Prolapsi i rektumit. Rektocela

Simptomat, diagnostikimi dhe trajtimi

Hyrje

Prolapsi i rektumit. Rektocela – Rektocela është një nga format më të shpeshta të prolapsit të organeve pelvike tek gratë. Ajo ndodh kur muri i pasmë i vaginës dobësohet dhe lejon që një pjesë e rektumit të fryhet ose të shtyjë drejt vaginës.

Shumë gra nuk e dinë se vuajnë nga rektoceleja derisa fillojnë të kenë probleme me jashtëqitjen ose ndjejnë një fryrje në vaginë. Për shkak se simptomat zhvillohen gradualisht, ato shpesh konsiderohen gabimisht si pasojë normale e moshës, lindjeve ose kapsllëkut kronik.

Në realitet, rektoceleja është një gjendje mjekësore që mund të diagnostikohet dhe trajtohet me sukses, duke përmirësuar funksionin intestinal dhe cilësinë e jetës.

Prolapsi i rektumit. Rektocela – Çfarë është rektocela?

Prolapsi i rektumit. Rektocela – Rektocela është prolapsi i murit të pasmë të vaginës, ku muri i përparmë i rektumit fryhet drejt vaginës për shkak të dobësimit të strukturave mbështetëse.

Në kushte normale:

●          rektumi dhe vagina ndahen nga një shtresë indi lidhor e quajtur fascia rektovaginale;

●          kjo fascie, së bashku me muskujt e dyshemesë pelvike dhe ligamentet, mban organet në pozicionin e tyre anatomik.

Kur këto struktura dobësohen ose dëmtohen, rektumi fillon të shtyjë murin e pasmë të vaginës, duke krijuar një “xhep” ku mund të grumbullohen feçet gjatë jashtëqitjes.

Ky ndryshim anatomik është arsyeja pse shumë paciente me rektocele kanë vështirësi në zbrazjen e plotë të zorrës.

Si zhvillohet rektocela?

Rektocela zakonisht nuk shfaqet papritur.

Ajo zhvillohet gradualisht gjatë viteve si rezultat i:

●          dëmtimeve gjatë lindjes;

●          plakjes së indeve;

●          dobësimit të muskujve të legenit;

●          rritjes së përsëritur të presionit brenda barkut.

Sa më shumë të dobësohen strukturat mbështetëse, aq më e madhe bëhet fryrja e rektumit drejt vaginës.

Anatomia e murit të pasmë vaginal

Për të kuptuar rektoçelen, është e rëndësishme të njihni shkurtimisht anatominë.

Muri i pasmë i vaginës mbështetet nga:

●          fascia rektovaginale;

●          muskujt levator ani;

●          ligamenti uterosakral dhe struktura të tjera mbështetëse të legenit.

Kur këto inde humbasin forcën dhe elasticitetin, muri i pasmë vaginal nuk arrin më të mbështesë rektumin në mënyrë efektive.

Prolapsi i rektumit. Rektocela – Pse ndodh rektocela?

Në shumicën e rasteve, rektoceleja zhvillohet si rezultat i kombinimit të disa faktorëve.

1. Lindjet vaginale

Lindja vaginale është faktori më i rëndësishëm i rrezikut.

Gjatë lindjes mund të ndodhin:

●          zgjatje ose këputje të fascies rektovaginale;

●          dëmtim i muskujve të legenit;

●          dëmtim i nervave pelvikë.

Rreziku është më i lartë pas:

●          lindjeve të shumta;

●          lindjeve të zgjatura;

●          foshnjave me peshë të madhe;

●          përdorimit të pincës ose vakumit.

2. Kapsllëku kronik

Prolapsi i rektumit. Rektocela – Kapsllëku është një nga faktorët më të rëndësishëm në zhvillimin dhe përkeqësimin e rektoçelës.

Sforcimi i përsëritur gjatë jashtëqitjes:

●          rrit presionin mbi murin e pasmë të vaginës;

●          dobëson gradualisht strukturat mbështetëse;

●          mund të përkeqësojë prolapsin me kalimin e kohës.

3. Menopauza

Pas menopauzës bie niveli i estrogjenit.

Si pasojë:

●          indet humbasin elasticitetin;

●          kolagjeni dobësohet;

●          mbështetja e organeve pelvike bëhet më e dobët.

4. Mosha

Me rritjen e moshës ndodhin ndryshime natyrore në muskuj dhe indin lidhor, të cilat rrisin rrezikun për rektocele.

5. Mbipesha

Pesha e tepërt rrit presionin mbi legenin dhe mund të përshpejtojë dobësimin e strukturave mbështetëse.

6. Kolla kronike

Kolla e vazhdueshme ushtron presion të përsëritur mbi organet pelvike dhe mund të kontribuojë në përkeqësimin e prolapsit.

7. Ngritja e përsëritur e peshave

Puna fizike shumë e rëndë ose ngritja e shpeshtë e peshave të mëdha mund të rrisë presionin intraabdominal dhe të ndikojë në progresionin e rektoçelës.

Prolapsi i rektumit. Rektocela – Stadet e rektocelës

Rektoceleja klasifikohet sipas shkallës së zbritjes së murit të pasmë vaginal.

Stadi I

●          Fryrje e vogël.

●          Zakonisht pa simptoma.

Stadi II

●          Rektoceleja arrin pranë hyrjes së vaginës.

●          Mund të shfaqen vështirësi gjatë jashtëqitjes.

Stadi III

●          Një pjesë e murit të pasmë del jashtë vaginës.

●          Simptomat zakonisht bëhen më të dukshme.

Stadi IV

●          Rektocele shumë e avancuar.

●          Kërkon vlerësim të kujdesshëm për trajtimin më të përshtatshëm.

Është e rëndësishme të theksohet se stadi nuk përputhet gjithmonë me ashpërsinë e simptomave. Disa gra me rektocele të vogël kanë simptoma të konsiderueshme, ndërsa të tjera me prolaps më të madh mund të kenë pak shqetësime.

Prolapsi i rektumit. Rektocela – A mund të shoqërohet me prolapse të tjera?

Po.

Rektoceleja shpesh nuk shfaqet e vetme.

Ajo mund të shoqërohet me:

●          prolaps të mitrës;

●          prolaps të fshikëzës (cistocelë);

●          prolaps të kupolës vaginale tek gratë që kanë kryer histerektomi.

Prolapsi i rektumit. Rektocela – Për këtë arsye, gjatë ekzaminimit gjinekologjik vlerësohen të gjitha organet pelvike, jo vetëm muri i pasmë vaginal.

Tabela 1. Faktorët kryesorë të rrezikut për rektocelën

Faktori Si ndikon?

Lindjet vaginale          Dëmtojnë fascien rektovaginale dhe muskujt e legenit

Kapsllëku kronik         Rrit sforcimin gjatë jashtëqitjes

Menopauza    Ul elasticitetin e indeve mbështetëse

Mosha Dobëson muskujt dhe ligamentet

Mbipesha       Rrit presionin mbi organet pelvike

Kolla kronike   Rrit vazhdimisht presionin intraabdominal

Ngritja e shpeshtë e peshave Mund të përshpejtojë progresionin e prolapsit

Shenjat, simptomat dhe diagnostikimi i rektoçelës

Rektocela mund të jetë e pranishme për vite pa shkaktuar simptoma të dukshme. Në stadet e hershme, ajo shpesh zbulohet rastësisht gjatë një kontrolli gjinekologjik. Megjithatë, me përparimin e prolapsit, simptomat bëhen më të dukshme dhe zakonisht lidhen me vështirësitë gjatë jashtëqitjes.

Është e rëndësishme të theksohet se madhësia e rektoçelës nuk përputhet gjithmonë me ashpërsinë e simptomave. Disa gra me prolaps të vogël mund të kenë shqetësime të konsiderueshme, ndërsa të tjera me rektocele më të madhe mund të kenë pak ose aspak simptoma.

1. Kapsllëku kronik

Kapsllëku është një nga simptomat më të zakonshme tek gratë me rektocele.

Pacientet mund të raportojnë:

●          jashtëqitje të rralla;

●          feçe të forta;

●          nevojë për sforcim të vazhdueshëm;

●          ndjesinë se jashtëqitja kërkon shumë kohë.

Është e rëndësishme të kuptohet se kapsllëku mund të jetë shkak, por edhe pasojë e rektoçelës. Sforcimi i vazhdueshëm mund të dobësojë më tej strukturat mbështetëse të legenit, duke krijuar një rreth vicioz.

2. Vështirësia në jashtëqitje

Një nga shenjat më karakteristike të rektoçelës është ndjesia se feçet “ngecin” gjatë defekimit.

Kjo ndodh sepse një pjesë e feçeve grumbullohet në “xhepin” e krijuar nga fryrja e rektumit drejt vaginës.

Pacientja mund të ndiejë:

●          vështirësi në nxjerrjen e feçeve;

●          nevojë për sforcim të zgjatur;

●          ndjesinë se zorrët nuk zbrazen plotësisht.

3. Ndjesia e zbrazjes jo të plotë

Edhe pas përfundimit të jashtëqitjes, shumë gra vazhdojnë të kenë ndjesinë se një pjesë e feçeve ka mbetur ende në rektum.

Kjo mund të çojë në:

●          rikthim të shpeshtë në tualet;

●          parehati gjatë ditës;

●          ulje të cilësisë së jetës.

4. Nevoja për të ushtruar presion në vaginë (Splinting)

Kjo është një simptomë shumë karakteristike për rektoçelën.

Disa paciente ndihmojnë jashtëqitjen duke ushtruar me gisht presion mbi murin e pasmë të vaginës ose në zonën midis vaginës dhe anusit (perineum), për të lehtësuar daljen e feçeve.

Kjo teknikë njihet si splinting.

Megjithëse mund të ndihmojë përkohësisht, ajo tregon se rektoceleja po ndikon në funksionin normal të zorrës dhe duhet të vlerësohet nga gjinekologu ose kirurgu kolorektal.

5. Fryrja vaginale

Ashtu si format e tjera të prolapsit, edhe rektoceleja mund të shkaktojë:

●          një fryrje në murin e pasmë të vaginës;

●          ndjesinë e një mase që bëhet më e dukshme gjatë sforcimit;

●          parehati gjatë qëndrimit në këmbë për kohë të gjatë.

Në stadet më të avancuara, fryrja mund të jetë e dukshme edhe nga vetë pacientja.

6. Rëndesa dhe presioni në legen

Shumë gra përshkruajnë:

●          rëndesë në fund të legenit;

●          presion në vaginë;

●          ndjesinë sikur “diçka po shtyn nga brenda”.

Simptomat zakonisht përkeqësohen:

●          në fund të ditës;

●          pas ecjes së gjatë;

●          pas ngritjes së peshave;

●          gjatë kapsllëkut.

7. Parehatia gjatë marrëdhënieve seksuale

Jo çdo grua me rektocele ka probleme në jetën intime.

Megjithatë, disa paciente mund të raportojnë:

●          ndjesi presioni gjatë penetrimit;

●          parehati ose dhimbje;

●          ulje të vetëbesimit për shkak të fryrjes vaginale.

Në shumë raste, këto simptoma përmirësohen pas trajtimit të rektoçelës.

Prolapsi i rektumit. Rektocela – Si diagnostikohet rektocela?

Diagnoza vendoset në bazë të:

Anamnezës

Mjeku pyet për:

●          kapsllëkun;

●          mënyrën e jashtëqitjes;

●          nevojën për sforcim;

●          përdorimin e teknikës splinting;

●          lindjet e mëparshme;

●          operacionet pelvike;

●          simptomat e prolapsit.

Ekzaminimit gjinekologjik

Ky është ekzaminimi kryesor për vendosjen e diagnozës.

Ai kryhet:

●          në pozicion gjinekologjik;

●          gjatë pushimit;

●          gjatë sforcimit ose kollës.

Mjeku vlerëson:

●          madhësinë e rektoçelës;

●          praninë e prolapseve të tjera;

●          shkallën e dobësimit të murit të pasmë vaginal.

Sistemi POP-Q (Pelvic Organ Prolapse Quantification) përdoret shpesh për të klasifikuar prolapsin.

Ekzaminimet shtesë

Jo çdo paciente ka nevojë për analiza të avancuara.

Në raste të përzgjedhura mund të rekomandohen:

●          defekografia (radiologjike ose me rezonancë magnetike), për të vlerësuar mekanizmin e defekimit;

●          rezonanca magnetike dinamike e legenit;

●          kolonoskopia, nëse ka simptoma alarmuese si gjakderdhje rektale, humbje peshe ose ndryshim të papritur të zakoneve të jashtëqitjes;

●          konsultë me kirurgun kolorektal, kur dyshohet për çrregullime të tjera të zorrës.

Si dallohet rektoceleja nga hemorroidet?

Shumë gra i ngatërrojnë këto dy gjendje.

Rektoceleja:

●          është prolaps i murit të pasmë të vaginës;

●          shkakton vështirësi në jashtëqitje;

●          krijon një fryrje vaginale.

Hemorroidet:

●          janë zgjerim i venave të kanalit anal;

●          shkaktojnë gjakderdhje, kruarje ose dhimbje në anus;

●          nuk janë prolaps i organeve pelvike.

Në disa raste, të dyja gjendjet mund të bashkëjetojnë.

Tabela 2. Shenjat më të zakonshme të rektoçelës

Simptoma       Si shfaqet?

Kapsllëk kronik           Jashtëqitje e vështirë dhe sforcim i shpeshtë

Zbrazje jo e plotë        Ndjesia se rektumi nuk është zbrazur plotësisht

Splinting          Nevoja për të ushtruar presion në vaginë për të lehtësuar defekimin

Fryrje vaginale Masë në murin e pasmë të vaginës

Rëndesë pelvike          Presion ose parehati në fund të legenit

Parehati gjatë marrëdhënieve seksuale         Presion ose dhimbje tek disa paciente

Trajtimi i rektoçelës: Dieta, fizioterapia, pessari dhe kirurgjia

Trajtimi i rektocelës përcaktohet sipas:

●          madhësisë së prolapsit;

●          simptomave;

●          ndikimit në cilësinë e jetës;

●          moshës së pacientes;

●          gjendjes së përgjithshme shëndetësore;

●          pranisë së prolapseve të tjera të organeve pelvike.

Është e rëndësishme të theksohet se jo çdo rektocele kërkon operacion. Shumë gra me simptoma të lehta ose të moderuara përfitojnë nga trajtimi konservativ.

Kur nuk nevojitet operacioni?

Kirurgjia zakonisht nuk rekomandohet nëse:

●          rektocela është e vogël;

●          simptomat janë minimale;

●          nuk ka ndikim të rëndësishëm në cilësinë e jetës;

●          simptomat përmirësohen me trajtim konservativ.

Në këto raste, qëllimi është të përmirësohet funksioni intestinal dhe të parandalohet përparimi i prolapsit.

1. Dieta e pasur me fibra

Trajtimi i kapsllëkut është një nga hapat më të rëndësishëm.

Rekomandohet:

●          konsumimi i 25–30 gramë fibra në ditë;

●          fruta të freskëta;

●          perime;

●          drithëra integrale;

●          bishtajore.

Fibra ndihmon në:

●          zbutjen e feçeve;

●          uljen e sforcimit gjatë jashtëqitjes;

●          përmirësimin e funksionit të zorrës.

2. Hidratimi

Pirja e mjaftueshme e ujit është thelbësore.

Nëse nuk ka kundërindikacione mjekësore, rekomandohet konsumimi i rreth 1.5–2 litra ujë në ditë.

Fibra pa hidratim të mjaftueshëm mund të mos japë efektin e dëshiruar.

3. Trajtimi i kapsllëkut

Nëse dieta nuk mjafton, mjeku mund të rekomandojë:

●          suplemente me fibra;

●          zbutës të feçeve;

●          laksativë të përshtatshëm për përdorim afatshkurtër ose afatgjatë, sipas rastit.

Vetëmjekimi i zgjatur me laksativë nuk rekomandohet pa këshillën e mjekut.

4. Ushtrimet e dyshemesë pelvike

Ushtrimet Kegel ndihmojnë në:

●          forcimin e muskujve të legenit;

●          përmirësimin e mbështetjes së murit të pasmë vaginal;

●          lehtësimin e simptomave tek disa paciente.

Ato janë më efektive në stadet e hershme të prolapsit dhe kur kryhen rregullisht.

5. Fizioterapia e dyshemesë pelvike

Një fizioterapist i specializuar mund të hartojë një program të personalizuar që përfshin:

●          ushtrime të drejtuara;

●          biofeedback;

●          edukim për teknikat korrekte të defekimit;

●          frymëmarrje diafragmatike;

●          korrigjim të qëndrimit të trupit.

Fizioterapia mund të zvogëlojë nevojën për kirurgji tek disa paciente.

6. Pessari vaginal

Tek disa gra, veçanërisht kur rektoceleja shoqërohet edhe me prolaps të mitrës ose cistocelë, mund të përdoret një pessar vaginal.

Pessari:

●          mbështet organet pelvike;

●          mund të lehtësojë simptomat;

●          është alternativë për gratë që nuk dëshirojnë ose nuk mund t’i nënshtrohen kirurgjisë.

Ai duhet të vendoset dhe të kontrollohet periodikisht nga gjinekologu.

Kur rekomandohet operacioni?

Kirurgjia merret në konsideratë kur:

●          simptomat janë të rënda;

●          kapsllëku dhe vështirësitë në jashtëqitje vazhdojnë pavarësisht trajtimit konservativ;

●          pacientja ka nevojë të përdorë vazhdimisht teknikën splinting;

●          rektoceleja ndikon ndjeshëm në cilësinë e jetës.

Vendimi merret gjithmonë pas një vlerësimi të plotë klinik.

Llojet e operacionit

Riparimi posterior vaginal (Kolporafia posteriore)

Është procedura më e përdorur.

Kirurgu:

●          riparon fascien rektovaginale;

●          forcon murin e pasmë të vaginës;

●          rikthen mbështetjen normale të rektumit.

Në shumicën e rasteve përdoren indet e vetë pacientes.

Riparimi me teknika të tjera

Në raste të veçanta, veçanërisht kur rektoceleja shoqërohet me prolapse të tjera ose çrregullime funksionale të zorrës, mund të nevojiten procedura të kombinuara.

Zgjedhja e teknikës varet nga:

●          anatomia e pacientes;

●          simptomat;

●          prania e prolapseve të tjera;

●          përvoja e kirurgut.

Rikuperimi pas operacionit

Shërimi ndryshon sipas llojit të ndërhyrjes, por në përgjithësi rekomandohet:

●          ecje e lehtë që në ditët e para;

●          shmangia e ngritjes së peshave për 6–8 javë;

●          trajtimi aktiv i kapsllëkut;

●          konsum i mjaftueshëm i lëngjeve;

●          dietë e pasur me fibra;

●          shmangia e sforcimit gjatë jashtëqitjes.

Marrëdhëniet seksuale zakonisht rifillohen vetëm pasi gjinekologu të konfirmojë shërimin e plotë.

Prolapsi i rektumit. Rektocela – A mund të rikthehet rektocela?

Po.

Ashtu si format e tjera të prolapsit, edhe rektoceleja mund të rikthehet.

Rreziku rritet nëse vazhdojnë faktorët që ushtrojnë presion mbi dyshemenë pelvike, si:

●          kapsllëku kronik;

●          mbipesha;

●          kolla kronike;

●          ngritja e shpeshtë e peshave të rënda.

Për këtë arsye, trajtimi i faktorëve të rrezikut është një pjesë thelbësore e kujdesit afatgjatë.

Tabela 3. Opsionet e trajtimit të rektoçelës

Trajtimi           Kur rekomandohet?   Përfitimi kryesor

Dietë e pasur me fibra dhe hidratim  Të gjitha pacientet me kapsllëk          Lehtëson jashtëqitjen dhe ul sforcimin

Trajtimi i kapsllëkut    Kur dieta nuk mjafton Përmirëson funksionin intestinal

Ushtrimet Kegel          Rektocele e lehtë ose e moderuar     Forcojnë muskujt e legenit

Fizioterapia e dyshemesë pelvike       Simptoma të lehta deri të moderuara            Përmirëson kontrollin muskulor dhe teknikën e defekimit

Pessar vaginal Kur kirurgjia nuk është e përshtatshme ose shtyhet  Mbështet organet pelvike dhe lehtëson simptomat

Kirurgjia (kolporafia posteriore)         Rektocele simptomatike që nuk përmirësohet me trajtim konservativ           Rikthen anatomisë normale të murit të pasmë vaginal

Këshilla nga Klinika Tradita. Klinike gjinekollogjike

Në Klinikën Tradita, rektoceleja trajtohet me një qasje të individualizuar, duke vlerësuar jo vetëm madhësinë e prolapsit, por edhe simptomat, funksionin e zorrës dhe ndikimin në cilësinë e jetës. Jo çdo paciente ka nevojë për kirurgji. Në shumë raste, diagnostikimi i hershëm dhe trajtimi konservativ mund të përmirësojnë ndjeshëm simptomat.

✓ Mos e konsideroni kapsllëkun si “normal”

Nëse keni kapsllëk të vazhdueshëm, sforcoheni gjatë jashtëqitjes ose ndjeni se zorra nuk zbrazet plotësisht, këto simptoma meritojnë vlerësim mjekësor. Trajtimi i hershëm mund të ndihmojë në ngadalësimin e përparimit të rektoçelës.

✓ Mos u sforconi gjatë jashtëqitjes

Sforcimi i përsëritur rrit presionin mbi dyshemenë pelvike dhe mund të përkeqësojë prolapsin. Një dietë e pasur me fibra, hidratimi i mirë dhe aktiviteti fizik i rregullt janë hapa të rëndësishëm për të shmangur këtë problem.

✓ Kujdesuni për shëndetin e dyshemesë pelvike

Ushtrimet e dyshemesë pelvike dhe fizioterapia mund të ndihmojnë në forcimin e muskujve mbështetës dhe në përmirësimin e simptomave, veçanërisht në stadet e hershme.

✓ Mos zgjidhni vetë trajtimin

Kirurgjia nuk është gjithmonë alternativa e parë. Vendimi duhet të merret pas një ekzaminimi të plotë, duke marrë parasysh simptomat, moshën, sëmundjet shoqëruese dhe pritshmëritë e pacientes.

✓ Kryeni kontrolle periodike

Vizitat e rregullta gjinekologjike ndihmojnë në monitorimin e rektoçelës, identifikimin e prolapseve të tjera të mundshme dhe zgjedhjen e kohës më të përshtatshme për trajtim.

Mitet dhe faktet

Miti     Fakti

Rektoceleja është thjesht kapsllëk.    Jo. Rektoceleja është prolaps i murit të pasmë të vaginës që mund të shkaktojë ose të përkeqësojë kapsllëkun.

Çdo rektocele duhet të operohet.     Jo. Shumë paciente përmirësohen me dietë, trajtim të kapsllëkut, ushtrime dhe fizioterapi.

Nëse kam rektocele, nuk mund të bëj aktivitet fizik. Aktiviteti fizik me ndikim të ulët është zakonisht i dobishëm. Aktivitetet shumë të rënda mund të kërkojnë përshtatje sipas këshillës së mjekut.

Kirurgjia zgjidh gjithmonë problemin përgjithmonë. Kirurgjia mund të përmirësojë ndjeshëm simptomat, por rikthimi i prolapsit është i mundur nëse faktorët e rrezikut vazhdojnë.

Rektoceleja shkakton gjithmonë dhimbje.    Jo. Simptoma kryesore është zakonisht vështirësia në jashtëqitje, ndërsa dhimbja nuk është e pranishme tek çdo paciente.

FAQ – Pyetjet më të shpeshta

1. Çfarë është rektoceleja?

Rektoceleja është fryrja e murit të përparmë të rektumit drejt murit të pasmë të vaginës, si pasojë e dobësimit të strukturave mbështetëse të legenit.

2. A është rektoceleja e njëjtë me prolapsin e rektumit?

Jo. Rektoceleja është prolaps i murit të pasmë vaginal me fryrje të rektumit drejt vaginës. Prolapsi rektal është një gjendje tjetër, ku vetë rektumi del përmes anusit.

3. Cilat janë simptomat më të zakonshme?

Kapsllëku kronik, vështirësia në jashtëqitje, ndjesia e zbrazjes jo të plotë të zorrës, fryrja vaginale dhe rëndesa në legen.

4. Çfarë është  Splinting?

Është përdorimi i gishtit për të ushtruar presion mbi murin e pasmë të vaginës ose perineum gjatë jashtëqitjes për të ndihmuar zbrazjen e rektumit. Kjo është një shenjë karakteristike e rektoçelës tek disa paciente.

5. A mund të trajtohet pa operacion?

Po. Në shumë raste trajtimi konservativ me fibra, hidratim, ushtrime të dyshemesë pelvike, fizioterapi dhe pessar vaginal është i mjaftueshëm.

6. Kur rekomandohet operacioni?

Kur simptomat janë të rëndësishme, ndikojnë në cilësinë e jetës dhe nuk përmirësohen me trajtimin konservativ.

7. A ndikon rektoceleja në marrëdhëniet seksuale?

Tek disa gra mund të shkaktojë ndjesi presioni ose parehati, por jo çdo paciente përjeton probleme gjatë marrëdhënieve seksuale.

8. A mund të rikthehet rektoceleja pas operacionit?

Po. Rreziku i rikthimit ekziston, por mund të ulet duke trajtuar kapsllëkun, duke mbajtur një peshë të shëndetshme dhe duke shmangur sforcimin e tepërt.

9. A ndihmon dieta?

Po. Një dietë e pasur me fibra dhe hidratimi i mirë janë pjesë thelbësore e trajtimit dhe ndihmojnë në uljen e sforcimit gjatë jashtëqitjes.

10. Kur duhet të konsultohem me mjekun?

Nëse keni vështirësi të vazhdueshme në jashtëqitje, ndjeni një fryrje në vaginë, përdorni teknikën splinting ose simptomat po ndikojnë në jetën tuaj të përditshme.

Përmbledhje

Rektoceleja është një formë e zakonshme e prolapsit të organeve pelvike dhe shpesh lidhet me kapsllëkun kronik dhe vështirësitë gjatë jashtëqitjes. Megjithëse mund të ndikojë ndjeshëm në cilësinë e jetës, jo çdo paciente ka nevojë për kirurgji.

Trajtimi fillon zakonisht me masa konservative, si dieta e pasur me fibra, hidratimi, ushtrimet e dyshemesë pelvike dhe fizioterapia. Kur simptomat janë të rënda ose nuk përmirësohen me këto masa, kirurgjia mund të ofrojë një përmirësim të ndjeshëm.

Diagnostikimi i hershëm, trajtimi i faktorëve të rrezikut dhe kontrollet periodike janë çelësi për një menaxhim të suksesshëm dhe për ruajtjen e cilësisë së jetës.

Literatura

1.         American College of Obstetricians and Gynecologists. (2019). Practice Bulletin No. 214: Pelvic Organ Prolapse.

2.         International Urogynecological Association. (2023). Pelvic Organ Prolapse Patient Information.

3.         National Institute for Health and Care Excellence. (2021). Pelvic Floor Dysfunction: Prevention and Non-surgical Management (NG210).

4.         Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. (2020). Management of Pelvic Organ Prolapse.

5.         International Continence Society. (2022). Terminology for Female Pelvic Floor Dysfunction.

6.         American Urogynecologic Society. Clinical Guidance on Pelvic Organ Prolapse.

7.         Williams Gynecology. McGraw-Hill Education.

8.         Berek & Novak’s Gynecology. Wolters Kluwer.

9.         StatPearls Publishing. Rectocele. StatPearls Publishing.

10.       World Health Organization. (2023). Healthy Ageing and Women’s Health.

Merr informacion profesional tek IUGA