Uteropeksia vaginale hap pas hapi

Pershkrimi i teknikes operatore

Si realizohet ndërhyrja për ruajtjen e mitrës në trajtimin e prolapsit uterin?

Hyrje

Prolapsi uterin është një nga çrregullimet më të shpeshta të dyshemesë pelvike tek gratë, veçanërisht pas lindjeve vaginale, menopauzës dhe me kalimin e moshës. Dobësimi i ligamenteve dhe muskujve që mbështesin mitrën, pra dobesimi i sistemit fiksues te organeve genitale femerore, bën që ajo të zbresë gradualisht drejt vaginës, duke shkaktuar simptoma si ndjesi peshe, fryrje vaginale, vështirësi në urinim ose defekim dhe ulje të cilësisë së jetës.

Për shumë vite, trajtimi standard ishte histerektomia (heqja e mitrës). Megjithatë, zhvillimi i kirurgjisë rekonstruktive pelvike ka bërë të mundur ruajtjen e mitrës në shumë raste përmes një procedure të quajtur uteropeksi vaginale.

Kjo teknikë rikthen mitrën në pozicionin e saj anatomik pa qenë e nevojshme heqja e saj. Për shumë gra, kjo është një alternativë moderne, efektive dhe më pak invazive, e cila ruan integritetin anatomik të legenit dhe, në rastet e përzgjedhura, edhe fertilitetin.

Në këtë artikull do të shpjegojmë hap pas hapi se si realizohet uteropeksia vaginale, cilat janë përfitimet, rreziqet dhe si zhvillohet rikuperimi pas operacionit.

Çfarë është uteropeksia vaginale?

Uteropeksia vaginale është një procedurë kirurgjikale rekonstruktive që synon ngritjen dhe fiksimin e mitrës në pozicionin e saj normal, pa e hequr atë.

Në vend që mitra të hiqet, kirurgu përdor ligamentet natyrale të legenit ose materiale sintetike të posaçme (në raste të përzgjedhura) për të krijuar një mbështetje të re dhe të qëndrueshme.

Qëllimi kryesor është:

●          rikthimi i anatomisë normale të legenit;

●          eliminimi i simptomave të prolapsit;

●          ruajtja e mitrës;

●          përmirësimi i cilësisë së jetës;

●          ulja e rrezikut të rikthimit të prolapsit.

Kjo procedurë është pjesë e kirurgjisë moderne të dyshemesë pelvike dhe kryhet nga gjinekologë vaginaliste me eksperiencë në kirurgjinë rekonstruktive.

Kur rekomandohet uteropeksia vaginale?

Jo çdo prolaps kërkon operacion.

Në fazat e hershme mund të rekomandohen:

●          ushtrimet e dyshemesë pelvike;

●          pesari vaginal;

●          trajtimi hormonal lokal (kur është i përshtatshëm).

Ndërhyrja kirurgjikale merret në konsideratë kur prolapsi:

●          është i stadit II, III ose IV;

●          shkakton simptoma të rëndësishme;

●          pengon aktivitetet e përditshme;

●          shkakton vështirësi në urinim ose defekim;

●          nuk përmirësohet me trajtim konservativ.

Uteropeksia është veçanërisht e përshtatshme për gratë që dëshirojnë të ruajnë mitrën dhe nuk kanë patologji që kërkojnë histerektomi.

Uteropeksia vaginale, Kush është kandidate e përshtatshme?

Pacientja ideale është ajo që:

●          ka prolaps uterin simptomatik;

●          dëshiron të ruajë mitrën;

●          nuk ka kancer të mitrës ose qafës së mitrës;

●          nuk ka gjakderdhje uterine të pashpjeguar;

●          ka rezultate normale të ekzaminimeve gjinekologjike;

●          është në gjendje të mirë për të përballuar ndërhyrjen kirurgjikale.

Vendimi merret gjithmonë pas një vlerësimi të plotë klinik dhe diskutimit me gjinekologun, duke marrë parasysh moshën, dëshirën për shtatzëni, sëmundjet shoqëruese dhe shkallën e prolapsit.

Uteropeksia vaginale, Përgatitja para operacionit

Një përgatitje e mirë është thelbësore për suksesin e ndërhyrjes.

Para operacionit zakonisht kryhen:

Vizita gjinekologjike

Mjeku vlerëson:

●          shkallën e prolapsit;

●          gjendjen e vaginës;

●          mbështetjen e organeve pelvike;

●          praninë e prolapsit të fshikëzës ose rektumit.

Ekografia gjinekologjike

Përdoret për të përjashtuar patologji të mitrës dhe vezoreve dhe për të planifikuar ndërhyrjen.

Analizat laboratorike

Zakonisht përfshijnë:

●          hemogramën;

●          koagulimin;

●          grupin e gjakut;

●          gliceminë;

●          funksionin renal;

●          analizën e urinës;

●          analiza të tjera sipas gjendjes së pacientes.

etj

Vlerësimi anesteziologjik

Anestezisti shqyrton historinë mjekësore, alergjitë, medikamentet që përdor pacientja dhe zgjedh llojin më të përshtatshëm të anestezisë.

Përgatitja para ndërhyrjes

Pacientja këshillohet të:

●          mos konsumojë ushqim ose lëngje sipas udhëzimeve të anestezistit;

●          ndërpresë disa medikamente, si holluesit e gjakut, vetëm me rekomandim mjekësor;

●          trajtojë paraprakisht çdo infeksion urinar ose vaginal;

●          informojë ekipin mjekësor për çdo sëmundje kronike ose alergji.

Çfarë ndodh ditën e operacionit?

Pas pranimit në spital:

●          kontrollohen analizat dhe dokumentacioni;

●          vendoset një linjë intravenoze për administrimin e lëngjeve dhe medikamenteve;

●          në shumicën e rasteve jepen antibiotikë profilaktikë për të ulur rrezikun e infeksionit;

●          pacientja transferohet në sallën e operacionit, ku monitorohen vazhdimisht tensioni arterial, pulsi, frymëmarrja dhe oksigjenimi.

Ndërhyrja kryhet zakonisht nën anestezi spinale ose të përgjithshme, në varësi të karakteristikave të pacientes dhe kompleksitetit të procedurës.

Procedura kirurgjikale e shpjeguar hap pas hapi

Shënim: Teknika kirurgjikale mund të ndryshojë sipas përvojës së kirurgut dhe anatomisë së pacientes. Përshkrimi më poshtë paraqet hapat e përgjithshëm të një uteropeksie vaginale për qëllime informuese.

Hapi 1 – Pozicionimi i pacientes dhe anestezia

Pas hyrjes në sallën e operacionit, pacientja vendoset në pozicionin litotomik, i cili lejon akses optimal në zonën vaginale.

Pasi anestezia ka bërë efekt, ekipi kirurgjikal:

●          dezinfekton fushën operative me solucion antiseptik;

●          vendos fushat sterile;

●          kryen kontrollin përfundimtar të identitetit të pacientes dhe procedurës sipas protokolleve të sigurisë.

Në shumicën e rasteve vendoset edhe një kateter urinar, i cili:

●          mban fshikëzën bosh gjatë operacionit;

●          zvogëlon rrezikun e dëmtimit të saj;

●          lehtëson monitorimin e urinës gjatë ndërhyrjes.

Hapi 2 – Ekzaminimi kirurgjikal

Para fillimit të procedurës, kirurgu rivlerëson:

●          shkallën e prolapsit;

●          pozicionin e mitrës;

●          prolapsin e murit anterior të vaginës (cistocele);

●          prolapsin e murit posterior (rektocele);

●          gjendjen e qafës së mitrës;

●          integritetin e indeve mbështetëse.

Ky vlerësim ndihmon në përcaktimin e teknikës më të përshtatshme për secilën paciente.

Hapi 3 – Hapja e murit vaginal

Kirurgu kryen një prerje të vogël në murin vaginal posterior për të arritur strukturat që mbështesin mitrën.

Diseksioni kryhet me shumë kujdes për të:

●          shmangur dëmtimin e fshikëzës urinare;

●          mbrojtur ureterët;

●          ruajtur enët e gjakut;

●          minimizuar gjakderdhjen.

Kjo fazë kërkon njohuri të detajuara të anatomisë së legenit dhe është një nga momentet më delikate të procedurës.

Hapi 4 – Identifikimi i ligamenteve mbështetëse

Pasi ekspozohen strukturat anatomike, kirurgu identifikon ligamentet që do të përdoren për të rikthyer mbështetjen e mitrës.

Në varësi të teknikës kirurgjikale, mund të përdoren:

●          ligamentet uterosakrale;

●          ligamentet sakrospinoze;

●          struktura të tjera mbështetëse të dyshemesë pelvike.

Qëllimi është të krijohet një mbështetje e fortë dhe anatomikisht korrekte për mitrën.

Hapi 5 – Ngritja e mitrës

Ky është momenti kryesor i operacionit.

Mitra ngrihet gradualisht nga pozicioni i saj i zbritur dhe rikthehet në vendndodhjen normale anatomike.

Kirurgu kontrollon vazhdimisht që:

●          mitra të mos vendoset nën tension të tepërt;

●          të ruhet pozicioni fiziologjik;

●          të mos krijohen shtrembërime të strukturave përreth.

Vendosja e saktë është thelbësore për suksesin afatgjatë të ndërhyrjes.

Hapi 6 – Fiksimi i mitrës

Pas ngritjes së mitrës, ajo fiksohet në strukturat mbështetëse të legenit duke përdorur qepje kirurgjikale të posaçme.

Qëllimi i këtij fiksimi është:

●          të parandalojë rënien e përsëritur të mitrës;

●          të ruajë funksionin normal të organeve pelvike;

●          të sigurojë stabilitet afatgjatë.

Qepjet vendosen me kujdes për të shmangur dëmtimin e nervave dhe enëve të gjakut.

Në shumicën e rasteve përdoren materiale kirurgjikale moderne me biokompatibilitet të lartë.

Hapi 7 – Kontrolli i organeve fqinje

Përpara mbylljes së plagës, kirurgu kontrollon:

●          pozicionin e fshikëzës urinare;

●          uretrën;

●          rektumin;

●          mitrën;

●          vaginën.

Ky kontroll siguron që:

●          nuk ka dëmtime aksidentale;

●          nuk ka tension të tepërt mbi qepjet;

●          anatomia pelvike është rikthyer në mënyrë korrekte.

Në disa raste mund të kryhet edhe cistoskopia për të verifikuar integritetin e traktit urinar, nëse konsiderohet e nevojshme.

Hapi 8 – Riparimi i prolapseve të tjera (nëse janë të pranishme)

Shumë paciente me prolaps uterin kanë edhe:

●          cistocele;

●          rektocele;

●          relaksim të perineumit.

Në këto raste, gjatë të njëjtit operacion mund të kryhen procedura shtesë për korrigjimin e këtyre çrregullimeve, duke shmangur nevojën për një ndërhyrje të dytë.

Ky trajtim i kombinuar ndihmon në përmirësimin e funksionit urinar, intestinal dhe seksual.

Hapi 9 – Mbyllja e plagës kirurgjikale

Pas përfundimit të të gjitha korrigjimeve:

●          kontrollohet hemostaza (ndalimi i gjakderdhjes);

●          indet rikthehen në pozicionin e tyre anatomik;

●          mukoza vaginale mbyllet me qepje të absorbueshme.

Këto qepje treten vetë me kalimin e kohës dhe zakonisht nuk kanë nevojë të hiqen.

Hapi 10 – Përfundimi i operacionit

Para përfundimit të ndërhyrjes:

●          kryhet kontrolli përfundimtar i gjakderdhjes;

●          hiqen instrumentet kirurgjikale;

●          pastrohet fusha operative;

●          pacientja transferohet në dhomën e rikuperimit.

Në këtë fazë monitorohen:

●          tensioni arterial;

●          pulsi;

●          frymëmarrja;

●          niveli i oksigjenit;

●          dhimbja;

●          gjendja e përgjithshme.

Në shumicën e rasteve, operacioni zgjat 60–120 minuta, në varësi të kompleksitetit dhe nëse kryhen procedura të tjera shtesë.

Sa është shkalla e suksesit?

Studimet tregojnë se uteropeksia vaginale ofron rezultate shumë të mira, me përmirësim të simptomave dhe cilësisë së jetës tek shumica e pacienteve të përzgjedhura në mënyrë të përshtatshme. Suksesi afatgjatë varet nga:

●          shkalla e prolapsit;

●          teknika kirurgjikale e përdorur;

●          përvoja e ekipit kirurgjikal;

●          respektimi i udhëzimeve gjatë rikuperimit.

Rikuperimi, përfitimet dhe komplikacionet

Uteropeksia vaginale, Çfarë ndodh menjëherë pas operacionit?

Pas përfundimit të uteropeksisë vaginale, pacientja transferohet në dhomën e rikuperimit, ku monitorohet nga stafi mjekësor deri në stabilizimin e plotë.

Gjatë orëve të para kontrollohen vazhdimisht:

●          tensioni arterial;

●          pulsi;

●          frymëmarrja;

●          temperatura trupore;

●          niveli i oksigjenit në gjak;

●          sasia e urinës;

●          intensiteti i dhimbjes;

●          gjakderdhja vaginale.

Në shumicën e rasteve, pacientja fillon të ngrihet dhe të ecë me ndihmën e personelit shëndetësor brenda 12–24 orëve, pasi mobilizimi i hershëm ul rrezikun e trombozës venoze dhe përshpejton rikuperimin.

Sa zgjat qëndrimi në spital?

Kohëzgjatja e hospitalizimit varet nga:

●          gjendja e përgjithshme e pacientes;

●          lloji i ndërhyrjes së kryer;

●          prania e procedurave shtesë;

●          sëmundjet shoqëruese.

Në shumicën e rasteve:

●          pacientja qëndron 1–2 ditë në spital;

●          në ndërhyrje më komplekse mund të nevojiten 2–3 ditë.

Dalja nga spitali bëhet vetëm pasi pacientja:

●          urinon normalisht;

●          ecën pa vështirësi;

●          nuk ka gjakderdhje të rëndësishme;

●          ka parametra jetësorë të qëndrueshëm;

●          është informuar për kujdesin në shtëpi.

Rikuperimi javë pas jave

Java e parë

Gjatë ditëve të para është normale të shfaqen:

●          lodhje;

●          gjakderdhje e lehtë ose sekrecione me ngjyrë rozë;

●          dhimbje të lehta në legen;

●          ndjesi tërheqjeje në vaginë.

Pacientja duhet:

●          të pushojë;

●          të ecë disa herë në ditë;

●          të pijë shumë ujë;

●          të shmangë kapsllëkun.

Java e dytë

Shumica e pacienteve ndihen dukshëm më mirë.

Në këtë periudhë:

●          dhimbjet zvogëlohen;

●          sekrecionet pakësohen;

●          energjia fillon të rikthehet.

Megjithatë, ende nuk rekomandohen:

●          ngritja e peshave;

●          aktiviteti fizik intensiv;

●          marrëdhëniet seksuale.

Java e tretë deri në të gjashtën

Indet vazhdojnë procesin e shërimit.

Shumica e grave:

●          ecin normalisht;

●          kryejnë aktivitetet e përditshme;

●          ndihen pa dhimbje.

Në fund të javës së gjashtë

zakonisht kryhet kontrolli gjinekologjik për të vlerësuar shërimin dhe për të përcaktuar nëse mund të rifillohen aktivitetet normale.

Çfarë duhet shmangur gjatë rikuperimit?

Për të mbrojtur rezultatin kirurgjikal, rekomandohet të shmangen për 6–8 javë:

●          ngritja e peshave mbi 5–10 kg;

●          aktiviteti fizik intensiv;

●          marrëdhëniet seksuale;

●          përdorimi i tamponëve vaginalë;

●          larjet vaginale pa rekomandim mjekësor;

●          kapsllëku dhe sforcimi gjatë defekimit.

Respektimi i këtyre udhëzimeve ndihmon në uljen e rrezikut të rikthimit të prolapsit.

Përfitimet e uteropeksisë vaginale

Një nga avantazhet kryesore të kësaj procedure është ruajtja e mitrës, gjë që për shumë gra ka rëndësi anatomike, funksionale dhe psikologjike.

Përfitimet përfshijnë:

●          ruajtjen e mitrës;

●          korrigjimin e prolapsit;

●          përmirësimin e cilësisë së jetës;

●          reduktimin e ndjesisë së rëndesës në legen;

●          përmirësimin e funksionit urinar;

●          përmirësimin e funksionit intestinal;

●          rikthimin e anatomisë normale pelvike;

●          më pak humbje gjaku krahasuar me disa procedura të tjera;

●          kohë më të shkurtër hospitalizimi;

●          rikuperim relativisht të shpejtë.

Në pacientet e përzgjedhura mirë, rezultatet afatgjata janë shumë të mira.

A mund të rikthehet prolapsi?

Po.

Asnjë ndërhyrje kirurgjikale nuk e eliminon plotësisht mundësinë e rikthimit.

Rreziku rritet nga:

●          ngritja e vazhdueshme e peshave;

●          kapsllëku kronik;

●          kolla kronike;

●          obeziteti;

●          lindjet vaginale pas operacionit;

●          dobësia e indit lidhor.

Për këtë arsye është shumë e rëndësishme ndjekja e këshillave të mjekut dhe kontrolli periodik.

Komplikacionet e mundshme

Edhe pse uteropeksia vaginale konsiderohet një procedurë e sigurt, si çdo ndërhyrje kirurgjikale mund të shoqërohet me komplikacione.

Gjakderdhja

Një sasi e vogël gjakderdhjeje është normale.

Rrallë mund të ndodhë hemorragji që kërkon trajtim shtesë.

Infeksioni

Infeksioni mund të prekë:

●          plagën kirurgjikale;

●          vaginën;

●          traktin urinar.

Shenjat përfshijnë:

●          temperaturë;

●          sekrecione me erë të rëndë;

●          dhimbje në rritje.

Dëmtimi i organeve përreth

Në raste shumë të rralla mund të dëmtohen:

●          fshikëza urinare;

●          ureterët;

●          zorra.

Këto komplikacione janë të pazakonta dhe identifikohen ose trajtohen gjatë ose pas operacionit.

Probleme urinare

Disa paciente mund të kenë përkohësisht:

●          vështirësi në urinim;

●          urinim të shpeshtë;

●          mosmbajtje urinare.

Në shumicën e rasteve këto simptoma përmirësohen gradualisht.

Dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale

Një numër i vogël grash mund të përjetojnë parehati gjatë marrëdhënieve seksuale në muajt e parë pas operacionit.

Kjo zakonisht përmirësohet me shërimin e plotë të indeve.

Rikthimi i prolapsit

Edhe pas një operacioni të suksesshëm, një përqindje e vogël e pacienteve mund të zhvillojnë përsëri prolaps me kalimin e viteve.

Kur duhet të kontaktoni menjëherë gjinekologun?

Kontaktoni menjëherë mjekun nëse shfaqen:

●          temperaturë mbi 38°C;

●          gjakderdhje e bollshme;

●          dhimbje të forta që nuk qetësohen;

●          sekrecione me erë të keqe;

●          pamundësi për të urinuar;

●          ënjtje ose dhimbje të forta në këmbë;

●          gulçim ose dhimbje në kraharor;

●          hapje e plagës ose gjakderdhje e vazhdueshme.

Ndërhyrja e hershme mund të parandalojë komplikacione serioze dhe të përmirësojë rezultatin e trajtimit.

Pyetjet më të shpeshta (FAQ)

1. A hiqet mitra gjatë uteropeksisë vaginale?

Jo. Qëllimi kryesor i uteropeksisë vaginale është ruajtja e mitrës duke e ngritur dhe fiksuar në pozicionin e saj anatomik.

2. Sa zgjat operacioni?

Në shumicën e rasteve procedura zgjat 60–120 minuta, në varësi të shkallës së prolapsit dhe nëse kryhen edhe korrigjime të tjera të dyshemesë pelvike.

3. Çfarë lloj anestezie përdoret?

Procedura mund të kryhet me:

●          anestezi spinale;

●          anestezi të përgjithshme.

Zgjedhja bëhet nga anestezisti dhe kirurgu, sipas gjendjes së pacientes.

4. A është një operacion i dhimbshëm?

Gjatë operacionit pacientja nuk ndien dhimbje për shkak të anestezisë. Pas ndërhyrjes mund të ketë parehati ose dhimbje të lehta deri mesatare, të cilat zakonisht kontrollohen mirë me medikamente kundër dhimbjes.

5. Kur mund të eci?

Në shumicën e rasteve, pacientja ngrihet dhe ecën brenda 12–24 orëve pas operacionit, me ndihmën e stafit mjekësor.

6. Kur mund të bëj dush?

Dushi zakonisht lejohet sipas udhëzimeve të mjekut, shpesh brenda pak ditësh pas operacionit. Duhet shmangur zhytja në vaskë, pishinë ose det derisa plaga të jetë shëruar plotësisht.

7. Kur mund të rifilloj marrëdhëniet seksuale?

Në përgjithësi rekomandohet të pritet 6–8 javë, ose derisa gjinekologu të konfirmojë se shërimi është i plotë.

8. A mund të mbetem shtatzënë pas uteropeksisë?

Në disa raste po, pasi mitra ruhet. Megjithatë, planifikimi i një shtatzënie pas kësaj ndërhyrjeje duhet të diskutohet gjithmonë me gjinekologun, pasi mund të ndikojë në rezultatin afatgjatë të operacionit.

9. Kur mund të rikthehem në punë?

Kjo varet nga lloji i punës. Punët sedentare mund të rifillohen zakonisht pas 2–4 javësh, ndërsa punët që kërkojnë sforcim fizik mund të kërkojnë 6–8 javë ose më shumë.

10. A mund të ngre pesha?

Jo gjatë javëve të para. Ngritja e peshave të rënda mund të dëmtojë rezultatin kirurgjikal dhe të rrisë rrezikun e rikthimit të prolapsit.

11. A është normale gjakderdhja e lehtë pas operacionit?

Po. Njolla të lehta gjaku ose sekrecione rozë mund të jenë normale për disa ditë ose javë. Gjakderdhja e bollshme nuk është normale dhe kërkon vlerësim mjekësor.

12. Kur duhet të kryej kontrollin e parë?

Kontrolli i parë zakonisht planifikohet 4–6 javë pas operacionit, ose sipas udhëzimeve të kirurgut.

13. A mund të rikthehet prolapsi?

Po, ekziston një rrezik i vogël rikthimi, sidomos nëse nuk respektohen këshillat pas operacionit ose janë të pranishëm faktorë si obeziteti, kapsllëku kronik ose ngritja e peshave.

14. A do të ndikojë operacioni në jetën seksuale?

Shumica e grave raportojnë përmirësim të cilësisë së jetës seksuale pas rikuperimit, pasi zhduken simptomat e prolapsit. Megjithatë, çdo paciente është e ndryshme dhe rikuperimi duhet të jetë i plotë para rifillimit të aktivitetit seksual.

15. Kur duhet të kontaktoj menjëherë mjekun?

Kontaktoni menjëherë gjinekologun nëse shfaqen:

●          temperaturë mbi 38°C;

●          gjakderdhje e bollshme;

●          sekrecione me erë të pakëndshme;

●          dhimbje të forta që nuk qetësohen me medikamente;

●          vështirësi në urinim;

●          ënjtje ose dhimbje të forta në këmbë;

●          gulçim ose dhimbje në kraharor.

Këshilla nga Klinika Tradita – Klinike gjinekollogjike ne Durres

Në Klinikën Tradita, çdo paciente me prolaps uterin vlerësohet individualisht për të zgjedhur trajtimin më të përshtatshëm. Jo çdo rast kërkon kirurgji, dhe jo çdo paciente është kandidate për të njëjtën procedurë.

Për një rikuperim sa më të mirë, ne rekomandojmë:

●          të ndiqni me përpikëri udhëzimet e gjinekologut;

●          të merrni medikamentet sipas përshkrimit;

●          të shmangni ngritjen e peshave për të paktën 6–8 javë;

●          të konsumoni një dietë të pasur me fibra dhe lëngje për të parandaluar kapsllëkun;

●          të ecni çdo ditë, pa u sforcuar;

●          të mos rifilloni marrëdhëniet seksuale pa miratimin e mjekut;

●          të kryeni kontrollet pasuese edhe nëse ndiheni mirë.

Ruajtja e mitrës është e mundur në shumë raste, por suksesi afatgjatë varet jo vetëm nga teknika kirurgjikale, por edhe nga bashkëpunimi i pacientes gjatë periudhës së rikuperimit.

Përmbledhje

Uteropeksia vaginale është një procedurë moderne dhe efektive për trajtimin e prolapsit uterin tek gratë që dëshirojnë të ruajnë mitrën. Ajo rikthen anatomisë normale të legenit, përmirëson simptomat dhe cilësinë e jetës, duke shmangur histerektominë në pacientet e përzgjedhura.

Përgatitja e kujdesshme para operacionit, realizimi nga një ekip me përvojë dhe respektimi i rekomandimeve pas ndërhyrjes janë faktorët kryesorë që ndikojnë në suksesin e trajtimit. Kontrolli i rregullt gjinekologjik mbetet thelbësor për të monitoruar shërimin dhe për të parandaluar rikthimin e prolapsit.

Literaturë

1.         International Urogynecological Association. Guidelines for the Surgical Management of Pelvic Organ Prolapse. Përditësimi më i fundit.

2.         American College of Obstetricians and Gynecologists. Practice Bulletin: Pelvic Organ Prolapse. Përditësimi më i fundit.

3.         Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. Management of Pelvic Organ Prolapse in Women. Green-top Guideline.

4.         International Continence Society. Terminology and Surgical Management of Pelvic Organ Prolapse.

5.         Berek JS. Berek & Novak’s Gynecology. 16th ed. Wolters Kluwer; 2024.

6.         Hoffman BL, et al. Williams Gynecology. 5th ed. McGraw-Hill; 2023.

7.         Maher C, Feiner B, Baessler K, Schmid C. Surgical management of pelvic organ prolapse in women. Cochrane Database of Systematic Reviews.

8.         Barber MD, Maher C. Pelvic organ prolapse. The Lancet.

Informacion te plote merr ne ACOG acog.org