Prolapsi vaginal pas histerektomisë: Pse ndodh, cilat janë simptomat dhe si trajtohet

Hyrje

Histerektomia (heqja kirurgjikale e mitrës) është një nga ndërhyrjet gjinekologjike më të zakonshme në botë. Ajo kryhet për arsye të ndryshme, si miomat uterine, gjakderdhjet e pakontrolluara, prolapsi i mitrës, endometrioza ose disa forma të kancerit gjinekologjik.

Prolapsi vaginal pas histerektomisë – Shumica e grave rikuperohen mirë pas histerektomisë dhe nuk zhvillojnë komplikacione afatgjata. Megjithatë, tek një pjesë e pacienteve mund të shfaqet me kalimin e kohës prolapsi vaginal pas histerektomisë, i njohur edhe si prolapsi i kupolës vaginale (vaginal vault prolapse).

Kjo gjendje ndodh kur pjesa e sipërme e vaginës humbet mbështetjen anatomike dhe zbret drejt ose jashtë vaginës. Në shumë raste, prolapsi vaginal mund të shoqërohet edhe me prolaps të fshikëzës (cistocelë), rektumit (rektoçelë) ose zorrës së hollë (enterocele).

Lajmi i mirë është se kjo gjendje mund të diagnostikohet dhe trajtohet me sukses, duke përdorur metoda konservative ose kirurgjikale, sipas simptomave dhe nevojave të pacientes.

Çfarë është prolapsi vaginal pas histerektomisë?

Pas heqjes së mitrës, pjesa e sipërme e vaginës mbyllet nga kirurgu dhe krijon atë që quhet kupola vaginale.

Në kushte normale, kjo pjesë mbështetet nga:

●          ligamentet uterosakrale;

●          ligamentet kardinale;

●          fascia pelvike;

●          muskujt e dyshemesë pelvike.

Nëse këto struktura dobësohen ose nuk arrijnë të mbajnë më vaginën në pozicionin e saj anatomik, kupola vaginale mund të zbresë, duke shkaktuar prolaps.

Çfarë është prolapsi i kupolës vaginale?

Prolapsi vaginal pas histerektomisë – Prolapsi i kupolës vaginale është zbritja e pjesës së sipërme të vaginës pas heqjes së mitrës.

Në varësi të shkallës së prolapsit:

●          kupola mund të zbresë vetëm brenda vaginës;

●          mund të arrijë deri në hyrjen vaginale;

●          ose, në rastet më të avancuara, të dalë jashtë saj.

Kjo nuk do të thotë se operacioni ka “dështuar”. Prolapsi mund të zhvillohet vite pas histerektomisë si rezultat i dobësimit progresiv të indeve mbështetëse.

Pse mund të ndodhë pas heqjes së mitrës?

Mitra luan një rol në sistemin mbështetës të organeve pelvike.

Pas heqjes së saj:

●          ndryshon anatomia e legenit;

●          mbështetja e kupolës vaginale varet plotësisht nga ligamentet dhe muskujt e mbetur;

●          nëse këto struktura dobësohen me kalimin e kohës, rritet rreziku i prolapsit.

Ky rrezik është më i ulët kur gjatë histerektomisë kryhen teknika që sigurojnë një mbështetje të mirë të kupolës vaginale.

Shkaqet dhe faktorët e rrezikut

Prolapsi vaginal pas histerektomisë nuk ka një shkak të vetëm.

Zakonisht ai zhvillohet si rezultat i kombinimit të disa faktorëve.

1. Dobësimi i dyshemesë pelvike

Ky është faktori më i rëndësishëm.

Muskujt dhe ligamentet që mbështesin vaginën mund të dobësohen për shkak të:

●          moshës;

●          lindjeve;

●          menopauzës;

●          faktorëve gjenetikë.

2. Lindjet vaginale

Gratë që kanë pasur disa lindje vaginale kanë një rrezik më të lartë për prolaps pas histerektomisë.

Lindjet mund të shkaktojnë:

●          dëmtim të muskujve;

●          dëmtim të nervave pelvikë;

●          dobësim të ligamentëve.

3. Menopauza

Pas menopauzës:

●          bie niveli i estrogjenit;

●          indet humbasin elasticitetin;

●          kolagjeni dobësohet.

Kjo kontribuon në humbjen graduale të mbështetjes së organeve pelvike.

4. Mosha

Me kalimin e viteve ndodh:

●          dobësim natyror i muskujve;

●          reduktim i elasticitetit të ligamenteve;

●          ndryshime në indin lidhor.

Për këtë arsye, prolapsi vaginal është më i zakonshëm tek gratë në moshë më të madhe.

5. Mbipesha

Pesha e tepërt ushtron presion të vazhdueshëm mbi organet pelvike.

Ky presion mund të përshpejtojë dobësimin e strukturave mbështetëse.

6. Kolla kronike

Kolla e vazhdueshme:

●          rrit presionin intraabdominal;

●          ushtron tendosje të përsëritur mbi kupolën vaginale.

7. Kapsllëku kronik

Sforcimi i vazhdueshëm gjatë jashtëqitjes është një faktor tjetër që mund të ndikojë në përparimin e prolapsit.

8. Ngritja e përsëritur e peshave

Punët fizike shumë të rënda ose ngritja e shpeshtë e peshave mund të kontribuojnë në dobësimin progresiv të mbështetjes së vaginës.

Stadet e prolapsit vaginal

Mjekët e klasifikojnë prolapsin sipas shkallës së zbritjes së kupolës vaginale.

Stadi I

●          Zbritje e lehtë.

●          Shpesh pa simptoma.

Stadi II

●          Kupola arrin pranë hyrjes së vaginës.

●          Mund të shfaqen rëndesë dhe parehati.

Stadi III

●          Një pjesë e kupolës vaginale del jashtë vaginës.

●          Simptomat zakonisht janë më të theksuara.

Stadi IV

●          Prolaps shumë i avancuar.

●          Kupola vaginale del plotësisht jashtë vaginës.

Edhe në këtë stad, trajtimi përcaktohet jo vetëm nga anatomia, por edhe nga simptomat dhe ndikimi në jetën e pacientes.

A mund të shoqërohet me prolapse të tjera?

Po.

Në shumë raste, prolapsi i kupolës vaginale shoqërohet me:

●          cistocelë (prolaps i fshikëzës urinare);

●          rektocelë (prolaps i murit të pasmë të vaginës);

●          enterocele (zbritje e zorrës së hollë).

Prandaj, gjatë ekzaminimit gjinekologjik është e rëndësishme të vlerësohen të gjitha organet pelvike dhe jo vetëm maja e vaginës.

Tabela 1. Faktorët kryesorë të rrezikut për prolapsin vaginal pas histerektomisë

Faktori Si ndikon?

Dobësimi i dyshemesë pelvike           Redukton mbështetjen e kupolës vaginale

Lindjet vaginale          Dëmtojnë muskujt dhe ligamentet e legenit

Menopauza    Ul elasticitetin e indeve mbështetëse

Mosha Dobëson muskujt dhe indin lidhor

Mbipesha       Rrit presionin mbi organet pelvike

Kolla kronike   Rrit vazhdimisht presionin intraabdominal

Kapsllëku kronik         Shkakton sforcim të përsëritur

Ngritja e peshave        Mund të përshpejtojë progresionin e prolapsit

Shenjat, simptomat dhe diagnostikimi i prolapsit vaginal pas histerektomisë

Jo çdo grua që zhvillon prolaps vaginal pas histerektomisë ka simptoma. Në fazat e hershme, prolapsi mund të zbulohet rastësisht gjatë një kontrolli gjinekologjik. Megjithatë, me kalimin e kohës dhe përparimin e prolapsit, simptomat mund të bëhen më të dukshme dhe të ndikojnë në cilësinë e jetës.

Është e rëndësishme të theksohet se ashpërsia e simptomave nuk lidhet gjithmonë me shkallën e prolapsit. Disa gra me prolaps të lehtë mund të kenë shqetësime të konsiderueshme, ndërsa të tjera me prolaps më të avancuar mund të kenë simptoma minimale.

1. Ndjesia e rëndesës në legen

Kjo është simptoma më e zakonshme.

Pacientet e përshkruajnë si:

●          ndjesi presioni në vaginë;

●          rëndesë në fund të barkut;

●          ndjesinë sikur “diçka po bie poshtë”;

●          parehati që shtohet gjatë ditës.

Simptomat zakonisht përkeqësohen:

●          pas qëndrimit të gjatë në këmbë;

●          pas ecjes;

●          pas ngritjes së peshave;

●          gjatë kollës ose sforcimit.

Shtrirja ose pushimi shpesh sjellin lehtësim të përkohshëm.

2. Fryrja vaginale

Me përparimin e prolapsit, pacientja mund të vërejë:

●          një fryrje në hyrje të vaginës;

●          një masë që bëhet më e dukshme gjatë kollës ose sforcimit;

●          ndjesinë se diçka del jashtë vaginës.

Në stadet më të avancuara, kjo fryrje mund të jetë e dukshme edhe gjatë ecjes ose aktiviteteve të zakonshme.

3. Probleme me urinimin

Vetë prolapsi i kupolës vaginale nuk shkakton gjithmonë simptoma urinare.

Megjithatë, ai shpesh shoqërohet me cistocelë, ndaj mund të shfaqen:

●          urinim i shpeshtë;

●          urgjencë urinare;

●          ndjesia se fshikëza nuk zbrazet plotësisht;

●          rrjedhje të pavullnetshme të urinës gjatë kollës ose aktivitetit fizik;

●          infeksione urinare të përsëritura.

Prandaj, vlerësimi i funksionit të fshikëzës është një pjesë e rëndësishme e ekzaminimit.

4. Probleme me jashtëqitjen

Nëse prolapsi vaginal shoqërohet me rektoçelë ose enterocele, mund të shfaqen:

●          kapsllëk kronik;

●          vështirësi gjatë jashtëqitjes;

●          ndjesia e zbrazjes jo të plotë të zorrës;

●          nevoja për sforcim të vazhdueshëm.

Këto simptoma nuk shkaktohen gjithmonë nga vetë prolapsi i kupolës vaginale, por nga prolapset shoqëruese.

5. Ndikimi në marrëdhëniet seksuale

Disa paciente raportojnë:

●          ndjesi presioni gjatë penetrimit;

●          parehati ose dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale;

●          ulje të vetëbesimit për shkak të fryrjes vaginale;

●          shqetësim emocional ose ankth.

Megjithatë, shumë gra me prolaps vaginal vazhdojnë të kenë një jetë seksuale normale, veçanërisht kur marrin trajtimin e duhur.

6. Dhimbja në fund të shpinës

Disa gra përshkruajnë:

●          dhimbje të lehtë në pjesën e poshtme të shpinës;

●          ndjesi tërheqjeje në legen.

Këto simptoma zakonisht lidhen me presionin e ushtruar nga prolapsi dhe përmirësohen pas pushimit.

Si diagnostikohet prolapsi vaginal pas histerektomisë?

Diagnoza vendoset në bazë të historisë klinike dhe ekzaminimit fizik.

Anamneza

Gjinekologu pyet për:

●          kohën kur janë shfaqur simptomat;

●          histerektominë dhe arsyen e saj;

●          lindjet e mëparshme;

●          kollën kronike;

●          kapsllëkun;

●          ngritjen e peshave;

●          simptomat urinare dhe intestinale.

Ekzaminimi gjinekologjik

Ky është ekzaminimi më i rëndësishëm.

Ai kryhet:

●          në pozicion gjinekologjik;

●          gjatë pushimit;

●          gjatë kollës ose sforcimit.

Mjeku vlerëson:

●          pozicionin e kupolës vaginale;

●          shkallën e prolapsit;

●          praninë e cistocelës, rektoçelës ose enterocelës.

Për një vlerësim të standardizuar përdoret sistemi POP-Q (Pelvic Organ Prolapse Quantification).

Ekzaminimet shtesë

Në shumicën e rasteve nuk janë të nevojshme.

Megjithatë, në situata të caktuara mund të rekomandohen:

●          analiza e urinës dhe urinokultura, nëse dyshohet për infeksion;

●          ekografia pelvike, për të vlerësuar organet pelvike dhe strukturat përreth;

●          ekzaminime urodinamike, nëse simptomat urinare janë të rëndësishme ose planifikohet kirurgjia;

●          rezonanca magnetike dinamike e legenit (MRI), në raste komplekse ose kur dyshohet për disa forma prolapsi njëkohësisht.

Si dallohet prolapsi vaginal nga rikthimi i sëmundjes për të cilën është kryer histerektomia?

Kjo është një pyetje që shqetëson shumë paciente.

Në shumicën e rasteve:

●          prolapsi vaginal është pasojë e dobësimit të strukturave mbështetëse;

●          nuk do të thotë që është rikthyer sëmundja për të cilën është hequr mitra.

Prolapsi vaginal pas histerektomisë – Gjinekollogu mund ta dallojë këtë gjatë ekzaminimit klinik dhe, nëse është e nevojshme, me ekzaminime shtesë.

Tabela 2. Shenjat më të zakonshme – Prolapsi vaginal pas histerektomisë

Simptoma       Si shfaqet?

Rëndesë pelvike          Presion ose ndjesi “diçka po bie poshtë”

Fryrje vaginale Masë në hyrje të vaginës, më e dukshme gjatë sforcimit

Simptoma urinare      Urinim i shpeshtë, urgjencë ose zbrazje jo e plotë e fshikëzës, veçanërisht kur bashkëekziston cistocela

Probleme me jashtëqitjen      Kapsllëk ose vështirësi në defekim kur shoqërohet me rektoçelë ose enterocele

Parehati gjatë marrëdhënieve seksuale         Presion ose shqetësim tek disa paciente

Dhimbje në fund të shpinës   Ndjesi tërheqjeje që zakonisht përmirësohet me pushim

Prolapsi vaginal pas histerektomisë: Trajtimi, Kur mjafton trajtimi konservativ dhe kur nevojitet operacioni?

Trajtimi i prolapsit vaginal pas histerektomisë varet nga:

●          shkalla e prolapsit;

●          simptomat që përjeton pacientja;

●          ndikimi në cilësinë e jetës;

●          mosha dhe niveli i aktivitetit fizik;

●          gjendja e përgjithshme shëndetësore;

●          prania e prolapseve të tjera të organeve pelvike.

Është e rëndësishme të theksohet se jo çdo prolaps vaginal pas histerektomisë kërkon kirurgji. Shumë paciente mund të trajtohen me sukses me metoda konservative, veçanërisht kur simptomat janë të lehta.

Kur nuk nevojitet operacioni?

Kirurgjia zakonisht nuk rekomandohet kur:

●          prolapsi është i lehtë;

●          simptomat janë minimale;

●          nuk ka ndikim të rëndësishëm në aktivitetet e përditshme;

●          pacientja përfiton nga trajtimi konservativ.

Në këto raste, gjinekologu mund të rekomandojë monitorim periodik dhe masa për të ngadalësuar përparimin e prolapsit.

1. Ushtrimet e dyshemesë pelvike

Ushtrimet Kegel janë një nga trajtimet e para që rekomandohen.

Kur kryhen në mënyrë korrekte dhe të rregullt, ato mund të:

●          forcojnë muskujt e dyshemesë pelvike;

●          përmirësojnë mbështetjen e kupolës vaginale;

●          zvogëlojnë ndjesinë e rëndesës;

●          ndihmojnë në kontrollin e simptomave urinare.

Ato janë më efektive tek prolapsi i lehtë deri i moderuar.

2. Fizioterapia e dyshemesë pelvike

Fizioterapia është një pjesë e rëndësishme e trajtimit konservativ.

Programi mund të përfshijë:

●          ushtrime të personalizuara;

●          biofeedback;

●          edukim për frymëmarrjen diafragmatike;

●          korrigjim të qëndrimit të trupit;

●          teknika për uljen e presionit intraabdominal.

Qëllimi është të përmirësohet funksioni i muskujve dhe të reduktohen simptomat.

3. Pessari vaginal

Pessari është një pajisje silikoni që vendoset në vaginë për të mbështetur kupolën vaginale dhe organet e tjera pelvike.

Ai rekomandohet shpesh tek:

●          gratë që nuk dëshirojnë kirurgji;

●          pacientet me rrezik të lartë kirurgjikal;

●          gratë që duan të shtyjnë operacionin;

●          pacientet me prolaps simptomatik që mund të kontrollohet me trajtim konservativ.

Pessari mund të:

●          ulë ndjesinë e rëndesës;

●          përmirësojë aktivitetet e përditshme;

●          lehtësojë simptomat urinare tek disa paciente.

Përdorimi i tij kërkon kontrolle periodike nga gjinekologu.

Ndryshimet në stilin e jetesës

Masat e mëposhtme ndihmojnë në uljen e presionit mbi dyshemenë pelvike:

●          mbajtja e një peshe të shëndetshme;

●          trajtimi i kapsllëkut kronik;

●          trajtimi i kollës kronike;

●          shmangia e ngritjes së përsëritur të peshave të rënda;

●          aktivitet fizik i moderuar.

Këto masa nuk e korrigjojnë prolapsin, por mund të ngadalësojnë përparimin e tij.

Kur rekomandohet operacioni?

Kirurgjia zakonisht rekomandohet kur:

●          prolapsi është simptomatik;

●          simptomat kufizojnë jetën e përditshme;

●          trajtimi konservativ nuk ka dhënë rezultat;

●          prolapsi shoqërohet me cistocelë, rektoçelë ose enterocele që kërkojnë korrigjim.

Vendimi merret gjithmonë pas një diskutimi të detajuar ndërmjet pacientes dhe gjinekologut.

Llojet e operacionit

Qëllimi i kirurgjisë është rikthimi i mbështetjes së kupolës vaginale dhe korrigjimi i prolapseve shoqëruese, kur ato janë të pranishme.

1. Fiksimi uterosakral

Në këtë procedurë:

●          kupola vaginale fiksohet me ligamentet uterosakrale;

●          përdoren indet e vetë pacientes;

●          mund të kryhet me rrugë vaginale ose abdominale, sipas rastit.

Është një teknikë e përdorur gjerësisht me rezultate të mira afatgjata.

2. Fiksimi sakrospinoz

Kupola vaginale fiksohet në ligamentin sakrospinoz, duke rikthyer mbështetjen e saj.

Kjo procedurë:

●          kryhet zakonisht me rrugë vaginale;

●          shmang prerjet abdominale;

●          është një alternativë e mirë për shumë paciente.

3. Sakrokolpopeksia

Sakrokolpopeksia konsiderohet një nga procedurat me rezultatet më të mira afatgjata për prolapsin e kupolës vaginale.

Në këtë ndërhyrje:

●          kupola vaginale fiksohet në kockën e sakrumit;

●          zakonisht përdoret një material sintetik (mesh) i vendosur në mënyrë abdominale ose laparoskopike.

Kjo procedurë rekomandohet vetëm pas një vlerësimi të kujdesshëm dhe diskutimi të plotë mbi përfitimet dhe rreziqet.

Rikuperimi pas operacionit

Pas ndërhyrjes kirurgjikale rekomandohet:

●          ecje e lehtë që në ditët e para;

●          shmangia e ngritjes së peshave për 6–8 javë;

●          trajtimi i kapsllëkut;

●          kontrolli i kollës kronike;

●          shmangia e aktivitetit fizik intensiv deri në lejen e mjekut.

Marrëdhëniet seksuale zakonisht rifillohen vetëm pasi gjinekologu të konfirmojë shërimin e plotë.

A mund të rikthehet prolapsi?

Po.

Edhe pas një operacioni të suksesshëm, ekziston një rrezik i rikthimit.

Ky rrezik rritet nëse vazhdojnë faktorët që dobësojnë dyshemenë pelvike, si:

●          kapsllëku kronik;

●          kolla kronike;

●          mbipesha;

●          ngritja e shpeshtë e peshave;

●          plakja natyrale e indeve.

Për këtë arsye, kujdesi afatgjatë dhe kontrollet periodike janë pjesë e rëndësishme e trajtimit.

Këshilla nga KLINIKA TRADITA. klinike gjinekollogjike ne Durres

Në Klinikën Tradita, trajtimi i prolapsit vaginal pas histerektomisë fillon gjithmonë me një vlerësim të plotë të dyshemesë pelvike. Shpesh, prolapsi i kupolës vaginale nuk është problemi i vetëm. Ai mund të shoqërohet me cistocelë, rektoçelë ose enterocele, ndaj është e rëndësishme që të gjitha strukturat e legenit të vlerësohen gjatë të njëjtit ekzaminim.

Qëllimi ynë është të zgjedhim trajtimin që përshtatet më mirë me simptomat, moshën, gjendjen shëndetësore dhe pritshmëritë e çdo pacienteje.

✓ Mos i neglizhoni simptomat

Nëse pas histerektomisë vini re:

●          ndjesi rëndese në vaginë;

●          një fryrje që bëhet më e dukshme gjatë ditës;

●          probleme me urinimin ose jashtëqitjen;

●          parehati gjatë ecjes ose aktivitetit fizik,

mos prisni që simptomat të përmirësohen vetë. Një kontroll gjinekologjik në kohë mund të ndihmojë në diagnostikimin e hershëm dhe të ofrojë më shumë mundësi trajtimi.

✓ Kujdesuni për faktorët e rrezikut

Trajtimi i kapsllëkut kronik, kontrolli i kollës kronike, mbajtja e një peshe të shëndetshme dhe shmangia e ngritjes së peshave të rënda mund të ndihmojnë në uljen e presionit mbi dyshemenë pelvike dhe të ngadalësojnë përparimin e prolapsit.

✓ Kryeni ushtrimet e rekomanduara

Në stadet e hershme, ushtrimet e dyshemesë pelvike dhe fizioterapia e specializuar mund të përmirësojnë simptomat dhe të ndihmojnë në ruajtjen e mbështetjes së organeve pelvike.

✓ Mos mendoni se çdo prolaps kërkon operacion

Shumë gra mund të menaxhojnë simptomat me trajtim konservativ. Kirurgjia rekomandohet vetëm kur simptomat ndikojnë ndjeshëm në cilësinë e jetës ose kur metodat jokirurgjikale nuk japin rezultat.

✓ Respektoni kontrollet periodike

Kontrollet e rregullta janë të rëndësishme edhe pas trajtimit, për të monitoruar gjendjen dhe për të identifikuar në kohë çdo ndryshim.

Mitet dhe faktet

Miti     Fakti

Pas histerektomisë nuk mund të ndodhë më prolaps.          Jo. Edhe pas heqjes së mitrës mund të zhvillohet prolapsi i kupolës vaginale.

Nëse kam prolaps vaginal, operacioni është i vetmi trajtim. Jo. Ushtrimet, fizioterapia dhe pessari vaginal mund të jenë të mjaftueshme në shumë raste.

Prolapsi vaginal do të thotë që operacioni i histerektomisë ka dështuar.     Jo. Ai mund të zhvillohet vite më vonë si pasojë e dobësimit progresiv të strukturave mbështetëse.

Pas operacionit prolapsi nuk rikthehet më.   Asnjë teknikë nuk e eliminon plotësisht rrezikun e rikthimit, megjithëse rezultatet janë shumë të mira në shumicën e pacienteve.

Marrëdhëniet seksuale nuk janë më të mundura pas trajtimit.        Në shumicën e rasteve, pas shërimit të plotë dhe sipas rekomandimit të mjekut, jeta seksuale mund të rifillohet normalisht.

FAQ – Pyetjet më të shpeshta

1. Çfarë është prolapsi vaginal pas histerektomisë?

Është zbritja e pjesës së sipërme të vaginës (kupolës vaginale) pas heqjes së mitrës, për shkak të dobësimit të strukturave mbështetëse të legenit.

2. A ndodh tek çdo grua që kryen histerektomi?

Jo. Shumica e grave nuk zhvillojnë prolaps vaginal. Rreziku varet nga faktorë si lindjet vaginale, menopauza, mosha, pesha trupore dhe gjendja e dyshemesë pelvike.

3. Sa kohë pas histerektomisë mund të shfaqet?

Mund të shfaqet pas disa muajsh, por edhe shumë vite pas ndërhyrjes kirurgjikale.

4. A mund të shoqërohet me prolapse të tjera?

Po. Shpesh bashkëekziston me cistocelë, rektoçelë ose enterocele.

5. A mund të trajtohet pa operacion?

Po. Në rastet me simptoma të lehta, ushtrimet e dyshemesë pelvike, fizioterapia dhe pessari vaginal mund të jenë alternativa efektive.

6. Kur rekomandohet operacioni?

Kur prolapsi është simptomatik, kufizon aktivitetet e përditshme ose trajtimi konservativ nuk ka dhënë rezultat.

7. Cilat janë operacionet më të përdorura?

Fiksimi uterosakral, fiksimi sakrospinoz dhe sakrokolpopeksia janë ndër teknikat më të përdorura për rikthimin e mbështetjes së kupolës vaginale.

8. Sa zgjat rikuperimi?

Shumica e pacienteve rikthehen gradualisht në aktivitetet e zakonshme brenda disa javësh. Shmangia e ngritjes së peshave dhe e aktivitetit fizik intensiv rekomandohet zakonisht për 6–8 javë, sipas këshillës së kirurgut.

9. A mund të rikthehet prolapsi?

Po. Rreziku ekziston, por mund të reduktohet duke trajtuar faktorët e rrezikut dhe duke ndjekur rekomandimet pas operacionit.

10. Kur duhet të konsultohem me gjinekologun?

Nëse vini re fryrje vaginale, rëndesë në legen, probleme urinare ose intestinale, ose simptoma që ndikojnë në cilësinë e jetës, duhet të kryeni një vizitë gjinekologjike.

Përmbledhje

Prolapsi vaginal pas histerektomisë është një gjendje që mund të shfaqet si pasojë e dobësimit të strukturave që mbështesin kupolën vaginale. Edhe pse nuk prek të gjitha gratë që i janë nënshtruar histerektomisë, ai mund të ndikojë ndjeshëm në cilësinë e jetës kur shfaqet.

Diagnostikimi i hershëm dhe vlerësimi i plotë i dyshemesë pelvike janë thelbësorë për zgjedhjen e trajtimit më të përshtatshëm. Në shumë raste, trajtimi konservativ është i mjaftueshëm, ndërsa kirurgjia rezervohet për pacientet me simptoma të rëndësishme ose prolaps të avancuar.

Me kujdesin e duhur, ndjekjen periodike dhe trajtimin e personalizuar, shumica e grave mund të rikthehen në aktivitetet e përditshme dhe të gëzojnë një cilësi të mirë jete.

Literatura

1.         American College of Obstetricians and Gynecologists. (2019). Practice Bulletin No. 214: Pelvic Organ Prolapse.

2.         International Urogynecological Association. (2023). Pelvic Organ Prolapse Patient Information.

3.         National Institute for Health and Care Excellence. (2021). Pelvic Floor Dysfunction: Prevention and Non-surgical Management (NG210).

4.         Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. (2020). Management of Pelvic Organ Prolapse.

5.         American Urogynecologic Society. Clinical Guidance on Pelvic Organ Prolapse.

6.         International Continence Society. (2022). Terminology for Female Pelvic Floor Dysfunction.

7.         Williams Gynecology. McGraw-Hill Education.

8.         Berek & Novak’s Gynecology. Wolters Kluwer.

9.         StatPearls Publishing. Vaginal Vault Prolapse. StatPearls Publishing.

10.       World Health Organization. (2023). Healthy Ageing and Women’s Health.

Merrni info profesionale tek IUGA ACOG IUA RCOG