Prolapsi – Fiksimi uterosakral (Uterosacral Ligament Suspension – USLS)
Trajtimi kirurgjikal i prolapsit apikal dhe prolapsit të kupolës vaginale
Pjesa 1 – Hyrje, anatomia, indikacionet dhe përgatitja para operacionit
Hyrje
Prolapsi i organeve pelvike është një gjendje e zakonshme që ndodh kur muskujt, ligamentet dhe indet mbështetëse të legenit dobësohen, duke lejuar zbritjen e mitrës ose të kupolës vaginale. Prolapsi apikal (i pjesës së sipërme të vaginës ose i mitrës) konsiderohet një nga format më të rëndësishme të prolapsit, pasi ndikon në mbështetjen e të gjithë dyshemesë pelvike.
Një nga teknikat më të përdorura për rikthimin e kësaj mbështetjeje është fiksimi uterosakral (Uterosacral Ligament Suspension – USLS). Kjo procedurë përdor ligamentet uterosakrale, të cilat janë struktura natyrale dhe të forta të legenit, për të pezulluar kupolën vaginale ose qafën e mitrës dhe për të rikthyer anatomisë normale. Procedura mund të kryhet në mënyrë vaginale, abdominale ose laparoskopike dhe shpesh kombinohet me histerektominë vaginale ose me riparimin e prolapsit të murit anterior dhe posterior.
Prolapsi- Fiksimi uterosakral. Çfarë është fiksimi uterosakral?
Fiksimi uterosakral është një procedurë kirurgjikale rekonstruktive që përdoret për të trajtuar:
● prolapsin e kupolës vaginale pas histerektomisë;
● prolapsin apikal;
● në disa raste, prolapsin uterin gjatë procedurave që ruajnë mitrën.
Gjatë ndërhyrjes, kupola vaginale ose qafa e mitrës fiksohet në ligamentet uterosakrale për të rikthyer mbështetjen anatomike të pjesës së sipërme të vaginës. Kjo teknikë konsiderohet një riparim me inde autologe (native tissue repair), pasi nuk përdor rrjetë sintetike (mesh).
Anatomia e ligamenteve uterosakrale
Ligamentet uterosakrale janë dy struktura fibroze të forta që lidhin:
● qafën e mitrës dhe pjesën e sipërme të vaginës;
● me pjesën e përparme të sakrumit.
Ato kanë rol thelbësor në mbështetjen e mitrës dhe të kupolës vaginale dhe ndihmojnë në ruajtjen e gjatësisë dhe orientimit normal të vaginës. Kur këto ligamente dobësohen ose zgjaten, rritet rreziku për prolaps apikal.
Prolapsi- Fiksimi uterosakral, Kur rekomandohet fiksimi uterosakral?
Kjo procedurë rekomandohet zakonisht në rastet e:
● prolapsit të kupolës vaginale pas histerektomisë;
● prolapsit apikal simptomatik;
● prolapsit uterin gjatë operacioneve që ruajnë mitrën;
● parandalimit të prolapsit të kupolës gjatë histerektomisë në paciente të përzgjedhura.
Mbështetja apikale gjatë kirurgjisë së prolapsit konsiderohet një element kyç për uljen e rrezikut të rikthimit të prolapsit.
Prolapsi- Fiksimi uterosakral, Kush është kandidate e përshtatshme?
Një paciente mund të jetë kandidate për USLS nëse:
● ka prolaps apikal simptomatik;
● ka prolaps të kupolës vaginale;
● është në gjendje të mirë për kirurgji;
● nuk ka kundërindikacione për kirurgji vaginale ose laparoskopike.
Vendimi merret individualisht duke marrë parasysh:
● moshën;
● dëshirën për ruajtjen e mitrës;
● shkallën e prolapsit;
● operacionet e mëparshme;
● sëmundjet shoqëruese.
Prolapsi- Fiksimi uterosakral, Përgatitja para operacionit
Një përgatitje e kujdesshme para operacionit ndihmon në uljen e komplikacioneve dhe përmirëson rezultatet.
Vizita gjinekologjike
Gjatë ekzaminimit vlerësohen:
● shkalla e prolapsit sipas sistemit POP-Q;
● gjendja e kupolës vaginale ose e mitrës;
● prania e cistocelës;
● prania e rektocelës;
● funksioni urinar dhe intestinal.
Ekografia pelvike
Ekografia përdoret për:
● vlerësimin e organeve pelvike;
● përjashtimin e patologjive të tjera;
● planifikimin e ndërhyrjes.
Analizat laboratorike
Zakonisht kërkohen:
● hemogramë;
● koagulim;
● glicemi;
● funksion renal;
● grup gjaku;
● analizë urine;
● analiza të tjera sipas gjendjes klinike.
Vlerësimi anesteziologjik
Anestezisti vlerëson:
● sëmundjet kronike;
● alergjitë;
● medikamentet që përdor pacientja;
● historinë e mëparshme të anestezisë.
Në bazë të këtij vlerësimi përcaktohet lloji më i përshtatshëm i anestezisë.
Udhëzimet para operacionit
Pacientja këshillohet të:
● respektojë agjërimin sipas udhëzimeve;
● trajtojë çdo infeksion urinar ose vaginal përpara ndërhyrjes;
● ndërpresë vetëm me rekomandim mjekësor medikamentet që ndikojnë në koagulimin e gjakut;
● ndalojë duhanin disa javë përpara operacionit;
● organizojë ndihmë në shtëpi për ditët e para pas daljes nga spitali.
Çfarë ndodh ditën e operacionit?
Në ditën e ndërhyrjes:
● konfirmohen analizat dhe dokumentacioni;
● vendoset një linjë intravenoze;
● administrohen antibiotikë profilaktikë sipas protokollit;
● monitorohen parametrat jetësorë;
● pacientja transferohet në sallën e operacionit.
Prolapsi – Fiksimi uterosakral, Qëllimi i fiksimit uterosakral
Objektivat kryesore të kësaj procedure janë:
● rikthimi i mbështetjes apikale të vaginës;
● korrigjimi i prolapsit të kupolës vaginale ose të mitrës;
● ruajtja e gjatësisë dhe orientimit natyral të vaginës;
● ulja e rrezikut të rikthimit të prolapsit;
● përmirësimi i funksionit urinar, intestinal dhe cilësisë së jetës.
Studimet tregojnë se fiksimi uterosakral është një metodë efektive dhe e sigurt për korrigjimin e prolapsit apikal, me rezultate të mira anatomike dhe funksionale kur kryhet tek pacientet e përzgjedhura siç duhet. Një nga komplikacionet specifike që kërkon kujdes gjatë procedurës është rreziku i afërsisë me ureterët, ndaj identifikimi i tyre gjatë operacionit është shumë i rëndësishëm.
Fiksimi uterosakral (Uterosacral Ligament Suspension – USLS)
Pjesa 2 – Fiksimi uterosakral hap pas hapi
Shënim: Përshkrimi i mëposhtëm ka karakter informues për pacientet. Teknika kirurgjikale mund të ndryshojë sipas anatomisë së pacientes, qasjes kirurgjikale (vaginale, abdominale ose laparoskopike) dhe përvojës së kirurgut.
Hapi 1 – Pozicionimi i pacientes dhe anestezia
Pas hyrjes në sallën e operacionit, pacientja vendoset në pozicion litotomik, i cili siguron ekspozim optimal të vaginës dhe strukturave pelvike.
Procedura kryhet zakonisht me:
● anestezi spinale, ose
● anestezi të përgjithshme.
Pas vendosjes së anestezisë:
● dezinfektohet fusha operative;
● vendosen fushat sterile;
● kryhet kontrolli përfundimtar i sigurisë sipas protokolleve kirurgjikale.
Në shumicën e rasteve vendoset edhe kateter urinar, për të mbajtur fshikëzën bosh gjatë operacionit dhe për të monitoruar funksionin urinar pas ndërhyrjes.
Hapi 2 – Ekspozimi i kupolës vaginale ose qafës së mitrës
Kirurgu ekspozon:
● kupolën vaginale, nëse pacientja ka kryer histerektomi më parë; ose
● qafën e mitrës, në rastet kur procedura kryhet duke ruajtur mitrën.
Në këtë fazë:
● identifikohen strukturat anatomike;
● vlerësohet shkalla e prolapsit;
● kontrollohen defektet e tjera të dyshemesë pelvike.
Nëse procedura kombinohet me histerektomi vaginale, fiksimi uterosakral kryhet pasi mitra është hequr.
Hapi 3 – Identifikimi i ligamenteve uterosakrale
Ky është hapi më i rëndësishëm i procedurës.
Kirurgu identifikon ligamentet uterosakrale, të cilat ndodhen në pjesën e pasme të qafës së mitrës ose të kupolës vaginale dhe shtrihen drejt sakrumit.
Ligamentet zgjidhen sepse:
● janë struktura natyrale të forta;
● ofrojnë mbështetje të qëndrueshme;
● ndihmojnë në ruajtjen e gjatësisë normale të vaginës.
Në këtë fazë kërkohet kujdes maksimal për shkak të afërsisë së ureterëve, të cilët kalojnë pranë ligamenteve uterosakrale.
Hapi 4 – Vendosja e qepjeve në ligamentet uterosakrale
Pasi ligamentet identifikohen, kirurgu vendos një ose më shumë qepje të forta, jo të absorbueshme ose me absorbim të ngadaltë, në secilin ligament.
Qepjet vendosen në mënyrë që:
● të sigurojnë mbështetje të fortë;
● të shmangin dëmtimin e ureterëve;
● të ruajnë simetrinë e pezullimit.
Vendosja e saktë e qepjeve është thelbësore për suksesin afatgjatë të procedurës.
Hapi 5 – Fiksimi i kupolës vaginale ose qafës së mitrës
Qepjet e vendosura në ligamentet uterosakrale lidhen me:
● kupolën vaginale (pas histerektomisë), ose
● qafën e mitrës (në procedurat që ruajnë mitrën).
Ky hap:
● rikthen mbështetjen apikale;
● eliminon prolapsin;
● rikthen vaginën në një pozicion sa më afër anatomisë normale.
Qepjet shtrëngohen me kujdes për të siguruar stabilitet pa krijuar tension të tepërt.
Hapi 6 – Kontrolli i ureterëve
Ky është një hap shumë i rëndësishëm dhe karakteristik për USLS.
Për shkak të afërsisë së ureterëve me ligamentet uterosakrale, kirurgu duhet të sigurohet që ata nuk janë kapur nga qepjet.
Në shumë qendra kryhet cistoskopia intraoperative, ku përmes një kamere kontrollohet fshikëza urinare dhe shihet dalja normale e urinës nga të dy ureterët.
Nëse konstatohet ndonjë problem, qepjet korrigjohen menjëherë.
Hapi 7 – Riparimi i defekteve të tjera pelvike
Nëse pacientja ka edhe:
● cistocelë;
● rektocelë;
● enterocelë;
● relaksim të perineumit,
këto mund të korrigjohen gjatë të njëjtit operacion.
Trajtimi i të gjitha defekteve në një ndërhyrje të vetme ul rrezikun e rikthimit të prolapsit dhe nevojën për operacione të tjera.
Hapi 8 – Kontrolli i hemostazës
Para mbylljes së plagës, kirurgu kontrollon:
● çdo pikë gjakderdhjeje;
● stabilitetin e qepjeve;
● integritetin e indeve;
● pozicionin përfundimtar të kupolës vaginale.
Nëse është e nevojshme, kryhet hemostazë shtesë për të parandaluar hematomat.
Hapi 9 – Mbyllja e plagës
Pas përfundimit të procedurës:
● mukoza vaginale mbyllet me qepje të absorbueshme;
● pastrohet fusha operative;
● hiqen instrumentet kirurgjikale.
Qepjet zakonisht treten vetë gjatë javëve në vijim.
Hapi 10 – Përfundimi i operacionit
Në fund të ndërhyrjes, pacientja transferohet në dhomën e rikuperimit.
Monitorohen:
● tensioni arterial;
● pulsi;
● frymëmarrja;
● niveli i oksigjenit;
● gjakderdhja vaginale;
● funksioni urinar;
● niveli i dhimbjes.
Në shumicën e rasteve procedura zgjat 60–120 minuta, në varësi të kompleksitetit të rastit dhe ndërhyrjeve të tjera të kryera.
Prolapsi – Fiksimi uterosakral. A kombinohet fiksimi uterosakral me procedura të tjera?
Po. Në praktikën klinike, USLS shpesh kombinohet me:
● histerektominë vaginale, për të parandaluar prolapsin e kupolës;
● riparimin anterior (anterior colporrhaphy) për korrigjimin e cistocelës;
● riparimin posterior (posterior colporrhaphy) për trajtimin e rektocelës;
● perineoplastikën, kur është e nevojshme;
● procedura kundër mosmbajtjes urinare, kur ekziston edhe inkontinencë urinare.
Ky kombinim mundëson trajtimin e plotë të prolapsit të organeve pelvike në një ndërhyrje të vetme.
Shkalla e suksesit
Studimet ndërkombëtare tregojnë se fiksimi uterosakral ofron shkallë të lartë suksesi anatomik dhe funksional, me përmirësim të dukshëm të simptomave dhe cilësisë së jetës. Një nga aspektet më të rëndësishme të kësaj procedure është kontrolli i ureterëve gjatë operacionit, i cili ndihmon në uljen e rrezikut të komplikacioneve specifike.
Çfarë ndodh menjëherë pas operacionit?
Pas përfundimit të fiksimit uterosakral, pacientja dërgohet në dhomën e rikuperimit, ku monitorohet nga stafi mjekësor derisa të stabilizohet plotësisht.
Gjatë orëve të para kontrollohen:
● tensioni arterial;
● pulsi;
● frymëmarrja;
● temperatura;
● gjakderdhja vaginale;
● niveli i dhimbjes;
● funksioni urinar.
Në shumicën e rasteve, pacientja fillon të ecë brenda 12–24 orëve, me ndihmën e personelit shëndetësor.
Kateteri urinar
Pas operacionit mund të vendoset kateter urinar për disa orë ose deri ditën tjetër.
Pas heqjes së tij, mjeku vlerëson nëse pacientja:
● urinon normalisht;
● zbraz plotësisht fshikëzën;
● nuk ka dhimbje ose retencion urinar.
Nëse fshikëza nuk zbrazet mirë, mund të nevojitet monitorim shtesë.
Prolapsi- Fiksimi uterosakral. Sa zgjat qëndrimi në spital?
Zakonisht qëndrimi në spital është 1–3 ditë, në varësi të:
● gjendjes së pacientes;
● llojit të anestezisë;
● procedurave të tjera të kryera njëkohësisht;
● rikuperimit pas operacionit.
Dalja nga spitali bëhet kur pacientja është stabile, ecën, urinon normalisht dhe dhimbja kontrollohet me medikamente orale.
Rikuperimi javë pas jave
Java e parë
Mund të ketë:
● lodhje;
● dhimbje të lehta në fund të barkut ose legen;
● sekrecione vaginale me pak gjak;
● ndjesi tërheqjeje në vaginë;
● urinim më të shpeshtë.
Rekomandohet pushim relativ, ecje të lehta, konsum i ujit dhe ushqime të pasura me fibra.
Java e dytë
Zakonisht dhimbja ulet dhe pacientja ndihet më aktive. Megjithatë, ende duhet të shmangen:
● ngritja e peshave;
● aktiviteti fizik intensiv;
● marrëdhëniet seksuale;
● kapsllëku dhe sforcimi gjatë jashtëqitjes.
Java 3–6
Indet vazhdojnë të shërohen. Shumë paciente rikthehen gradualisht në aktivitetet e përditshme dhe në punë sedentare.
Kontrolli gjinekologjik zakonisht rekomandohet rreth 4–6 javë pas operacionit.
Çfarë duhet të shmangni?
Për 6–8 javë këshillohet të shmangen:
● ngritja e peshave mbi 5–10 kg;
● palestra ose ushtrimet intensive;
● marrëdhëniet seksuale;
● tamponët vaginalë;
● larjet vaginale pa rekomandim mjekësor;
● shtyrja e fortë gjatë defekimit.
Këto masa ndihmojnë në mbrojtjen e qepjeve dhe në uljen e rrezikut të rikthimit të prolapsit.
Prolapsi- Fiksimi uterosakral, Përfitimet e fiksimit uterosakral
Fiksimi uterosakral ka disa përfitime të rëndësishme:
● rikthen mbështetjen apikale të vaginës;
● korrigjon prolapsin e kupolës vaginale ose të mitrës;
● ruan gjatësi dhe orientim më natyral të vaginës;
● përdor indet natyrale të pacientes;
● nuk kërkon domosdoshmërisht mesh;
● mund të kombinohet me riparim anterior ose posterior;
● përmirëson simptomat dhe cilësinë e jetës.
Në pacientet e përzgjedhura mirë, rezultatet janë zakonisht shumë të mira.
Komplikacionet e mundshme
Si çdo operacion, edhe fiksimi uterosakral mund të shoqërohet me komplikacione.
Gjakderdhja
Njolla të lehta gjaku janë normale. Gjakderdhja e bollshme kërkon vlerësim mjekësor.
Infeksioni
Mund të shfaqet me:
● temperaturë;
● sekrecione me erë të rëndë;
● dhimbje në rritje;
● gjendje të rënduar.
Dëmtimi ose bllokimi i ureterit
Ky është një komplikacion specifik i USLS, sepse ureterët ndodhen afër ligamenteve uterosakrale. Për këtë arsye, gjatë operacionit shpesh kontrollohet funksioni i ureterëve me cistoskopi.
Dhimbje pelvike
Disa paciente mund të kenë dhimbje ose ndjesi tërheqjeje në legen gjatë javëve të para. Zakonisht përmirësohet gradualisht.
Probleme urinare
Mund të shfaqen përkohësisht:
● urinim i shpeshtë;
● vështirësi në urinim;
● ndjesi moszbrazjeje të plotë.
Rikthimi i prolapsit
Edhe pas një operacioni të suksesshëm, prolapsi mund të rikthehet me kalimin e viteve, sidomos nëse ka faktorë rreziku si kapsllëku kronik, obeziteti ose ngritja e peshave.
Kur duhet të kontaktoni menjëherë gjinekologun?
Kontaktoni menjëherë mjekun nëse shfaqen:
● temperaturë mbi 38°C;
● gjakderdhje e bollshme;
● sekrecione me erë të keqe;
● dhimbje të forta që nuk qetësohen;
● pamundësi për të urinuar;
● dhimbje të forta në njërën anë të barkut;
● ënjtje ose dhimbje në këmbë;
● gulçim ose dhimbje në kraharor.
Si ruhet rezultati afatgjatë?
Pas rikuperimit rekomandohet:
● ruajtja e peshës trupore;
● trajtimi i kapsllëkut;
● shmangia e peshave të rënda;
● kontrolli i kollës kronike;
● ushtrimet e dyshemesë pelvike me udhëzim;
● kontrolle gjinekologjike periodike.
Pyetjet më të shpeshta (FAQ)
1. Çfarë është fiksimi uterosakral?
Fiksimi uterosakral (USLS) është një procedurë kirurgjikale rekonstruktive që përdor ligamentet uterosakrale për të rikthyer mbështetjen e pjesës së sipërme të vaginës (kupolës vaginale) ose të mitrës. Kjo teknikë përdoret kryesisht për trajtimin e prolapsit apikal dhe të prolapsit të kupolës vaginale.
2. Kur rekomandohet kjo procedurë?
USLS rekomandohet në rastet e:
● prolapsit të kupolës vaginale pas histerektomisë;
● prolapsit apikal simptomatik;
● prolapsit uterin në raste të përzgjedhura;
● parandalimit të prolapsit të kupolës gjatë histerektomisë.
3. A është një operacion i madh?
Jo. Është një ndërhyrje rekonstruktive që kryhet zakonisht përmes vaginës, por mund të realizohet edhe me qasje laparoskopike ose abdominale, sipas rastit.
4. Sa zgjat operacioni?
Në përgjithësi, procedura zgjat 60–120 minuta, në varësi të kompleksitetit dhe ndërhyrjeve të tjera të kryera në të njëjtën kohë.
5. Sa ditë duhet të qëndroj në spital?
Shumica e pacienteve qëndrojnë 1–3 ditë, nëse rikuperimi është normal dhe nuk ka komplikacione.
6. A është normale gjakderdhja pas operacionit?
Po. Njolla të lehta gjaku ose sekrecione rozë mund të vazhdojnë për disa ditë ose javë. Gjakderdhja e bollshme nuk është normale dhe kërkon vlerësim mjekësor.
7. Kur mund të eci?
Ecja rekomandohet që në ditën e parë pas operacionit për të ulur rrezikun e trombozës dhe për të përshpejtuar rikuperimin.
8. Kur mund të bëj dush?
Dushi zakonisht lejohet sipas udhëzimeve të kirurgut. Duhet të shmangni vaskën, pishinën dhe detin derisa plaga vaginale të jetë shëruar plotësisht.
9. Kur mund të rifilloj marrëdhëniet seksuale?
Në përgjithësi rekomandohet të pritet 6–8 javë, ose derisa gjinekologu të konfirmojë se shërimi është i plotë.
10. A ndryshon forma e vaginës?
Qëllimi i procedurës është të ruajë sa më shumë anatominë normale të vaginës. Në shumicën e rasteve, gjatësia dhe funksioni vaginal ruhen mirë.
11. Cili është ndryshimi midis fiksimit uterosakral dhe fiksimit sakrospinoz?
Të dyja procedurat trajtojnë prolapsin apikal, por përdorin pika të ndryshme anatomike për mbështetje:
● Fiksimi uterosakral përdor ligamentet uterosakrale.
● Fiksimi sakrospinoz përdor ligamentin sakrospinoz.
Zgjedhja e teknikës varet nga anatomia e pacientes, lloji i prolapsit dhe përvoja e kirurgut.
12. A mund të rikthehet prolapsi?
Po. Edhe pse procedura ka shkallë të lartë suksesi, ekziston një rrezik i vogël i rikthimit të prolapsit ose i zhvillimit të prolapsit në ndarje të tjera të dyshemesë pelvike.
13. Kur mund të rikthehem në punë?
Punët sedentare zakonisht mund të rifillohen pas 2–4 javësh, ndërsa aktivitetet me sforcim fizik zakonisht pas 6–8 javësh, sipas këshillës së mjekut.
14. A mund të bëj aktivitet fizik?
Po, por aktiviteti duhet të rifillojë gradualisht. Ushtrimet intensive dhe ngritja e peshave duhet të shmangen gjatë periudhës së rikuperimit.
15. A duhet të bëj ushtrime për dyshemenë pelvike?
Po. Pas shërimit të plotë, ushtrimet e dyshemesë pelvike mund të ndihmojnë në ruajtjen e rezultateve kirurgjikale. Ato duhet të fillohen vetëm me rekomandimin e gjinekologut ose fizioterapistit.
16. A mund të kombinohet kjo procedurë me operacione të tjera?
Po. USLS kombinohet shpesh me:
● histerektomi vaginale;
● riparim anterior (anterior colporrhaphy);
● riparim posterior (posterior colporrhaphy);
● perineoplastikë;
● procedura për trajtimin e mosmbajtjes urinare, kur është e nevojshme.
17. Kur duhet të bëj kontrollin e parë?
Kontrolli i parë zakonisht planifikohet 4–6 javë pas operacionit.
18. A do të kem nevojë për kontrolle të mëtejshme?
Po. Kontrollet periodike janë të rëndësishme për të vlerësuar shërimin, mbështetjen e organeve pelvike dhe për të zbuluar herët çdo shenjë të rikthimit të prolapsit.
19. Si mund ta ul rrezikun e rikthimit?
Rekomandohet:
● mbajtja e një peshe trupore të shëndetshme;
● trajtimi i kapsllëkut kronik;
● shmangia e ngritjes së peshave të rënda;
● trajtimi i kollës kronike;
● ushtrimet për dyshemenë pelvike sipas udhëzimit të specialistit.
20. Kur duhet të kontaktoj menjëherë mjekun?
Kërkoni ndihmë mjekësore nëse shfaqen:
● temperaturë mbi 38°C;
● gjakderdhje e bollshme;
● sekrecione me erë të pakëndshme;
● dhimbje të forta në legen ose bark;
● pamundësi për të urinuar;
● dhimbje të forta në pjesën anësore të barkut ose të shpinës;
● ënjtje ose dhimbje në këmbë;
● gulçim ose dhimbje në kraharor.
Këshilla nga Klinika Tradita, klinike gjinekologjike
Në Klinikën Tradita, çdo paciente me prolaps të organeve pelvike vlerësohet individualisht për të zgjedhur teknikën kirurgjikale më të përshtatshme. Fiksimi uterosakral është një alternativë efektive për rikthimin e mbështetjes apikale duke përdorur indet natyrale të pacientes, pa nevojën për rrjetë sintetike në shumicën e rasteve.
Për një rikuperim sa më të mirë rekomandojmë:
● ndiqni me përpikëri udhëzimet e gjinekologut;
● merrni medikamentet sipas përshkrimit;
● shmangni ngritjen e peshave për të paktën 6–8 javë;
● konsumoni një dietë të pasur me fibra dhe lëngje për të parandaluar kapsllëkun;
● ecni çdo ditë pa u sforcuar;
● mos rifilloni marrëdhëniet seksuale pa miratimin e mjekut;
● kryeni kontrollet pasuese edhe nëse ndiheni mirë.
Kujdesi pas operacionit është po aq i rëndësishëm sa vetë ndërhyrja dhe luan një rol të rëndësishëm në ruajtjen e rezultateve afatgjata.
Përmbledhje
Fiksimi uterosakral (USLS) është një nga teknikat më të përdorura për trajtimin e prolapsit apikal dhe të prolapsit të kupolës vaginale. Duke përdorur ligamentet uterosakrale si pika natyrale mbështetëse, procedura rikthen anatominë normale të legenit dhe ndihmon në përmirësimin e funksionit urinar, intestinal dhe seksual.
Rezultatet më të mira arrihen kur procedura kryhet nga kirurgë me përvojë në kirurgjinë rekonstruktive të dyshemesë pelvike, pacientja përzgjidhet me kujdes dhe respektohen rekomandimet gjatë periudhës së rikuperimit. Kontrollet periodike dhe kujdesi për dyshemenë pelvike janë thelbësore për të ruajtur suksesin afatgjatë të ndërhyrjes.
Literaturë
1. American College of Obstetricians and Gynecologists. Practice Bulletin: Pelvic Organ Prolapse. Versioni më i fundit.
2. International Urogynecological Association. Guidelines for Pelvic Organ Prolapse Surgery.
3. Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. Management of Pelvic Organ Prolapse. Green-top Guideline.
4. International Continence Society. Terminology and Surgical Management of Pelvic Organ Prolapse.
5. Berek JS. Berek & Novak’s Gynecology. 16th ed. Wolters Kluwer; 2024.
6. Hoffman BL, Schorge JO, et al. Williams Gynecology. 5th ed. McGraw-Hill; 2023.
7. Maher C, Feiner B, Baessler K, Schmid C. Surgical management of pelvic organ prolapse in women. Cochrane Database of Systematic Reviews.
8. International Urogynecological Association & International Continence Society. Joint Report on the Terminology for Female Pelvic Organ Prolapse.
Merr me shume inferomacion ne IUGA
Table of Contents