Fiksimi sakrospinoz (Sacrospinous Ligament Fixation – SSLF)

Fiksimi sakrospinoz – Trajtimi kirurgjikal për prolapsin e kupolës vaginale dhe prolapsin uterin

Hyrje

Prolapsi i organeve pelvike është një nga çrregullimet më të shpeshta gjinekologjike tek gratë, veçanërisht pas lindjeve vaginale, menopauzës dhe me rritjen e moshës. Dobësimi i muskujve, fascieve dhe ligamenteve të dyshemesë pelvike mund të çojë në zbritjen e mitrës ose, pas histerektomisë, të kupolës vaginale.

Nëse nuk trajtohet, prolapsi mund të shkaktojë ndjesi presioni në legen, fryrje vaginale, vështirësi në urinim ose defekim, parehati gjatë marrëdhënieve seksuale dhe kufizim të aktiviteteve të përditshme.

Një nga teknikat më të përdorura për rikthimin e mbështetjes së pjesës së sipërme të vaginës është fiksimi sakrospinoz (Sacrospinous Ligament Fixation – SSLF). Kjo procedurë përdor ligamentin sakrospinoz si pikë të fortë anatomike për të mbështetur kupolën vaginale ose, në raste të caktuara, qafën e mitrës gjatë procedurave që ruajnë mitrën.

SSLF është një teknikë e njohur në kirurgjinë rekonstruktive të dyshemesë pelvike dhe ofron rezultate të mira afatgjata, veçanërisht kur kombinohet me korrigjimin e defekteve të tjera të prolapsit.

Çfarë është fiksimi sakrospinoz?

Fiksimi sakrospinoz është një procedurë kirurgjikale vaginale gjatë së cilës pjesa e sipërme e vaginës (kupola vaginale) ose qafa e mitrës fiksohet në ligamentin sakrospinoz, një strukturë e fortë fibroze në legen.

Qëllimet e procedurës janë:

●          rikthimi i mbështetjes apikale të vaginës;

●          korrigjimi i prolapsit të kupolës vaginale;

●          parandalimi i rikthimit të prolapsit pas histerektomisë;

●          përmirësimi i funksionit pelvik dhe cilësisë së jetës.

Në shumicën e rasteve procedura kryhet përmes vaginës, pa prerje abdominale.

Anatomia e ligamentit sakrospinoz

Ligamenti sakrospinoz është një strukturë fibroze shumë e fortë që shtrihet:

●          nga spina iskiatike;

●          drejt sakrumit.

Ai ndodhet thellë në legen dhe përfaqëson një pikë shumë të qëndrueshme për fiksimin e kupolës vaginale.

Për shkak të afërsisë me:

●          nervin shiatik;

●          nervin pudendal;

●          enët gluteale;

●          rektumin,

procedura kërkon njohuri të avancuara të anatomisë pelvike dhe përvojë kirurgjikale.

Kur rekomandohet fiksimi sakrospinoz?

Kjo procedurë rekomandohet zakonisht në rastet e:

●          prolapsit të kupolës vaginale pas histerektomisë;

●          prolapsit uterin kur planifikohet ruajtja e mitrës në disa teknika rekonstruktive;

●          prolapsit apikal simptomatik;

●          rikthimit të prolapsit pas operacioneve të mëparshme;

●          kombinimit me histerektomi vaginale për të parandaluar prolapsin e kupolës vaginale.

Sipas udhëzimeve ndërkombëtare, sigurimi i mbështetjes apikale gjatë operacioneve për prolaps është një element kyç për uljen e rrezikut të rikthimit.

Kush është kandidate e përshtatshme?

Një paciente mund të jetë kandidate për SSLF nëse:

●          ka prolaps apikal simptomatik;

●          është në gjendje të mirë për kirurgji;

●          nuk ka kundërindikacione për ndërhyrje vaginale;

●          ka përfunduar vlerësimin gjinekologjik dhe anesteziologjik.

Vendimi merret gjithmonë individualisht, duke marrë parasysh:

●          moshën;

●          dëshirën për ruajtjen e mitrës;

●          operacionet e mëparshme;

●          shkallën e prolapsit;

●          gjendjen e përgjithshme shëndetësore.

Përgatitja para operacionit

Një përgatitje e mirë para ndërhyrjes ndihmon në uljen e komplikacioneve dhe përmirëson rezultatet kirurgjikale.

Vizita gjinekologjike

Gjatë ekzaminimit vlerësohen:

●          shkalla e prolapsit sipas sistemit POP-Q;

●          gjendja e kupolës vaginale ose mitrës;

●          prania e cistocelës;

●          prania e rektocelës;

●          funksioni urinar dhe intestinal.

Ekografia pelvike

Ekografia ndihmon në:

●          vlerësimin e organeve pelvike;

●          përjashtimin e patologjive të tjera;

●          planifikimin e ndërhyrjes kirurgjikale.

Analizat laboratorike

Zakonisht kërkohen:

●          hemogramë;

●          koagulim;

●          grup gjaku;

●          glicemi;

●          funksion renal;

●          analizë urine;

●          analiza të tjera sipas historisë mjekësore.

Vlerësimi anesteziologjik

Anestezisti vlerëson:

●          sëmundjet kronike;

●          alergjitë;

●          medikamentet që përdor pacientja;

●          historinë e mëparshme të anestezisë.

Në bazë të këtij vlerësimi zgjidhet anestezia më e përshtatshme.

Udhëzimet para operacionit

Pacientja këshillohet të:

●          respektojë agjërimin sipas udhëzimeve;

●          trajtojë çdo infeksion urinar ose vaginal përpara ndërhyrjes;

●          ndërpresë vetëm me rekomandim mjekësor medikamentet që ndikojnë në koagulim;

●          ndalojë duhanin disa javë para operacionit;

●          organizojë ndihmë në shtëpi për periudhën e rikuperimit.

Çfarë ndodh ditën e operacionit?

Në ditën e ndërhyrjes:

●          konfirmohen analizat dhe dokumentacioni;

●          vendoset një linjë intravenoze;

●          administrohen antibiotikë profilaktikë sipas protokolleve;

●          monitorohen parametrat jetësorë;

●          pacientja transferohet në sallën e operacionit.

Qëllimi i fiksimit sakrospinoz

Objektivat kryesore të procedurës janë:

●          rikthimi i mbështetjes së kupolës vaginale;

●          korrigjimi i prolapsit apikal;

●          ulja e rrezikut të rikthimit të prolapsit;

●          përmirësimi i funksionit urinar dhe intestinal;

●          përmirësimi i cilësisë së jetës.

Në shumë raste, fiksimi sakrospinoz kombinohet me procedura të tjera, si histerektomia vaginale, uteropeksia, riparimi anterior ose riparimi posterior, për të trajtuar të gjitha defektet e dyshemesë pelvike në një ndërhyrje të vetme.

Fiksimi sakrospinoz hap pas hapi

Shënim: Ky përshkrim është informues për pacientet. Teknika kirurgjikale mund të ndryshojë sipas anatomisë së pacientes, shkallës së prolapsit dhe përvojës së kirurgut.

Hapi 1 – Pozicionimi i pacientes dhe anestezia

Pas hyrjes në sallën e operacionit, pacientja vendoset në pozicion litotomik, i cili i jep kirurgut akses optimal në vaginë dhe strukturat e legenit.

Procedura kryhet zakonisht me:

●          anestezi spinale, ose

●          anestezi të përgjithshme.

Pasi anestezia ka bërë efekt:

●          dezinfektohet fusha operative;

●          vendosen fushat sterile;

●          kryhet kontrolli përfundimtar i sigurisë sipas protokolleve kirurgjikale.

Në shumicën e rasteve vendoset edhe një kateter urinar, për të mbajtur fshikëzën bosh gjatë ndërhyrjes dhe për të monitoruar funksionin urinar pas operacionit.

Hapi 2 – Ekspozimi i kupolës vaginale

Kirurgu ekspozon pjesën e sipërme të vaginës (kupolën vaginale) ose qafën e mitrës, nëse procedura kryhet si pjesë e një operacioni që ruan mitrën.

Në këtë fazë:

●          identifikohen strukturat anatomike;

●          kontrollohen defektet e tjera të dyshemesë pelvike;

●          përgatitet fusha për fiksimin e kupolës.

Nëse procedura kombinohet me histerektomi vaginale, kjo fazë kryhet pasi mitra është hequr.

Hapi 3 – Identifikimi i ligamentit sakrospinoz

Ky është një nga hapat më të rëndësishëm të procedurës.

Kirurgu arrin në hapësirën pararektale dhe identifikon ligamentin sakrospinoz, zakonisht në anën e djathtë të legenit, megjithëse në raste të veçanta mund të përdoret edhe ana e majtë.

Ligamenti zgjidhet sepse:

●          është shumë i fortë;

●          ofron mbështetje të qëndrueshme;

●          lejon rikthimin e kupolës vaginale në një pozicion anatomik.

Në këtë fazë kërkohet kujdes maksimal për të shmangur dëmtimin e nervave dhe enëve të gjakut që ndodhen pranë ligamentit.

Hapi 4 – Vendosja e qepjeve në ligament

Pasi identifikohet ligamenti, kirurgu vendos një ose më shumë qepje kirurgjikale të forta në pjesën mediale të tij.

Qepjet vendosen në mënyrë që:

●          të sigurojnë mbështetje të fortë;

●          të shmangin dëmtimin e nervit pudendal dhe enëve gluteale;

●          të krijojnë një pikë të qëndrueshme fiksimi.

Në disa qendra përdoren instrumente të posaçme për vendosjen e qepjeve, të cilat rrisin saktësinë e procedurës.

Hapi 5 – Fiksimi i kupolës vaginale

Qepjet e vendosura në ligament lidhen me kupolën vaginale ose me qafën e mitrës (nëse mitra ruhet).

Ky është hapi që:

●          rikthen mbështetjen apikale;

●          eliminon prolapsin;

●          stabilizon pjesën e sipërme të vaginës.

Kupola vendoset pa tension të tepërt, në mënyrë që të ruhet anatomia normale dhe të shmanget parehatia gjatë aktiviteteve të përditshme ose marrëdhënieve seksuale.

Hapi 6 – Vlerësimi i pozicionit anatomik

Pasi kupola fiksohet, kirurgu kontrollon:

●          simetrinë e vaginës;

●          mbështetjen apikale;

●          mungesën e tensionit të tepërt;

●          korrigjimin e prolapsit.

Nëse është e nevojshme, bëhen rregullime të vogla për të optimizuar rezultatin kirurgjikal.

Hapi 7 – Riparimi i defekteve të tjera pelvike

Nëse pacientja ka edhe:

●          cistocelë;

●          rektocelë;

●          enterocelë;

●          relaksim të perineumit,

ato mund të korrigjohen gjatë të njëjtit operacion.

Trajtimi i të gjitha defekteve në një ndërhyrje të vetme ul nevojën për operacione të mëvonshme.

Hapi 8 – Kontrolli i hemostazës

Para mbylljes së plagës, kirurgu kontrollon me kujdes:

●          çdo pikë gjakderdhjeje;

●          integritetin e indeve;

●          stabilitetin e qepjeve.

Nëse është e nevojshme, kryhet hemostazë shtesë për të parandaluar formimin e hematomave.

Hapi 9 – Mbyllja e plagës

Pas përfundimit të procedurës:

●          mukoza vaginale mbyllet me qepje të absorbueshme;

●          pastrohet fusha operative;

●          hiqen instrumentet kirurgjikale.

Qepjet treten vetë gjatë javëve në vijim dhe zakonisht nuk kërkojnë heqje.

Hapi 10 – Përfundimi i operacionit

Në fund të ndërhyrjes, pacientja transferohet në dhomën e rikuperimit.

Monitorohen:

●          tensioni arterial;

●          pulsi;

●          frymëmarrja;

●          niveli i oksigjenit;

●          gjakderdhja vaginale;

●          funksioni urinar;

●          intensiteti i dhimbjes.

Në shumicën e rasteve, procedura zgjat 60–120 minuta, në varësi të kompleksitetit dhe ndërhyrjeve të tjera të kryera njëkohësisht.

A ndikon fiksimi sakrospinoz në anatominë e vaginës?

Pas procedurës, kupola vaginale mbështetet në ligamentin sakrospinoz, gjë që mund të ndryshojë lehtë drejtimin anatomik të vaginës. Në shumicën e grave kjo nuk shkakton probleme funksionale dhe nuk ndikon në cilësinë e jetës seksuale pas rikuperimit të plotë.

Qëllimi i kirurgut është të arrijë një ekuilibër midis mbështetjes së fortë të organeve pelvike dhe ruajtjes së funksionit normal të vaginës.

Shkalla e suksesit

Studimet afatgjata tregojnë se fiksimi sakrospinoz ka një shkallë të lartë suksesi në trajtimin e prolapsit apikal dhe përmirëson ndjeshëm simptomat tek shumica e pacienteve. Megjithatë, si çdo procedurë rekonstruktive, ekziston një rrezik i vogël i rikthimit të prolapsit ose zhvillimit të prolapsit në një ndarje tjetër të dyshemesë pelvike, prandaj kontrollet periodike mbeten të rëndësishme.

Çfarë ndodh menjëherë pas operacionit?

Pas përfundimit të fiksimit sakrospinoz, pacientja transferohet në dhomën e rikuperimit, ku monitorohet nga ekipi mjekësor derisa të stabilizohet plotësisht.

Gjatë orëve të para kontrollohen:

●          tensioni arterial;

●          pulsi;

●          frymëmarrja;

●          temperatura;

●          niveli i oksigjenit në gjak;

●          gjakderdhja vaginale;

●          niveli i dhimbjes;

●          funksioni urinar.

Në shumicën e rasteve pacientja fillon të ecë me ndihmën e personelit shëndetësor brenda 12–24 orëve, pasi mobilizimi i hershëm ul rrezikun e trombozës dhe ndihmon rikuperimin.

Kateteri urinar

Nëse gjatë operacionit është vendosur kateter urinar, ai zakonisht hiqet pas 12–24 orësh, pasi të jetë vlerësuar funksioni normal i fshikëzës.

Pas heqjes së kateterit monitorohen:

●          urinimi spontan;

●          zbrazja e plotë e fshikëzës;

●          mungesa e retencionit urinar.

Në disa raste, sidomos pas ndërhyrjeve të kombinuara, mund të nevojitet monitorim më i gjatë.

Sa zgjat qëndrimi në spital?

Shumica e pacienteve qëndrojnë në spital 1–3 ditë, në varësi të:

●          gjendjes së përgjithshme;

●          kompleksitetit të ndërhyrjes;

●          procedurave të tjera të kryera gjatë të njëjtit operacion;

●          pranisë së komplikacioneve.

Dalja nga spitali bëhet kur:

●          pacientja ecën pa vështirësi;

●          urinimi është normal;

●          gjakderdhja është minimale;

●          dhimbja kontrollohet me medikamente orale;

●          parametrat jetësorë janë të qëndrueshëm.

Rikuperimi javë pas jave

Java e parë

Gjatë javës së parë mund të shfaqen:

●          lodhje;

●          sekrecione ose njolla të lehta gjaku;

●          ndjesi tërheqjeje në legen;

●          dhimbje në vithe ose në pjesën e pasme të legenit, veçanërisht në anën ku është kryer fiksimi.

Kjo dhimbje lidhet me afërsinë e ligamentit sakrospinoz me strukturat nervore dhe, në shumicën e rasteve, përmirësohet gradualisht.

Rekomandohet:

●          pushim relativ;

●          ecje të shkurtra disa herë në ditë;

●          hidratim i mirë;

●          dietë e pasur me fibra për të shmangur kapsllëkun.

Java e dytë

Shumica e pacienteve raportojnë:

●          ulje të dhimbjes;

●          pakësim të sekrecioneve;

●          përmirësim të energjisë.

Megjithatë, ende duhet të shmangen:

●          ngritja e peshave;

●          aktiviteti fizik intensiv;

●          marrëdhëniet seksuale.

Java e tretë deri në të gjashtën

Procesi i shërimit vazhdon.

Shumica e grave:

●          rikthehen gradualisht në aktivitetet e zakonshme;

●          rifillojnë punën sedentare;

●          ndihen dukshëm më mirë.

Kontrolli gjinekologjik zakonisht kryhet rreth 6 javë pas operacionit.

Çfarë duhet të shmangni?

Për 6–8 javë rekomandohet të shmangen:

●          ngritja e peshave mbi 5–10 kg;

●          aktiviteti fizik intensiv;

●          marrëdhëniet seksuale;

●          tamponët vaginalë;

●          larjet vaginale pa rekomandim mjekësor;

●          kapsllëku dhe sforcimi gjatë jashtëqitjes.

Këto masa ndihmojnë në mbrojtjen e qepjeve dhe në uljen e rrezikut të rikthimit të prolapsit.

Përfitimet e fiksimit sakrospinoz

Kjo procedurë ofron disa avantazhe të rëndësishme:

●          rikthen mbështetjen apikale të vaginës;

●          korrigjon prolapsin e kupolës vaginale;

●          mund të përdoret edhe në procedurat që ruajnë mitrën;

●          kryhet përmes vaginës, pa prerje abdominale;

●          ka kohë relativisht të shkurtër rikuperimi;

●          mund të kombinohet me riparimin anterior, posterior ose histerektominë vaginale;

●          përmirëson ndjeshëm cilësinë e jetës dhe simptomat e prolapsit.

Në pacientet e përzgjedhura mirë, rezultatet afatgjata janë shumë të mira.

Komplikacionet e mundshme

Megjithëse konsiderohet një procedurë e sigurt, si çdo ndërhyrje kirurgjikale, edhe fiksimi sakrospinoz mund të shoqërohet me komplikacione.

Gjakderdhja

Një sasi e vogël gjakderdhjeje është normale. Në raste të rralla mund të ndodhë hemorragji që kërkon trajtim shtesë.

Infeksioni

Infeksioni mund të prekë:

●          plagën vaginale;

●          traktin urinar;

●          legenin.

Shenjat përfshijnë:

●          temperaturë;

●          sekrecione me erë të rëndë;

●          dhimbje në rritje.

Dhimbja në vithe

Një nga komplikacionet më karakteristike të kësaj procedure është dhimbja në vithe ose në pjesën e pasme të legenit, për shkak të afërsisë së ligamentit sakrospinoz me nervat pelvikë.

Në shumicën e rasteve:

●          është e përkohshme;

●          përmirësohet brenda disa javësh;

●          kontrollohet me medikamente kundër dhimbjes.

Nëse dhimbja është e fortë ose zgjat, duhet rivlerësim nga kirurgu.

Dëmtimi i nervave ose enëve të gjakut

Ky është një komplikacion i rrallë, por i njohur, për shkak të afërsisë së ligamentit me:

●          nervin pudendal;

●          nervin shiatik;

●          enët gluteale.

Njohja e mirë e anatomisë dhe përvoja kirurgjikale janë thelbësore për minimizimin e këtij rreziku.

Prolapsi i ndarjeve të tjera

Pas korrigjimit të prolapsit apikal, me kalimin e kohës mund të zhvillohet prolaps në murin anterior ose posterior të vaginës. Për këtë arsye, gjatë operacionit vlerësohen dhe, kur është e nevojshme, trajtohen edhe defektet e tjera të dyshemesë pelvike.

Rikthimi i prolapsit

Asnjë procedurë kirurgjikale nuk eliminon plotësisht rrezikun e rikthimit. Faktorët që e rrisin këtë rrezik përfshijnë:

●          obezitetin;

●          kapsllëkun kronik;

●          kollën kronike;

●          ngritjen e vazhdueshme të peshave;

●          dobësinë e indit lidhor.

Kur duhet të kontaktoni menjëherë gjinekologun?

Kontaktoni menjëherë mjekun nëse shfaqen:

●          temperaturë mbi 38°C;

●          gjakderdhje e bollshme;

●          sekrecione me erë të pakëndshme;

●          dhimbje shumë të forta në legen ose vithe që nuk qetësohen me medikamente;

●          pamundësi për të urinuar;

●          ënjtje ose dhimbje në këmbë;

●          gulçim ose dhimbje në kraharor.

Këto simptoma mund të tregojnë komplikacione që kërkojnë vlerësim të menjëhershëm.

Si mund të ruhet rezultati i operacionit?

Për të mbrojtur rezultatin afatgjatë rekomandohet:

●          ruajtja e një peshe trupore të shëndetshme;

●          trajtimi i kapsllëkut kronik;

●          kontrolli i kollës kronike;

●          shmangia e ngritjes së peshave të rënda;

●          ushtrime për dyshemenë pelvike sipas këshillës së gjinekologut ose fizioterapistit;

●          kontrolle gjinekologjike periodike.

Pyetjet më të shpeshta (FAQ)

1. Çfarë është fiksimi sakrospinoz?

Fiksimi sakrospinoz është një procedurë kirurgjikale rekonstruktive që përdoret për të trajtuar prolapsin e kupolës vaginale ose prolapsin apikal. Gjatë ndërhyrjes, kupola vaginale ose qafa e mitrës fiksohet në ligamentin sakrospinoz për të rikthyer mbështetjen normale të organeve pelvike.

2. Kur rekomandohet kjo procedurë?

Rekomandohet në rastet e:

●          prolapsit të kupolës vaginale pas histerektomisë;

●          prolapsit apikal simptomatik;

●          prolapsit uterin në raste të përzgjedhura;

●          parandalimit të prolapsit të kupolës gjatë histerektomisë vaginale.

3. A është një operacion i madh?

Jo. Procedura kryhet zakonisht përmes vaginës, pa prerje abdominale, dhe konsiderohet një ndërhyrje rekonstruktive me invazivitet mesatar.

4. Sa zgjat operacioni?

Në shumicën e rasteve zgjat 60–120 minuta, në varësi të kompleksitetit të rastit dhe procedurave të tjera të kryera njëkohësisht.

5. Sa ditë qëndrohet në spital?

Shumica e pacienteve qëndrojnë 1–3 ditë, nëse rikuperimi është normal.

6. A është normale gjakderdhja pas operacionit?

Po. Një gjakderdhje ose sekrecion i lehtë vaginal është normal gjatë ditëve ose javëve të para. Gjakderdhja e bollshme kërkon vlerësim të menjëhershëm mjekësor.

7. Kur mund të eci?

Ecja rekomandohet brenda ditës së parë pas operacionit, pasi ndihmon në uljen e rrezikut të trombozës dhe përshpejton rikuperimin.

8. Kur mund të bëj dush?

Dushi zakonisht lejohet sipas udhëzimeve të kirurgut. Duhet të shmangni vaskën, pishinën dhe detin derisa plaga vaginale të jetë shëruar plotësisht.

9. Kur mund të rifilloj marrëdhëniet seksuale?

Në përgjithësi rekomandohet të pritet 6–8 javë, ose derisa gjinekologu të konfirmojë shërimin e plotë.

10. A do të ndryshojë forma e vaginës?

Kupola vaginale fiksohet në ligamentin sakrospinoz, ndaj mund të ketë një ndryshim të lehtë në orientimin anatomik të vaginës. Në shumicën e rasteve kjo nuk ndikon në funksionin seksual ose në aktivitetet e përditshme.

11. A mund të kem dhimbje në vithe?

Po. Disa paciente përjetojnë dhimbje në vithe ose në pjesën e pasme të legenit, zakonisht në anën ku është kryer fiksimi. Kjo është zakonisht e përkohshme dhe përmirësohet brenda disa javësh.

12. A mund të rikthehet prolapsi?

Po. Edhe pse procedura ka shkallë të lartë suksesi, ekziston një rrezik i vogël i rikthimit të prolapsit ose i zhvillimit të prolapsit në një ndarje tjetër të dyshemesë pelvike.

13. Kur mund të rikthehem në punë?

Punët sedentare zakonisht mund të rifillohen pas 2–4 javësh, ndërsa aktivitetet që kërkojnë sforcim fizik zakonisht pas 6–8 javësh, sipas rekomandimit të mjekut.

14. A mund të bëj aktivitet fizik?

Po, por aktiviteti duhet të rifillojë gradualisht. Ushtrimet intensive dhe ngritja e peshave duhet të shmangen gjatë periudhës së rikuperimit.

15. A duhet të bëj ushtrime për dyshemenë pelvike?

Po. Pas shërimit të plotë, ushtrimet për dyshemenë pelvike mund të ndihmojnë në ruajtjen e rezultateve kirurgjikale. Fillimi i tyre duhet të bëhet vetëm me miratimin e gjinekologut ose fizioterapistit.

16. A mund të kombinohet kjo procedurë me operacione të tjera?

Po. Fiksimi sakrospinoz kombinohet shpesh me:

●          histerektomi vaginale;

●          uteropeksi;

●          riparim anterior (anterior colporrhaphy);

●          riparim posterior (posterior colporrhaphy).

Kjo mundëson trajtimin e plotë të prolapsit të organeve pelvike në një ndërhyrje të vetme.

17. Kur duhet të bëj kontrollin e parë?

Kontrolli i parë zakonisht planifikohet 4–6 javë pas operacionit.

18. A do të kem nevojë për kontrolle të mëtejshme?

Po. Kontrollet periodike janë të rëndësishme për të vlerësuar shërimin, mbështetjen e organeve pelvike dhe për të identifikuar herët çdo shenjë të rikthimit të prolapsit.

19. Çfarë mund të bëj për të ulur rrezikun e rikthimit?

Rekomandohet:

●          mbajtja e një peshe trupore normale;

●          trajtimi i kapsllëkut kronik;

●          shmangia e ngritjes së peshave;

●          kontrolli i kollës kronike;

●          ushtrimet e dyshemesë pelvike sipas udhëzimit të specialistit.

20. Kur duhet të kontaktoj menjëherë mjekun?

Kërkoni ndihmë mjekësore nëse shfaqen:

●          temperaturë mbi 38°C;

●          gjakderdhje e bollshme;

●          sekrecione me erë të pakëndshme;

●          dhimbje shumë të forta në legen ose vithe;

●          pamundësi për të urinuar;

●          ënjtje ose dhimbje në këmbë;

●          gulçim ose dhimbje në kraharor.

Këshilla nga Klinika Tradita – klinike gjinekollogjike Durres

Në Klinikën Tradita, trajtimi i prolapsit të organeve pelvike planifikohet në mënyrë individuale për çdo paciente. Fiksimi sakrospinoz rekomandohet vetëm pas një vlerësimi të plotë klinik, duke marrë parasysh shkallën e prolapsit, simptomat, moshën, dëshirën për ruajtjen e mitrës dhe gjendjen e përgjithshme shëndetësore.

Për një rikuperim sa më të mirë rekomandojmë:

●          ndiqni me përpikëri udhëzimet e gjinekologut;

●          merrni medikamentet sipas përshkrimit;

●          shmangni ngritjen e peshave për të paktën 6–8 javë;

●          konsumoni një dietë të pasur me fibra dhe lëngje për të parandaluar kapsllëkun;

●          ecni çdo ditë pa u sforcuar;

●          mos rifilloni marrëdhëniet seksuale pa miratimin e mjekut;

●          kryeni kontrollet pasuese edhe nëse ndiheni mirë.

Kujdesi pas operacionit është po aq i rëndësishëm sa vetë ndërhyrja dhe ndihmon në ruajtjen e rezultateve afatgjata.

Përmbledhje

Fiksimi sakrospinoz është një nga procedurat më të përdorura dhe më efektive për trajtimin e prolapsit apikal dhe prolapsit të kupolës vaginale. Duke përdorur ligamentin sakrospinoz si pikë mbështetëse, kjo teknikë rikthen anatominë normale të legenit dhe përmirëson ndjeshëm cilësinë e jetës së pacienteve.

Kur kombinohet me korrigjimin e defekteve të tjera të dyshemesë pelvike, si cistocela ose rektocele, procedura ofron një trajtim gjithëpërfshirës me rezultate të mira afatgjata. Suksesi varet nga përzgjedhja e duhur e pacientes, përvoja e kirurgut dhe respektimi i rekomandimeve gjatë rikuperimit.

Literaturë

1.         American College of Obstetricians and Gynecologists. Practice Bulletin: Pelvic Organ Prolapse. Versioni më i fundit.

2.         International Urogynecological Association. Guidelines for Pelvic Organ Prolapse Surgery.

3.         Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. Management of Pelvic Organ Prolapse. Green-top Guideline.

4.         International Continence Society. Terminology and Surgical Management of Pelvic Organ Prolapse.

5.         Berek JS. Berek & Novak’s Gynecology. 16th ed. Wolters Kluwer; 2024.

6.         Hoffman BL, Schorge JO, et al. Williams Gynecology. 5th ed. McGraw-Hill; 2023.

7.         Maher C, Feiner B, Baessler K, Schmid C. Surgical management of pelvic organ prolapse in women. Cochrane Database of Systematic Reviews.

8.         Barber MD, Maher C. Pelvic organ prolapse. The Lancet.

Informacion profesional merrni ne ACOG