Lidhja midis aktivitetit fizik dhe inkontinencës urinare
Aktiviteti fizik dhe inkontinenca – A ndikon aktiviteti fizik në inkontinencën urinare tek femrat
Aktiviteti fizik dhe inkontinenca – Aktiviteti fizik është një nga shtyllat kryesore të një jetese të shëndetshme. Ai ndihmon në ruajtjen e peshës trupore, përmirëson shëndetin e zemrës, forcon muskujt dhe ul rrezikun e shumë sëmundjeve kronike. Megjithatë, për gratë që vuajnë nga inkontinenca urinare, lind shpesh pyetja: A e përkeqëson aktiviteti fizik rrjedhjen e urinës apo mund ta përmirësojë atë?
Aktiviteti fizik dhe inkontinenca – Përgjigjja nuk është e njëjtë për çdo lloj aktiviteti. Disa ushtrime, sidomos ato me ndikim të lartë si vrapimi ose kërcimet, mund të rrisin përkohësisht episodet e rrjedhjes së urinës tek gratë me dobësi të dyshemesë pelvike. Në të kundërt, aktiviteti fizik i moderuar dhe ushtrimet specifike për forcimin e muskujve të legenit janë pjesë e rëndësishme e trajtimit konservativ të inkontinencës urinare.
Prandaj, zgjidhja nuk është të hiqni dorë nga aktiviteti fizik, por të zgjidhni ushtrimet e duhura dhe t’i kryeni ato në mënyrë korrekte.
Aktiviteti fizik dhe inkontinenca – Çfarë është inkontinenca urinare?
Inkontinenca urinare është humbja e pavullnetshme e urinës si pasojë e pamundësisë për të kontrolluar plotësisht fshikëzën ose uretrën.
Llojet më të zakonshme tek gratë janë:
● Inkontinenca e stresit, që shfaqet gjatë kollës, teshtitjes, të qeshurit ose aktivitetit fizik.
● Inkontinenca urgjente, e shoqëruar me një nevojë të menjëhershme dhe të fortë për të urinuar.
● Inkontinenca mikse, e cila kombinon të dyja format.
Aktiviteti fizik ndikon në mënyra të ndryshme në secilin prej këtyre llojeve.
Si ndikon aktiviteti fizik në dyshemenë pelvike?
Dyshemeja pelvike është një grup muskujsh dhe ligamentesh që mbështesin:
● fshikëzën urinare;
● mitrën;
● vaginën;
● rektumin.
Këta muskuj luajnë një rol të rëndësishëm në kontrollin e urinimit.
Kur ata janë të fortë:
● uretra mbyllet më mirë;
● kontrolli mbi urinimin përmirësohet;
● zvogëlohet rreziku i rrjedhjes së urinës.
Kur janë të dobësuar:
● presioni gjatë aktivitetit fizik mund të shkaktojë rrjedhje të urinës;
● rritet rreziku për prolaps të organeve pelvike.
A e përkeqëson aktiviteti fizik inkontinencën?
Jo domosdoshmërisht.
Në fakt, përgjigjja varet nga:
● lloji i aktivitetit fizik;
● intensiteti i ushtrimeve;
● gjendja e muskujve të dyshemesë pelvike;
● pesha trupore;
● mosha;
● prania e prolapsit.
Aktivitetet me ndikim të lartë mund të rrisin përkohësisht rrjedhjen e urinës tek disa gra, por kjo nuk do të thotë se aktiviteti fizik është i dëmshëm.
Përkundrazi, një program i përshtatur ushtrimesh mund të përmirësojë ndjeshëm simptomat.
Përfitimet e aktivitetit fizik
Aktiviteti fizik i rregullt ndihmon në:
● kontrollin e peshës trupore;
● forcimin e muskujve;
● përmirësimin e qarkullimit të gjakut;
● uljen e rrezikut për diabet;
● përmirësimin e humorit;
● reduktimin e stresit.
Të gjitha këto ndikojnë pozitivisht edhe në kontrollin e inkontinencës urinare.
Pse mbipesha rrit rrezikun?
Një nga mënyrat kryesore se si aktiviteti fizik ndihmon është përmes kontrollit të peshës.
Mbipesha:
● rrit presionin mbi fshikëzën;
● ushtron ngarkesë mbi dyshemenë pelvike;
● favorizon prolapsin;
● shton episodet e inkontinencës së stresit.
Studimet kanë treguar se humbja e një pjese të peshës trupore mund të reduktojë ndjeshëm simptomat urinare.
Aktiviteti fizik dhe shëndeti mendor
Inkontinenca urinare shpesh shoqërohet me:
● ankth;
● ulje të vetëbesimit;
● izolim social;
● depresion.
Aktiviteti fizik ndihmon në:
● çlirimin e endorfinave;
● përmirësimin e humorit;
● reduktimin e stresit;
● rritjen e vetëbesimit.
Për këtë arsye, aktiviteti fizik ka përfitime jo vetëm për trupin, por edhe për mirëqenien psikologjike.
A duhet të ndaloni stërvitjen nëse humbni urinë?
Jo.
Shumë gra heqin dorë nga aktiviteti fizik sapo vërejnë rrjedhje të urinës gjatë ushtrimeve.
Ky është një gabim.
Në vend që të ndaloni aktivitetin:
● konsultohuni me specialistin;
● filloni ushtrimet për dyshemenë pelvike;
● përshtatni programin e stërvitjes;
● shmangni përkohësisht ushtrimet që rrisin shumë presionin abdominal.
Në shumicën e rasteve është e mundur të vazhdoni aktivitetin fizik duke bërë disa përshtatje.
Çfarë thonë udhëzimet ndërkombëtare?
Udhëzimet e European Association of Urology (EAU), International Continence Society (ICS) dhe National Institute for Health and Care Excellence (NICE) rekomandojnë aktivitetin fizik si pjesë të trajtimit konservativ të inkontinencës urinare.
Megjithatë, ato theksojnë se:
● ushtrimet për dyshemenë pelvike duhet të jenë pjesë e programit;
● aktivitetet me ndikim të lartë mund të kenë nevojë për modifikim tek disa paciente;
● programi i ushtrimeve duhet të përshtatet sipas simptomave dhe gjendjes së secilës grua.
Aktiviteti fizik nuk është armiku
Është e rëndësishme të kuptohet se problemi nuk është aktiviteti fizik në vetvete.
Problemi lind kur:
● muskujt e dyshemesë pelvike janë të dobët;
● ushtrimet kryhen me teknikë të gabuar;
● nuk trajtohen faktorët e rrezikut.
Me udhëzimin e duhur, shumica e grave mund të vazhdojnë të ushtrohen në mënyrë të sigurt.
Cilat aktivitete fizike rekomandohen dhe cilat mund të përkeqësojnë inkontinencën urinare?
Aktiviteti fizik nuk ka të njëjtin ndikim në të gjitha gratë me inkontinencë urinare. Disa ushtrime ndihmojnë në forcimin e muskujve të dyshemesë pelvike dhe përmirësojnë kontrollin e urinimit, ndërsa të tjera, sidomos ato me ndikim të lartë, mund të rrisin përkohësisht rrjedhjen e urinës tek gratë me muskuj të dobësuar të legenit.
Qëllimi nuk është të shmangni lëvizjen, por të zgjidhni aktivitetin më të përshtatshëm për gjendjen tuaj.
Aktivitetet fizike më të rekomanduara
1. Ecja
Ecja është një nga aktivitetet më të sigurta dhe më të dobishme.
Përfitimet:
● ndihmon në kontrollin e peshës;
● përmirëson qarkullimin e gjakut;
● ul stresin;
● nuk rrit ndjeshëm presionin mbi dyshemenë pelvike.
Rekomandohen të paktën 30 minuta ecje në shumicën e ditëve të javës.
2. Noti
Noti konsiderohet një nga sportet më të mira për gratë me inkontinencë urinare.
Përfitimet:
● nuk ushtron presion mbi legenin;
● forcon muskujt e gjithë trupit;
● ndihmon në humbjen e peshës;
● përmirëson rezistencën fizike.
Për shkak se trupi mbështetet nga uji, dyshemeja pelvike ngarkohet shumë më pak.
3. Çiklizmi
Çiklizmi me intensitet të moderuar është zakonisht i sigurt.
Ai ndihmon në:
● përmirësimin e kondicionit fizik;
● kontrollin e peshës;
● forcimin e muskujve të këmbëve.
Nëse ndjeni parehati në zonën e legenit, rregulloni lartësinë dhe formën e sediljes ose konsultohuni me specialistin.
4. Joga
Joga ndihmon në:
● përmirësimin e fleksibilitetit;
● kontrollin e frymëmarrjes;
● reduktimin e stresit;
● ndërgjegjësimin për aktivizimin e muskujve të dyshemesë pelvike.
Disa pozicione mund të përshtaten sipas simptomave të pacientes.
5. Pilates
Pilates është shumë i dobishëm sepse:
● forcon muskujt e trungut;
● përmirëson qëndrimin e trupit;
● aktivizon muskujt e legenit;
● ndihmon stabilitetin e shtyllës kurrizore.
Megjithatë, ushtrimet duhet të kryhen me teknikën e duhur dhe, nëse është e mundur, nën drejtimin e një instruktori të trajnuar.
6. Ushtrimet Kegel
Këto janë ushtrimet më të rëndësishme për gratë me inkontinencë urinare.
Ato:
● forcojnë dyshemenë pelvike;
● përmirësojnë kontrollin e uretrës;
● reduktojnë episodet e rrjedhjes së urinës;
● ndihmojnë edhe në parandalimin e prolapsit.
Studimet tregojnë se programet e rregullta të ushtrimeve Kegel janë trajtimi konservativ më efektiv për inkontinencën e stresit.
Aktivitetet që kërkojnë më shumë kujdes
1. Vrapimi
Gjatë vrapimit rritet presioni mbi dyshemenë pelvike.
Tek gratë me muskuj të dobësuar kjo mund të shkaktojë:
● rrjedhje urine;
● ndjesi peshe në legen;
● përkeqësim të simptomave.
Kjo nuk do të thotë se vrapimi është i ndaluar, por mund të jetë e nevojshme të trajtohet më parë inkontinenca dhe të forcohen muskujt e legenit.
2. Kërcimet
Aktivitetet si:
● aerobiku;
● zumba;
● kërcimi me litar;
● sportet me shumë kërcime,
rrisin ndjeshëm presionin brenda barkut dhe mund të shkaktojnë rrjedhje të urinës tek disa gra.
3. CrossFit dhe stërvitjet me intensitet të lartë
Këto programe përfshijnë:
● kërcime;
● sprint;
● ngritje peshash;
● ushtrime me ndikim të lartë.
Nëse nuk kryhen me teknikën e duhur dhe pa kontroll të dyshemesë pelvike, ato mund të përkeqësojnë simptomat.
4. Ngritja e peshave
Ngritja e peshave të mëdha rrit presionin intraabdominal.
Nëse gjatë ngritjes:
● mbani frymën;
● nuk aktivizoni muskujt e legenit,
rritet rreziku për:
● rrjedhje urine;
● dobësim të dyshemesë pelvike;
● prolaps të organeve pelvike.
Me teknikën e duhur dhe peshat e përshtatura, shumë gra mund të vazhdojnë stërvitjen në mënyrë të sigurt.
A duhet të ndaloni sportin nëse rrjedh urina?
Jo.
Nëse ndodh rrjedhje urine gjatë aktivitetit fizik:
● mos e ndërprisni menjëherë stërvitjen;
● konsultohuni me një specialist;
● filloni ushtrimet për dyshemenë pelvike;
● përshtatni intensitetin e ushtrimeve.
Në shumicën e rasteve, simptomat mund të përmirësohen pa hequr dorë nga aktiviteti fizik.
Si të ushtroheni në mënyrë të sigurt?
Përpara aktivitetit:
● urinoni;
● bëni nxehje;
● shmangni konsumimin e sasive të mëdha të lëngjeve menjëherë para stërvitjes.
Gjatë ushtrimeve:
● merrni frymë normalisht;
● mos mbani frymën;
● aktivizoni muskujt e dyshemesë pelvike gjatë ushtrimeve që rrisin presionin abdominal.
Pas stërvitjes:
● hidratohuni;
● bëni ushtrime relaksuese;
● monitoroni nëse simptomat përkeqësohen.
Tabelë – Aktivitetet fizike dhe ndikimi i tyre në inkontinencën urinare
Aktiviteti fizik Ndikimi tek inkontinenca urinare
Ecja ⭐ Shumë i rekomanduar
Noti ⭐ Shumë i rekomanduar
Çiklizmi ⭐ I rekomanduar
Joga ⭐ Shumë i rekomanduar
Pilates ⭐ I rekomanduar kur kryhet si duhet
Ushtrimet Kegel ⭐ Trajtimi konservativ më efektiv
Vrapimi ⚠️ Mund të përkeqësojë simptomat tek disa gra
Aerobiku/Zumba ⚠️ Kërkon kujdes nëse ka rrjedhje urine
CrossFit ⚠️ Kërkon vlerësim individual
Ngritja e peshave të rënda ⚠️ Duhet teknikë e saktë dhe aktivizim i dyshemesë pelvike
Si të ushtroheni në mënyrë të sigurt nëse keni inkontinencë urinare
Aktiviteti fizik nuk duhet të ndërpritet për shkak të inkontinencës urinare. Përkundrazi, me disa përshtatje të thjeshta dhe me një program të personalizuar ushtrimesh, shumica e grave mund të vazhdojnë të ushtrohen pa përkeqësuar simptomat. Çelësi është të mbrohet dyshemeja pelvike dhe të shmangen ushtrimet që rrisin në mënyrë të panevojshme presionin mbi fshikëzën.
Aktivizoni muskujt e dyshemesë pelvike para ushtrimeve
Një nga teknikat më të rëndësishme është kontraktimi i lehtë i muskujve të dyshemesë pelvike përpara ushtrimeve që rrisin presionin në bark.
Kjo teknikë ndihmon në:
● mbështetjen e uretrës;
● reduktimin e rrjedhjes së urinës;
● stabilizimin e legenit;
● mbrojtjen e muskujve pelvikë.
Me praktikë, kjo bëhet një refleks natyral gjatë aktivitetit fizik.
Mësoni teknikën e duhur të frymëmarrjes
Shumë gra mbajnë frymën gjatë ushtrimeve ose ngritjes së peshave.
Kjo rrit ndjeshëm presionin brenda barkut dhe mbi fshikëzën.
Rekomandohet:
● të nxirrni frymën gjatë fazës së sforcimit;
● të mos mbani frymën;
● të merrni frymë në mënyrë të qetë dhe ritmike gjatë gjithë ushtrimit.
Teknika e saktë e frymëmarrjes ul ngarkesën mbi dyshemenë pelvike.
Filloni gradualisht
Nëse nuk jeni aktive fizikisht, mos filloni menjëherë me ushtrime intensive.
Është më mirë të:
● filloni me ecje;
● shtoni gradualisht kohëzgjatjen;
● rrisni intensitetin hap pas hapi;
● monitoroni reagimin e trupit.
Kjo i jep kohë muskujve të përshtaten dhe ul rrezikun e përkeqësimit të simptomave.
Çfarë të bëni nëse rrjedh urina gjatë stërvitjes?
Mos u frikësoni dhe mos e ndërprisni menjëherë aktivitetin.
Veproni kështu:
● ndaloni për disa minuta;
● zbrazni fshikëzën nëse është e nevojshme;
● ulni intensitetin e ushtrimeve;
● vazhdoni me aktivitete me ndikim më të ulët.
Nëse rrjedhja përsëritet vazhdimisht, konsultohuni me specialistin për një vlerësim të dyshemesë pelvike.
Përdorni veshje të përshtatshme
Rrobat sportive duhet të jenë:
● të rehatshme;
● elastike;
● që lejojnë lëvizjen e lirë;
● që nuk ushtrojnë presion të tepërt mbi barkun.
Nëse keni rrjedhje të lehtë të urinës, mund të përdorni produkte absorbuese të posaçme për aktivitet fizik, të cilat janë diskrete dhe ofrojnë siguri gjatë stërvitjes.
Mos harroni ushtrimet Kegel
Edhe nëse bëni palestër ose sport, ushtrimet Kegel duhet të mbeten pjesë e rutinës suaj.
Ato:
● përmirësojnë forcën e muskujve pelvikë;
● rrisin kontrollin e urinimit;
● zvogëlojnë episodet e rrjedhjes gjatë aktivitetit fizik.
Rezultatet janë më të mira kur ushtrimet kryhen çdo ditë për të paktën 3 muaj.
Aktiviteti fizik gjatë shtatzënisë
Shtatzënia rrit presionin mbi dyshemenë pelvike, por kjo nuk do të thotë që duhet të shmangni lëvizjen.
Aktivitetet më të rekomanduara janë:
● ecja;
● noti;
● joga prenatale;
● ushtrimet Kegel.
Këto ndihmojnë në:
● përgatitjen e trupit për lindjen;
● uljen e rrezikut të inkontinencës pas lindjes;
● përmirësimin e mirëqenies fizike.
Programi duhet të përshtatet gjithmonë sipas rekomandimeve të obstetrit.
Aktiviteti fizik pas lindjes
Pas lindjes, rikthimi në aktivitet duhet të jetë gradual.
Rekomandohet:
● fillimi me ecje të lehta;
● ushtrime të dyshemesë pelvike;
● shmangia e ngritjes së peshave të rënda në javët e para;
● rikthimi gradual në sport sipas këshillës së mjekut.
Nëse rrjedhja e urinës vazhdon disa muaj pas lindjes, nevojitet vlerësim specialistik.
Aktiviteti fizik gjatë menopauzës
Pas menopauzës, ulja e estrogjenit mund të dobësojë strukturat mbështetëse të legenit.
Aktiviteti fizik ndihmon në:
● ruajtjen e masës muskulore;
● kontrollin e peshës;
● forcimin e dyshemesë pelvike;
● uljen e rrezikut të prolapsit.
Ecja, noti, joga dhe ushtrimet e forcës me intensitet të moderuar janë zgjedhje shumë të mira.
Kur duhet të konsultoheni me specialistin?
Kërkoni ndihmë mjekësore nëse:
● humbni urinë gjatë pothuajse çdo aktiviteti fizik;
● simptomat po përkeqësohen;
● ndjeni rëndim ose fryrje në zonën e legenit;
● keni dhimbje gjatë ushtrimeve;
● rrjedhja e urinës ju detyron të ndërprisni aktivitetin fizik.
Një vlerësim i hershëm mund të identifikojë shkakun dhe të lejojë trajtimin e duhur.
Mos hiqni dorë nga një jetë aktive
Qëllimi i trajtimit nuk është vetëm të ndalojë rrjedhjen e urinës, por edhe t’ju lejojë të vazhdoni aktivitetet që ju pëlqejnë.
Me trajtimin e duhur, shumica e grave mund të:
● ecin;
● vrapojnë (kur simptomat janë të kontrolluara);
● bëjnë palestër;
● notojnë;
● udhëtojnë;
● marrin pjesë në aktivitete sportive pa kufizime të mëdha.
Tabela – Këshilla praktike para, gjatë dhe pas aktivitetit fizik
Para aktivitetit Gjatë aktivitetit Pas aktivitetit
Zbrazni fshikëzën. Merrni frymë normalisht dhe mos e mbani frymën. Hidratohuni gradualisht.
Bëni nxehje 5–10 minuta. Aktivizoni muskujt e dyshemesë pelvike gjatë ushtrimeve. Bëni ushtrime relaksuese dhe shtrirjeje.
Vishni rroba të rehatshme. Shmangni sforcimet e tepërta. Vëzhgoni nëse simptomat përkeqësohen.
Përdorni produkte absorbuese . Pushoni nëse ndjeni parehati ose rrjedhje të urinës. Kryeni ushtrimet Kegel si pjesë e rutinës ditore.
Pyetjet më të shpeshta (FAQ)
1. A duhet ta ndërpres aktivitetin fizik nëse kam inkontinencë urinare?
Jo. Në shumicën e rasteve aktiviteti fizik nuk duhet të ndërpritet. Përkundrazi, zgjedhja e ushtrimeve të përshtatshme dhe forcimi i muskujve të dyshemesë pelvike mund të ndihmojnë në reduktimin e simptomave. Nëse një aktivitet shkakton rrjedhje të urinës, konsultohuni me specialistin për ta përshtatur programin e stërvitjes.
2. Cili është sporti më i mirë për gratë me inkontinencë urinare?
Nuk ka një sport ideal për të gjitha gratë, por zakonisht rekomandohen:
● ecja;
● noti;
● çiklizmi;
● joga;
● pilates;
● ushtrimet Kegel.
Këto aktivitete ushtrojnë më pak presion mbi dyshemenë pelvike dhe ndihmojnë në forcimin e saj.
3. A mund të vrapoj nëse kam inkontinencë urinare?
Po, por kjo varet nga lloji dhe shkalla e inkontinencës. Nëse gjatë vrapimit ndodh rrjedhje e urinës, mund të jetë e nevojshme të forconi më parë muskujt e dyshemesë pelvike dhe të konsultoheni me specialistin përpara se të rifilloni stërvitjet intensive.
4. A ndikon ngritja e peshave?
Po. Ngritja e peshave të rënda mund të rrisë presionin mbi dyshemenë pelvike, veçanërisht nëse nuk përdoret teknika e duhur e frymëmarrjes. Megjithatë, ushtrimet me pesha të përshtatura dhe të mbikëqyrura nuk janë domosdoshmërisht të ndaluara.
5. A ndihmojnë ushtrimet Kegel?
Po. Ushtrimet Kegel konsiderohen trajtimi konservativ më efektiv për inkontinencën urinare të stresit dhe janë të dobishme edhe për shumë gra me inkontinencë mikse. Ato duhet të kryhen rregullisht dhe me teknikën e duhur.
6. Çfarë duhet të bëj nëse më rrjedh urina gjatë palestrës?
Mos e ndërprisni menjëherë aktivitetin fizik.
Rekomandohet:
● të zbrazni fshikëzën para stërvitjes;
● të ulni përkohësisht intensitetin;
● të kryeni ushtrime për dyshemenë pelvike;
● të kërkoni vlerësim nga specialisti nëse problemi vazhdon.
7. A mund të ushtrohem gjatë shtatzënisë?
Po, nëse shtatzënia është normale dhe nuk ka kundërindikacione nga obstetri.
Aktivitetet më të rekomanduara janë:
● ecja;
● noti;
● joga prenatale;
● ushtrimet Kegel.
Këto ndihmojnë në uljen e rrezikut të inkontinencës pas lindjes.
8. A ndikon aktiviteti fizik pas menopauzës?
Po, në mënyrë pozitive.
Aktiviteti fizik ndihmon në:
● ruajtjen e masës muskulore;
● kontrollin e peshës;
● forcimin e dyshemesë pelvike;
● uljen e rrezikut të prolapsit dhe inkontinencës.
9. A duhet të përdor produkte absorbuese gjatë stërvitjes?
Nëse keni rrjedhje të lehtë, ato mund t’ju japin më shumë siguri gjatë aktivitetit fizik. Megjithatë, përdorimi i tyre nuk zëvendëson trajtimin e shkakut të inkontinencës.
10. Kur duhet të kërkoj ndihmë mjekësore?
Duhet të konsultoheni me specialistin nëse:
● rrjedhja e urinës ndodh rregullisht gjatë aktivitetit fizik;
● simptomat po përkeqësohen;
● ndjeni rëndim në legen;
● aktiviteti fizik po kufizon jetën tuaj të përditshme.
Mite dhe Fakte
Mit Fakt
Nëse kam inkontinencë, duhet të ndaloj sportin. Aktiviteti fizik i përshtatur është pjesë e trajtimit dhe përmirëson simptomat.
Vrapimi shkakton gjithmonë inkontinencë. Vrapimi mund të përkeqësojë simptomat tek disa gra, por nuk është shkaku i vetëm i inkontinencës.
Ushtrimet Kegel duhen bërë vetëm pasi shfaqet problemi. Ato janë efektive edhe për parandalimin e inkontinencës.
Ngritja e peshave është gjithmonë e ndaluar. Me teknikën e duhur dhe peshat e përshtatura, shumë gra mund të vazhdojnë stërvitjen.
Rrjedhja e urinës gjatë sportit është normale dhe nuk ka zgjidhje. Ajo është një shenjë që duhet vlerësuar dhe shpesh mund të trajtohet me sukses.
Aktiviteti fizik e përkeqëson gjithmonë inkontinencën. Aktiviteti i zgjedhur si duhet zakonisht ndihmon në kontrollin e simptomave.
Pas menopauzës nuk ka kuptim të ushtrohesh për dyshemenë pelvike. Ushtrimet mbeten të dobishme dhe mund të përmirësojnë forcën muskulore në çdo moshë.
Përfundim
Aktiviteti fizik dhe inkontinenca urinare nuk janë kundërshtarë. Përkundrazi, një program i mirëplanifikuar ushtrimesh mund të ndihmojë në kontrollin e peshës trupore, forcimin e muskujve të dyshemesë pelvike dhe përmirësimin e funksionit të fshikëzës. Edhe pse disa aktivitete me ndikim të lartë mund të rrisin përkohësisht episodet e rrjedhjes së urinës, kjo nuk do të thotë se gratë duhet të heqin dorë nga lëvizja.
Çdo paciente është e ndryshme dhe ka nevojë për një plan të personalizuar. Kombinimi i aktivitetit fizik të përshtatshëm, ushtrimeve Kegel, kontrollit të peshës dhe trajtimit mjekësor, kur është i nevojshëm, ofron rezultatet më të mira. Ruajtja e një stili jetese aktiv është një nga mënyrat më të rëndësishme për të mbrojtur shëndetin e legenit dhe për të përmirësuar cilësinë e jetës.
Këshilla nga Klinika Tradita
Në Klinikën Tradita, ne takojmë shpesh gra që kanë hequr dorë nga ecja, palestra, noti apo aktivitetet që i pëlqejnë, sepse kanë frikë se mos u rrjedh urina gjatë ushtrimeve. Kjo është plotësisht e kuptueshme, por nuk është zgjidhja më e mirë. Në shumicën e rasteve, problemi nuk është aktiviteti fizik, por dobësimi i muskujve të dyshemesë pelvike ose mungesa e një programi të përshtatur me gjendjen e pacientes.
Për këtë arsye, në Klinikën Tradita çdo paciente vlerësohet në mënyrë individuale. Gjatë konsultës analizohen lloji i inkontinencës, niveli i aktivitetit fizik, historia e shtatzënive dhe lindjeve, prania e prolapsit, pesha trupore dhe faktorë të tjerë që mund të ndikojnë në simptomat. Vetëm pas këtij vlerësimi rekomandohet programi më i përshtatshëm i aktivitetit fizik dhe rehabilitimit.
Në shumë raste, kombinimi i ushtrimeve për dyshemenë pelvike, fizioterapisë, teknikave të duhura të frymëmarrjes dhe aktiviteteve me ndikim të ulët si ecja, noti ose joga sjell përmirësim të ndjeshëm brenda pak muajsh. Edhe gratë që dëshirojnë të rikthehen në palestër, vrapim ose sporte të tjera më intensive mund ta bëjnë këtë gradualisht, pasi të kenë forcuar muskujt e legenit dhe të kenë mësuar teknikat e duhura të stërvitjes.
Mos e pranoni rrjedhjen e urinës gjatë aktivitetit fizik si diçka “normale”. Ajo është një shenjë që trupi po ju tregon se ka nevojë për vlerësim dhe trajtim. Sa më herët të kërkoni ndihmë, aq më të mëdha janë mundësitë për të parandaluar përkeqësimin e simptomave dhe për të vazhduar një jetë aktive pa kufizime.
Qëllimi ynë në Klinikën Tradita nuk është vetëm të trajtojmë inkontinencën urinare, por t’ju ndihmojmë të rifitoni besimin në trupin tuaj, të riktheheni në aktivitetet që ju pëlqejnë dhe të jetoni pa frikën se lëvizja do të ndikojë negativisht në cilësinë e jetës. Një grua aktive është një grua më e shëndetshme, më e fortë dhe me më shumë vetëbesim.
Literaturë
1. European Association of Urology (EAU). Guidelines on Non-neurogenic Female Lower Urinary Tract Symptoms. Versioni më i fundit.
2. National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Urinary Incontinence and Pelvic Organ Prolapse in Women (NG123).
3. American Urological Association (AUA). Diagnosis and Treatment of Overactive Bladder (Non-Neurogenic) in Adults.
4. International Continence Society (ICS). Standardisation of Terminology of Lower Urinary Tract Function.
5. Abrams P, Cardozo L, Wagg A, Wein A. Incontinence. 6th International Consultation on Incontinence.
6. Dumoulin C, Cacciari LP, Hay-Smith EJC. Pelvic Floor Muscle Training for Women with Urinary Incontinence. Cochrane Database of Systematic Reviews.
7. Wein AJ, Kavoussi LR, Partin AW, Peters CA. Campbell-Walsh-Wein Urology. 12th Edition.
8. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Practice Bulletin: Urinary Incontinence in Women.
9. Haylen BT, de Ridder D, Freeman RM, et al. IUGA/ICS Joint Report on the Terminology for Female Pelvic Floor Dysfunction.
10. World Health Organization (WHO). Guidelines on Physical Activity and Sedentary Behaviour.
Ju keshillojme te merrni informacione profesinale nga IUGA.