tek femrat -Problemet e dyshemesë pelvike prekin miliona gra në mbarë botën dhe ndikojnë ndjeshëm në cilësinë e jetës së tyre. Megjithatë, shumë prej tyre vazhdojnë të jetojnë për vite me simptoma si rrjedhja e urinës, ndjesia e rëndesës vaginale, dhimbjet gjatë marrëdhënieve seksuale apo vështirësitë gjatë urinimit dhe jashtëqitjes, pa e ditur se ekziston një trajtim efektiv jo kirurgjikal.

Fizioterapia dyshemesë pelvike tek femratNjë nga metodat më të suksesshme konservative është fizioterapia e dyshemesë pelvike, e cila ndihmon në rikthimin e funksionit normal të muskujve që mbështesin fshikëzën urinare, mitrën dhe rektumin. Në shumë raste ajo mund të reduktojë ndjeshëm simptomat ose madje t’i eliminojë ato, duke shmangur ose shtyrë nevojën për kirurgji. Udhëzimet ndërkombëtare rekomandojnë fizioterapinë e dyshemesë pelvike si trajtimin fillestar për inkontinencën urinare nga stresi, inkontinencën mikse dhe disa forma të prolapsit. 

Çfarë është dyshemeja pelvike?

Dyshemeja pelvike është një kompleks muskujsh, ligamentesh dhe fasciesh që formojnë “bazën” e legenit.

Këta muskuj kanë disa funksione shumë të rëndësishme:

●          mbështesin fshikëzën urinare

●          mbështesin mitrën

●          mbështesin rektumin

●          kontrollojnë urinimin

●          kontrollojnë jashtëqitjen

●          marrin pjesë në funksionin seksual

●          stabilizojnë shtyllën kurrizore dhe legenin

Kur këta muskuj dobësohen, dëmtohen ose tensionohen tepër, shfaqen probleme të ndryshme funksionale.

Çfarë është fizioterapia dyshemesë pelvike?

Fizioterapia e dyshemesë pelvike është një trajtim konservativ i realizuar nga fizioterapistë të specializuar.

Ajo nuk përbëhet vetëm nga ushtrimet Kegel.

Në fakt, fizioterapia moderne përfshin:

●          vlerësim të detajuar të muskujve

●          analizë të frymëmarrjes

●          analizë të qëndrimit trupor

●          koordinimin muskulor

●          terapi manuale

●          ushtrime specifike

●          biofeedback

●          stimulim elektrik në raste të përzgjedhura

●          edukim të pacientes

●          program ushtrimesh për në shtëpi

Qëllimi nuk është vetëm forcimi i muskujve, por rikthimi i funksionit normal të tyre. Në disa paciente problemi nuk është dobësia, por tensioni i tepërt i muskujve; në këto raste ushtrimet Kegel të pakontrolluara mund të mos jenë të përshtatshme. 

Kur rekomandohet fizioterapia?

Fizioterapia rekomandohet në shumë situata.

Inkontinenca urinare

Është trajtimi i parë për:

●          inkontinencën nga stresi

●          inkontinencën mikse

●          rrjedhjen e urinës pas lindjes

●          rrjedhjen e urinës gjatë sportit

Trajnimi intensiv i muskujve të dyshemesë pelvike për të paktën 3 muaj është rekomandim i fortë në udhëzimet evropiane dhe britanike. 

Prolapsi i organeve pelvike

Pacientet me prolaps të lehtë ose të moderuar mund të përfitojnë shumë.

Fizioterapia ndihmon në:

●          reduktimin e ndjesisë së rëndesës

●          përmirësimin e mbështetjes muskulore

●          ngadalësimin e përparimit të prolapsit

●          përmirësimin e cilësisë së jetës

Për prolapsin simptomatik që nuk kalon më shumë se 1 cm përtej himenit, rekomandohet një program i mbikëqyrur për të paktën 4 muaj. 

Pas lindjes

Lindja vaginale mund të shkaktojë:

●          dobësim të muskujve

●          dëmtim të nervave

●          çarje muskulore

●          dhimbje

Fizioterapia ndihmon në:

●          rikuperim më të shpejtë

●          reduktim të inkontinencës

●          rikthim të aktivitetit fizik

●          rikthim të funksionit seksual

Dhimbja pelvike kronike

Shumë gra me dhimbje kronike kanë muskuj tepër të kontraktuar.

Në këto raste trajtimi fokusohet në:

●          relaksim

●          terapi manuale

●          frymëmarrje diafragmatike

●          koordinim neuromuskular

Si zhvillohet fizioterapia e dyshemesë pelvike?

Teknikat moderne, programi i trajtimit dhe rezultatet e pritshme

Shumë gra mendojnë se fizioterapia e dyshemesë pelvike konsiston vetëm në disa ushtrime Kegel që mund të bëhen në shtëpi. Në realitet, ajo është një proces i strukturuar dhe i personalizuar, i cili fillon me një vlerësim të plotë klinik dhe vazhdon me një plan trajtimi të përshtatur sipas diagnozës, simptomave dhe objektivave të pacientes.

Çdo grua ka anatominë, forcën muskulore dhe historinë e saj mjekësore. Për këtë arsye, dy paciente me të njëjtën diagnozë mund të kenë nevojë për programe krejtësisht të ndryshme rehabilitimi. Pikërisht kjo e bën fizioterapinë e dyshemesë pelvike një trajtim shumë efektiv dhe të individualizuar.

Vlerësimi fillestar – Hapi më i rëndësishëm

Trajtimi nuk fillon menjëherë me ushtrime. Fillimisht kryhet një vlerësim i detajuar për të kuptuar shkakun e simptomave.

Gjatë vizitës, fizioterapisti mbledh informacion për:

●          historinë obstetrikale (numrin e shtatzënive dhe lindjeve)

●          mënyrën e lindjes (natyrale ose me prerje cezariane)

●          operacionet gjinekologjike të mëparshme

●          episodet e inkontinencës urinare ose fekale

●          prolapsin e organeve pelvike

●          kapsllëkun kronik

●          kollën kronike

●          aktivitetin fizik

●          peshën trupore

●          medikamentet që përdoren

●          nivelin e dhimbjes

●          funksionin seksual

●          zakonet e urinimit dhe defekimit.

Ky informacion ndihmon në identifikimin e faktorëve që kanë çuar në dobësimin ose mosfunksionimin e dyshemesë pelvike.

Ekzaminimi fizik

Pas anamnezës kryhet ekzaminimi fizik.

Ai mund të përfshijë:

●          vlerësimin e qëndrimit të trupit

●          kontrollin e lëvizshmërisë së legenit

●          analizën e frymëmarrjes

●          vlerësimin e muskujve abdominalë

●          ekzaminimin e muskujve të dyshemesë pelvike.

Nëse pacientja jep pëlqimin, mund të kryhet edhe një ekzaminim vaginal për të vlerësuar:

●          forcën e kontraktimit të muskujve

●          aftësinë për relaksim

●          koordinimin muskular

●          praninë e dhimbjes

●          spazmat muskulore

●          plagët pas lindjes ose operacionit

●          elasticitetin e indeve.

Ky ekzaminim realizohet me shumë kujdes, duke respektuar privatësinë dhe komoditetin e pacientes.

Si matet forca e muskujve?

Forca e muskujve të dyshemesë pelvike shpesh vlerësohet me shkallën Oxford, e cila varion nga 0 në 5.

Shkalla Përshkrimi

0          Nuk ndihet asnjë kontraktim

1          Kontraktim shumë i dobët

2          Kontraktim i lehtë

3          Kontraktim mesatar

4          Kontraktim i mirë

5          Kontraktim shumë i fortë

Ky vlerësim ndihmon në monitorimin e progresit gjatë trajtimit.

Programi individual i trajtimit

Pas përfundimit të vlerësimit hartohet një plan rehabilitimi.

Ai mund të zgjasë nga disa javë deri në disa muaj, në varësi të:

●          diagnozës

●          moshës

●          ashpërsisë së simptomave

●          motivimit të pacientes

●          rregullsisë në kryerjen e ushtrimeve.

Në shumicën e rasteve nevojiten 6–12 seanca të mbikëqyrura, të kombinuara me ushtrime të përditshme në shtëpi. Për inkontinencën urinare, udhëzimet ndërkombëtare rekomandojnë një program të mbikëqyrur për të paktën 3 muaj.

Ushtrimet terapeutike

Programi përfshin ushtrime që synojnë:

●          forcimin e muskujve

●          përmirësimin e koordinimit

●          rritjen e qëndrueshmërisë muskulore

●          kontrollin e relaksimit

●          sinkronizimin me frymëmarrjen.

Ushtrimet nuk janë të njëjta për çdo paciente.

Për shembull:

Pacientet me inkontinencë urinare fokusohen te rritja e forcës dhe rezistencës së muskujve.

Pacientet me prolaps punojnë për të përmirësuar mbështetjen e organeve pelvike dhe kontrollin e presionit brenda barkut.

Pacientet me dhimbje pelvike përfitojnë më shumë nga teknikat e relaksimit sesa nga ushtrimet intensive të forcimit.

Biofeedback – Kur pacientja “sheh” punën e muskujve

Një nga teknikat më moderne është biofeedback-u.

Në këtë metodë përdoren sensorë që regjistrojnë aktivitetin e muskujve të dyshemesë pelvike dhe e shfaqin atë në një ekran.

Kjo i mundëson pacientes të kuptojë:

●          nëse po kontrakton muskujt e duhur

●          sa e fortë është kontraktimi

●          sa gjatë mund ta mbajë kontraktimin

●          nëse arrin t’i relaksojë muskujt pas ushtrimit.

Biofeedback-u është veçanërisht i dobishëm për gratë që nuk arrijnë të identifikojnë ose të aktivizojnë saktë muskujt e dyshemesë pelvike. Studimet tregojnë se ai mund të përmirësojë efektivitetin e rehabilitimit kur përdoret si pjesë e një programi të strukturuar.

Elektrostimulimi funksional

Në disa raste, kur muskujt janë shumë të dobët dhe pacientja nuk arrin t’i kontraktojë vetë, mund të përdoret elektrostimulimi.

Kjo teknikë përdor impulse elektrike me intensitet të ulët për të stimuluar kontraktimin e muskujve.

Elektrostimulimi mund të ndihmojë në:

●          aktivizimin e muskujve të dobësuar

●          përmirësimin e ndërgjegjësimit muskular

●          reduktimin e simptomave të inkontinencës.

Ai nuk zëvendëson ushtrimet aktive, por përdoret si një metodë plotësuese në paciente të përzgjedhura.

Terapia manuale

Jo të gjitha problemet lidhen me muskuj të dobët. Disa gra kanë muskuj tepër të tensionuar, të dhimbshëm ose me spazma.

Në këto raste fizioterapisti mund të përdorë terapi manuale për të:

●          liruar tensionin muskular

●          përmirësuar elasticitetin e indeve

●          reduktuar dhimbjen

●          përmirësuar lëvizshmërinë e legenit

●          trajtuar indet mbresore pas lindjes ose operacioneve.

Kjo teknikë është veçanërisht e dobishme tek gratë me dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale ose dhimbje kronike pelvike.

Trajnimi i frymëmarrjes dhe kontrolli i presionit abdominal

Një komponent shpesh i nënvlerësuar është mënyra e frymëmarrjes.

Frymëmarrja e gabuar, mbajtja e frymës gjatë ngritjes së peshave ose shtyrja e tepërt gjatë jashtëqitjes rrisin presionin brenda barkut dhe ushtrojnë ngarkesë mbi dyshemenë pelvike.

Prandaj, fizioterapia përfshin ushtrime për:

●          frymëmarrjen diafragmatike

●          aktivizimin e muskujve të barkut të thellë

●          koordinimin e frymëmarrjes me lëvizjen

●          uljen e presionit mbi organet pelvike.

Këto teknika janë veçanërisht të rëndësishme për gratë që ushtrojnë sport ose kryejnë punë fizike.

Sa kohë duhet për të parë rezultatet?

Rezultatet nuk shfaqen brenda pak ditësh. Muskujt kanë nevojë për kohë për t’u forcuar dhe për të rifituar koordinimin.

Shumë paciente fillojnë të vërejnë përmirësim pas 6–8 javësh ushtrimesh të rregullta, ndërsa rezultatet më të mira zakonisht arrihen pas rreth 3 muajsh trajtimi të vazhdueshëm.

Suksesi varet nga:

●          vazhdimësia e ushtrimeve

●          ndjekja e këshillave të fizioterapistit

●          kontrolli i peshës trupore

●          trajtimi i kapsllëkut dhe kollës kronike

●          shmangia e ngritjes së peshave të rënda

●          bashkëpunimi i pacientes gjatë gjithë procesit rehabilitues.

Përfitimet e fizioterapisë së dyshemesë pelvike, kur nuk mjafton dhe si të ruani rezultatet afatgjata

Fizioterapia e dyshemesë pelvike është një nga trajtimet konservative më të studiuara dhe më të rekomanduara në gjinekologji dhe urogjinekologji. Ajo nuk synon vetëm reduktimin e simptomave, por edhe rikthimin e funksionit normal të muskujve, përmirësimin e cilësisë së jetës dhe parandalimin e përkeqësimit të sëmundjes.

Në shumë raste, një program i strukturuar fizioterapie mund të zvogëlojë ndjeshëm nevojën për medikamente ose kirurgji. Megjithatë, rezultatet varen nga diagnoza, shkalla e dëmtimit dhe angazhimi i pacientes për të ndjekur programin rehabilitues.

Përfitimet kryesore të fizioterapisë së dyshemesë pelvike

Studimet shkencore tregojnë se fizioterapia e dyshemesë pelvike përmirëson simptomat tek një numër i madh grash me inkontinencë urinare, prolaps të lehtë deri në mesatar dhe çrregullime të tjera të dyshemesë pelvike. Për këtë arsye, ajo rekomandohet si trajtimi i linjës së parë nga shumë udhëzime ndërkombëtare.

Përfitimet përfshijnë:

●          reduktimin ose eliminimin e rrjedhjes së urinës

●          përmirësimin e kontrollit të fshikëzës urinare

●          zvogëlimin e ndjesisë së rëndesës në vaginë

●          uljen e rrezikut të përparimit të prolapsit

●          reduktimin e urgjencës urinare

●          përmirësimin e kontrollit të jashtëqitjes

●          lehtësimin e dhimbjes pelvike në raste të përzgjedhura

●          përmirësimin e funksionit seksual

●          rritjen e vetëbesimit dhe cilësisë së jetës.

Një tjetër avantazh i rëndësishëm është fakti që fizioterapia nuk përdor medikamente dhe nuk shoqërohet me rreziqet e ndërhyrjeve kirurgjikale.

Fizioterapia dhe inkontinenca urinare

Tek gratë me inkontinencë urinare nga stresi, fizioterapia konsiderohet trajtimi standard fillestar.

Muskujt e forcuar të dyshemesë pelvike:

●          mbështesin më mirë uretrën

●          reduktojnë rrjedhjen gjatë kollës dhe teshtimës

●          përmirësojnë kontrollin gjatë aktivitetit fizik

●          zvogëlojnë episodet e humbjes së urinës.

Në shumë paciente, simptomat përmirësohen ndjeshëm pas një programi 3–6 mujor të ushtrimeve të mbikëqyrura dhe të vazhdueshme.

Fizioterapia dhe prolapsi i organeve pelvike

Në fazat e hershme të prolapsit, rehabilitimi mund të:

●          përmirësojë mbështetjen e organeve pelvike

●          reduktojë ndjesinë e presionit vaginal

●          lehtësojë simptomat gjatë ecjes ose qëndrimit në këmbë

●          përmirësojë cilësinë e jetës

●          vonojë nevojën për kirurgji në disa paciente.

Megjithatë, është e rëndësishme të kuptohet se fizioterapia nuk e “ngjit” organin e prolapsuar në vendin e tij. Ajo përmirëson funksionin e muskujve mbështetës dhe ndihmon në kontrollin e simptomave, por nuk mund të korrigjojë prolapsin e avancuar anatomik.

Fizioterapia pas lindjes

Shtatzënia dhe lindja ushtrojnë një ngarkesë të konsiderueshme mbi dyshemenë pelvike.

Pas lindjes, rehabilitimi ndihmon në:

●          rikuperimin e forcës muskulore

●          përmirësimin e kontrollit të urinimit

●          reduktimin e ndjesisë së rëndesës

●          rikthimin gradual në aktivitet fizik

●          përmirësimin e funksionit seksual

●          uljen e rrezikut për prolaps në të ardhmen.

Në gratë që kanë pasur lindje të vështirë, përdorim të pincave ose vakumit obstetrikal, bebe me peshë të madhe ose çarje perineale, fizioterapia mund të jetë veçanërisht e dobishme.

Fizioterapia dhe dhimbjet gjatë marrëdhënieve seksuale

Jo të gjitha problemet e dyshemesë pelvike lidhen me dobësinë e muskujve.

Në disa raste, muskujt janë tepër të kontraktuar dhe nuk arrijnë të relaksohen.

Kjo mund të shkaktojë:

●          dhimbje gjatë penetrimit

●          spazma muskulore

●          ndjesi djegieje

●          tension kronik në legen.

Përmes teknikave të relaksimit, terapisë manuale dhe ushtrimeve të frymëmarrjes, fizioterapia mund të ndihmojë në uljen e tensionit muskular dhe përmirësimin e funksionit seksual.

Kur fizioterapia nuk është e mjaftueshme?

Megjithëse është shumë efektive, fizioterapia nuk mund të zgjidhë çdo problem.

Në disa raste kërkohet trajtim shtesë.

Këto përfshijnë:

●          prolaps të avancuar (stadet III–IV)

●          dëmtime të mëdha të ligamenteve mbështetëse

●          prolaps që del vazhdimisht jashtë vaginës

●          inkontinencë shumë të rëndë që nuk përmirësohet pas trajtimit konservativ

●          dëmtime të rënda neurologjike

●          fistula urinare ose fekale

●          komplikacione pas operacioneve.

Në këto situata, gjinekologu ose urogjinekologu mund të rekomandojë përdorimin e pessarit vaginal, ndërhyrje kirurgjikale ose kombinimin e tyre me fizioterapi.

Çfarë ndikon në suksesin e trajtimit?

Rezultatet varen nga disa faktorë.

Faktorët që përmirësojnë suksesin

●          Fillimi i hershëm i trajtimit

●          Ushtrimet e përditshme

●          Seancat e rregullta me fizioterapistin

●          Pesha trupore normale

●          Trajtimi i kapsllëkut

●          Trajtimi i kollës kronike

●          Aktiviteti fizik i përshtatshëm

●          Ndjekja e këshillave të specialistit.

Faktorët që mund të pengojnë rezultatet

●          Obeziteti

●          Duhanpirja

●          Moskryerja e ushtrimeve në shtëpi

●          Ngritja e vazhdueshme e peshave të rënda

●          Kapsllëku kronik

●          Sëmundjet neurologjike

●          Menopauza me atrofi të theksuar vaginale pa trajtim.

Si ruhen rezultatet afatgjata?

Ashtu si çdo grup muskujsh në trup, edhe muskujt e dyshemesë pelvike kanë nevojë për stërvitje të vazhdueshme.

Pas përfundimit të programit intensiv të fizioterapisë, rekomandohet:

●          kryerja e ushtrimeve 3–4 herë në javë

●          ruajtja e peshës trupore normale

●          shmangia e kapsllëkut kronik

●          konsumimi i mjaftueshëm i ujit dhe fibrave

●          trajtimi i kollës së vazhdueshme

●          përdorimi i teknikave të duhura gjatë ngritjes së peshave

●          rikontrolle periodike sipas këshillës së specialistit.

A mund të kombinohet fizioterapia me trajtime të tjera? Po

Po. Në shumë raste, rezultatet më të mira arrihen kur fizioterapia kombinohet me trajtime të tjera, si:

●          ushtrimet e dyshemesë pelvike në shtëpi

●          modifikimet e stilit të jetesës

●          humbjen në peshë

●          trajtimin e infeksioneve urinare

●          terapinë hormonale lokale me estrogjen tek gratë pas menopauzës (kur indikohet)

●          përdorimin e pessarit vaginal

●          trajtimin kirurgjikal, kur është i nevojshëm.

Ky kombinim ndihmon në kontrollin afatgjatë të simptomave dhe në përmirësimin e funksionit të përgjithshëm të dyshemesë pelvike.

Këshilla praktike për gratë që kryejnë fizioterapi të dyshemesë pelvike

Për të arritur rezultatet më të mira, fizioterapia duhet të shoqërohet me ndryshime të caktuara në stilin e jetesës. Muskujt e dyshemesë pelvike punojnë në bashkëpunim me muskujt e barkut, diafragmën dhe muskujt e shpinës. Prandaj, kujdesi duhet të jetë gjithëpërfshirës dhe jo i kufizuar vetëm te ushtrimet.

1. Kryeni ushtrimet rregullisht

Programi i ushtrimeve duhet të ndiqet sipas udhëzimeve të fizioterapistit. Kryerja e ushtrimeve vetëm herë pas here nuk sjell rezultatet e dëshiruara. Përmirësimi zakonisht kërkon disa javë ose muaj praktikë të vazhdueshme.

2. Mos bëni ushtrime Kegel pa u vlerësuar

Jo çdo paciente ka nevojë për ushtrime forcimi. Nëse muskujt janë shumë të tensionuar ose në spazmë, ushtrimet Kegel mund të përkeqësojnë simptomat. Prandaj, një vlerësim profesional është gjithmonë hapi i parë.

3. Mbani një peshë trupore të shëndetshme

Mbipesha rrit presionin mbi organet pelvike dhe mund të përkeqësojë inkontinencën urinare dhe prolapsin. Edhe një humbje modeste në peshë mund të përmirësojë simptomat.

4. Parandaloni kapsllëkun

Sforcimi i vazhdueshëm gjatë jashtëqitjes ushtron presion të madh mbi dyshemenë pelvike.

Për këtë rekomandohet:

●          konsumimi i ushqimeve të pasura me fibra

●          pirja e 1.5–2 litrave ujë në ditë (nëse nuk ka kundërindikacione)

●          aktiviteti fizik i rregullt

●          mos shtyrja e nevojës për jashtëqitje.

5. Mësoni teknikën e duhur të frymëmarrjes

Mos e mbani frymën gjatë ngritjes së peshave apo ushtrimeve fizike. Frymëmarrja diafragmatike ndihmon në uljen e presionit mbi dyshemenë pelvike dhe përmirëson koordinimin e muskujve.

6. Shmangni ngritjen e peshave të rënda

Nëse puna ose aktiviteti juaj përfshin ngritje të shpeshta të peshave, kërkoni këshilla nga fizioterapisti për teknikën e duhur dhe mënyrën e mbrojtjes së dyshemesë pelvike.

Mite dhe fakte

Mit      Fakt

Rrjedhja e urinës pas lindjes është normale dhe nuk trajtohet.       Nuk është normale të jetoni me këtë problem. Në shumicën e rasteve mund të përmirësohet me trajtim konservativ.

Vetëm gratë e moshuara kanë nevojë për fizioterapi të dyshemesë pelvike.            Edhe gratë e reja, sportistet dhe gratë pas lindjes mund të përfitojnë nga rehabilitimi.

Ushtrimet Kegel janë të njëjta për të gjitha gratë.     Programi duhet të personalizohet sipas vlerësimit klinik dhe diagnozës.

Nëse kam prolaps, fizioterapia nuk ka asnjë vlerë.    Në prolapsin e lehtë dhe të moderuar, fizioterapia mund të reduktojë simptomat dhe të përmirësojë funksionin.

Kirurgjia është gjithmonë zgjidhja më e mirë.           Në shumë raste, trajtimi konservativ rekomandohet si hapi i parë dhe mund të shmangë ose të shtyjë kirurgjinë.

Pas përfundimit të fizioterapisë nuk ka më nevojë për ushtrime.     Për të ruajtur rezultatet afatgjata, ushtrimet duhet të vazhdojnë edhe pas përfundimit të programit intensiv.

Pyetjet më të shpeshta (FAQ)

A është e dhimbshme fizioterapia e dyshemesë pelvike?

Jo. Në përgjithësi është një trajtim i sigurt dhe jo i dhimbshëm. Nëse ekziston ndjeshmëri ose dhimbje, fizioterapisti përshtat teknikat sipas gjendjes së pacientes.

Sa zgjat një seancë?

Një seancë zakonisht zgjat 30–60 minuta, në varësi të planit të trajtimit dhe teknikave të përdorura.

Sa seanca nevojiten?

Numri i seancave ndryshon nga një paciente te tjetra. Shumë gra përfitojnë nga 6–12 seanca të kombinuara me ushtrime të përditshme në shtëpi, ndërsa disa mund të kenë nevojë për rehabilitim më të gjatë.

Kur fillojnë të shfaqen rezultatet?

Shumica e pacienteve raportojnë përmirësim pas 6–8 javësh ushtrimesh të rregullta, ndërsa rezultatet optimale zakonisht arrihen pas rreth 3 muajsh.

A mund të bëj fizioterapi gjatë shtatzënisë?

Po, në shumë raste është e mundur dhe madje e rekomandueshme, por programi duhet të përshtatet nga një fizioterapist i trajnuar dhe të zhvillohet në bashkëpunim me gjinekologun që ndjek shtatzëninë.

A ndihmon fizioterapia pas menopauzës?

Po. Edhe gratë pas menopauzës mund të përfitojnë nga rehabilitimi i dyshemesë pelvike. Në disa raste, mjeku mund të rekomandojë edhe terapi lokale me estrogjen për të përmirësuar cilësinë e indeve vaginale.

A mund të shmang operacionin falë fizioterapisë?

Në shumë raste po, veçanërisht tek gratë me inkontinencë urinare ose prolaps të lehtë deri në mesatar. Megjithatë, në prolapsin e avancuar ose kur simptomat janë shumë të rënda, mund të nevojitet edhe trajtim kirurgjikal.

A mund të bëj vetëm ushtrime nga interneti?

Nuk rekomandohet. Ushtrimet e papërshtatshme mund të mos japin rezultat ose, në disa raste, të përkeqësojnë simptomat. Një vlerësim profesional është gjithmonë mënyra më e sigurt për të filluar trajtimin.

Përmbledhje

Fizioterapia e dyshemesë pelvike është një metodë moderne, e sigurt dhe e bazuar në prova shkencore për trajtimin e shumë çrregullimeve që prekin gratë. Ajo rekomandohet si trajtimi i parë për inkontinencën urinare dhe luan një rol të rëndësishëm në menaxhimin e prolapsit të organeve pelvike, dhimbjes kronike pelvike dhe rehabilitimit pas lindjes.

Rezultatet më të mira arrihen kur trajtimi fillon herët, kryhet nga profesionistë të trajnuar dhe shoqërohet me ushtrime të rregullta, kontroll të peshës trupore, trajtim të kapsllëkut dhe adoptim të zakoneve të shëndetshme të jetesës.

Është e rëndësishme që gratë të mos e konsiderojnë rrjedhjen e urinës, ndjesinë e rëndesës vaginale apo dhimbjen pelvike si pjesë normale të moshës ose pasojave të lindjes. Këto probleme kanë zgjidhje dhe, në shumë raste, fizioterapia mund të përmirësojë ndjeshëm cilësinë e jetës pa pasur nevojë për ndërhyrje kirurgjikale.

Këshilla nga Klinika Tradita, klinike gjinekollogjike Durres

Nëse keni simptoma si rrjedhje të urinës, ndjesi rëndese në vaginë, prolaps, dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale ose vështirësi në kontrollin e urinimit apo jashtëqitjes, mos e shtyni vizitën tek specialisti. Një vlerësim i hershëm nga gjinekologu dhe, kur është e nevojshme, referimi për fizioterapi të dyshemesë pelvike mund të ndihmojnë në diagnostikimin e saktë dhe zgjedhjen e trajtimit më të përshtatshëm. Kujdesi i hershëm jo vetëm që përmirëson simptomat, por mund të parandalojë përkeqësimin e tyre dhe të ruajë cilësinë e jetës në afat të gjatë.

Literaturë

1.         Haylen BT, de Ridder D, Freeman RM, et al. An International Urogynecological Association (IUGA)/International Continence Society (ICS) Joint Report on the Terminology for Female Pelvic Floor Dysfunction. Neurourol Urodyn. 2010;29(1):4–20.

2.         Dumoulin C, Cacciari LP, Hay-Smith EJC. Pelvic floor muscle training versus no treatment for urinary incontinence in women. Cochrane Database Syst Rev. 2018.

3.         National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Urinary incontinence and pelvic organ prolapse in women: management. Guideline NG210. 2021.

4.         European Association of Urology (EAU). Guidelines on Non-neurogenic Female Lower Urinary Tract Symptoms. 2025.

5.         American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Practice Bulletin: Urinary Incontinence in Women. 2023.

6.         International Continence Society (ICS). Pelvic Floor Muscle Training and Conservative Management Guidelines.

7.         Bø K, Berghmans B, Mørkved S, Van Kampen M. Evidence-Based Physical Therapy for the Pelvic Floor. Elsevier.

8.         Hagen S, Stark D. Conservative prevention and management of pelvic organ prolapse in women. Cochrane Database of Systematic Reviews. 2011.

Ju keshillojme te merrni informacion profesional ne IUGA