Prolapsi – Ruajtja e mitrës apo heqja?

Si zgjidhet trajtimi më i përshtatshëm për prolapsin uterin?

Pjesa 1 – Hyrje, prolapsi uterin dhe kriteret për zgjedhjen e trajtimit

Hyrje

Prolapsi i organeve pelvike është një nga problemet më të shpeshta gjinekologjike tek gratë, veçanërisht pas lindjeve vaginale, gjatë menopauzës dhe me rritjen e moshës. Një nga pyetjet që shqetëson më shumë pacientet është:

“A duhet të hiqet mitra apo mund të ruhet?”

Për shumë vite, histerektomia (heqja e mitrës) konsiderohej trajtimi standard për prolapsin uterin. Megjithatë, zhvillimi i kirurgjisë rekonstruktive të dyshemesë pelvike ka treguar se në shumë raste ruajtja e mitrës është një alternativë e sigurt dhe efektive, kur nuk ka sëmundje të vetë mitrës.

Sot, vendimi nuk bazohet vetëm në praninë e prolapsit, por edhe në:

●          moshën e pacientes;

●          dëshirën për të ruajtur mitrën;

●          praninë e patologjive të mitrës;

●          shkallën e prolapsit;

●          gjendjen e përgjithshme shëndetësore;

●          preferencat e pacientes pas këshillimit me gjinekologun.

Ky artikull shpjegon avantazhet dhe kufizimet e të dyja qasjeve, duke ndihmuar pacientet të kuptojnë se nuk ekziston një zgjidhje e vetme për të gjitha rastet.

Çfarë është prolapsi uterin?

Prolapsi uterin ndodh kur mitra zbret nga pozicioni i saj normal drejt vaginës për shkak të dobësimit të:

●          muskujve të dyshemesë pelvike;

●          fascieve;

●          ligamenteve mbështetëse.

Me përparimin e prolapsit, mitra mund të arrijë deri në hyrjen e vaginës ose edhe të dalë jashtë saj.

Shpesh prolapsi uterin shoqërohet edhe me:

●          cistocelë (prolaps i fshikëzës urinare);

●          rektocelë (prolaps i rektumit);

●          enterocelë (prolaps i zorrës së hollë);

●          prolaps të kupolës vaginale pas histerektomisë.

A duhet të hiqet gjithmonë mitra?

Jo.

Ky është një nga ndryshimet më të rëndësishme në gjinekologjinë moderne.

Në të kaluarën, prolapsi uterin trajtohej pothuajse gjithmonë me histerektomi. Sot, studimet tregojnë se ruajtja e mitrës është një alternativë e vlefshme për shumë gra, nëse:

●          mitra është e shëndetshme;

●          nuk ka dyshim për kancer ose lezione parakanceroze;

●          nuk ka mioma të mëdha simptomatike;

●          pacientja dëshiron ta ruajë mitrën.

Prandaj, prania e prolapsit nuk do të thotë automatikisht se mitra duhet të hiqet.

Kur mund të ruhet mitra?

Ruajtja e mitrës mund të konsiderohet kur:

●          pacientja dëshiron ta ruajë atë;

●          nuk ka patologji të rëndësishme të mitrës;

●          Pap-testi dhe ekzaminimet gjinekologjike janë normale;

●          nuk ka gjakderdhje uterine të pashpjeguar;

●          nuk ka dyshim për kancer endometrial ose të qafës së mitrës;

●          anatomia lejon një procedurë rekonstruktive të sigurt.

Procedurat që ruajnë mitrën përfshijnë:

●          uteropeksinë vaginale;

●          uteropeksinë laparoskopike;

●          procedura të tjera të pezullimit të mitrës me inde natyrale ose, në raste të përzgjedhura, me materiale sintetike.

Kur rekomandohet heqja e mitrës?

Histerektomia rekomandohet kur prolapsi shoqërohet me patologji të vetë mitrës, si:

●          mioma të mëdha simptomatike;

●          adenomiozë;

●          gjakderdhje uterine jonormale që nuk i përgjigjet trajtimit;

●          hiperplazi endometriale me rrezik të lartë;

●          kancer i qafës së mitrës, endometrit ose mitrës;

●          prolaps shumë i avancuar në disa paciente, kur kjo konsiderohet zgjidhja më e përshtatshme.

Në këto raste, heqja e mitrës trajton njëkohësisht prolapsin dhe patologjinë përkatëse.

Faktorët që ndikojnë në zgjedhjen e trajtimit

Vendimi nuk merret vetëm mbi bazën e ekzaminimit fizik. Gjinekologu merr në konsideratë disa elemente.

Mosha

Tek gratë më të reja, ruajtja e mitrës mund të ketë rëndësi më të madhe për arsye personale ose psikologjike.

Tek gratë në moshë më të avancuar, zgjedhja varet më shumë nga gjendja shëndetësore dhe patologjitë shoqëruese sesa nga mosha në vetvete.

Dëshira e pacientes

Preferencat e pacientes janë një pjesë thelbësore e vendimmarrjes.

Disa gra dëshirojnë të ruajnë mitrën për arsye:

●          personale;

●          kulturore;

●          emocionale;

●          të lidhura me identitetin trupor.

Të tjera preferojnë heqjen e saj për të shmangur ndërhyrje të mundshme në të ardhmen.

Vendimi duhet të merret vetëm pasi pacientja të jetë informuar për përfitimet dhe kufizimet e secilës alternativë.

Gjendja e mitrës

Para operacionit vlerësohen:

●          ekografia pelvike;

●          Pap-testi;

●          ekzaminimi gjinekologjik;

●          biopsia endometriale, kur është e nevojshme.

Nëse mitra është e shëndetshme, ruajtja e saj mund të jetë një opsion i përshtatshëm.

Shkalla e prolapsit

Prolapsi i avancuar nuk përjashton domosdoshmërisht ruajtjen e mitrës.

Megjithatë, në disa raste shumë komplekse, histerektomia mund të ofrojë një zgjidhje më të përshtatshme kirurgjikale.

Përvoja e kirurgut

Rezultatet varen edhe nga përvoja e ekipit kirurgjikal.

Kirurgët me eksperiencë në kirurgjinë rekonstruktive të dyshemesë pelvike janë në gjendje të ofrojnë si procedura me ruajtje të mitrës, ashtu edhe histerektomi, duke zgjedhur teknikën më të përshtatshme për secilën paciente.

Si merret vendimi përfundimtar?

Vendimi për ruajtjen ose heqjen e mitrës duhet të jetë rezultat i një vendimmarrjeje të përbashkët midis pacientes dhe gjinekologut.

Ky proces përfshin:

●          vlerësimin klinik;

●          ekzaminimet e nevojshme;

●          diskutimin e alternativave;

●          shpjegimin e përfitimeve dhe rreziqeve të secilës metodë;

●          respektimin e preferencave të pacientes.

Nuk ekziston një trajtim universal. Qëllimi është të zgjidhet metoda që ofron rezultatin më të mirë për situatën individuale të çdo gruaje.

Ruajtja e mitrës apo histerektomia – cila është zgjedhja më e mirë?

Kjo është një nga pyetjet më të zakonshme që bëjnë pacientet me prolaps uterin.

Përgjigjja është e thjeshtë:

Nuk ka një zgjidhje që është më e mira për të gjitha gratë.

Sipas udhëzimeve ndërkombëtare, zgjedhja duhet të personalizohet, duke marrë parasysh:

●          simptomat;

●          moshën;

●          gjendjen e mitrës;

●          dëshirën e pacientes;

●          llojin dhe shkallën e prolapsit;

●          përvojën e ekipit kirurgjikal. 

Avantazhet e ruajtjes së mitrës

Nëse mitra është e shëndetshme dhe nuk ka kundërindikacione, ruajtja e saj mund të jetë një zgjedhje shumë e mirë.

1. Ruhet organi natyral

Për shumë gra, mitra ka rëndësi jo vetëm biologjike, por edhe emocionale dhe psikologjike.

Ruajtja e saj mund të:

●          përmirësojë mirëqenien psikologjike;

●          ruajë imazhin trupor;

●          respektojë preferencat personale ose kulturore.

2. Operacion më i shkurtër

Në shumë raste, procedurat që ruajnë mitrën kanë:

●          kohë më të shkurtër kirurgjikale;

●          më pak humbje gjaku;

●          rikuperim më të shpejtë. 

3. Më pak traumë kirurgjikale

Ruajtja e mitrës shmang heqjen e një organi të shëndetshëm.

Kjo mund të reduktojë:

●          kohën e operacionit;

●          manipulimin kirurgjikal;

●          disa komplikacione perioperative.

4. Rezultate të krahasueshme

Studimet moderne tregojnë se, në paciente të përzgjedhura mirë, procedurat me ruajtje të mitrës ofrojnë rezultate anatomike dhe funksionale të krahasueshme me histerektominë. 

5. Mundësi për kirurgji me inde natyrale

Ruajtja e mitrës shpesh kombinohet me:

●          uteropeksi vaginale;

●          uteropeksi laparoskopike;

●          pezullim me ligamentet uterosakrale;

●          pezullim sakrospinoz.

Këto procedura përdorin indet natyrale të pacientes.

Kufizimet e ruajtjes së mitrës

Megjithëse ka shumë përparësi, ruajtja e mitrës nuk është e përshtatshme për çdo paciente.

Ajo nuk rekomandohet nëse ekzistojnë:

●          kancer i mitrës;

●          kancer i qafës së mitrës;

●          hiperplazi endometriale me rrezik të lartë;

●          gjakderdhje uterine e pashpjeguar;

●          mioma të mëdha simptomatike;

●          patologji të tjera që kërkojnë histerektomi. 

Avantazhet e histerektomisë

Në disa raste, heqja e mitrës mbetet zgjedhja më e përshtatshme.

1. Trajton edhe patologjinë e mitrës

Nëse pacientja ka:

●          mioma të mëdha;

●          adenomiozë;

●          hiperplazi endometriale;

●          kancer;

heqja e mitrës zgjidh njëkohësisht prolapsin dhe sëmundjen përkatëse.

2. Eliminon rrezikun e sëmundjeve të ardhshme të mitrës

Pas histerektomisë nuk mund të zhvillohen më patologji të vetë mitrës, si:

●          kanceri i endometrit;

●          miomat uterine;

●          gjakderdhjet nga mitra.

Megjithatë, kontrollet gjinekologjike mbeten të rëndësishme për shëndetin e vaginës, vezoreve (nëse ruhen) dhe organeve të tjera pelvike.

3. Procedurë e njohur dhe me përvojë të gjatë

Histerektomia vaginale është një nga procedurat më të studiuara në kirurgjinë gjinekologjike dhe vazhdon të jetë një alternativë shumë efektive kur ekziston indikacioni i duhur. 

Kufizimet e histerektomisë

Si çdo ndërhyrje kirurgjikale, edhe histerektomia ka disa kufizime.

Mund të shoqërohet me:

●          kohë më të gjatë operacioni;

●          humbje më të madhe gjaku;

●          rikuperim pak më të gjatë në disa raste;

●          nevojën për mbështetje të kupolës vaginale gjatë operacionit për të ulur rrezikun e prolapsit të mëvonshëm. 

Çfarë tregojnë studimet?

Studimet e viteve të fundit kanë ndryshuar mënyrën se si trajtohet prolapsi uterin.

Rezultatet tregojnë se:

●          procedurat që ruajnë mitrën mund të kenë kohë më të shkurtër operacioni;

●          humbja e gjakut shpesh është më e vogël;

●          komplikacionet perioperative mund të jenë më të pakta;

●          rezultatet funksionale dhe cilësia e jetës janë të krahasueshme me ato të histerektomisë në paciente të përzgjedhura. 

Megjithatë, zgjedhja duhet të bëhet individualisht dhe jo vetëm mbi bazën e rezultateve të studimeve.

Çfarë rekomandojnë udhëzimet ndërkombëtare?

Rekomandimet e organizatave ndërkombëtare theksojnë se:

●          heqja e mitrës nuk duhet të kryhet automatikisht vetëm sepse ekziston prolapsi;

●          ruajtja e mitrës është një alternativë e vlefshme për gratë pa patologji uterine që dëshirojnë ta ruajnë atë;

●          vendimi duhet të merret përmes një diskutimi të informuar mes pacientes dhe kirurgut. 

Krahasimi i dy qasjeve

Ruajtja e mitrës          Heqja e mitrës

Ruan organin natyral  Heq patologjinë e mitrës kur është e pranishme

Operacion shpesh më i shkurtër        Procedurë me përvojë të gjatë

Më pak humbje gjaku në shumë raste           Eliminon rrezikun e sëmundjeve të ardhshme të mitrës

Rikuperim shpesh më i shpejtë          Mund të jetë zgjedhja më e mirë kur ka mioma, gjakderdhje ose kancer

Kërkon monitorim të vazhdueshëm të mitrës           Kërkon mbështetje të kupolës vaginale për të parandaluar prolapsin

Nuk ekziston një përgjigje universale

Pyetja nuk është:

“Cila procedurë është më e mirë?”

Por:

“Cila procedurë është më e përshtatshme për këtë paciente?”

Ky është parimi kryesor i kirurgjisë moderne të prolapsit të organeve pelvike dhe i kujdesit të personalizuar.

Çfarë ndodh pas operacionit?

Pavarësisht nëse zgjidhet ruajtja e mitrës apo histerektomia, periudha e parë pas operacionit është shumë e rëndësishme për shërimin dhe suksesin afatgjatë të trajtimit.

Pas ndërhyrjes, pacientja transferohet në dhomën e rikuperimit, ku monitorohen:

●          tensioni arterial;

●          pulsi;

●          frymëmarrja;

●          temperatura;

●          niveli i dhimbjes;

●          gjakderdhja vaginale;

●          funksioni urinar.

Në shumicën e rasteve, mobilizimi fillon brenda 12–24 orëve, pasi ecja e hershme ndihmon në uljen e rrezikut të trombozës dhe përshpejton rikuperimin.

Rikuperimi pas ruajtjes së mitrës

Në procedurat që ruajnë mitrën, si uteropeksia, fiksimi uterosakral ose fiksimi sakrospinoz, rikuperimi zakonisht është i ngjashëm me atë të ndërhyrjeve të tjera rekonstruktive të dyshemesë pelvike.

Pacientja mund të përjetojë:

●          dhimbje të lehta në legen;

●          sekrecione vaginale ose njolla të lehta gjaku;

●          ndjesi tërheqjeje në javët e para.

Në përgjithësi:

●          aktivitetet e lehta rifillohen gradualisht;

●          puna sedentare mund të rifillohet pas 2–4 javësh;

●          aktiviteti fizik intensiv dhe marrëdhëniet seksuale shtyhen për 6–8 javë, ose sipas udhëzimit të gjinekologut.

Rikuperimi pas histerektomisë

Edhe pas histerektomisë vaginale, rikuperimi është zakonisht i mirë.

Në ditët e para mund të shfaqen:

●          lodhje;

●          dhimbje të lehta pelvike;

●          gjakderdhje e lehtë vaginale;

●          parehati gjatë urinimit.

Në shumicën e rasteve:

●          qëndrimi në spital zgjat 1–3 ditë;

●          rikthimi në aktivitetet e zakonshme ndodh brenda 4–6 javësh;

●          rikthimi në aktivitete me sforcim fizik rekomandohet pas 6–8 javësh.

A ndryshon rikuperimi midis dy procedurave?

Në shumë raste, jo.

Studimet tregojnë se periudha e rikuperimit është e ngjashme, megjithëse disa procedura me ruajtje të mitrës mund të shoqërohen me:

●          kohë më të shkurtër operacioni;

●          humbje më të vogël gjaku;

●          rikuperim pak më të shpejtë.

Megjithatë, këto ndryshime varen nga teknika kirurgjikale, gjendja e pacientes dhe ndërhyrjet e tjera të kryera njëkohësisht.

Ndikimi në cilësinë e jetës

Qëllimi kryesor i kirurgjisë së prolapsit nuk është vetëm korrigjimi anatomik, por edhe përmirësimi i cilësisë së jetës.

Pas një operacioni të suksesshëm, shumica e pacienteve raportojnë:

●          reduktim të ndjesisë së rëndesës në legen;

●          zhdukjen e fryrjes vaginale;

●          përmirësim të urinimit dhe defekimit;

●          më shumë rehati gjatë ecjes dhe aktiviteteve të përditshme;

●          rritje të vetëbesimit dhe mirëqenies.

Ndikimi në funksionin seksual

Një shqetësim i zakonshëm është nëse operacioni do të ndikojë në jetën seksuale.

Në shumicën e rasteve:

●          pas shërimit të plotë, funksioni seksual ruhet ose përmirësohet;

●          reduktimi i prolapsit dhe i parehatisë mund të rrisë rehatinë gjatë marrëdhënieve seksuale.

Megjithatë, rezultatet varen nga:

●          teknika kirurgjikale;

●          shërimi individual;

●          gjendjet e tjera shëndetësore;

●          komunikimi me partnerin dhe mbështetja psikologjike kur është e nevojshme.

Rreziku i rikthimit të prolapsit

Asnjë ndërhyrje kirurgjikale nuk mund të garantojë që prolapsi nuk do të rikthehet.

Rreziku ndikohet nga faktorë si:

●          mosha;

●          dobësia e indit lidhor;

●          lindjet vaginale të mëparshme;

●          obeziteti;

●          kapsllëku kronik;

●          ngritja e vazhdueshme e peshave;

●          kolla kronike.

Ruajtja e mitrës dhe histerektomia kanë rezultate të mira kur kombinohen me një mbështetje të mirë apikale dhe me respektimin e rekomandimeve pas operacionit.

Si mund të ruhet rezultati i operacionit?

Për të ulur rrezikun e rikthimit rekomandohet:

●          mbajtja e një peshe trupore të shëndetshme;

●          trajtimi i kapsllëkut kronik;

●          shmangia e ngritjes së peshave të rënda;

●          trajtimi i kollës kronike;

●          ushtrime për dyshemenë pelvike sipas këshillës së specialistit;

●          kontrolle gjinekologjike periodike.

Kur duhet të kontaktoni menjëherë mjekun?

Pas operacionit duhet të kërkoni ndihmë mjekësore nëse shfaqen:

●          temperaturë mbi 38°C;

●          gjakderdhje e bollshme;

●          sekrecione me erë të pakëndshme;

●          dhimbje të forta në legen ose bark;

●          pamundësi për të urinuar;

●          ënjtje ose dhimbje në këmbë;

●          gulçim ose dhimbje në kraharor.

Këto simptoma mund të tregojnë komplikacione që kërkojnë trajtim të menjëhershëm.

Faktorët që ndikojnë në suksesin afatgjatë

Suksesi i trajtimit nuk varet vetëm nga lloji i operacionit.

Rezultati afatgjatë ndikohet nga:

●          përzgjedhja e duhur e pacientes;

●          përvoja e kirurgut;

●          teknika kirurgjikale e përdorur;

●          trajtimi i defekteve të tjera të dyshemesë pelvike;

●          respektimi i udhëzimeve gjatë rikuperimit;

●          kontrollet periodike pas operacionit.

Kirurgjia moderne synon jo vetëm korrigjimin anatomik, por edhe ruajtjen e funksionit dhe përmirësimin e cilësisë së jetës në afat të gjatë.

Pyetjet më të shpeshta (FAQ)

1. A duhet të hiqet gjithmonë mitra kur ka prolaps?

Jo. Nëse mitra është e shëndetshme dhe nuk ka sëmundje që kërkojnë heqjen e saj, ruajtja e mitrës mund të jetë një alternativë e sigurt dhe efektive. Vendimi duhet të merret individualisht pas konsultës me gjinekologun. 

2. Kur rekomandohet ruajtja e mitrës?

Ruajtja e mitrës mund të rekomandohet kur:

●          nuk ka kancer ose lezione parakanceroze;

●          nuk ka gjakderdhje jonormale të pashpjeguar;

●          nuk ka mioma të mëdha simptomatike;

●          pacientja dëshiron ta ruajë mitrën.

3. Kur rekomandohet histerektomia?

Heqja e mitrës rekomandohet kur janë të pranishme:

●          kanceri i mitrës ose i qafës së mitrës;

●          hiperplazia endometriale me rrezik të lartë;

●          mioma të mëdha simptomatike;

●          adenomioza;

●          gjakderdhje uterine që nuk kontrollohet me trajtime të tjera. 

4. A është ruajtja e mitrës po aq efektive sa histerektomia?

Në shumë paciente të përzgjedhura me kujdes, po. Studimet tregojnë se procedurat me ruajtje të mitrës kanë rezultate anatomike dhe funksionale të krahasueshme me histerektominë, veçanërisht në afatin e shkurtër dhe të mesëm. 

5. A është operacioni më i shkurtër kur ruhet mitra?

Shpesh po. Procedurat me ruajtje të mitrës mund të shoqërohen me:

●          kohë më të shkurtër operacioni;

●          humbje më të vogël gjaku;

●          rikuperim pak më të shpejtë. 

6. A mund të rikthehet prolapsi nëse ruhet mitra?

Po. Ashtu si pas histerektomisë, edhe pas ruajtjes së mitrës ekziston një rrezik i rikthimit të prolapsit. Ky rrezik varet nga faktorë si dobësia e indeve, obeziteti, kapsllëku kronik dhe ngritja e peshave.

7. Nëse hiqet mitra, a eliminohet rreziku i prolapsit?

Jo plotësisht. Pas histerektomisë mund të zhvillohet prolapsi i kupolës vaginale nëse nuk kryhet një procedurë e përshtatshme për mbështetjen apikale gjatë operacionit. 

8. A do të ndikojë operacioni në jetën seksuale?

Në shumicën e rasteve jo. Pas shërimit të plotë, shumë gra raportojnë përmirësim të jetës seksuale për shkak të zhdukjes së prolapsit dhe parehatisë.

9. A mund të mbetem shtatzënë nëse ruhet mitra?

Në teori po, por shumica e procedurave rekonstruktive për prolaps rekomandohen për gratë që kanë përfunduar planifikimin familjar. Nëse planifikoni shtatzëni në të ardhmen, duhet ta diskutoni këtë me gjinekologun përpara operacionit.

10. A duhet të vazhdoj kontrollet gjinekologjike nëse ruaj mitrën?

Po. Ruajtja e mitrës kërkon vazhdimin e:

●          kontrollit gjinekologjik periodik;

●          Pap-testit sipas rekomandimeve;

●          ekzaminimeve të tjera kur është e nevojshme.

11. A duhet të bëj Pap-test pas histerektomisë?

Varet nga lloji i histerektomisë dhe arsyeja për të cilën është kryer. Gjinekologu do t’ju këshillojë nëse nevojiten kontrolle të mëtejshme të qafës së mitrës ose vaginës.

12. A ndikon mosha në zgjedhjen e operacionit?

Po. Mosha është një faktor i rëndësishëm, por nuk është vendimtari i vetëm. Më shumë rëndësi kanë gjendja e përgjithshme shëndetësore, patologjitë e mitrës dhe preferencat e pacientes.

13. Cila procedurë ka rikuperim më të shpejtë?

Në shumë raste, procedurat që ruajnë mitrën mund të kenë një rikuperim pak më të shpejtë, por ndryshimet janë zakonisht të vogla dhe varen nga lloji i ndërhyrjes.

14. A përdoret gjithmonë rrjetë (mesh)?

Jo. Shumë procedura moderne kryhen me indet natyrale të pacientes (native tissue repair), pa përdorur mesh. Përdorimi i mesh-it varet nga rasti klinik dhe rekomandimet e kirurgut. 

15. A mund të kombinohen procedurat?

Po. Gjatë të njëjtit operacion mund të kryhen:

●          korrigjimi i prolapsit të mitrës;

●          riparimi anterior;

●          riparimi posterior;

●          fiksimi uterosakral ose sakrospinoz;

●          trajtimi i mosmbajtjes urinare, kur është i nevojshëm.

16. A mund të zgjedh vetë ruajtjen ose heqjen e mitrës?

Po. Nëse nuk ka kundërindikacione mjekësore, preferencat e pacientes janë një pjesë shumë e rëndësishme e vendimmarrjes. Vendimi duhet të merret pas një diskutimi të plotë me gjinekologun. 

17. Sa zgjat rikuperimi?

Në shumicën e rasteve:

●          aktivitetet e lehta rifillohen gradualisht;

●          puna sedentare pas 2–4 javësh;

●          aktiviteti fizik intensiv dhe marrëdhëniet seksuale zakonisht pas 6–8 javësh, sipas udhëzimeve të mjekut.

18. Çfarë mund të bëj për të ulur rrezikun e rikthimit?

Rekomandohet:

●          mbajtja e një peshe trupore normale;

●          trajtimi i kapsllëkut;

●          shmangia e ngritjes së peshave të rënda;

●          ushtrimet për dyshemenë pelvike;

●          kontrollet periodike gjinekologjike.

19. Kur duhet të kontaktoj menjëherë mjekun?

Kontaktoni menjëherë gjinekologun nëse shfaqen:

●          temperaturë mbi 38°C;

●          gjakderdhje e bollshme;

●          sekrecione me erë të pakëndshme;

●          dhimbje të forta në bark ose legen;

●          pamundësi për të urinuar;

●          ënjtje ose dhimbje në këmbë;

●          gulçim ose dhimbje në kraharor.

20. Cili është mesazhi më i rëndësishëm për pacientet?

Prolapsi nuk do të thotë automatikisht se mitra duhet të hiqet. Nëse mitra është e shëndetshme dhe nuk ka kundërindikacione, ruajtja e saj është një alternativë e vlefshme. Zgjedhja duhet të jetë e personalizuar dhe të merret së bashku me gjinekologun. 

Këshilla nga Klinika Tradita – klinie gjinekollogjike

Në Klinikën Tradita, besojmë se trajtimi më i mirë është ai që përshtatet me nevojat e çdo pacienteje. Vendimi për ruajtjen ose heqjen e mitrës merret vetëm pas një vlerësimi të plotë klinik, ekzaminimeve të nevojshme dhe një bisede të hapur me pacienten.

Ne rekomandojmë që çdo grua me prolaps të:

●          mos e shtyjë vizitën gjinekologjike nëse ka ndjesi rëndese ose fryrje vaginale;

●          informohet për të gjitha alternativat e trajtimit, kirurgjikale dhe jokirurgjikale;

●          zgjedhë metodën që i përshtatet gjendjes së saj shëndetësore dhe pritshmërive personale;

●          ndjekë me përpikëri udhëzimet pas operacionit;

●          kryejë kontrolle periodike edhe pas një trajtimi të suksesshëm.

Një vendim i informuar dhe një plan trajtimi i personalizuar janë çelësi për rezultate të mira afatgjata.

Përmbledhje

Ruajtja e mitrës dhe histerektomia janë të dyja alternativa të vlefshme për trajtimin e prolapsit uterin. Asnjëra nuk është automatikisht më e mirë se tjetra. Zgjedhja duhet të bazohet në gjendjen e mitrës, simptomat, dëshirën e pacientes, moshën, sëmundjet shoqëruese dhe përvojën e ekipit kirurgjikal.

Kirurgjia moderne e dyshemesë pelvike synon jo vetëm korrigjimin anatomik të prolapsit, por edhe ruajtjen e funksionit, përmirësimin e cilësisë së jetës dhe respektimin e preferencave të pacientes. Për këtë arsye, vendimmarrja e përbashkët mes pacientes dhe gjinekologut mbetet elementi më i rëndësishëm në zgjedhjen e trajtimit. 

Literaturë

1.         American College of Obstetricians and Gynecologists. Practice Bulletin: Pelvic Organ Prolapse. 

2.         International Urogynecological Association. Clinical Guidelines for Pelvic Organ Prolapse.

3.         Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. Management of Pelvic Organ Prolapse.

4.         International Continence Society. Terminology and Surgical Management of Pelvic Organ Prolapse.

5.         Berek JS. Berek & Novak’s Gynecology. 16th ed. Wolters Kluwer; 2024.

6.         Hoffman BL, Schorge JO, et al. Williams Gynecology. 5th ed. McGraw-Hill; 2023.

7.         Meriwether KV, et al. Uterine preservation vs hysterectomy in pelvic organ prolapse surgery: a systematic review. 

8.         Hysterectomy versus uterine preservation for pelvic organ prolapse surgery. 

Per informacion te zgjeruar shiko IUGA