Si trajtohet inkontinenca urgjente tek femrat? Udhëzues i plotë mbi trajtimin modern

Inkontinenca urgjences trajtimi – Inkontinenca urgjente urinare (Urgency Urinary Incontinence – UUI) është një nga format më të shpeshta të mosmbajtjes së urinës tek gratë. Ajo karakterizohet nga një dëshirë e papritur, shumë e fortë dhe e vështirë për t’u kontrolluar për të urinuar, e cila pasohet nga rrjedhje e pavullnetshme e urinës përpara se gruaja të arrijë në tualet.

Inkontinenca urgjences trajtimi – Shumë gra e konsiderojnë këtë problem si pjesë normale të plakjes ose pasojë të lindjeve, ndaj shpesh vonojnë konsultën me gjinekologun ose urologun. Në realitet, inkontinenca urgjente nuk është normale dhe në shumicën e rasteve mund të trajtohet me sukses.

Inkontinenca urgjences trajtimi – Sot ekzistojnë metoda efektive, që fillojnë nga ndryshimet në stilin e jetesës dhe ushtrimet e fshikëzës, deri tek medikamentet dhe trajtimet moderne minimisht invazive.

Inkontinenca urgjences trajtimi – Çfarë është inkontinenca urgjente?

Inkontinenca urgjente është humbja e pavullnetshme e urinës e shkaktuar nga kontraktimet e pakontrolluara të muskulit të fshikëzës (detrusorit).

Normalisht:

●          Fshikëza mbushet gradualisht.

●          Truri merr sinjalin se është koha për urinim.

●          Personi vendos vetë kur të shkojë në tualet.

Tek inkontinenca urgjente:

●          fshikëza kontraktohet shumë herët,

●          sinjali bëhet tepër i fortë,

●          gruaja nuk arrin ta kontrollojë urinimin.

Prandaj kjo gjendje njihet edhe si fshikëz hiperaktive (Overactive Bladder – OAB) kur shoqërohet me urgjencë urinare, urinime të shpeshta dhe zgjime gjatë natës.

Sa e shpeshtë është?

Studimet tregojnë se:

●          prek rreth 10–20% të grave adulte;

●          incidenca rritet pas moshës 40–50 vjeç;

●          është më e zakonshme pas menopauzës;

●          shumë paciente nuk kërkojnë ndihmë për vite me radhë.

Vetëm një pjesë e vogël e grave trajtohen, megjithëse trajtimi mund të përmirësojë ndjeshëm cilësinë e jetës.

Si funksionon normalisht fshikëza?

Fshikëza është një organ muskulor që grumbullon urinën.

Procesi normal përfshin:

Faza e mbushjes

●          muskuli detrusor qëndron i relaksuar;

●          sfinkteri urinar mbetet i mbyllur;

●          urina depozitohet pa rrjedhje.

Faza e urinimit

Kur vendosim të urinojmë:

●          truri aktivizon fshikëzën;

●          muskuli detrusor kontraktohet;

●          sfinkteri relaksohet;

●          urina del normalisht.

Tek inkontinenca urgjente, ky mekanizëm prishet dhe kontraktimet ndodhin pa kontroll.

Shkaqet kryesore

Në shumë raste nuk identifikohet një shkak i vetëm, por disa faktorë kontribuojnë.

1. Fshikëza hiperaktive

Është shkaku më i zakonshëm.

Muskujt e fshikëzës fillojnë të kontraktohen edhe kur ajo nuk është plot.

2. Plakja

Me kalimin e viteve:

●          zvogëlohet elasticiteti i fshikëzës;

●          rritet ndjeshmëria ndaj urinës;

●          ndryshon funksioni nervor.

Megjithatë, mosha nuk është shkak i vetëm.

3. Menopauza

Rënia e estrogjenit sjell:

●          hollim të mukozës urinare;

●          dobësim të uretrës;

●          irritim të fshikëzës.

4. Infeksionet urinare

Infeksioni shkakton:

●          urgjencë urinare;

●          djegie;

●          urinime të shpeshta;

●          ndonjëherë rrjedhje urine.

Pas trajtimit të infeksionit simptomat zakonisht zhduken.

5. Sëmundjet neurologjike

P.sh.:

●          skleroza multiple;

●          Parkinson;

●          goditja cerebrale;

●          dëmtimet e palcës kurrizore.

6. Diabeti

Neuropatia diabetike mund të ndryshojë kontrollin nervor të fshikëzës.

7. Medikamentet

Disa barna mund të përkeqësojnë simptomat:

●          diuretikët;

●          disa antihipertensivë;

●          preparate me kafeinë.

Simptomat

Pacientet zakonisht përshkruajnë:

●          dëshirë shumë të fortë për urinim;

●          pamundësi për ta shtyrë urinimin;

●          rrjedhje urine para se të arrijnë në tualet;

●          urinim mbi 8 herë në ditë;

●          zgjime të shpeshta natën;

●          kufizim të aktiviteteve sociale.

Si diagnostikohet?

Diagnoza fillon me një histori të detajuar.

Mjeku mund të rekomandojë:

●          ekzaminim gjinekologjik;

●          analizë urine;

●          urinokulturë;

●          ditar urinar 3–7 ditë;

●          matjen e urinës reziduale;

●          ekografi urinare;

●          teste urodinamike në raste të veçanta.

Është shumë e rëndësishme të përjashtohen infeksionet, gurët urinarë ose patologji të tjera përpara fillimit të trajtimit.

Objektivat e trajtimit

Trajtimi synon:

●          uljen e episodeve të rrjedhjes së urinës;

●          reduktimin e urgjencës;

●          rritjen e kapacitetit të fshikëzës;

●          përmirësimin e cilësisë së jetës;

●          shmangien e kirurgjisë kur nuk është e nevojshme.

Trajtimi konservativ dhe medikamentoz i inkontinencës urgjente tek femrat

Trajtimi i inkontinencës urgjente fillon pothuajse gjithmonë me metoda konservative, të cilat rekomandohen si linja e parë nga udhëzimet ndërkombëtare të European Association of Urology (EAU), American Urological Association (AUA) dhe NICE. Këto metoda janë jo invazive, të sigurta dhe, kur zbatohen rregullisht, mund të reduktojnë ndjeshëm episodet e urgjencës dhe rrjedhjes së urinës. Nëse simptomat vazhdojnë, mjeku mund të shtojë terapi medikamentoze ose trajtime të tjera më të avancuara.

Trajnimi i fshikëzës (Bladder Training)

Trajnimi i fshikëzës është një nga trajtimet më efektive për inkontinencën urgjente. Qëllimi i tij është të rikthejë kontrollin mbi urinimin dhe të rrisë gradualisht kapacitetin funksional të fshikëzës.

Pacientja udhëzohet të mos urinojë menjëherë sapo ndien urgjencën, por të shtyjë urinimin për disa minuta. Fillimisht kjo mund të jetë e vështirë, por me praktikë intervali zgjatet gradualisht.

Për shembull:

●          Java e parë: urinim çdo 60 minuta.

●          Java e dytë: çdo 75–90 minuta.

●          Java e tretë: çdo 2 orë.

●          Më pas synohet një interval prej 3–4 orësh ndërmjet urinimeve.

Ky proces ndihmon në uljen e ndjeshmërisë së fshikëzës dhe redukton kontraktimet e pavullnetshme të saj.

Mbajtja e një ditari urinar

Ditari urinar është një mjet shumë i vlefshëm si për mjekun ashtu edhe për pacienten.

Ai përfshin:

●          orën e çdo urinimi;

●          sasinë e lëngjeve të konsumuara;

●          episodet e urgjencës;

●          episodet e rrjedhjes së urinës;

●          përdorimin e pecetave higjienike;

●          aktivitetin që kryhej në momentin e simptomave.

Pas disa javësh, ditari ndihmon në vlerësimin objektiv të përmirësimit dhe në përshtatjen e trajtimit.

Ndryshimet në stilin e jetesës

Në shumë raste, disa zakone të përditshme ndikojnë drejtpërdrejt në simptomat e fshikëzës hiperaktive.

Rekomandohet:

●          kufizimi i kafesë;

●          reduktimi i çajit të zi dhe pijeve energjike;

●          shmangia e alkoolit;

●          reduktimi i pijeve me gaz;

●          kufizimi i ushqimeve shumë pikante nëse përkeqësojnë simptomat.

Kafeina stimulon muskujt e fshikëzës dhe rrit ndjeshëm ndjesinë e urgjencës. Shumë gra raportojnë përmirësim të dukshëm vetëm pas reduktimit të saj.

Menaxhimi i marrjes së lëngjeve

Një gabim i zakonshëm është kufizimi ekstrem i ujit nga frika e rrjedhjes së urinës.

Në fakt:

●          dehidratimi e përqendron urinën;

●          urina e përqendruar irriton mukozën e fshikëzës;

●          urgjenca bëhet edhe më e fortë.

Rekomandohet:

●          hidratim i rregullt gjatë ditës;

●          shmangia e sasive të mëdha të lëngjeve menjëherë para gjumit;

●          shpërndarja e konsumit të ujit në mënyrë të barabartë gjatë ditës.

Humbja e peshës trupore

Mbipesha është një faktor i rëndësishëm që mund të përkeqësojë simptomat urinare.

Studimet kanë treguar se humbja edhe e 5–10% të peshës trupore mund të:

●          ulë urgjencën;

●          reduktojë episodet e inkontinencës;

●          përmirësojë cilësinë e jetës.

Për këtë arsye rekomandohet një kombinim i dietës së shëndetshme dhe aktivitetit fizik të rregullt.

Trajtimi i kapsllëkut

Kapsllëku kronik ushtron presion mbi organet pelvike dhe mund të përkeqësojë simptomat urinare.

Parandalimi përfshin:

●          konsum më të lartë të fibrave;

●          hidratim të mirë;

●          aktivitet fizik;

●          trajtim të kapsllëkut kur është i pranishëm.

Ushtrimet për dyshemenë pelvike

Megjithëse njihen më shumë për trajtimin e inkontinencës së stresit, ushtrimet Kegel mund të ndihmojnë edhe tek inkontinenca urgjente.

Kur ndodh urgjenca, kontraktimi i muskujve të dyshemesë pelvike mund të frenojë refleksin e fshikëzës dhe të vonojë urinimin.

Për rezultate optimale rekomandohen:

●          8–12 kontraksione për seri;

●          3 seri në ditë;

●          vazhdimësi për të paktën 3 muaj.

Në disa raste përdoret edhe fizioterapia e specializuar ose biofeedback-u për të përmirësuar teknikën.

Terapia me estrogjen lokal

Tek gratë pas menopauzës, mungesa e estrogjenit mund të ndikojë në funksionin e traktit urinar.

Kur ekziston atrofi vaginale, mjeku mund të rekomandojë:

●          krem vaginal me estrogjen;

●          ovula vaginale;

●          unazë vaginale me estrogjen.

Kjo terapi mund të përmirësojë:

●          urgjencën urinare;

●          irritimin lokal;

●          urinimet e shpeshta;

●          shëndetin e mukozës vaginale.

Estrogjeni lokal nuk është i njëjtë me terapinë hormonale sistemike dhe përdoret vetëm sipas këshillës së mjekut.

Trajtimi medikamentoz

Nëse simptomat vazhdojnë pas ndryshimeve të stilit të jetesës dhe trajnimit të fshikëzës, mund të përdoren medikamente.

Antimuskarinikët

Janë grupi më i përdorur i barnave për trajtimin e fshikëzës hiperaktive.

Veprimi i tyre konsiston në:

●          uljen e kontraktimeve të pavullnetshme të fshikëzës;

●          rritjen e kapacitetit të saj;

●          zvogëlimin e urgjencës dhe episodeve të rrjedhjes.

Shembuj janë:

●          Oxybutynin;

●          Solifenacin;

●          Tolterodine;

●          Darifenacin;

●          Fesoterodine;

●          Trospium.

Efektet anësore më të zakonshme përfshijnë:

●          tharje të gojës;

●          kapsllëk;

●          turbullim të shikimit;

●          në disa raste vështirësi në urinim.

Agonistët beta-3 adrenergjikë

Ky grup medikamentesh vepron duke relaksuar muskulin e fshikëzës gjatë fazës së mbushjes.

Medikamentet më të përdorura janë:

●          Mirabegron;

●          Vibegron (në vendet ku është i disponueshëm).

Avantazhet:

●          më pak tharje goje;

●          tolerohen mirë nga shumë paciente;

●          mund të përdoren edhe kur antimuskarinikët nuk tolerohen.

Mjeku mund të monitorojë tensionin arterial gjatë përdorimit të tyre, pasi në disa raste mund të shkaktojnë rritje të lehtë të tij.

Terapia e kombinuar

Kur një medikament i vetëm nuk jep efektin e dëshiruar, specialisti mund të kombinojë:

●          trajtimin medikamentoz;

●          ushtrimet e dyshemesë pelvike;

●          trajnimin e fshikëzës;

●          ndryshimet në stilin e jetesës.

Ky kombinim shpesh ofron rezultate më të mira sesa secila metodë e përdorur veçmas.

Sa kohë duhet për të parë përmirësim?

Koha ndryshon nga një paciente tek tjetra, por në përgjithësi:

●          ndryshimet në stilin e jetesës mund të japin rezultat brenda 2–6 javësh;

●          trajnimi i fshikëzës zakonisht kërkon 6–12 javë;

●          medikamentet fillojnë të veprojnë pas rreth 2–4 javësh, ndërsa efekti maksimal arrihet zakonisht pas 8–12 javësh.

Është e rëndësishme që trajtimi të mos ndërpritet pa u konsultuar me mjekun, edhe nëse përmirësimi nuk është i menjëhershëm.

Trajtimet e avancuara të inkontinencës urgjente, prognoza dhe parandalimi

Jo të gjitha gratë përmirësohen vetëm me ndryshimin e stilit të jetesës ose me medikamente. Tek një pjesë e pacienteve, simptomat vazhdojnë pavarësisht trajtimit korrekt. Në këto raste, mjeku mund të rekomandojë terapi të avancuara, të cilat kanë treguar rezultate shumë të mira në kontrollin e urgjencës urinare dhe përmirësimin e cilësisë së jetës.

Sipas udhëzimeve të European Association of Urology (EAU) dhe American Urological Association (AUA), këto trajtime përdoren vetëm pasi janë provuar pa sukses metodat konservative dhe medikamentoze.

Kur konsiderohet trajtimi i avancuar?

Mjeku mund ta rekomandojë kur:

●          simptomat vazhdojnë për më shumë se 3–6 muaj pavarësisht trajtimit;

●          medikamentet nuk japin efektin e dëshiruar;

●          efektet anësore të barnave janë të papranueshme;

●          episodet e rrjedhjes së urinës ndikojnë ndjeshëm në jetën e përditshme;

●          pacientja ka kufizime serioze në punë, aktivitet fizik ose jetë sociale.

Injeksionet me toksinë botulinike (Botox)

Një nga trajtimet më efektive për inkontinencën urgjente rezistente është injektimi i toksinës botulinike A në muskulin e fshikëzës.

Botoksi vepron duke:

●          ulur kontraktimet e pavullnetshme të detrusorit;

●          rritur kapacitetin e fshikëzës;

●          reduktuar ndjesinë e urgjencës;

●          zvogëluar numrin e episodeve të inkontinencës.

Si kryhet procedura?

Procedura realizohet me cistoskopi.

Mjeku:

●          fut një cistoskop të hollë në fshikëz;

●          injekton doza të vogla të botoksit në disa pika të murit të fshikëzës;

●          procedura zakonisht zgjat 15–30 minuta;

●          shpesh kryhet me anestezi lokale ose sedacion të lehtë.

Pacientja zakonisht largohet nga spitali të njëjtën ditë.

Sa zgjat efekti?

Rezultatet zakonisht shfaqen pas 1–2 javësh.

Efekti mund të zgjasë:

●          6 muaj;

●          9 muaj;

●          deri në 12 muaj tek disa paciente.

Pas kësaj periudhe, trajtimi mund të përsëritet nëse është e nevojshme.

Efektet anësore

Edhe pse është një procedurë e sigurt, mund të shfaqen:

●          infeksion urinar;

●          vështirësi në zbrazjen e plotë të fshikëzës;

●          rritje e urinës reziduale;

●          rrallë, nevoja për kateterizim të përkohshëm.

Për këtë arsye pacientja monitorohet pas procedurës.

Neuromodulimi sakral

Neuromodulimi sakral është një trajtim modern që përdoret tek pacientet me simptoma të rënda ose rezistente ndaj terapive të tjera.

Ai funksionon duke stimuluar nervat sakralë (zakonisht rrënja S3), të cilët kontrollojnë funksionin e fshikëzës.

Kjo ndihmon në:

●          normalizimin e komunikimit ndërmjet trurit dhe fshikëzës;

●          reduktimin e kontraktimeve të pavullnetshme;

●          uljen e urgjencës urinare;

●          zvogëlimin e episodeve të inkontinencës.

Si realizohet?

Trajtimi zhvillohet në dy faza.

Faza e parë

Vendoset përkohësisht një elektrodë pranë nervit sakral.

Pacientja e provon stimulimin për disa ditë ose javë.

Nëse simptomat përmirësohen ndjeshëm (zakonisht mbi 50%), procedohet me fazën e dytë.

Faza e dytë

Vendoset përfundimisht një stimulues i vogël nën lëkurë, i ngjashëm me një pacemaker.

Ky stimulues dërgon impulse elektrike të kontrolluara që ndihmojnë në funksionimin normal të fshikëzës.

Stimulimi i nervit tibial posterior (PTNS)

PTNS është një alternativë më pak invazive.

Procedura konsiston në:

●          vendosjen e një gjilpëre shumë të hollë pranë kyçit të këmbës;

●          stimulimin elektrik të nervit tibial;

●          transmetimin e impulseve deri tek nervat që kontrollojnë fshikëzën.

Një seancë zgjat rreth 30 minuta.

Zakonisht nevojiten:

●          12 seanca javore;

●          më pas seanca mirëmbajtjeje sipas rekomandimit të specialistit.

Avantazhi kryesor është se nuk kërkon ndërhyrje kirurgjikale.

A ka nevojë për operacion?

Ndryshe nga inkontinenca e stresit, inkontinenca urgjente zakonisht nuk trajtohet me operacion klasik, siç janë procedurat TOT ose TVT.

Kirurgjia tradicionale nuk korrigjon kontraktimet e pavullnetshme të fshikëzës.

Prandaj, trajtimi fokusohet në:

●          rehabilitimin e fshikëzës;

●          medikamentet;

●          neuromodulimin;

●          injeksionet me botoks.

Vetëm në raste shumë të rralla dhe të zgjedhura mund të merren në konsideratë ndërhyrje kirurgjikale më komplekse.

Sa efektive janë trajtimet?

Shumica e grave përjetojnë përmirësim të ndjeshëm.

Studimet tregojnë se:

●          trajnimi i fshikëzës redukton simptomat tek shumë paciente;

●          medikamentet ulin numrin e episodeve të urgjencës dhe rrjedhjes;

●          botoksi dhe neuromodulimi kanë norma të larta suksesi tek pacientet rezistente ndaj trajtimeve të zakonshme.

Megjithatë, rezultatet varen nga:

●          shkaku i inkontinencës;

●          mosha;

●          sëmundjet shoqëruese;

●          përkushtimi ndaj trajtimit;

●          ndjekja e rregullt nga mjeku.

Çfarë ndodh nëse nuk trajtohet?

Pa trajtim, simptomat mund të përkeqësohen gradualisht.

Pasojat mund të përfshijnë:

●          izolim social;

●          ankth dhe depresion;

●          ulje të vetëbesimit;

●          kufizim të aktiviteteve fizike;

●          shqetësime në jetën seksuale;

●          zgjime të shpeshta gjatë natës dhe lodhje kronike;

●          rritje të rrezikut për rrëzime tek gratë e moshuara që nxitojnë drejt tualetit.

Për këto arsye, trajtimi i hershëm është shumë i rëndësishëm.

A mund të parandalohet?

Jo çdo rast mund të parandalohet, por rreziku mund të ulet duke:

●          mbajtur një peshë trupore normale;

●          kufizuar konsumimin e kafeinës dhe alkoolit;

●          trajtuar në kohë infeksionet urinare;

●          shmangur duhanin;

●          kontrolluar diabetin dhe sëmundjet neurologjike;

●          kryer ushtrime të rregullta për dyshemenë pelvike;

●          shmangur kapsllëkun kronik;

●          kryer kontrolle periodike gjinekologjike dhe urologjike.

Jetesa me inkontinencën urgjente

Edhe gjatë trajtimit, disa këshilla praktike mund ta bëjnë jetën e përditshme më të lehtë:

●          planifikoni vendndodhjen e tualeteve kur udhëtoni;

●          përdorni peceta absorbuese vetëm kur janë të nevojshme;

●          mbani me vete rroba rezervë nëse simptomat janë të shpeshta;

●          mos e kufizoni ujin në mënyrë të tepruar;

●          respektoni orarin e urinimit të rekomanduar nga mjeku.

Me trajtimin e duhur, shumica e grave arrijnë të rifitojnë kontrollin mbi simptomat dhe të rikthehen në aktivitetet e tyre të zakonshme.

Pyetjet më të shpeshta (FAQ)

1. A mund të shërohet plotësisht inkontinenca urgjente?

Po, në shumë raste simptomat mund të kontrollohen shumë mirë, madje disa paciente arrijnë të mos kenë më episode të rrjedhjes së urinës. Rezultati varet nga shkaku i problemit, mosha, sëmundjet shoqëruese dhe respektimi i trajtimit.

2. A është inkontinenca urgjente pjesë normale e plakjes?

Jo. Edhe pse bëhet më e shpeshtë me kalimin e moshës, ajo nuk duhet të konsiderohet normale. Çdo grua që përjeton urgjencë të shpeshtë ose rrjedhje urine duhet të vlerësohet nga një specialist.

3. A është e njëjtë me inkontinencën e stresit?

Jo.

Inkontinenca urgjente shkaktohet nga kontraktimet e pavullnetshme të fshikëzës dhe shoqërohet me një nevojë të papritur për të urinuar.

Inkontinenca e stresit ndodh kur urina rrjedh gjatë kollës, teshtitjes, të qeshurit ose ngritjes së peshave, për shkak të dobësimit të strukturave mbështetëse të uretrës.

4. A mund të ndihmojnë ushtrimet Kegel?

Po. Megjithëse janë më efektive për inkontinencën e stresit, ato mund të ndihmojnë edhe tek inkontinenca urgjente duke përmirësuar kontrollin e muskujve të dyshemesë pelvike dhe duke frenuar refleksin e urinimit.

5. Sa kohë duhet që trajtimi të japë rezultat?

Kjo ndryshon nga një paciente tek tjetra.

●          Trajnimi i fshikëzës zakonisht jep rezultat brenda 6–12 javësh.

●          Medikamentet mund të fillojnë të veprojnë pas 2–4 javësh.

●          Trajtimet si botoksi ose neuromodulimi mund të japin përmirësim brenda disa javësh.

Durimi dhe vazhdimësia janë shumë të rëndësishme.

6. A duhet të pi më pak ujë?

Jo. Kufizimi i tepërt i ujit mund ta përkeqësojë problemin, sepse urina bëhet më e përqendruar dhe irriton fshikëzën. Rekomandohet hidratim normal gjatë ditës dhe shmangia e sasive të mëdha të lëngjeve pak para gjumit.

7. A ndikon menopauza?

Po. Ulja e estrogjenit pas menopauzës mund të ndikojë në funksionin e fshikëzës dhe uretrës, duke favorizuar shfaqjen ose përkeqësimin e simptomave.

8. A është i nevojshëm operacioni?

Në shumicën e rasteve, jo. Inkontinenca urgjente trajtohet kryesisht me terapi konservative, medikamente, botoks ose neuromodulim. Kirurgjia klasike përdoret shumë rrallë për këtë lloj inkontinence.

9. A mund të rikthehet pas trajtimit?

Po. Simptomat mund të rikthehen, sidomos nëse ndërpritet trajtimi ose nuk respektohen këshillat për stilin e jetesës. Kontrollet periodike ndihmojnë në ruajtjen e rezultateve.

10. Kur duhet të kërkoj ndihmë mjekësore?

Duhet të konsultoheni me mjekun nëse:

●          urgjenca urinare përsëritet shpesh;

●          humbni urinë rregullisht;

●          zgjoheni disa herë gjatë natës për të urinuar;

●          simptomat ndikojnë në jetën tuaj të përditshme;

●          shfaqen gjak në urinë, dhimbje ose temperaturë.

Mite dhe fakte

Mit      Fakt

Inkontinenca urgjente është normale me moshën.   Jo. Është një problem mjekësor që mund dhe duhet të trajtohet.

Nëse pi më pak ujë, problemi zgjidhet.          Kufizimi i tepërt i ujit shpesh e përkeqëson urgjencën.

Vetëm gratë e moshuara preken.        Mund të shfaqet në çdo moshë, megjithëse është më e zakonshme pas menopauzës.

Operacioni është zgjidhja e vetme.    Shumica e rasteve trajtohen pa kirurgji.

Medikamentet funksionojnë menjëherë.       Zakonisht duhen disa javë për të arritur efektin maksimal.

Nëse simptomat përmirësohen, trajtimi mund të ndërpritet menjëherë.     Çdo ndryshim në terapi duhet bërë vetëm sipas udhëzimit të mjekut.

Është një problem që duhet ta durosh.          Jo. Ekzistojnë trajtime shumë efektive që përmirësojnë ndjeshëm cilësinë e jetës.

Përfundim

Inkontinenca urgjente urinare është një gjendje e zakonshme që prek miliona gra në mbarë botën, por nuk duhet të konsiderohet si pjesë normale e plakjes apo si një problem që duhet të pranohet pa trajtim. Përparimet në diagnostikim dhe trajtim kanë bërë të mundur kontrollin efektiv të simptomave në shumicën dërrmuese të rasteve.

Trajtimi duhet të jetë individual dhe të bazohet në shkakun e simptomave, moshën, gjendjen e përgjithshme shëndetësore dhe preferencat e pacientes. Ndryshimet në stilin e jetesës, trajnimi i fshikëzës, ushtrimet për dyshemenë pelvike dhe terapia medikamentoze përbëjnë bazën e trajtimit. Për rastet më rezistente, teknika moderne si injeksionet me toksinë botulinike dhe neuromodulimi ofrojnë alternativa shumë efektive.

Diagnoza e hershme dhe ndjekja e rregullt nga specialisti janë çelësi për të parandaluar përkeqësimin e simptomave dhe për të përmirësuar cilësinë e jetës.

Këshilla nga Klinika Tradita

Nëse keni urgjencë të shpeshtë për të urinuar ose episode të rrjedhjes së urinës, mos e shtyni vizitën tek specialisti. Sa më herët të vendoset diagnoza, aq më të mëdha janë mundësitë për një trajtim të suksesshëm. Në Klinikën Tradita, çdo paciente vlerësohet individualisht për të përcaktuar shkakun e simptomave dhe për të zgjedhur trajtimin më të përshtatshëm, duke ndjekur udhëzimet më të fundit ndërkombëtare.

Literaturë

1.         European Association of Urology (EAU). Guidelines on Non-neurogenic Female Lower Urinary Tract Symptoms. Përditësimi më i fundit.

2.         American Urological Association (AUA). Diagnosis and Treatment of Overactive Bladder (Non-Neurogenic) in Adults.

3.         National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Urinary Incontinence and Pelvic Organ Prolapse in Women (NG123).

4.         International Continence Society (ICS). Terminology Report on Female Pelvic Floor Dysfunction.

5.         Abrams P, Cardozo L, Wagg A, Wein A. Incontinence. 6th International Consultation on Incontinence.

6.         Wein AJ, Kavoussi LR, Partin AW, Peters CA. Campbell-Walsh-Wein Urology. 12th Edition.

7.         Haylen BT, de Ridder D, Freeman RM, et al. An International Urogynecological Association (IUGA)/International Continence Society (ICS) Joint Report on the Terminology for Female Pelvic Floor Dysfunction. Neurourology and Urodynamics.

8.         Gormley EA, Lightner DJ, Burgio KL, et al. Diagnosis and Treatment of Overactive Bladder (Non-Neurogenic) in Adults. Journal of Urology.

9.         Coyne KS, Sexton CC, Bell JA, et al. The prevalence of lower urinary tract symptoms and overactive bladder in women. BJU International.

10.       American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Practice Bulletin: Urinary Incontinence in Women.

Ju rekomandojme te merrni iformacion te plote ne ACOG